Πάθαμε FOMO

Εκεί που ήμασταν μακάρια βυθι­σμέ­νοι στον εικο­νικό μας κόσμο, την περα­σμένη Πέμπτη, πέφτει το Facebook «Μπαί­νεις στο Facebook;» «-Κάτσε να κοιτάξω. Όχι!». O εκνευ­ρι­σμός διά­χυ­τος. Μηχα­νι­κές κινή­σεις για να τσε­κά­ρουμε τα κινητά. Αγωνία  στη σκέψη πως χάσαμε τους λογα­ρια­σμούς μας στα social media. Πάθαμε ομαδικό FOMO ( Fear Of Missing Out). Όπως λένε οι ψυχο­λό­γοι, ο όρος ανα­φέ­ρε­ται στο φόβο του να χάσω κάτι, να λείπω όταν συμ­βαί­νει! Είναι το ιδιαί­τερα αγχω­τικό συναί­σθημα που προ­κύ­πτει όταν νιώθεις ότι κάτι πολύ πιο ενδια­φέ­ρον συμ­βαί­νει κάπου αλλού και δυστυ­χώς εσύ το χάνεις! Πρό­κει­ται για μία μορφή κοι­νω­νι­κού άγχους, που πήρε μεγάλες δια­στά­σεις, με την εκρη­κτική άνοδο των κοι­νω­νι­κών δικτύων. Είναι σου­ρε­α­λι­στικό ότι σε κατα­λαμ­βά­νει απελ­πι­σία στη σκέψη ότι ένα προφίλ που γεν­νή­θηκε σε οθόνες μπορεί να χαθεί, σε μια δια­δι­κα­σία την οποία δεν μπορείς να ελέγ­ξεις και σε ξεπερνά. Εχουμε ενα­πο­θέ­σει τη δουλειά, τη φιλία, τον έρωτα, τις προσ­δο­κίες και τις ελπίδες μας σε έναν εικο­νικό κόσμο που δεν μας ανήκει. Στην πραγ­μα­τική ζωή του­λά­χι­στον, μπορείς να αγω­νι­στείς για να απο­τρέ­ψεις το κακό, όταν σου χτυπάει την πόρτα. Στα εικο­νικό κόσμο , που προ­στα­τεύ­ε­ται από αλγό­ριθ­μους και άλλα φίλτρα της ζωής,  κάθεσαι και βλέπεις τον μικρό­κο­σμό σου να χάνεται.