ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Κυρ. Μητσοτάκης στη MED9: Να αποφασίζει η Ευρώπη ποιος μπαίνει στην ΕΕ και όχι οι διακινητές

news room 6 λεπτά ανάγνωση
MED9

“Να ασκή­σουμε ένα δικαί­ωμα το οποίο δεν μπο­ρούμε να εκχω­ρή­σουμε σε δια­κι­νη­τές. Διότι αυτό ακριβώς κάνουμε σήμερα: οι δια­κι­νη­τές είναι αυτοί που απο­φα­σί­ζουν ποιος θα μπει στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Αυτό πρέπει να αλλάξει”. Αυτό τόνισε ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης μετά την λήξη των εργα­σιών της Συνόδου Κορυφής EUMED9 στη Μάλτα, η οποία ασχο­λή­θηκε μεταξύ άλλων και με το μετα­να­στευ­τικό πρό­βλημα στην Ευρώπη.

Ο κ.Μητσο­τά­κης επι­σή­μανε επίσης ότι οι ηγεσίες της Ευρώπης είναι “ανάγκη να καθο­ρί­σουμε με δικούς μας όρους ποιος θα εισέρ­χε­ται στην Ευρω­παϊκή Ένωση”, ενώ επι­σή­μανε ότι η ΕΕ πρέπει να επι­κε­ντρω­θεί στους επα­να­πα­τρι­σμούς και να δια­σφα­λί­σει ότι οι άνθρω­ποι που δεν δικαιού­νται άσυλο θα επι­στρέ­φουν στη χώρα κατα­γω­γής τους. Παράλ­ληλα ο πρω­θυ­πουρ­γός σημεί­ωσε ότι πρέπει η Ευρώπη εκτός όλων αυτών, να εστιά­σει στις νόμιμες οδούς για μετα­νά­στευση.

Ο κ.Μητσο­τά­κης στη δήλωση του ανα­φέρ­θηκε επίσης στην κλι­μα­τική κρίση και στην οικο­νο­μία.

Για την οικο­νο­μία στην ΕΕ ανέφερε ότι δεν μπο­ρούμε να επα­να­λά­βουμε τα λάθη του παρελ­θό­ντος, και επι­σή­μανε ότι “γνω­ρί­ζουμε λάθη που έγιναν σε ευρω­παϊκό επίπεδο και ουσια­στικά ανά­γκα­σαν χώρες να προβούν σε πολύ απότομη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή, «βυθί­ζο­ντάς» τες σε πολύ μεγα­λύ­τερη ύφεση”.

Πρό­τεινε την επι­στροφή στο πλαίσιο της αρχικής πρό­τα­σης της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, την οποία χαρα­κτή­ρισε ισορ­ρο­πη­μένη σε ό,τι αφορά την αυξη­μένη ευε­λι­ξία αλλά και την ιδιο­κτη­σία, ώστε τα κράτη-μέλη να εκπο­νούν τη δική τους δημο­σιο­νο­μική «δια­δρομή» για να πετύ­χουν τη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή.

Παράλ­ληλα τόνισε ότι πρέπει να δημιουρ­γη­θεί χώρος για τις κρί­σι­μες επεν­δύ­σεις που χρειά­ζο­νται οι ευρω­παϊ­κές χώρες, ώστε να προ­στα­τευ­τεί η στρα­τη­γική αυτο­νο­μία τους, είτε πρό­κει­ται για την άμυνα είτε για σημα­ντι­κές συλ­λο­γι­κές επεν­δύ­σεις στην πράσινη μετά­βαση.

