«Κλειδί» η αεροπορική βάση της Σούδας για τις ΗΠΑ – Μεταγωγικά αεροσκάφη για μεταφορά Αμερικανών από τη Μέση Ανατολή

Ηετοι­μό­τητα για την πιθα­νό­τητα ενερ­γο­ποί­η­σης έκτα­κτων σχεδίων απο­μά­κρυν­σης Αμε­ρι­κα­νών πολιτών από το Ισραήλ και τον Λίβανο είναι ο κυριό­τε­ρος λόγος για τον οποίο τις τελευ­ταίες ημέρες ένας μεγάλος αριθμός στρα­τιω­τι­κών μετα­γω­γι­κών αερο­σκα­φών των ΗΠΑ έχει μετα­σταθ­μεύ­σει στην αερο­πο­ρική βάση της Σούδας, ενώ ανάλογο ρόλο, αν και σημα­ντικά περιο­ρι­σμένο, θα δια­δρα­μα­τί­σει και η 112 Πτέρυγα Μάχης στην Ελευ­σίνα. Τα αερο­πλάνα που έχουν προ­σγειω­θεί τα τελευ­ταία 24ωρα είναι μεγάλα μετα­γω­γικά τύπου C-17, C-130 για ειδικές επι­χει­ρή­σεις, ιπτά­μενα τάνκερ τύπου KC-135, αερο­σκάφη ναυ­τι­κών επι­χει­ρή­σεων P-8 Poseidon και αερο­σκάφη ηλε­κτρο­νι­κού πολέμου. Κάποια από αυτά φαί­νο­νται στη φωτο­γρα­φία που εξα­σφά­λισε απο­κλει­στικά η «Κ» και δημο­σιεύει σήμερα από την αερο­πο­ρική βάση της Σούδας. Τα αερο­σκάφη έχουν προ­σγειω­θεί στην Ελλάδα από διά­φο­ρες βάσεις στην Ευρώπη (Ιταλία, Γερ­μα­νία, Ηνωμένο Βασί­λειο) και κύριος σκοπός είναι η επι­φυ­λακή σε περί­πτωση ενερ­γο­ποί­η­σης του σχεδίου απο­μά­κρυν­σης κάποιων από τους συνο­λικά 600.000 Αμε­ρι­κα­νούς πολίτες που υπο­λο­γί­ζε­ται ότι ζουν στο Ισραήλ και τον Λίβανο. Το σχέδιο ήλθε στην επι­φά­νεια μέσω δημο­σιεύ­μα­τος της Washington Post, ωστόσο φαί­νε­ται ότι ο στόχος της αμε­ρι­κα­νι­κής παρου­σίας στην περιοχή δεν συν­δέ­ε­ται απο­κλει­στικά με τους πιθα­νούς απε­γκλω­βι­σμούς πολιτών από τις χώρες της ανα­το­λι­κής λεκάνης της Μεσο­γείου.

Η κάθετη αύξηση της παρου­σίας αερο­πο­ρι­κής ισχύος των ΗΠΑ στην Ελλάδα βασί­ζε­ται σε δύο ξεχω­ρι­στές δια­δι­κα­σίες. Η πρώτη συν­δέ­ε­ται με τις υφι­στά­με­νες πρό­νοιες στο πλαίσιο της Συμ­φω­νίας Αμοι­βαίας Αμυ­ντι­κής Συνερ­γα­σίας (MDCA), κατά τις οποίες οι ΗΠΑ χρη­σι­μο­ποιούν κάποιες βάσεις κατά το δοκούν. Η δεύτερη οφεί­λε­ται σε αιτή­ματα προ­σω­ρι­νής στάθ­μευ­σης, όπως είναι για παρά­δειγμα η παρου­σία C-130 στην αερο­πο­ρική βάση της Ελευ­σί­νας, που απο­κά­λυψε η «Κ» την περα­σμένη εβδο­μάδα και επι­βε­βαιώ­θηκε από τον κυβερ­νη­τικό εκπρό­σωπο Π. Μαρι­νάκη.

