ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Τζον Κέρι: «Βρείτε με την Αγκυρα κοινό έδαφος για τα θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
Τζον Κέρι
epa11013585 US Special Presidential Envoy for Climate John Kerry holds a press conference during the seventh day of the 2023 United Nations Climate Change Conference (COP28) at Expo City Dubai in Dubai, UAE, 06 December 2023. The 2023 United Nations Climate Change Conference (COP28), runs from 30 November to 12 December, and is expected to host one of the largest number of participants in the annual global climate conference as over 70,000 estimated attendees, including the member states of the UN Framework Convention on Climate Change (UNFCCC), business leaders, young people, climate scientists, Indigenous Peoples and other relevant stakeholders will attend. EPA/ALI HAIDER

Ο αμε­ρι­κα­νός πρώην υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών μιλά στα «ΝΕΑ Σαβ­βα­το­κύ­ριακο» για τις προ­κλή­σεις και τις παρεμ­βά­σεις που χρειά­ζο­νται προ­κει­μέ­νου να δια­σώ­σουμε ωκε­α­νούς και θάλασ­σες αλλά και για την κλι­μά­κωση του πολέμου στη Μέση Ανατολή

Να προ­σπα­θή­σουν να βρουν κοινό τόπο Αθήνα και Αγκυρα προ­κει­μέ­νου να επι­λυ­θεί το ζήτημα που έχει προ­κύ­ψει λόγω της ελλη­νι­κής πρό­θε­σης να δημιουρ­γή­σει θαλάσ­σια πάρκα στο Αιγαίο παρο­τρύ­νει εμμέσως πλην σαφώς τις δύο πλευρές μέσω της συνέ­ντευ­ξής του στα «ΝΕΑ Σαβ­βα­το­κύ­ριακο» ο Τζον Κέρι. «Μπο­ρείτε να προ­σπα­θή­σετε να βρείτε κοινό έδαφος ακόμα και αν υπάρ­χουν εντά­σεις αλλού», είπε συγκε­κρι­μένα ο πρώην ειδικός απε­σταλ­μέ­νος για το Κλίμα των ΗΠΑ, ο οποίος επι­σκέ­φθηκε την Αθήνα για να συμ­με­τά­σχει στη διά­σκεψη One Ocean Conference, έναν διεθνή θεσμό που δημιούρ­γησε ο ίδιος.

Στο πλαίσιο αυτό μιλά για τις προ­κλή­σεις και τις παρεμ­βά­σεις που χρειά­ζο­νται προ­κει­μέ­νου να δια­σώ­σουμε ωκε­α­νούς και θάλασ­σες, ενώ για τη Μέση Ανατολή ο αμε­ρι­κα­νός πρώην υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών προει­δο­ποιεί ότι μια περι­φε­ρειακή κλι­μά­κωση και ένας ακόμη ευρύ­τε­ρος πόλεμος θα ήταν πιο επι­κίν­δυνα από οτι­δή­ποτε έχουμε δει από τη δεκα­ε­τία του 1970. Καλεί μάλιστα τις χώρες που μπορούν να παίξουν ρόλο να μην περιο­ρί­ζο­νται μόνο στο να ζητούν απο­κλι­μά­κωση, αλλά να προ­χω­ρή­σουν στην εξεύ­ρεση ειρη­νευ­τι­κής επί­λυ­σης.

