Κύμα στήριξης και αγάπης προς τους επισκέπτες μας

«Το κύμα στή­ρι­ξης και αγάπης προς τους επι­σκέ­πτες του νησιού ήταν πρω­το­φα­νές. Από πολύ νωρίς το πρωί έρχο­νταν στο κατά­στημα Ροδίτες για να αγο­ρά­σουν προ­μή­θειες και να τις μετα­φέ­ρουν στις δομές φιλο­ξε­νίας. Μέσα σε λίγες ώρες άδεια­σαν τα ράφια και η αποθήκη μας, από τα είδη που ζητού­σαν στις δομές. Ηταν μια τερά­στια κινη­το­ποί­ηση που στήθηκε μέσα σε λίγες ώρες. Αυτό το κύμα αλλη­λεγ­γύης ήταν πρω­τό­γνωρο. Προ­σπα­θή­σαμε κι εμείς να διευ­κο­λύ­νουμε όσο το δυνατόν τη δια­δι­κα­σία. Ανθρω­ποι φόρ­τω­ναν αυτο­κί­νητα, φορ­τη­γά­κια, μηχα­νά­κια, ό,τι μέσο διέθετε ο καθένας για να φτάσουν έγκαιρα στις δομές. Συμπο­λί­τες μας διέ­θε­ταν τα χρήματά τους για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τους του­ρί­στες. Ηταν πολύ συγκι­νη­τικό», λέει στη «δ» ο κ. Πανορ­μί­της Χατζη­γε­ωρ­γίου.

Υπήρχαν όμως και οι επι­σκέ­πτες εκείνοι, που έμειναν να βοη­θή­σουν στην κατά­σβεση της πυρ­κα­γιάς δίνο­ντας μάχη μαζί με τους ντό­πιους όπως ο Ματίας Όιχελ, που όπως έκανε γνωστό μέσω της δια­δι­κτυα­κής ομάδας «ΚΥΚΛΩΝΑΣ ΡΟΔΟΥ» το μέλος της Βαγ­γέ­λης Ντου­μά­ζιος, δεν ήθελε να μεταβεί σε δομή φιλο­ξε­νίας αλλά έμεινε πίσω στο ξενο­δο­χείο ενώ­νο­ντας τις δυνά­μεις του με όσους εθε­λο­ντές προ­σπα­θού­σαν να απο­τρέ­ψουν την πορεία της πυρ­κα­γιάς.

Στη μάχη της φωτιάς μαζί με τους ντό­πιους ρίχτηκε και ο Αμε­ρι­κα­νός συντα­ξιού­χος πυρο­σβέ­στης Michael Heller που δια­μέ­νει μόνιμα στο νησί μας. Επι­χεί­ρησε δύο φορές μαζί με τους ντό­πιους εθε­λο­ντές στα μέτωπα της φωτιάς. Στη συνέ­χεια πήγε και στο Βενε­τό­κλειο προ­κει­μέ­νου να βοη­θή­σει τους εθε­λο­ντές που βρί­σκο­νταν εκεί ήδη από το βράδυ του Σαβ­βά­του.

Και ο Μιχάλης Μανιάς ήρθε από τη Σουηδία μαζί με έναν νοση­λευτή του στρατού που έχει προ­σφέ­ρει τις υπη­ρε­σίες του στον Ερυθρό Σταυρό και ως δια­σώ­στης, φέρ­νο­ντας μαζί τους αλοιφές για εγκαύ­ματα και είδη πρώτης ανάγκης.

Ολοι οι εθε­λο­ντές, μεγάλοι, μικροί, ακόμα και μαθητές και ηλι­κιω­μέ­νοι που βοη­θού­σαν όπου και όσο μπο­ρού­σαν δεν έλειψαν από τη μάχη για τη διάσωση της Ρόδου. Ολοι μαζί τις κρί­σι­μες στιγμές έγιναν ένα.

Σε αυτές τις δύσκο­λες στιγμές που πέρασε και περνά το νησί, η αγάπη για τον τόπο και η αλλη­λεγ­γύη μεταξύ των ανθρώ­πων του ήταν η κινη­τή­ρια δύναμη για την υπερ­προ­σπά­θεια που κατα­βλή­θηκε όλες τις προη­γού­με­νες ημέρες σε όλα τα ανοικτά μέτωπα.

Από τα μέτωπα της φωτιάς, μέχρι τα μέτωπα της φιλο­ξε­νίας.

Οι εθε­λο­ντές μαζί με τους πυρο­σβέ­στες ήταν εκείνοι που έβαλαν πλάτη στις δύσκο­λες ώρες που πέρασε και περνά η Ρόδος.

Και είναι βέβαιον ότι οι εθε­λο­ντές θα είναι εκείνοι που θα βάλουν πλάτη και την επόμενη ημέρα για την οποία θα απαι­τη­θεί πολλή δουλειά και πολλά χέρια.