Εχει αφιχθεί μεγάλος αριθμός στρα­τιω­τι­κών μετα­γω­γι­κών αερο­σκα­φών για την περί­πτωση ενερ­γο­ποί­η­σης του σχεδίου απο­μά­κρυν­σης Αμε­ρι­κα­νών πολιτών που ζουν σε Ισραήλ και Λίβανο.

Στην περί­πτωση της αερο­πο­ρι­κής βάσης της Σούδας τα πράγ­ματα είναι δια­φο­ρε­τικά, καθώς έχει ουσια­στικά παρα­χω­ρη­θεί ένα μεγάλο τμήμα του αερο­δρο­μίου προς απο­κλει­στική χρήση των αμε­ρι­κα­νι­κών αερο­πο­ρι­κών δυνά­μεων. Δεδο­μέ­νου, μάλιστα, ότι στην παρούσα φάση η αμε­ρι­κα­νική πλευρά λει­τουρ­γεί σε πλαίσιο ενεργών επι­χει­ρή­σεων, οι πλη­ρο­φο­ρίες που φθάνουν στην Αθήνα απο­δε­σμεύ­ο­νται κυριο­λε­κτικά την τελευ­ταία στιγμή.

Ανάμεσα στην αερο­πο­ρική βάση της Σούδας και τις ναυ­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις των ΗΠΑ στο Μαράθι υπάρχει περι­φραγ­μένη οδός, η οποία επι­τρέ­πει τη μετα­φορά εφοδίων και προ­σω­πι­κού που κατα­φθά­νει αερο­πο­ρικά στην Κρήτη. Η στάθ­μευση ιπτά­με­νων τάνκερ στην αερο­πο­ρική βάση της Σούδας και η παρου­σία αρκετών πετρε­λαιο­φό­ρων του αμε­ρι­κα­νι­κού ναυ­τι­κού στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο, προ­δί­δει σχε­δια­σμό παρα­τε­τα­μέ­νων και συν­δυα­σμέ­νων αερο­ναυ­τι­κών επι­χει­ρή­σεων, ενόψει και της άφιξης του δεύ­τε­ρου αερο­πλα­νο­φό­ρου των ΗΠΑ στην ευρύ­τερη περιοχή και, βεβαίως, των συνο­δευ­τι­κών αντι­τορ­πι­λι­κών, κατα­δρο­μι­κών και υπο­βρυ­χίων της ομάδας κρούσης. Επι­πλέον οι αερο­διά­δρο­μοι που συν­δέ­ουν τη Σούδα με διά­φο­ρες βάσεις των ΗΠΑ στην Ευρώπη απο­τε­λούν χώρο ο οποίος αστυ­νο­μεύ­ε­ται και από αμε­ρι­κα­νικά μαχη­τικά για λόγους προ­λη­πτι­κής ασφά­λειας.

Η αυξη­μένη εμπι­στο­σύνη την οποία δείχνει η Ουά­σιγ­κτον στην Αθήνα σ’ αυτόν τον τομέα δεν μπορεί παρά να συγκρι­θεί, ανα­πό­φευ­κτα, με την προφανή προ­σπά­θεια των ΗΠΑ να μη χρη­σι­μο­ποιούν τις πολύ σημα­ντι­κές βάσεις που δια­θέ­τουν στην Τουρκία (όπως το Ιντσιρ­λίκ, που βρί­σκε­ται ακόμη πιο κοντά στο δυνη­τικό θέατρο των επι­χει­ρή­σεων σε Ισραήλ, Λίβανο και Συρία). Η χρήση βάσεων της Ελλάδας, αλλά και κρατών τα οποία βρί­σκο­νται στην αραβική περι­φέ­ρεια της περιο­χής στην οποία εκτυ­λίσ­σε­ται η κρίση (Σαου­δική Αραβία, Κουβέιτ, Ιορ­δα­νία, Ιράκ, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Κατάρ) απο­τε­λεί για ορι­σμέ­νους και μια ουσια­στική από­δειξη της μακρο­πρό­θε­σμης απου­σίας εμπι­στο­σύ­νης στις αμε­ρι­κα­νο­τουρ­κι­κές σχέσεις, παρά το γεγονός ότι το Στέιτ Ντι­πάρ­τμεντ απο­φεύ­γει τις νύξεις ενα­ντίον της Αγκυρας.

Πηγή kathimerini.gr