Για την κλι­μα­τική κρίση ο κ.Μητσο­τά­κης είπε ότι επη­ρε­ά­ζει τη Μεσό­γειο με δυσα­νά­λογα έντονο τρόπο και κάλεσε τους ηγέτες της ΕΕ να ανα­λά­βουν από κοινού δράση, και είπε ότι η κρίση παρο­τρύ­νει τις ευρω­παϊ­κές χώρες να έχουν μια ολο­κλη­ρω­μένη συνερ­γα­σία σε ζητή­ματα και θέματα πρό­λη­ψης, ”

 

“Δεν πρέπει, ασφαλώς, να ξεχνάμε ότι αυτές οι κατα­στρο­φές δεν επη­ρε­ά­ζουν μόνο τις χώρες μας στην Ευρώπη, αλλά και τις χώρες της Νότιας Γει­το­νιάς. Όταν μια κατα­στροφή πλήττει μια χώρα που έχει σημα­ντικά προ­βλή­ματα όσον αφορά στη λει­τουρ­γία του κράτους, η κατα­στροφή πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται. Η ίδια καται­γίδα που κόστισε τη ζωή σε λιγό­τε­ρους από 20 ανθρώ­πους στην Ελλάδα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να χάσουν τη ζωή τους περισ­σό­τε­ροι από 10.000 άνθρω­ποι στη Λιβύη. Αυτή είναι η διαφορά στο τι προ­κα­λεί η κλι­μα­τική αλλαγή όταν πλήττει μια καλά οργα­νω­μένη χώρα έναντι μιας χώρας που αντι­με­τω­πί­ζει σημα­ντικά προ­βλή­ματα” είπε ο κ.Μητσο­τά­κης.

Ανα­λυ­τικά η δήλωση του πρω­θυ­πουρ­γού Κυριά­κου Μητσο­τάκη:

“Αγαπητέ Robert (Abela), σε ευχα­ρι­στώ για την υπέροχη φιλο­ξε­νία και την κατα­πλη­κτική τοπο­θε­σία που διά­λε­ξες γι’ αυτή τη συνά­θροιση. Σε ευχα­ρι­στώ επίσης για την πολύ περιε­κτική σύνοψη της συζή­τη­σης που είχαμε και η οποία απο­τυ­πώ­θηκε στην κοινή δήλωση που μόλις συμ­φω­νή­θηκε.

 

Δεν θέλω να επα­να­λάβω όσα ειπώ­θη­καν από τους προη­γού­με­νους ομι­λη­τές. Επι­τρέψτε μου να κάνω τρεις γρή­γο­ρες παρα­τη­ρή­σεις: πρώτον, όσον αφορά στην κλι­μα­τική κρίση, σας ευχα­ρι­στώ όλους για την υπο­στή­ριξη που προ­σφέ­ρατε στην Ελλάδα κατά τη διάρ­κεια ενός πάρα πολύ δύσκο­λου καλο­και­ριού, όταν αντι­με­τω­πί­σαμε κάποιες από τις χει­ρό­τε­ρες πυρ­κα­γιές και σίγουρα τις χει­ρό­τε­ρες πλημ­μύ­ρες στην ιστορία της χώρας μας. Θα πρέπει να είναι προ­φα­νές σε όλους μας, πιστεύω, ότι η κλι­μα­τική κρίση επη­ρε­ά­ζει τη Μεσό­γειο με δυσα­νά­λογα έντονο τρόπο. Αυτό δεν πρέπει να απο­τε­λεί μόνο αιτία ανη­συ­χίας, αλλά και λόγο για όλους μας να ανα­λά­βουμε άμεσα δράση.

 

Σας ευχα­ρι­στώ όλους που συμ­φω­νείτε με το περιε­χό­μενο της επι­στο­λής που σας έστειλα, η οποία ουσια­στικά μας προ­τρέ­πει, σε ευρω­παϊκό επίπεδο, να δώσουμε πολύ μεγα­λύ­τερη έμφαση στην προ­σαρ­μογή και ειδι­κό­τερα στην αρωγή μετά από φυσικές κατα­στρο­φές και στη δια­χεί­ριση των πολύ δαπα­νη­ρών συνε­πειών αυτών των κατα­στρο­φών, όπως γνω­ρί­ζουμε πολύ καλά τόσο εμείς όσο και οι Σλο­βέ­νοι φίλοι μας.