Οταν η φωτιά θα σβήσει, όταν οι κάμερες θα φύγουν από το νησί, όταν στα δελτία ειδή­σεων των κεντρι­κών τηλε­ο­πτι­κών σταθμών δεν θα γίνεται αναφορά στη Ρόδο και στις ανάγκες της, τότε που θα πρέπει μόνοι μας να ανα­στή­σουμε ξανά το νησί μας, πάλι οι εθε­λο­ντές που αγαπούν τη Ρόδο είτε γεν­νή­θη­καν και μεγά­λω­σαν εδώ είτε όχι, θα είναι εκείνοι που θα βάλουν πλάτη ξανά για να κλεί­σουν οι πληγές που άνοιξε η κατα­στρο­φική πυρ­κα­γιά.

Εδωσαν και την ψυχή τους οι Ρόδιοι για τους του­ρί­στες

Με την απο­χώ­ρηση των επι­σκε­πτών, οι οποίοι διέ­με­ναν σε ξενο­δο­χεία σε περιο­χές που επλή­γη­σαν από τη φωτιά, να βρί­σκε­ται σε εξέλιξη έρχο­νται στη δημο­σιό­τητα συγκι­νη­τι­κές ανθρώ­πι­νες ιστο­ρίες, που απο­κα­λύ­πτουν το μέγεθος της προ­σφο­ράς των εθε­λο­ντών Ροδιτών που εκτός από τα σπίτια τους άνοιξαν και τις καρδιές τους.

Πολλοί του­ρί­στες που διέ­μει­ναν ή παρα­μέ­νουν ακόμα σε δομές φιλο­ξε­νίας, ευχα­ρι­στούν δημο­σίως είτε με αναρ­τή­σεις τους στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης, είτε μιλώ­ντας σε μέσα ενη­μέ­ρω­σης της πατρί­δας τους, όσους βρέ­θη­καν δίπλα τους από την πρώτη στιγμή. Ολους εκεί­νους που από τη μια στιγμή στην άλλη έγιναν φίλοι, έγιναν συγ­γε­νείς και τους απο­κα­λούν με τα μικρά τους ονόματα… Όπως θα έκαναν για κάθε καλό τους φίλο.

Οι Ροδίτες που βρέ­θη­καν αυθόρ­μητα στις δομές φιλο­ξε­νίας και αυτο­ορ­γα­νώ­θη­καν ουσια­στικά πήραν πολλά περισ­σό­τερα απ΄όσα έδωσαν και εξα­κο­λου­θούν να δίνουν στους επι­σκέ­πτες του νησιού που μαζί μας, βίωσαν μια τερά­στια περι­πέ­τεια.

Οι περισ­σό­τε­ροι ανα­χω­ρούν με την υπό­σχεση ότι θα επι­στρέ­ψουν ξανά στο νησί που παρά την τερά­στια δοκι­μα­σία της πυρ­κα­γιάς άνοιξε μια μεγάλη αγκαλιά και παρείχε βοήθεια και φιλο­ξε­νία σε μέχρι πρό­τι­νος ξένους ανθρώ­πους. Που από την ώρα της εκκέ­νω­σης των ξενο­δο­χείων, οι ξένοι έγιναν μέλη της μεγάλης οικο­γέ­νειας των Ροδιτών.

Δεν χρειά­στηκε ούτε πολλή σκέψη, ούτε πολύς χρόνος για να ανοί­ξουν οι πόρτες σπιτιών που είτε ήταν άδεια είτε διέ­με­ναν σε αυτά Ροδίτες δια­θέ­το­ντας στέγη και φαγητό σε ανθρώ­πους που οι δια­κο­πές τους μετα­τρά­πη­καν σε μια μεγάλη περι­πέ­τεια, όχι όμως σε εφιάλτη χάρις στα αντα­να­κλα­στικά της τοπικής κοι­νω­νίας η οποία κάθε φορά που προ­κύ­πτει ανάγκη είναι πάντα ενεργή και παρούσα.

Όπως δήλωσε στη «δ» ο ιδιο­κτή­της συνοι­κια­κού σούπερ μάρκετ Πανορ­μί­της Χατζη­γε­ωρ­γίου, την περα­σμένη Κυριακή 23 Ιουλίου δεκάδες Ροδίτες πέρασαν από το κατά­στημά του για να αγο­ρά­σουν νερά, ανα­ψυ­κτικά, τρόφιμα, είδη προ­σω­πι­κής υγιει­νής και να τα μετα­φέ­ρουν στις δομές φιλο­ξε­νίας που ήδη είχαν ξεκι­νή­σει να υπο­δέ­χο­νται κόσμο από το βράδυ του Σαβ­βά­του.