Νικόλαος Μπόνης, γ.γ. ΕΣΕΕ: «Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, είναι αντισυνταγματικό»

Κύριε Μπόνη, να ξεκι­νή­σουμε από την ακρί­βεια. Τελικά, οι κινή­σεις που κάνει η κυβέρ­νηση είναι ικα­νο­ποι­η­τι­κές ή χρειά­ζο­νται κι άλλα μέτρα;

Θα σας έλεγα ότι ΔΕΝ γίνο­νται κινή­σεις. Οι κινή­σεις που πρέπει να γίνουν για να κατα­πο­λε­μη­θεί η ακρί­βεια, η οποία –κατά βάση είναι στα τρόφιμα, είναι συγκε­κρι­μέ­νες. Η κυβέρ­νηση δεν κάνει αυτό που πρέπει για να πατάξει την ακρί­βεια. Είναι στο δικό τους χέρι να προ­α­σπί­σουν τους κατα­να­λω­τές και τους πολίτες αυτής της χώρας, οι οποίοι υπο­φέ­ρουν από τους τιμο­κα­τα­λό­γους που βγαί­νουν από τη βιο­μη­χα­νία, ύστερα από απαί­τηση των μεγάλων πολυ­ε­θνι­κών εται­ρειών που βρί­σκο­νται στη χώρα μας. Δυστυ­χώς, αυτή είναι η πικρή αλήθεια. Και όλα αυτά τα δήθεν μέτρα (με τα διάφορα pass, καλάθια κ.λπ.) δεν αντα­πο­κρί­νο­νται σε αυτό που θα έπρεπε να έχουν γίνει. Μιλάμε για ελά­χι­στους κωδι­κούς απέ­να­ντι σε χιλιά­δες προ­ϊ­ό­ντα, ενώ οι κωδικοί αυτοί στους οποίους έχουν γίνει παρεμ­βά­σεις, και πάλι δεν αντα­πο­κρί­νο­νται σε αυτό το ποσόν που θα έπρεπε. Εμείς, σαν ΕΣΕΕ έχουμε κατα­θέ­σει τις προ­τά­σεις μας. Γνω­ρί­ζουν πολύ καλά τι πρέπει να κάνουν.

Οι φορείς αλλά και οι επι­χει­ρη­μα­τίες (πολύ μικρές και μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις) είναι αντί­θε­τοι στο νέο φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο που φέρνει προς δια­βού­λευση η κυβέρ­νηση. Πώς αντιδρά η αγορά;

Η αγορά και οι επι­χει­ρη­μα­τίες, είναι ανα­στα­τω­μέ­νοι από αυτό το νέο φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο που έφερε προς δια­βού­λευση η κυβέρ­νηση, μετά τις εκλογές. Ενώ υπήρχε ξεκά­θαρη δέσμευση ότι δεν θα γίνο­νταν αλλαγές, δυστυ­χώς, ο αρμό­διος υπουρ­γός αλλά και στελέχη της κυβέρ­νη­σης που τοπο­θε­τού­νται επί του θέματος, λένε την μισή αλήθεια! Κι αυτό γιατί για τους περισ­σό­τε­ρους οι οποίοι βρί­σκο­νται προς το τέλος της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους στα­διο­δρο­μίας και δυστυ­χώς, αδυ­να­τούν να έχουν τα κέρδη που προσ­δοκά η κυβέρ­νηση να έχουν, είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να κρατούν την επι­χεί­ρησή τους (ή έστω το κατά­στημά τους ανοιχτό) επειδή δεν μπορούν να το κλεί­σουν ενόψει συντα­ξιο­δό­τη­σης ευρι­σκό­με­νοι ενώπιον μιας αδιέ­ξο­δης κατά­στα­σης. Για να βγουν στη σύνταξη, πρέπει να έχουν ανοιχτή την επι­χεί­ρηση ακόμη κι αν είναι παθη­τική.

