Μαρία Καταρτζή: «Υπάρχουν επαγγελματικές προοπτικές στη Γερμανία, αρκεί να έχει κανείς όρεξη για δουλειά»

Μαρία χαί­ρο­μαι για την τυχαία μας συνά­ντηση στη Στουτ­γκάρδη… Εξήγησέ μου, πώς πήρες την απόφαση να μετοι­κή­σεις στη Γερ­μα­νία;

Γεν­νή­θηκα και μεγά­λωσα στη Ρόδο. Στη Γερ­μα­νία ζω τα τελευ­ταία δύο χρόνια. Τελεί­ωσα τη Σχολή Διοί­κη­σης Επι­χει­ρή­σεων και εργα­ζό­μουν σε μία ιδιω­τική κλινική στη Θεσ­σα­λο­νίκη.

Προ­σπά­θησα να τα κατα­φέρω στον εργα­σιακό στίβο. Δούλεψα πολύ, αλλά οι μισθο­λο­γι­κές απο­λα­βές δεν ήταν αυτές που θα με βοη­θού­σαν να επι­βιώσω και να προ­χω­ρήσω μπροστά, όσο σκληρά και αν προ­σπα­θούσα. Γι’ αυτό και πήρα την απόφαση να μετοι­κήσω στη Γερ­μα­νία, να ανα­ζη­τήσω κάτι καλύ­τερο.

Πώς είναι η ζωή εδώ; Σκέ­φτε­σαι να μείνεις μόνιμα, ή θες να επι­στρέ­ψεις κάποια στιγμή στην Ελλάδα;

Προ­σω­πικά μου αρέσει ο γερ­μα­νι­κός τρόπος ζωής. Είναι δια­φο­ρε­τική η κουλ­τούρα της Γερ­μα­νίας. Υπάρχει οργά­νωση και πάνω από όλα υπάρ­χουν καλές επαγ­γελ­μα­τι­κές προ­ο­πτι­κές σε πάρα πολλούς τομείς. Ασφαλώς και μας λείπουν οι δικοί μας άνθρω­ποι οι οποίοι είναι πίσω στην Ελλάδα και πάντα έχουμε την ανάγκη να επι­στρέ­ψουμε να τους δούμε και να δούμε και τον τόπο μας. Δεν σκέ­φτο­μαι όμως να επι­στρέψω μόνιμα στην Ελλάδα. Του­λά­χι­στον για την ώρα, δεν το έχω καν στο μυαλό μου. Σκέ­φτο­μαι τι μπορώ να κάνω και τι μπορώ να πετύχω εδώ που βρί­σκο­μαι.

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου και οι στόχοι σου;

Θα ήθελα να κάνω ένα μετα­πτυ­χιακό. Ξεκί­νησα τη δια­δι­κα­σία για την ανα­γνώ­ριση του πτυχίου μου και παράλ­ληλα συνε­χίζω την εκμά­θηση της Γερ­μα­νι­κής γλώσσας. Αυτή τη στιγμή εργά­ζο­μαι ως σερ­βι­τόρα σε μία πολύ καλή ελλη­νική επι­χεί­ρηση στο κέντρο της πόλης της Στουτ­γκάρ­δης.

Γενικώς να ζεις και να εργά­ζε­σαι στη Γερ­μα­νία δεν είναι όσο δύσκολο μπορεί να φαντά­ζε­ται κανείς. Είναι δια­φο­ρε­τικά τα πράγ­ματα απ’ ό,τι μπορεί να τα παρου­σιά­ζουν στην Ελλάδα. Το δυσκο­λό­τερο είναι που αφήνεις πίσω τους κοντι­νούς σου ανθρώ­πους.

Επι­σκέ­πτε­σαι τη Ρόδο συχνά;

Ασφαλώς επι­σκέ­πτο­μαι τη Ρόδο κάθε καλο­καίρι. Χαί­ρο­μαι πάντα να επι­στρέφω στο νησί, να συναντώ τη μητέρα και την αδελφή μου, συγ­γε­νείς και φίλους.

Ποια είναι η συμ­βουλή που θα έδινες σε ένα νέο άνθρωπο ο οποίος σκέ­πτε­ται να μετα­να­στεύ­σει στο εξω­τε­ρικό;

Θα πρό­τεινα να το παλέψει αρχικά στην Ελλάδα. Να το προ­σπα­θή­σει και εφόσον δεν τα κατα­φέ­ρει, να έρθει στη Γερ­μα­νία να δοκι­μά­σει την τύχη του. Εδώ η προ­σπά­θεια αντα­μεί­βε­ται.

