Δημήτρης Γάκης: Δεν αποχωρώ από τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτός με εγκαταλείπει – Επιστολή αποχώρησης

Από τον Δημήτρη Γάκη πρώην Βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εκδό­θηκε η ακό­λουθη ανα­κοί­νωση:

ΠΡΟΣ ΟΜ ΡΟΔΟΥ

Επι­στολή απο­χώ­ρη­σης απο τον ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα έφτασε να είναι μία από τις πιο δύσκο­λες μέρες της ζωής μου. Σήμερα παγώ­νουν πολλές από τις ελπίδες που είχαμε δημιουρ­γή­σει τόσα χρόνια σε ένα κομμάτι της καρδιάς μας. Μισός αιώνας…. Μια απόφαση δύσκολη, που πονάει. Το εύκολο όμως είναι να υπη­ρε­τείς αυτό που σου επι­βάλ­λει η συνεί­δησή σου. Και το ακο­λουθώ.

Το κόμμα που τόσα χρόνια υπη­ρέ­τησα, που ταξί­δεψα μαζί του με όνειρα, προ­σφορά, ανθρω­πιά, αγωνίες, χαρές και λύπες, το τίμησα και με τίμησε, αλλάζει πορεία. Σ’ αυτή την πορεία δεν μπορώ να το ακο­λου­θήσω γιατί αρνού­μαι να κάνω έκπτωση στις αρχές και τις ιδέες μου και να τις ταυτίσω με τις αλλό­τριες που κυριαρ­χούν σήμερα στο ΣΥΡΙΖΑ. Αρνού­μαι να πάρω το σχήμα του δοχείου που μου προ­σφέ­ρει.

Δεν αποχωρώ από τον ΣΥΡΙΖΑ, αυτός με εγκα­τα­λεί­πει.

Μετά τον εκλο­γικό θρίαμβο του 2015, τα εμπόδια από τις μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις που ακο­λού­θη­σαν, η πολι­τική μας συμπε­ρι­φορά, τα μεγάλα πολι­τικά λάθη μας, απο­τέ­λε­σαν την αρχή της αλλοί­ω­σης της ιδε­ο­λο­γι­κής και πολι­τι­κής ταυ­τό­τη­τας του κόμ­μα­τος και τον κλο­νι­σμό της εμπι­στο­σύ­νης των πολιτών. Παράλ­ληλα ψαλι­δί­σαμε τις ελπίδες ότι θα πετύ­χουμε να στρέ­ψουμε την κοι­νω­νία στην κατεύ­θυνση της δικαιο­σύ­νης, του σεβα­σμού, της δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τας, της ισό­τη­τας και της αλλη­λεγ­γύης.

Ακο­λού­θησε η περί­ο­δος που ο λαός μας τοπο­θέ­τησε στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Δεν κάναμε την αυτο­κρι­τική που έπρεπε για να διορ­θω­θούμε αλλά  ανα­λω­θή­καμε σε εσω­τε­ρι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις και σε αρχη­γι­κές συμπε­ρι­φο­ρές που δεν συνά­δουν με τις συλ­λο­γι­κές μας αρχές. Η προ­σπά­θεια για διεύ­ρυνση δεν έβλεπε «προς τα κάτω», «προς τα πάνω» έβλεπε. Δεν ενδια­φέρ­θηκε για την πολι­τική ενσω­μά­τωση των νέων μελών με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γη­θεί ένα θολό πολι­τικό τοπίο και μια έλλειψη αξιο­πι­στίας.

Έτσι οδη­γη­θή­καμε στην σημε­ρινή κατά­σταση που δια­μόρ­φωσε εύφορο έδαφος για την άλωση του κόμ­μα­τος από έναν άνθρωπο που ήρθε από το πουθενά, ανέ­πα­φος με την ελλη­νική κοι­νω­νία, άσχετος με τις ιδέες της αρι­στε­ράς, την κουλ­τούρα της, την ιστορία της, αλλά και την προ­ο­πτική της, χωρίς καθαρή ιδε­ο­λο­γική και πολι­τική άποψη. Το life style κυρί­ευσε το κόμμα μας και αντι­κα­τέ­στησε την πολι­τική με την μετα­πο­λι­τική.

Η εκλογή του κ. Κασ­σε­λάκη στην θέση του προ­έ­δρου εισή­γαγε νέες αντι­λή­ψεις, νέα κουλ­τούρα με εντελώς δια­φο­ρε­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά όπου κυριαρ­χούν τα υβρι­στικά σχόλια, η απα­ξί­ωση ανθρώ­πων και οργάνων του κόμ­μα­τος, η εμφά­νιση αρχη­γι­κών τάσεων και αντι­δη­μο­κρα­τι­κών απο­φά­σεων με αλλο­πρό­σαλ­λες πολι­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές.

Οι θέσεις του νέου προ­έ­δρου, ιδιαί­τερα με την ομιλία του στη συνε­δρί­αση του ΣΕΒ, κατέ­δει­ξαν την πολι­τική στό­χευση και την στρα­τη­γική του η οποία είναι εντελώς ξένη με αυτή της Ριζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς. Είναι μια καθαρά νεο­φι­λε­λεύ­θερη άποψη.