Εχουν περάσει δέκα χρόνια από τότε που ξεκι­νή­σατε τη διά­σκεψη One Ocean Conference, το 2014. Πώς αξιο­λο­γείτε την πρόοδο που έχει σημειω­θεί από τότε σε προ­σπά­θειες, απο­φά­σεις και ενέρ­γειες προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σουμε και να δεσμευ­τούμε για τη διάσωση των ωκεανών μας;

Πριν από δέκα χρόνια, ήθελα να δημιουρ­γήσω αυτή τη διά­σκεψη για να ανα­δείξω τα ζητή­ματα των ωκεανών και να τα τοπο­θε­τήσω στο ίδιο επίπεδο με άλλα κρίσιμα παγκό­σμια ζητή­ματα γιατί είναι εξίσου σημα­ντικά. Το 2014 ξεκι­νή­σαμε με ταπει­νό­τητα γνω­ρί­ζο­ντας πόση δουλειά χρεια­ζό­ταν για να δια­σω­θούν τα απει­λού­μενα νερά και είδη, αλλά με φιλο­δο­ξία, γνω­ρί­ζο­ντας ότι αν ενώναμε τις δυνά­μεις μας με συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις, θα μπο­ρού­σαμε να γίνουμε τόσο τολ­μη­ροί ώστε να ανα­τρέ­ψουμε την παλίρ­ροια. Μία δεκα­ε­τία και 2.100 δεσμεύ­σεις αργό­τερα αξίας περίπου 128 δισ. δολα­ρίων, βρί­σκε­ται παντού γύρω μας η από­δειξη για το σε τι δύναμη έχει μετα­τρα­πεί αυτή η διά­σκεψη ώστε να κινη­το­ποιεί φιλο­δο­ξίες.

Η συμβολή της ηγεσίας και του ορά­μα­τος της Ελλάδας είναι τερά­στια. Παρα­μέ­νουμε όμως και αρκετά ταπει­νοί ώστε να συνει­δη­το­ποιούμε ότι σε έναν αγώνα με τον ίδιο τον χρόνο, ακόμη και η τρέ­χουσα φιλο­δο­ξία μας δεν είναι αρκετή.

Η κλίμακα και το εύρος της πρό­κλη­σης έχουν αυξηθεί, οπότε πρέπει επίσης να συνε­χί­σει να αυξά­νε­ται η δέσμευσή μας για να αντα­πο­κρι­θούμε σε αυτή τη χρονική στιγμή.

Ποιες είναι σήμερα οι πιο πιε­στι­κές περι­βαλ­λο­ντι­κές προ­κλή­σεις που αντι­με­τω­πί­ζουν οι ωκεανοί και οι θάλασ­σές μας και πώς βλέπετε τον ρόλο της Ελλάδας;

Η Ελλάδα είναι ένας απο­δε­δειγ­μέ­νος ηγέτης με εξαι­ρε­τική δύναμη σύγκλη­σης της διά­σκε­ψης και όχι μόνο. Είναι ηγέτης στη ναυ­τι­λία, για παρά­δειγμα, σε έναν κρίσιμο τομέα. Εχουμε σημειώ­σει σημα­ντική πρόοδο στην εφαρ­μογή της Πρά­σι­νης Ναυ­τι­λια­κής Πρό­κλη­σης. Οι πρά­σι­νοι ναυ­τι­λια­κοί διά­δρο­μοι θέτουν νέα πρότυπα και έχουν αγκα­λια­στεί από σημα­ντι­κές ναυ­τι­λια­κές εται­ρείες.

Ο Διεθνής Ναυ­τι­λια­κός Οργα­νι­σμός συμ­φώ­νησε σε μια επι­και­ρο­ποι­η­μένη, φιλό­δοξη στρα­τη­γική πέρυσι για τη μείωση των επι­βλα­βών εκπο­μπών από την παγκό­σμια ναυ­τι­λιακή βιο­μη­χα­νία και απο­φά­σισε να φτάσει η διεθνής ναυ­τι­λία σε καθαρές μηδε­νι­κές εκπο­μπές έως το 2050 περίπου με φιλό­δο­ξους ενδιά­με­σους ελέγ­χους. Τώρα, πρέπει να διπλα­σιά­σουμε τη φιλο­δο­ξία καθώς ο Διεθνής Οργα­νι­σμός Ναυ­σι­πλο­ΐας (ΙΜΟ) εργά­ζε­ται για να δια­πραγ­μα­τευ­τεί ισχυρά τεχνικά και οικο­νο­μικά μέτρα για να επι­τα­χύ­νει τη μετά­βαση και τη χρήση καθαρών καυ­σί­μων στα πλοία. Πρέπει να φύγουμε από την Αθήνα με σκοπό να επι­τα­χύ­νουμε την παρά­κτια ανθε­κτι­κό­τητα.