Τι θα πρέπει να γνω­ρί­ζει κανείς για τη ζωή στη Γερ­μα­νία και τις δυνα­τό­τη­τες επαγ­γελ­μα­τι­κής απο­κα­τά­στα­σης;

Ασφαλώς και χρειά­ζε­ται να προ­σαρ­μο­στεί κανείς στους γερ­μα­νι­κούς κανόνες και στο γερ­μα­νικό σύστημα. Το κράτος λει­τουρ­γεί πολύ δια­φο­ρε­τικά. Ωστόσο θα πρέπει να γνω­ρί­ζει κανείς πως όταν έχει όρεξη για δουλειά, είναι εύκολο να βγάλει χρήματα στη Γερ­μα­νία, του­λά­χι­στον αρκετά πιο εύκολο σε σύγκριση με την Ελλάδα. Εδώ δεν δου­λεύει κάποιος ο οποίος δεν θέλει να δου­λέ­ψει. Δεν έχει απο­λα­βές κάποιος ο οποίος βαριέ­ται να εργα­στεί.

Σε γενικές γραμμές σέβο­νται οι εργο­δό­τες το προ­σω­πικό τους και τα δικαιώ­ματα των εργα­ζό­με­νων, πράγμα το οποίο είναι σημα­ντικό.

Αυτό που θέλω να τονίσω, είναι ότι υπάρ­χουν προ­ο­πτι­κές εξέ­λι­ξης σε ιεραρ­χικό και οικο­νο­μικό επίπεδο, πράγμα που λει­τουρ­γεί ως κίνητρο για να προ­σπα­θή­σεις εντα­τικά να πετύ­χεις. Στην Ελλάδα αυτό δεν ισχύει και συνεπώς, λείπει ορι­σμέ­νες φορές (αν όχι πάντα) το κίνητρο.

Τι σου λένε οι Γερ­μα­νοί όταν μαθαί­νουν ότι είσαι από τη Ρόδο; Τι σου λενε για το νησί;

Όλοι γνω­ρί­ζουν τη Ρόδο. Χαί­ρο­νται όταν τους λέω ότι είμαι από το νησί και οι περισ­σό­τε­ροι μου απα­ντάνε ότι την έχουν επι­σκε­φθεί, μου λένε για τις παρα­λίες, τις ομορ­φιές του νησιού, τους ανθρώ­πους που γνώ­ρι­σαν. Μοι­ρά­ζο­νται τις εμπει­ρίες τους από τις δια­κο­πές τους. Γενικώς, οι Έλληνες είναι αγα­πη­τοί στη Γερ­μα­νία. Υπάρ­χουν βέβαια μεμο­νω­μέ­νες εξαι­ρέ­σεις. Μιλάμε όμως για πραγ­μα­τικά ελά­χι­στες περι­πτώ­σεις.

Τελικά αξίζει τον κόπο να εγκα­τα­στα­θεί κανείς στη Γερ­μα­νία; Ποιο είναι το συμπέ­ρα­σμά σου από την εμπει­ρία σου μέχρι στιγμής;

Εδώ δεν θα περάσει καλά μόνο ο Έλληνας ο οποίος θέλει να φέρει μαζί του την Ελλάδα. Αυτό δυστυ­χώς δεν είναι εφικτό. Δεν υπάρχει εδώ η δια­σκέ­δαση, όπως τη γνω­ρί­ζουμε στην Ελλάδα. Παρόλα αυτά, υπάρ­χουν αρκετές επι­λο­γές, αρκεί να είσαι ευέ­λι­κτος. Δια­φο­ρε­τικά η προ­σαρ­μογή είναι δύσκολη.

Τι έχεις να πεις για την ελλη­νική κοι­νό­τητα της Στουτ­γκάρ­δης; Πώς είναι να ανήκεις σε αυτή;

Η ελλη­νική κοι­νό­τητα είναι ένα μικρό χωριό, σιγά-σιγά όλοι γνω­ρί­ζο­νται με όλους. Σε απο­δέ­χο­νται άμεσα οι Έλληνες εδώ στη Στουτ­γκάρδη και σε κάνουν να νιώθεις οικεία. Χαί­ρο­μαι που ανήκω σε αυτή την τόσο ζεστή κοι­νό­τητα.