Οι κυβερ­νώ­ντες, επι­μέ­νουν να λένε τη μισή αλήθεια. Υπάρ­χουν αλγό­ριθ­μοι για να υπο­λο­γί­σουν το ελά­χι­στο τεκ­μαρτό κέρδος. Αυτοί οι αλγό­ριθ­μοι δεν πάνε μόνο στον κατώ­τατο μισθό –όπως μας λέει ο υπουρ­γός, κ. Χατζη­δά­κης, αλλά υπο­λο­γί­ζουν και τριε­τίες, υπο­λο­γί­ζουν και τον μεγα­λύ­τερο μισθό που δίνεις στον εργα­ζό­μενό σου, ενώ υπο­λο­γί­ζουν και τον μέσο όρο που έχει κέρδος ο ΚΑΔ (Κωδικός Αριθμός Δρα­στη­ριό­τη­τας). Δηλαδή κάποιος επι­χει­ρη­μα­τίας που δου­λεύει τριάντα χρόνια θα φτάσει στο σημείο υπο­λο­γί­ζο­ντας τις τριε­τίες του, θα έχει 20.000 και 30.000 τεκ­μαρτό εισό­δημα; Είναι σοβαρά πράγ­ματα αυτά;

Ειλι­κρινά, δεν μπορώ να κατα­λάβω με ποια λογική ήρθε αυτό το νέο φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο, ενώ υπήρχε η αρχική δέσμευση ότι δεν επρό­κειτο να γίνουν αλλαγές. Και για ποιο ‘απλό σύστημα’ μιλάμε, όταν υπο­λο­γί­ζουν με τρεις παρα­μέ­τρους το εισό­δημα; Δεν είναι δυνατόν να γίνο­νται αυτά.

Αυτό που θέλουμε είναι ένα απλό, φορο­λο­γικό σύστημα. Δεν χρεια­ζό­μα­στε τίποτε άλλο που να περι­πλέ­κει τα πράγ­ματα. Όλα τα άλλα κάνουν κακό και επι­φέ­ρουν προ­βλή­ματα. Ήδη αυτές οι αλλαγές, έχουν βγει προς τα έξω και έχουν δημιουρ­γή­σει ανα­στά­τωση για την εικόνα της Ελλάδας και την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα στην χώρα μας. Ήδη στο συνέ­δριο που έγινε στην Ισπανία (Μπιλ­μπάο), για τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις, το νέο φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο της Ελλάδας, ήταν θέμα συζή­τη­σης και έχει ήδη δημιουρ­γή­σει αλγει­νές εντυ­πώ­σεις.

Η κατά­σταση στις ευρω­παϊ­κές χώρες, είναι δια­φο­ρε­τική, αφού λει­τουρ­γούν οι θεσμοί. Υπε­ρα­σπί­ζο­νται και υπο­στη­ρί­ζουν τις επι­χει­ρή­σεις και τους κατα­να­λω­τές. Γι αυτό και βλέ­πουμε πολλά προ­ϊ­ό­ντα (ακόμη και ελλη­νικά) να είναι πιο φτηνά από ό,τι στην Ελλάδα.

Αυτά τα πράγ­ματα, δεν μας τιμούν καθόλου. Και αυτό το ολι­γο­πώ­λιο που βρί­σκε­ται στα χέρια λίγων αλυ­σί­δων σούπερ μάρκετ, πρέπει κάποια στιγμή να το αγγίξει η κυβέρ­νηση. Γιατί γι’ αυτούς μιλάμε και βέβαια, έχει τη δυνα­τό­τητα και επι­βάλ­λε­ται να λάβει τα απα­ραί­τητα μέτρα.

Η ελλη­νική κυβέρ­νηση λέει ότι φέρνει το νομο­σχέ­διο προς δια­βού­λευση, αλλά δεν το έχει φέρει από πριν με τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους, ως όφειλε. Τελικά, το έβγαλε σε ‘τυπική’ δια­βού­λευση (ίσως επειδή φοβόταν) με κατα­λη­κτική προ­θε­σμία 27 Νοεμ­βρίου 2023 και την επόμενη μέρα εισά­γε­ται στη Βουλή!!! Για ποια δια­βού­λευση μιλάμε, δηλαδή;

Δεν είναι τυχαίο, πάντως, που δεκάδες φορείς, έχουν αντι­δρά­σει και επίσημα, έχουν κατα­θέ­σει προ­τά­σεις προς την κυβέρ­νηση επί του νέου φορο­λο­γι­κού νομο­σχε­δίου, ενώ ο επι­χει­ρη­μα­τι­κός κόσμος βρί­σκε­ται σε ανα­στά­τωση. Με αυτές τις αλλαγές, πλήτ­το­νται οι πολύ μικρές και μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις (και όχι μόνον…).