Πρέπει να κάνουμε περισ­σό­τερα για να επι­κε­ντρώ­σουμε τις λύσεις προ­σαρ­μο­γής μας σε ευά­λω­τες κοι­νό­τη­τες, από μικρά νησιω­τικά κράτη έως παρά­κτιες μεγα­λου­πό­λεις.

Πρέπει να κάνουμε περισ­σό­τερα για να κινη­το­ποι­ή­σουμε δημό­σιες και ιδιω­τι­κές επεν­δύ­σεις, και και­νο­το­μία, σε αυτούς τους κρί­σι­μους τομείς. Οταν ήμουν υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, συνερ­γά­στηκα στενά με τους συνα­δέλ­φους εδώ για να αντι­με­τω­πίσω την κατα­στρο­φική φύση της παρά­νο­μης, λαθραίας και άναρχης αλιείας στον ωκεανό και τις κοι­νό­τη­τές μας. Λυπάμαι που λέω ότι το πρό­βλημα έχει μόνο αυξηθεί από τότε, παρά τις διε­θνείς προ­σπά­θειες να ανα­χαι­τι­στεί το κύμα της παρά­νο­μης, λαθραίας και άναρχης αλιείας.

Η παγκό­σμια ζήτηση για ψάρια ξεπερνά την παγκό­σμια φρο­ντίδα για τα απο­θέ­ματα και την επιβολή του νόμου.

Ο συν­δυα­σμός της κλι­μα­τι­κής αλλαγής, της θέρ­μαν­σης των ωκεανών και της παρά­νο­μης αλιείας δημιουρ­γεί παγκό­σμιες πιέσεις στους τόπους αλιείας παγκο­σμίως, γεγονός που καθιστά παρωδία τη βιω­σι­μό­τητα. Προ­τρέπω τις χώρες να κάνουν περισ­σό­τερα, διπλω­μα­τικά, μέσω κανο­νι­σμών και με την υπο­στή­ριξη των κοι­νο­τή­των και των ΜΚΟ και των χωρών που το χρειά­ζο­νται, για να ανα­κό­ψουν το ρεύμα.

Ποιες είναι οι προσ­δο­κίες των ΗΠΑ για τη διά­σκεψη στην Αθήνα όσον αφορά συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις;

Είμαι εκτός κυβέρ­νη­σης, επο­μέ­νως θα πρέπει να μιλήσω μόνο για τον εαυτό μου και όχι για τις Ηνω­μέ­νες Πολι­τείες συνο­λικά, αλλά νομίζω ότι αυτή είναι η δύναμη αυτής της διά­σκε­ψης και αυτό που την κάνει μονα­δική. Οι χώρες έρχο­νται εδώ με απτές, ακρι­βείς δεσμεύ­σεις και δημιουρ­γεί­ται από τώρα και στο εξής μια ολό­κληρη γραμ­μα­τεία για την παρα­κο­λού­θηση αυτών των δεσμεύ­σεων και για να αξιο­ποι­η­θούν αυτές οι επι­τυ­χίες. Αυτή είναι μια μεγάλη συνει­σφορά της Ελλάδας ως της χώρας – οικο­δε­σπότη που συγκά­λεσε τη διά­σκεψη.