 

Μας παρο­τρύ­νει όμως να έχουμε μια πιο ολο­κλη­ρω­μένη συνερ­γα­σία σε ζητή­ματα και θέματα πρό­λη­ψης, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σουμε ότι υπάρχει μια λογική ισορ­ρο­πία μεταξύ της φιλό­δο­ξης ατζέ­ντας μας για τον μετρια­σμό των επι­πτώ­σεων, η οποία όμως είναι μακρο­πρό­θε­σμη, και των άμεσων αναγκών μας για προ­σαρ­μογή. Διότι θεωρώ ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξα­σφα­λί­σουμε ότι οι λαοί μας θα συνε­χί­σουν να συμ­με­τέ­χουν στην πράσινη μετά­βαση. Καθώς αυτή τη στιγμή είναι σαφές σε εμένα ότι δεν πρό­κει­ται για μια ισορ­ρο­πη­μένη προ­σέγ­γιση, ιδίως αν εξε­τά­σουμε τα ευρω­παϊκά χρήματα που είναι δια­θέ­σιμα για την άμεση ανα­κού­φιση από τις κατα­στρο­φές.

 

Δεν πρέπει, ασφαλώς, να ξεχνάμε ότι αυτές οι κατα­στρο­φές δεν επη­ρε­ά­ζουν μόνο τις χώρες μας στην Ευρώπη, αλλά και τις χώρες της Νότιας Γει­το­νιάς. Όταν μια κατα­στροφή πλήττει μια χώρα που έχει σημα­ντικά προ­βλή­ματα όσον αφορά στη λει­τουρ­γία του κράτους, η κατα­στροφή πολ­λα­πλα­σιά­ζε­ται. Η ίδια καται­γίδα που κόστισε τη ζωή σε λιγό­τε­ρους από 20 ανθρώ­πους στην Ελλάδα είχε ως απο­τέ­λε­σμα να χάσουν τη ζωή τους περισ­σό­τε­ροι από 10.000 άνθρω­ποι στη Λιβύη. Αυτή είναι η διαφορά στο τι προ­κα­λεί η κλι­μα­τική αλλαγή όταν πλήττει μια καλά οργα­νω­μένη χώρα έναντι μιας χώρας που αντι­με­τω­πί­ζει σημα­ντικά προ­βλή­ματα.

 

Σχετικά με τη μετα­νά­στευση, δεν θα μπο­ρούσα να συμ­φω­νήσω περισ­σό­τερο με όσα ειπώ­θη­καν από την Ιταλίδα Πρω­θυ­πουργό, Georgia Meloni, και τον Γάλλο Πρόεδρο, Emmanuel Macron, όσον αφορά στο να επι­κε­ντρω­θούμε στο σχέδιο δράσης 10 σημείων που συνέ­ταξε η Πρό­ε­δρος της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής. Πιστεύω ότι έχουμε σημειώ­σει μεγάλη πρόοδο σε ευρω­παϊκό επίπεδο, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας τη σημασία της εξω­τε­ρι­κής διά­στα­σης του μετα­να­στευ­τι­κού προ­βλή­μα­τος και, στο τέλος της ημέρας, την ανάγκη να καθο­ρί­σουμε με δικούς μας όρους ποιος θα εισέρ­χε­ται στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Καθώς είναι κάτι που έγκει­ται σε εμάς, ως κυρί­αρχα κράτη αλλά και ως μέλη της ευρω­παϊ­κής μας οικο­γέ­νειας, να ασκή­σουμε ένα δικαί­ωμα το οποίο δεν μπο­ρούμε να εκχω­ρή­σουμε σε δια­κι­νη­τές. Διότι αυτό ακριβώς κάνουμε σήμερα: οι δια­κι­νη­τές είναι αυτοί που απο­φα­σί­ζουν ποιος θα μπει στην Ευρω­παϊκή Ένωση. Αυτό πρέπει να αλλάξει.

