Ο Δήμος Ρόδου κέρδισε την μάχη έναντι τριών ξενοδοχειακών εταιρειών για την επιστροφή τελών που κατέβαλαν

Με τρεις απο­φά­σεις του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου απορ­ρί­φθη­καν ισά­ριθ­μες αιτή­σεις ξενο­δο­χεια­κών εται­ρειών για επι­στροφή τελών που είχαν κατα­βά­λει στον Δήμο Ρόδου.

H πρώτη προ­σφυγή υπο­βλή­θηκε από μια ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία κατά του Δήμου Ρόδου με την οποία αιτή­θηκε την επι­στροφή, ως αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντος, το ποσό των 58.820,21 ευρώ, το οποίο σύμφωνα με την αίτηση αφο­ρούσε τέλη ακί­νη­της περιου­σίας, δημο­τικό φόρο ηλε­κτρο­δο­τού­με­νων χώρων και δημο­τικά τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού ετών 2009-2019, τεκ­μαι­ρό­μενη η σιωπηρή αυτή απόρ­ριψη από την άπρακτη πάροδο τρι­μή­νου από την υποβολή της αίτησης και του από 2021 εγγρά­φου με θέμα «Αιτή­ματα για επι­στροφή αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντων ποσών», που υπο­γρά­φε­ται από την προϊ­στα­μένη της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών του Δήμου και την προϊ­στα­μένη του Τμή­μα­τος Προ­σό­δων του.

Η εται­ρεία προ­έ­βαλε συνο­πτικά ότι το ως άνω ποσό κατα­βλή­θηκε αχρε­ω­στή­τως, διότι είχε παρέλ­θει η προ­βλε­πό­μενη από τον νόμο πεντα­ε­τής απο­σβε­στική προ­θε­σμία εντός της οποίας ο Δήμος μπο­ρούσε να διε­νερ­γή­σει την εγγραφή προς επιβολή τελών και φόρων για τα έτη 2009 έως 2014.

Ισχυ­ρί­στηκε ότι το δικαί­ωμα του Δήμου προς βεβαί­ωση των τελών και φόρων για τα έτη 2009 έως 2014 είχε υπο­πέ­σει στην προ­βλε­πό­μενη από τον νόμο πεντα­ετή παρα­γραφή κι ότι τα τέλη και οι φόροι για τα έτη 2009 έως 2014 βεβαιώ­θη­καν κατά παρά­βαση των αρχών της ασφά­λειας του δικαίου, της ανα­λο­γι­κό­τη­τας, της δικαιο­λο­γη­μέ­νης εμπι­στο­σύ­νης του διοι­κού­με­νου, της βεβαιό­τη­τας του φόρου και του κράτους δικαίου.

Υπο­στή­ριξε ακόμη ότι τα επίμαχα τέλη και οι επί­μα­χοι φόροι κατά το μέρος που επι­βλή­θη­καν λόγω της πολε­ο­δο­μι­κής τακτο­ποί­η­σης του ξενο­δο­χείου που δια­τη­ρεί, έχουν επι­βλη­θεί κατά παρά­βαση του άρθρου 105 του ν. 4495/2017.

Η αίτηση αυτή φέρεται ότι απορ­ρί­φθηκε σιωπηρά με την παρέ­λευση τρι­μή­νου από την υποβολή της από τον Δήμο Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο έκρινε πως δεν προ­κύ­πτει, άλλωστε η προ­σφεύ­γουσα εται­ρεία επι­κα­λεί­ται ότι η κατα­λο­γι­στική αυτή πράξη ακυ­ρώ­θηκε ή τρο­πο­ποι­ή­θηκε με οποιον­δή­ποτε τρόπο και η κατα­βολή, από την προ­σφεύ­γουσα εται­ρεία των 58.820,21 ευρώ στον Δήμο, δεν είναι αχρε­ώ­στητη, εφόσον η σχετική κατα­λο­γι­στική αυτών πράξη, σε εκτέ­λεση της οποίας κατα­βλή­θηκε το ποσό αυτό, παρα­μέ­νει ισχυρή και ως εκ τούτου, σε κάθε περί­πτωση ορθά και νόμιμα, αν και με δια­φο­ρε­τική αιτιο­λο­γία, απορ­ρί­φθηκε το αίτημά της για επι­στροφή του ως άνω ποσού.

Η δεύτερη όμοια προ­σφυγή υπο­βλή­θηκε από ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία που αιτή­θηκε για πανο­μοιό­τυ­πους λόγους την επι­στροφή ως αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντος ποσού 57.890,99 ευρώ, το οποίο σύμφωνα με την αίτηση αφο­ρούσε τέλη ακί­νη­της περιου­σίας, δημο­τικό φόρο ηλε­κτρο­δο­τού­με­νων χώρων και δημο­τικά τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού ετών 2009-2019 και η τρίτη από ανώνυμη ξενο­δο­χειακή εται­ρεία που για ίδιους λόγους αιτή­θηκε την επι­στροφή ποσού 3.857,63 ευρώ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε για τον δήμο Ρόδου η νομική του σύμ­βου­λος κ. Νατάσα Παπα­νι­κο­λάου.