Η προ­στα­σία των θαλασ­σών και των ωκεανών μας ξεπερνά την περι­βαλ­λο­ντική διά­σταση, συν­δέ­ε­ται και με μια γεω­πο­λι­τική διά­σταση, όπως είδαμε πρό­σφατα με την αντί­δραση της Τουρ­κίας στο ελλη­νικό σχέδιο δημιουρ­γίας θαλάσ­σιων πάρκων στο Αιγαίο. Γεω­πο­λι­τική διά­σταση υπάρχει και σε σχέση με τις θάλασ­σες και τους ωκε­α­νούς γύρω από τη Μέση Ανατολή. Σας απα­σχο­λούν τέτοιες κατα­στά­σεις και ποιες λύσεις βλέπετε;

Υπάρχει πάντα μια γεω­πο­λι­τική διά­σταση στην προ­στα­σία των ωκεανών. Χρειά­ζε­ται διπλω­μα­τία εκτός από τη συντή­ρησή τους για να απο­δώ­σει.

Αλλά θα σας δώσω ένα παρά­δειγμα που δείχνει ότι οι γεω­πο­λι­τι­κές δια­φο­ρές μπορούν να ξεπε­ρα­στούν ή να απο­κλει­στούν από άλλα ζητή­ματα. Κανένα μέρος του πλανήτη ή του παγκό­σμιου ωκεανού δεν αλλάζει τόσο γρήγορα όσο οι πόλοι στην Αρκτική και την Ανταρ­κτική, και είναι επι­τα­κτική ανάγκη να προ­στα­τεύ­σουμε αυτές τις κρί­σι­μες περιο­χές. Ως υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών, παρόλο που είχαμε πολύ μεγάλες δια­φο­ρές με την Κίνα και τη Ρωσία σε άλλα θέματα, συνερ­γα­στή­καμε για να συμ­φω­νή­σουμε σε ιστο­ρι­κές νέες προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές στον Ανταρ­κτικό Ωκεανό. Μπο­ρείτε να προ­σπα­θή­σετε να βρείτε κοινό έδαφος ακόμα και αν υπάρ­χουν εντά­σεις αλλού.

Επι­τρέψτε μου να κάνω μία ακόμη ερώτηση σχετικά με την κατά­σταση στη Μέση Ανατολή, δεδο­μέ­νης της εμπει­ρίας σας ως πρώην υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών. Τι σας ανη­συ­χεί περισ­σό­τερο;

Αυτό είναι κάτι στο οποίο αφιέ­ρωσα πολύ χρόνο ως υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών. Είναι ένας τρα­γι­κός κύκλος βίας.

Η δική μου εμπει­ρία μού υπεν­θυ­μί­ζει ότι συχνά αυτά που δια­βά­ζεις και ακούς είναι αρκετά δια­φο­ρε­τικά από τις συνο­μι­λίες που γίνο­νται στα παρα­σκή­νια και μεταξύ των κυβερ­νή­σεων. Αυτή τη συγκε­κρι­μένη στιγμή, μια περι­φε­ρειακή κλι­μά­κωση και ένας ακόμη ευρύ­τε­ρος πόλεμος θα ήταν επι­κίν­δυνα πέρα από οτι­δή­ποτε έχουμε δει από τη δεκα­ε­τία του 1970.

Κάθε χώρα με φωνή και με κρί­σι­μες σχέσεις δεν μπορεί απλώς να ζητά απο­κλι­μά­κωση, αλλά μπορεί να βοη­θή­σει στη δημιουρ­γία μιας εικόνας ενός πιθανού μέλ­λο­ντος όπου το Ισραήλ έχει ασφά­λεια, ώστε να μην υπο­βλη­θεί ποτέ ξανά στη φρίκη των τρο­μο­κρα­τών της Χαμάς που χρη­σι­μο­ποιούν σεξουα­λική βία και δολο­φο­νούν αθώους ανθρώ­πους, και οι αθώοι Παλαι­στί­νιοι να έχουν ένα μέλλον με ασφά­λεια και ευκαι­ρίες. Πρέπει να υπάρχει κάτι εκτός από αιμα­το­χυ­σία που περι­μέ­νει στην άλλη πλευρά αυτής της επι­σφα­λούς στιγμής.

Πηγή tanea.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.