Το ποτήρι όμως ξεχεί­λισε στην Κεντρική Επι­τροπή. Ο διχα­στι­κός, αντι­φα­τι­κός και αλλο­πρό­σαλ­λος πολι­τι­κός λόγος που χρη­σι­μο­ποί­ησε, στε­ρού­με­νος κάθε αξιο­πι­στίας, μαζί με μία αυταρ­χική πολι­τική στάση και συμπε­ρι­φορά γεμάτη υπο­τί­μηση και προ­σβολή και στην ιστο­ρική δια­δρομή του κόμ­μα­τος αλλά και στα μέλη της ΚΕ, ακυ­ρώ­νουν κάθε προ­σπά­θεια συσπεί­ρω­σης ευρύ­τε­ρων προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων και πορείας νίκης ενάντια στην πολι­τική της ΝΔ. Παράλ­ληλα φανε­ρώ­νουν την ιδε­ο­λο­γική και πολι­τική μετα­τό­πιση από τις αρχές, τις αξίες, το ήθος και την αισθη­τική της Αρι­στε­ράς.

Εκφρά­σεις όπως «αρρω­στη­μένο κόμμα, άθροι­σμα ελίτ, μικροί άνθρω­ποι, κομ­μα­τίλα, καμα­ρίλα, 5η φάλαγγα» ήρθαν να προ­στε­θούν στην πρώτη δήλωση του μετά τα απο­τε­λέ­σματα των εκλογών  ότι «το φως νίκησε», μηδε­νί­ζουν αγώνες και θυσίες όλων των μελών και απο­δο­μούν  όλη την πολι­τική της κυβερ­νη­τι­κής μας θητείας.

Επι­λέ­χθηκε, αντί για τη σύνθεση, η κατα­σκευή εσω­τε­ρι­κού εχθρού. Επιλογή που ευτε­λί­ζει την Πολι­τική, τη Δημο­κρα­τία, την Αρι­στερά και οδήγησε στο διχασμό, στη διά­σπαση.

Τακτική που άρχισε να εισπράτ­τει την απο­δο­κι­μα­σία του ελλη­νι­κού λαού στέλ­νο­ντας δημο­σκο­πικά το κόμμα μας να κατρα­κυ­λή­σει από την δεύτερη στην τρίτη και αύριο ίσως στην τέταρτη θέση. Μια δια­δι­κα­σία δηλαδή από­λυ­της διά­λυ­σης.

Σ’ αυτή την φθο­ρο­ποιό και δια­λυ­τική πορεία  δεν θέλω να συμ­βάλλω  ούτε να την ακο­λου­θήσω.

Ο ΣΥΡΙΖΑ απο­τε­λεί το σπίτι που έχτισε ο καθένας  ξεχω­ρι­στά στην καρδιά και στην ψυχή του και το σπίτι που έχτισε συλ­λο­γικά  με άλλους συντρό­φους στην κοι­νω­νία.

Το σπίτι που χτί­στηκε στην κοι­νω­νία φαί­νε­ται να καταρ­ρέει και να δια­λύ­ε­ται. Το σπίτι όμως που χτίσαμε στην καρδιά και στην ψυχή μας δεν θα αφή­σουμε κανέναν να μας το δια­λύ­σει, είναι προ­σω­πική μας υπόθεση, είναι η ταυ­τό­τητα μας, είναι η αξιο­πρέ­πεια μας, είναι η περη­φά­νια μας.

Ζούμε μια ιστο­ρική στιγμή που πρέπει να κορυ­φω­θεί η αντί­σταση στις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες αντι­λή­ψεις και σχε­δια­σμούς ολο­κλη­ρω­τι­κού ελέγχου της κοι­νω­νίας,  από οπου­δή­ποτε και αν προ­έρ­χο­νται.

Για όλους αυτούς τους λόγους επιλέγω να εγκα­τα­λείψω το παλιό και να ανα­ζη­τήσω με άλλους συντρό­φους τους και­νούρ­γιους δρόμους που οδηγούν στα πρώτα μας όνειρα και ελπίδες.

Δεν θέλω να γίνουμε αυτό που έγραψε ο μεγάλος μας ποιητής Κώστας Βάρ­να­λης

“Δειλοί, μοι­ραίοι κι άβουλοι αντάμα

προ­σμέ­νουμε, ίσως, κάποιο θάμα!”

Θέλω τέλος να ευχα­ρι­στήσω όλους τους φίλους τους συντρό­φους αλλά και τους ψηφο­φό­ρους που μέχρι τώρα με στή­ρι­ξαν στην πολι­τική μου δια­δρομή. Ενοιωσα αληθινή και μεγάλη αγάπη. Νιώθω, και είμαι σίγου­ρος και εκείνοι το ίδιο, ότι έχει σφυ­ρη­λα­τη­θεί μία ισχυρή και ακλό­νητη  προ­σω­πική φιλιά, σεβα­σμός και εκτί­μηση με τους περισ­σό­τε­ρους που ξεπερ­νούν  τις πολι­τι­κές μας δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις. Εξάλλου ο δρόμος των αγώνων είναι κοινός.

Ρόδος 7-12-23

Δημή­τρης Γάκης

Μέλος ΟΜ Ρόδου

πρώην Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