Δεν θα γίνει κατηγορία εις βάρος της δ/ντριας του ΙΚΑ

Να μην γίνει κατη­γο­ρία σε βάρος της προϊ­στα­μέ­νης του ΙΚΑ ΕΤΑΜ Ρόδου κ. Μαρίας Καντα­ζί­δου για το αδίκημα της απεί­θειας, επειδή δεν εκτέ­λεσε σε έγγραφη εντολή του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου απο­φά­σισε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κρί­νο­ντας παρα­πέρα, μετά και από γνω­μο­δό­τηση του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, ότι η εισαγ­γε­λική εντολή είχε δοθεί εσφαλ­μέ­νως.

To ιστο­ρικό της υπό­θε­σης φέρεται να έχει ως εξής:

Με την από 3 Οκτω­βρίου 2013 καταγγελία-έγκληση μιας κατοί­κου της Ρόδου εκτέ­θηκε ότι με την ιδιό­τητά της ως δια­χει­ρί­στριας εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης, επι­βλή­θηκε σε δύο προ­σω­πι­κούς τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς, στην Αγρο­τική Τράπεζα, με συν­δι­καιού­χους τους ανή­λι­κους υιούς της, κατά­σχεση μέχρι του ποσού των 83.884,77 ευρώ για οφειλές προς το ΙΚΑ.

Ακο­λού­θως προ­σέ­φυγε στον Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, ο οποίος εξέδωσε παραγ­γε­λία με την οποία δια­τά­χθηκε η διευ­θύ­ντρια του ΙΚΑ να προβεί σε άρση της επι­βλη­θεί­σας κατά­σχε­σης, απο­δέ­σμευση των τρα­πε­ζι­κών της λογα­ρια­σμών και απο­δέ­σμευση του ατο­μι­κού της ΑΦΜ από το εται­ρικό.

Η εγκα­λούσα ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η διευ­θύ­ντρια παρά το γεγονός ότι της επι­δό­θηκε η ανωτέρω εντολή, δεν προέβη σε καμία ενέρ­γεια.

Από τη διε­νερ­γη­θείσα προ­α­νά­κριση, τις ένορκες κατα­θέ­σεις, τις ανωμοτί εξη­γή­σεις της εγκα­λού­με­νης, καθώς και τα έγγραφα της δικο­γρα­φίας προ­έ­κυ­ψαν ωστόσο τα ακό­λουθα:

Η εται­ρεία κατά το χρόνο υπο­βο­λής της εγκλή­σεως όφειλε εισφο­ρές στο ΙΚΑ ύψους 100.642,66 ευρώ. Με συμ­βο­λαιο­γρα­φικό πλη­ρε­ξού­σιο, η εγκα­λούσα δια­βί­βασε όλες τις αρμο­διό­τη­τες και εξου­σίες της, ως δια­χει­ρί­στριας της εται­ρείας, στον σύζυγό της. Την δε αλλαγή αυτή ουδέ­ποτε γνω­στο­ποί­ησε στο ΙΚΑ με σχετικό της έγγραφο.

Προς δια­σφά­λιση της οφειλής αυτής, το ΙΚΑ με κατα­σχε­τή­ριο έγγραφο του προς την Αγρο­τική Τράπεζα, επέβαλε κατά­σχεση στους λογα­ρια­σμούς της, η οποία στα αρχεία του ΙΚΑ εμφα­νι­ζό­ταν ως δια­χει­ρί­στρια της οφει­λέ­τριας εται­ρείας.

Ακο­λού­θως, η εγκα­λούσα άσκησε προ­σφυγή ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, κατα­θέ­το­ντας παράλ­ληλη αίτηση ανα­στο­λής και αίτημα για έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, ζητώ­ντας να αρθεί η κατά­σχεση και να απο­δε­σμευ­τεί το ατομικό της ΑΦΜ από αυτό της εται­ρείας.

