«Δεν δικαιούστε κ. Μουρατίδη!»

Επι­στολή απά­ντηση στον βορειο­ελ­λα­δίτη ιστο­ρικό αθλη­τι­σμού και δικη­γόρο Νίκο Μου­ρα­τίδη, απέ­στειλε ο Ρόδιος καθη­γη­τής φυσικής αγωγής και πρώην πρω­τα­θλη­τής εμπο­δίων Στα­μά­της Μάγος. Αφορμή στάθηκε ένα σχόλιο του Μου­ρα­τίδη με αφορμή την παρου­σία των Ελλήνων και Κύπριων αθλητών και αθλη­τριών στο Ευρω­παϊκό πρω­τά­θλημα στίβου της Ζυρίχης. Ανα­λυ­τικά, στην επι­στολή του κ. Μάγου ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Επειδή αγαπητέ κ. Μου­ρα­τίδη δεν έχετε ιδρώσει αλλά ούτε έχετε ματώσει ποτέ τη φανέλα με το εθνό­σημο (και καμία άλλη φανέλα), δεν δικαιού­στε να μιλάτε για κανένα πρω­τα­θλητή αν πέτυχε ή αν απέτυχε στην προ­σπά­θειά του να δια­κρι­θεί στο πρό­σφατο Ευρω­παϊκό πρω­τά­θλημα στίβου. Κανένας αθλητής δεν χάνει σε αγώνες γιατί απλού­στατα πρέπει να γνω­ρί­ζετε ότι η επι­τυ­χία από την απο­τυ­χία είναι πάρα πολύ κοντά. Είμαι κάτι παρα­πάνω από σίγου­ρος ότι όλα τα παιδιά προ­σπά­θη­σαν με όλες τους τις δυνά­μεις. Και οι Κύπριοι και οι Έλληνες αθλητές, στους οποίους ανα­φέρ­θηκε ο εν λόγω κύριος ,είναι αξιέ­παι­νοι και αυτοί τιμάνε την πατρίδα τους με τις αρετές και μόνο που δια­θέ­τουν. Είτε βγήκαν 1οι είτε βγήκαν σε άλλη θέση πιο πίσω, τη σημα­ντι­κό­τερη αξία έχει η τρομερή προ­σπά­θεια που κατα­βά­λει ο καθένας και η καθεμία από αυτά τα παιδιά.

Θα ήταν καλύ­τερο οι αθλητές μας να γνώ­ρι­ζαν ότι είμαστε μαζί τους σε όλες τους τις στιγμές, καλές ή κακές, ότι ζούμε μαζί τους το όνειρό τους και ότι όχι μόνο δεν αισθα­νό­μα­στε απο­γο­ή­τευση αλλά είμαστε υπε­ρή­φα­νοι και τους θαυ­μά­ζουμε για την καθη­με­ρινή τους κατά­θεση ψυχής. Πρέπει να ανα­ρω­τη­θείτε τελικά τι πρέπει να έχει αξία, οι θυσίες και η προ­σπά­θεια στο δρόμο για το όνειρο ή η από­σταση που μας χωρίζει από αυτό;

Δεν νομίζω να έχετε στε­να­χω­ρη­θεί πιο πολύ από τον Έλληνα πρω­τα­θλητή που δεν πηγαί­νει καλά στους αγώνες; Δεν νομίζω να έχετε κλάψει όταν ο Έλληνας πρω­τα­θλη­τής δεν πάει καλά και πηγαί­νει στο δωμάτιο του και κλαίει μόνος του για να μην τον βλέπουν οι άλλοι; Απε­να­ντίας η σταθερή σας πορεία, είναι αυτή του σχο­λια­στή των γυναι­κείων καμπυ­λών όπως έχετε ανα­φέ­ρει σε τωρινές αλλά και παλαιό­τε­ρες αναρ­τή­σεις για Ελλη­νί­δες ή ξένες αθλή­τριες. Αυτοί οι σχο­λια­σμοί είναι καλύ­τερα να γίνο­νται σε καλ­λι­στεία και όχι σε αθλή­τριες που νυχθη­με­ρόν κοπιά­ζουν για το καλύ­τερο απο­τέ­λε­σμα. Τα κορί­τσια αυτά έχουν ανάγκη από καλο­προ­αί­ρετη κριτική, η οποία τους δίνει δύναμη για να είναι καλύ­τε­ρες την επόμενη φορά. Ο σχο­λια­σμός από τον καναπέ και η κακο­προ­αί­ρετη κριτική στην κάθε μία απο­τυ­χία του πρω­τα­θλητή, είναι παρα­δο­σιακά ο καλύ­τε­ρος τρόπος πρω­τα­θλη­τι­σμού του τεμπέλη. Και δεν είναι η πρώτη φορά που επι­δει­κνύ­ε­στε μ’ αυτόν τον τρόπο, μειώ­νο­ντας τις προ­σπά­θειες των Ελλήνων πρω­τα­θλη­τών σύμφωνα και με τις απα­ντή­σεις παλιών πρω­τα­θλη­τών του στίβου.

Εν κατα­κλείδι για μένα όλοι οι Έλληνες και Κύπριοι πρω­τα­θλη­τές (26+5) είναι άξιοι, είναι νικητές και τους θαυ­μά­ζουμε για όλα όσα έχουν κατα­φέ­ρει. Είναι αυτοί που τιμούν επάξια την πατρίδα μας. Σεβα­σμός λοιπόν για όλα αυτά τα παιδιά, τους υπέ­ρο­χους πρω­τα­θλη­τές μας Έλληνες και Κύπριους».