82χρονη κατηγορεί τρεις κατοίκους του νησιού για απάτη, υπεξαίρεση και εκβίαση

Με την υπ’ αρίθμ. 83/2014 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ανα­βλή­θηκε η συζή­τηση δύο αγωγών μιας 82χρονης χήρας, που δια­μέ­νει στη Ρόδο, κατά τριών κατοί­κων του νησιού, που έχει κατα­μη­νύ­σει για τα αδι­κή­ματα της απάτης, της απειλής, της υπε­ξαί­ρε­σης, της εκβί­α­σης και της κλοπής.

Η υπε­ρή­λικη κατήγ­γειλε ότι με τη χρήση δια­φό­ρων τεχνα­σμά­των αλλά και με το πρό­σχημα παροχής φρο­ντί­δας στα γηρα­τειά της, “αφαι­μά­χθη­καν” οι λογα­ρια­σμοί της, ενώ ισχυ­ρί­στηκε ακόμη ότι αφαι­ρέ­θη­καν οικο­συ­σκευές από την κατοι­κία της. Ταυ­τό­χρονα κατήγ­γειλε τη μετα­βί­βαση στην ιδιο­κτη­σία των μηνυο­μέ­νων ενός ακι­νή­του της.

Με δύο αγωγές της επι­διώ­κει να της κατα­βά­λουν έκαστος, αλλη­λεγ­γύως και εις ολό­κλη­ρον το ποσό των 56.636,89 ευρώ, να της απο­δώ­σουν τη νομή κινητών της πραγ­μά­των και να ανα­γνω­ρι­στεί η ακυ­ρό­τητα των μετα­βι­βά­σεων σε ακίνητα της.

Το δικα­στή­ριο έκρινε, ωστόσο, ότι πριν τη συζή­τηση της αγωγής θα πρέπει να προη­γη­θεί αμε­τά­κλητη περά­τωση της εκκρε­μού­σας ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας.

Ο πρώτος εκ των ενα­γο­μέ­νων έχει αφεθεί ελεύ­θε­ρος με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 3.000 ευρώ, της απα­γό­ρευ­σης εξόδου του από τη χώρα, της εμφά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του και της απα­γό­ρευ­σης συνα­να­στρο­φής του με την 82χρονη.

Ελεύ­θερη με τους περιο­ρι­στι­κούς όρους της απα­γό­ρευ­σης εξόδου της από τη χώρα και της συνα­να­στρο­φής της με την ηλι­κιω­μένη, αφέθηκε η σύζυγός του και ελεύ­θε­ρος χωρίς όρους ο γιος τους.

Ένας εκ των εγκα­λου­μέ­νων, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται η 82χρονη, προ­σπά­θησε και πέτυχε αφενός μεν την απο­μά­κρυνσή της από το παιδί της και αφε­τέ­ρου με την πλήρη εξου­σί­ασή της, την όλο και πιο συχνή παρου­σία του στο σπίτι της.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι από τον Οκτώ­βριο του 2009, οι επι­σκέ­ψεις της τρι­με­λούς οικο­γέ­νειας των εγκα­λού­με­νων, άρχισαν να γίνο­νται συχνές, συνο­δευό­με­νες μερικές φορές από φαγητό, κερ­δί­ζο­ντας με τον καιρό τη συμπά­θεια και την εμπι­στο­σύνη της για την φαι­νο­με­νικά άδολη προ­θυ­μία τους να την βοη­θή­σουν.

Δια­τεί­νε­ται μεταξύ άλλων ότι γνω­ρί­ζο­ντας την ύπαρξη κατα­θέ­σεών της σε Τρά­πε­ζες της αφαί­ρε­σαν, δια στα­δια­κών ανα­λή­ψεων, χωρίς τη συγκα­τά­θεσή της, άλλοτε δια της βίας και άλλοτε δι’ απειλών, διάφορα χρη­μα­τικά ποσά.

Περί τα τέλη Φεβρουα­ρίου 2010, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, χρειά­στηκε να εισα­χθεί σε νοσο­κο­μείο για εγχεί­ρηση και υπο­στη­ρί­ζει ότι με το πρό­σχημα της ενδε­χό­με­νης ανάγκης χρη­μά­των για την κάλυψη των εξόδων νοση­λείας της, υπέ­γραψε εξου­σιο­δό­τηση, που καθι­στούσε έναν εκ των μηνυο­μέ­νων συν­δι­καιούχο λογα­ρια­σμού, στον οποίο είχε χρήματα σε προ­θε­σμιακή κατά­θεση.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι πιέ­στηκε να τον κατα­στή­σει συν­δι­καιούχο και σε άλλο τρα­πε­ζικό λογα­ρια­σμό στον οποίο κατα­τί­θετο η σύνταξη και το επι­κου­ρικό επίδομά της κάθε μήνα. Επίσης ισχυ­ρί­ζε­ται ότι της αφαί­ρεσε μετρητά από το σπίτι της, τα οποία προ­έρ­χο­νταν από πώληση δια­με­ρί­σμα­τος ιδιο­κτη­σίας της, ως επίσης και ποσό 600 ευρώ τα οποία προ­έρ­χο­νταν από την πώληση του μετα­χει­ρι­σμέ­νου αυτο­κι­νή­του της.

Η 82χρονη υπο­στη­ρί­ζει πιο πέρα ότι ανα­γκά­στηκε να ορίσει έναν εκ των εγκα­λου­μέ­νων μονα­δικό της κλη­ρο­νόμο σ’ ολό­κληρη την κινητή και ακίνητη περιου­σία της.

Δια­τεί­νε­ται επίσης, και αυτό είναι ουσια­στικά και το αντι­κεί­μενο της αστικής δίκης, ότι με τη χρήση απειλών και ψυχο­λο­γι­κής βίας της απέ­σπα­σαν μια ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία που είχε στη Ρόδο αντί εικο­νι­κού τιμή­μα­τος 15.000 ευρώ.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνού­νται κατη­γο­ρη­μα­τικά τα καταγ­γελ­λό­μενα σε βάρος τους και ισχυ­ρί­ζο­νται ότι η ηλι­κιω­μένη δεν είχε καλές σχέσεις με τον γιο της και επειδή την φρό­ντι­ζαν ήθελε να τους αντα­μεί­ψει με τον τρόπο αυτό.

Η στάση της απέ­να­ντί τους άλλαξε, όπως τονί­ζουν, όταν απο­κα­τα­στά­θη­καν οι σχέσεις της με το παιδί της, ενώ υπο­στη­ρί­ζουν ότι τα όσα δια­τεί­νε­ται σχετικά με κλοπές χρη­μά­των, εκβια­σμούς και απειλές είναι παντε­λώς ψευδή.