Το αίτημα για προ­σω­ρινή διαταγή καθώς και η αίτηση ανα­στο­λής έχουν ήδη απορ­ρι­φθεί από το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Στη συνέ­χεια, η κατη­γο­ρού­μενη απευ­θύν­θηκε με έγγραφό της στη νομική σύμ­βουλο του ΙΚΑ – ΕΤΑΜ προ­κει­μέ­νου να εκθέσει τις απόψεις του ΙΚΑ στον Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, πράγμα το οποίο έπραξε η νομική σύμ­βου­λος.

Στις 26 Ιουλίου 2013 η κατη­γο­ρού­μενη και μετά την επίδοσή της από 24 Ιουλίου 2013 εντολής του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου με την οποία εντέλ­λο­νταν να προβεί σε άρση της επι­βλη­θεί­σας κατά­σχε­σης, απο­δέ­σμευση των ανωτέρω τρα­πε­ζι­κών της λογα­ρια­σμών και απο­δέ­σμευση του ατο­μι­κού της ΑΦΜ από το εται­ρικό, απευ­θύν­θηκε εκ νέου στη νομική σύμ­βουλο του ΙΚΑ, ζητώ­ντας να γνω­μο­δο­τή­σει επί του ζητή­μα­τος και παράλ­ληλα επι­κοι­νώ­νησε με την κεντρική διοί­κηση προ­κει­μέ­νου να λάβει κατευ­θυ­ντή­ριες οδηγίες επί του νομικού ζητή­μα­τος που είχε ανα­κύ­ψει.

Με το από 31 Ιουλίου 2013 έγγραφο του ΙΚΑ, η κατη­γο­ρού­μενη απευ­θύν­θηκε στη νομική Υπη­ρε­σία ώστε να λάβει οδηγίες σχετικά με το αν έπρεπε να συμ­μορ­φω­θεί με την εντολή του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου.

Στις 13 Αυγού­στου 2013 η Νομική Υπη­ρε­σία επέ­στρεψε το φάκελο χωρίς να γνω­μο­δο­τή­σει.

Στις 16 Αυγού­στου 2013 η κατη­γο­ρού­μενη υπέβαλε το φάκελο στο Νομικό Συμ­βού­λιο του Κράτους. Παράλ­ληλα, εκδό­θηκε και απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ενώ είχε ήδη προη­γη­θεί η απορ­ρι­πτική διάταξη, επί της αιτή­σεως για προ­σω­ρινή διαταγή.

Με γνω­μο­δό­τηση του Ν.Σ.Κ. κρίθηκε ότι από καμία διάταξη του νόμου δεν προ­κύ­πτει αρμο­διό­τητα του εισαγ­γε­λέα (πρω­το­δι­κών) να παραγ­γεί­λει την άρση κατά­σχε­σης, που επι­βλή­θηκε από το ν.π.δ.δ με διάταξη του.

Συνεπώς εφόσον είναι αναρ­μό­διο όργανο, ο εκπρό­σω­πος του ν.π.δ.δ. που δε συμ­μορ­φώ­νε­ται με την παραγ­γε­λία του, δεν πράττει άδικα, ούτε τελεί ποινικά κολά­σιμη πράξη.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι η κατη­γο­ρού­μενη προέβη σε όλες τις απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες για να δια­σφα­λί­σει την περιου­σία του ΙΚΑ και όχι για να βλάψει την εγκα­λούσα. Εξάλλου, η κατά­σχεση σύννομα επι­βλή­θηκε.

Ο λόγος δε που δεν συμ­μορ­φώ­θηκε με την παραγ­γε­λία του Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου δεν ήταν η πρόθεσή της να παραβεί την εντολή του, αλλά η αμφι­βο­λία της ως προς το αν έπρεπε να συμ­μορ­φω­θεί με τη διάταξη.

Περαι­τέρω, εφόσον ο εισαγ­γε­λέας ήταν αναρ­μό­διος να την εκδώσει δεν είχε καν υπο­χρέ­ωση να συμ­μορ­φω­θεί προς αυτήν και συνεπώς δεν πλη­ρού­ται η αντι­κει­με­νική υπό­σταση του νόμου.