Κατ’ αρχάς, να σημειώ­σουμε ότι είναι αντι­συ­νταγ­μα­τικό. Έρχεται να φορο­λο­γή­σει τα εισο­δή­ματα που έχουν ήδη παρα­χθεί ανα­δρο­μικά. Δεν έχει καμία σχέση με την αγορά και με την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Πιέζουν ασφυ­κτικά τις επι­χει­ρή­σεις και πάνε να επι­βά­λουν έναν ακόμη… ‘κεφα­λικό φόρο’. Είχαμε το Τέλος Επι­τη­δεύ­μα­τος και τώρα πάνε να μας το αντι­κα­τα­στή­σουν, με έναν μεγα­λύ­τερο φόρο. Ειλι­κρινά, λυπάμαι πολύ. Δεν περί­μενα ποτέ από αυτή την κυβέρ­νηση να λει­τουρ­γεί με τέτοιο τρόπο και να προ­σπα­θεί να πάρει ό,τι μπορεί από τους ανθρώ­πους της αγοράς, ενώ δεν στη­ρί­ζει καθόλου την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα. Με μαθη­μα­τική ακρί­βεια, οδηγεί τους πάντες, στο λουκέτο –ειδικά όσους δεν αντέ­χουν ήδη.

Αν και η επόμενη του­ρι­στική σεζόν είναι ακόμη μακριά, όλα τα μηνύ­ματα είναι θετικά. Ωστόσο, όσο καλά και αν πάμε στον Του­ρι­σμό, τίποτε δεν βοηθάει τη χώρα όταν η κυβέρ­νηση φέρνει ένα φορο­λο­γικό νομο­σχέ­διο που δεν απλο­ποιεί την κατά­σταση αλλά την κάνει ακόμη χει­ρό­τερη. Προ­σω­πικά… κρατάω πλέον μικρό καλάθι. Όταν βλέπεις έναν πρω­θυ­πουργό να υπε­ρα­σπί­ζε­ται αυτό το έκτρωμα του κ. Χατζη­δάκη, δεν έχουμε τι άλλο να πούμε.

Για να κλεί­σουμε, να μιλή­σουμε σχετικά με την Black Friday που έχει ξεκι­νή­σει από τις αρχές Νοεμ­βρίου, με εκπτώ­σεις και προ­σφο­ρές στο εμπόριο, εκτι­μάτε ότι είναι κάτι θετικό;

Όχι, δεν θα το έλεγα έτσι. Όταν κάτι… ‘ξεχειλώνει’ χάνει το νόημά του, και βεβαίως, τη δυνα­μική του. Η Black Friday ξεκί­νησε με μία μόνον ημέρα όπου γίνο­νταν πολύ μεγάλες εκπτώ­σεις (όπως άλλωστε ήταν ο θεσμός αυτός στις ΗΠΑ) όπου και τα κατα­στή­ματα, δού­λε­ψαν πολύ. Γρήγορα όμως, η μία μέρα έγιναν δύο ημέρες (πρό­σθε­σαν και το Σάββατο) μετά έγινε μία εβδο­μάδα και φτάσαμε στον ένα μήνα… Όταν φτά­νουμε εκεί, αφενός οι εκπτώ­σεις είναι (σαφώς) πολύ μικρό­τε­ρες, αφε­τέ­ρου δεν επι­τυγ­χά­νε­ται ο στόχος. Άρα δεν έχει το απο­τέ­λε­σμα που πρέπει να έχει αυτή η προ­ω­θη­τική ενέρ­γεια.