Πρέπει να είμαστε πολύ απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ροι, δια­σφα­λί­ζο­ντας ότι μη αξιό­πλοα σκάφη δεν θα απο­πλέ­ουν από τις ακτές των γει­το­νι­κών χωρών και δεν θα θέτουν σε κίνδυνο ανθρώ­πι­νες ζωές, σε ένα πολύ επι­κίν­δυνο ταξίδι. Πρέπει να συνερ­γα­στούμε περισ­σό­τερο με τις χώρες διέ­λευ­σης, κάτι που προ­σπα­θούμε να κάνουμε, για παρά­δειγμα, με την Τουρκία. Πρέπει να επι­κε­ντρω­θούμε στους επα­να­πα­τρι­σμούς και να δια­σφα­λί­σουμε ότι οι άνθρω­ποι που δεν δικαιού­νται άσυλο θα επι­στρέ­φουν στη χώρα κατα­γω­γής τους. Τέλος, φυσικά, πρέπει να εστιά­σουμε στις νόμιμες οδούς για μετα­νά­στευση. Από τη στιγμή που επι­δει­κνύ­ουμε μεγα­λύ­τερη επα­γρύ­πνηση για την προ­στα­σία των συνόρων μας, πρέπει ως αντί­βαρο να προ­σφέ­ρουμε ευκαι­ρίες στους ανθρώ­πους που μπορούν να έρθουν στην Ευρω­παϊκή Ένωση και να μας βοη­θή­σουν να στη­ρί­ξουμε την οικο­νο­μική μας ανά­πτυξη, αλλά με ασφαλή τρόπο και -το ξαναλέω- με τους δικούς μας όρους.

 

Κλεί­νο­ντας, όσον αφορά τα ζητή­ματα οικο­νο­μι­κής δια­κυ­βέρ­νη­σης, θα επα­να­λάβω ότι συμφωνώ με όσα έχουν ήδη ειπωθεί. Δύο σύντο­μες παρα­τη­ρή­σεις θα κάνω μόνο. Δεν μπο­ρούμε να επα­να­λά­βουμε τα λάθη του παρελ­θό­ντος. Γνω­ρί­ζουμε λάθη που έγιναν σε ευρω­παϊκό επίπεδο και ουσια­στικά ανά­γκα­σαν χώρες να προβούν σε πολύ απότομη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή, «βυθί­ζο­ντάς» τες σε πολύ μεγα­λύ­τερη ύφεση.

 

Πιστεύω ότι πρέπει να επι­στρέ­ψουμε στο πλαίσιο της αρχικής πρό­τα­σης της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, η οποία εκτι­μούμε ότι ήταν ιδιαί­τερα ισορ­ρο­πη­μένη σε ό,τι αφορά την αυξη­μένη ευε­λι­ξία αλλά και την ιδιο­κτη­σία, ώστε τα κράτη-μέλη να εκπο­νούν τη δική τους δημο­σιο­νο­μική «δια­δρομή» για να πετύ­χουν τη δημο­σιο­νο­μική προ­σαρ­μογή.

 

Και, ασφαλώς, πρέπει να δημιουρ­γή­σουμε χώρο για τις κρί­σι­μες επεν­δύ­σεις που χρεια­ζό­μα­στε ώστε να προ­στα­τεύ­σουμε τη στρα­τη­γική αυτο­νο­μία μας, είτε πρό­κει­ται για την άμυνα είτε μιλάμε για σημα­ντι­κές συλ­λο­γι­κές επεν­δύ­σεις στην πράσινη μετά­βαση. Διότι δια­φο­ρε­τικά θα βρε­θούμε σε μία θέση όπου άλλες χώρες ή άλλες μεγάλες ομάδες κρατών θα κάνουν αυτές τις επεν­δύ­σεις, ενώ εμείς θα υφι­στά­μεθα περιο­ρι­σμούς από τους δημο­σιο­νο­μι­κούς κανόνες που επι­βάλ­λουμε στους εαυτούς μας σε μία συγκυ­ρία όπου πρέπει να επεν­δύ­σουμε περισ­σό­τερο.

 

Επι­τρέψτε μου να ολο­κλη­ρώσω με αυτό την τοπο­θέ­τησή μου. Σε ευχα­ρι­στώ πολύ Robert, για την εξαι­ρε­τική φιλο­ξε­νία. Εύχομαι τα καλύ­τερα στην Κύπρο και προ­σβλέπω στην επί­σκεψή μου εκεί για την 11η Σύνοδο ενός σχή­μα­τος συνερ­γα­σίας που έχει απο­δει­χθεί, πιστεύω, πολύ επι­τυ­χη­μένο και εποι­κο­δο­μη­τικό”.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.