Τελευταίες σκηνές

Πα­ρα­τη­ρεί κα­νείς με εν­δια­φέ­ρον τις τε­λευ­ταί­ες σκη­νές του βίου ενός κόμ­μα­τος, που υπήρ­ξε ένα πο­λι­τι­κό φαι­νό­με­νο και ένας πο­λι­τι­κός πα­ρο­ξυ­σμός ταυ­τό­χρο­να. Εάν υπάρ­χει ένα εγ­χει­ρί­διο με οδη­γί­ες για το πώς μπο­ρεί να δια­λυ­θεί βήμα- βήμα, σε κοινή θέα και να υπο­νο­μευ­τεί εκ των έσω, ένα κόμμα, φαί­νε­ται πως στον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ το έχουν με­λε­τή­σει καλά. Εάν δεν υπάρ­χει, τότε έχουν βαλ­θεί να το γρά­ψουν. Οι δια­σπά­σεις στα κόμ­μα­τα είναι επώ­δυ­νες, εντού­τοις πρό­κει­ται για μια οδυ­νη­ρή κα­τά­στα­ση που εκ­δη­λώ­νε­ται στο έδα­φος των πο­λι­τι­κών δια­φω­νιών, γε­γο­νός που δια­τη­ρεί την πο­λι­τι­κή στο προ­σκή­νιο και εξ’ αυτού του λόγου μπο­ρεί να με­τα­τρα­πούν σε ωδί­νες μιας νέας γέν­νη­σης. Εδώ δεν πρό­κει­ται για κάτι τέ­τοιο. Εδώ πρό­κει­ται για εκ­φυ­λι­σμό – που προ­φα­νώς φέρ­νει διά­σπα­ση, με με­γά­λες δό­σεις γε­λοιό­τη­τας, όπου κο­ροϊ­δεύ­ει ο ένας τον άλλον. Ο πρό­ε­δρος/influencer πα­ρι­στά­νει τον αρι­στε­ρό, οι αντί­πα­λοι του, που έχουν εφαρ­μό­σει σκλη­ρο μνη­μό­νιο και εταί­ροι των ΑΝΕΛ, τον ελέγ­χουν ως προς την ιδε­ο­λο­γι­κή του κα­θα­ρό­τη­τα και το κόμμα/με­ση­με­ρια­νά­δι­κο πάει για λου­κέ­το. Και τε­λι­κά, θα μπο­ρού­σε να πει κα­νείς πως είναι προ­τι­μό­τε­ρη η διά­σπα­ση/διά­λυ­ση, παρά ο πα­ρα­τε­τα­μέ­νος δια­συρ­μός και για χρό­νια απα­ξί­ω­ση της Αρι­στε­ράς από αυ­το­προσ­διο­ρι­ζό­με­νους «αρι­στε­ρούς». Πά­ντως, με δε­δο­μέ­νο ότι κάθε εξου­σία διο­λι­σθαί­νει στην αλ­λα­ζο­νεία και την αυ­θαι­ρε­σία, δεν είναι ευ­χά­ρι­στη εξέ­λι­ξη το πλή­ρες κενό στην αντι­πο­λί­τευ­ση.