Αμετάκλητη απόρριψη της αγωγής πατέρα κατά του γιου και της νύφης του για τις μετοχές ξενοδοχειακής εταιρείας

Εληξε μετά από δέκα χρόνια σκληρής αντι­δι­κίας η διαφορά μεταξύ πατέρα και γιου σχετικά με τις μετοχές Ανώ­νυ­μης Εται­ρείας, που έχει στην ιδιο­κτη­σία της κεντρικό ξενο­δο­χείο στην πόλη της Ρόδου.

Συγκε­κρι­μένα, με την υπ’ αριθμόν 684/2023 αμε­τά­κλητη απόφαση του Αρείου Πάγου, κρίθηκε ορι­στικά ότι οι μετοχές της εται­ρείας αυτής ανήκουν εξ ολο­κλή­ρου στο γιο και στην σύζυγό του, οι οποίοι ανα­γνω­ρί­στηκε ότι έχουν το 100% των μετοχών της.

Η απόφαση αυτή έκρινε, επίσης, ότι ο πατέρας δεν έχει κανένα απο­λύ­τως δικαί­ωμα στην εται­ρεία αυτή και στο ξενο­δο­χείο της, απορ­ρί­πτο­ντας κατ’ αυτό τον τρόπο τους ισχυ­ρι­σμούς του ότι δήθεν είχε το 50% των μετοχών.

Μετά την εξέλιξη αυτή, ο πατέρας δεν έχει πλέον κανένα δικαί­ωμα στην εται­ρεία αυτή και στο ξενο­δο­χείο της, το οποίο ανήκει εξ ολό­κλη­ρου στο γιο του και στην σύζυγο αυτού.

Πιο συγκε­κρι­μένα, ο Αρειος Πάγος με την απόφαση που εξέδωσε απέρ­ριψε την αίτηση του πατέρα για αναί­ρεση της υπ’ αριθ. 80/2020 από­φα­σης του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου.

Με την τελευ­ταία απόφαση μεταρ­ρυθ­μί­στηκε η υπ’ αρίθμ. 1/2018 απόφαση του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με την οποία είχε γίνει δεκτή εν μέρει η αγωγή του, κατά του γιου και της νύφης του αλλά και δεκτή εν μέρει την αντί­θετη, που ασκή­θηκε εις βάρος του πατέρα και πεθερού, από τους ενα­γό­με­νους στην πρώτη αγωγή.

Πρό­κει­ται για την πολύ­κροτη υπόθεση της διά­θε­σης μετοχών γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, που είχε προ­σλά­βει και ποινική διά­σταση.

Ο πατέρας, εξι­στό­ρησε ότι μαζί με την απο­βιώ­σασα σύζυγό του, είναι ιδρυ­τικά μέλη ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας, η οποία ανή­γειρε και εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται ξενο­δο­χείο στην πόλη της Ρόδου σε κεντρικό σημείο.

Με την πάροδο του χρόνου τόσο ο ίδιος όσο και η απο­βιώ­σασα σύζυγός του, κατέ­στη­σαν μονα­δι­κοί μέτοχοι της ως άνω εται­ρείας, το κεφά­λαιο της οποίας, μετά από επα­νει­λημ­μέ­νες αυξή­σεις και αφού μετα­τρά­πηκε σε ευρώ, ανήλθε σε 494.841,84 ευρώ, διαι­ρού­μενο σε 168.888 μετοχές ονο­μα­στι­κής αξίας 2.93 ευρώ εκάστη, κατέ­χο­ντες ο καθένας τους από 84.444 μετοχές, ήτοι το ½ έκαστος των 168.888 μετοχών.

Λόγω της μεγάλης ηλικίας τους, όπως υπο­στή­ριξε το έτος 2008 και κατόπιν υπο­δεί­ξεως και προ­τρο­πής του γιου τους, τον όρισαν πρόεδρο του Δ.Σ και του παρέ­δω­σαν προς φύλαξη τις μετοχές τους, με την εντολή να προ­βαί­νει σε όλες τις δια­χει­ρι­στι­κές εκ του νόμου πράξεις για την εύρυθμη λει­τουρ­γία της εται­ρείας.

Οπως ισχυ­ρί­στηκε, δια­πί­στωσε ότι στην γενική συνέ­λευση της 30ής Ιουνίου του έτους 2008 εμφα­νί­ζε­ται ως μέτοχος ο γιος του, με 84.444 μετοχές και ο ίδιος με μόλις τέσ­σε­ρις μετοχές, και η απο­βιώ­σασα σύζυγός του χωρίς καμιά μετοχή.

Του απέ­στειλε από κοινού με τις κόρες του εξώδικη πρό­σκληση και τον κάλεσε να του παρα­δώ­σει τις μετοχές στην ως άνω εται­ρεία, που αντι­στοι­χούν στο 50% του συνο­λι­κού αριθμού αυτών, που κατέχει ως θεμα­το­φύ­λα­κας.

Έκπλη­κτος, όπως υπο­στή­ριξε έλαβε εξώδικη απά­ντηση με την οποία του ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι υπέ­γρα­ψαν μεταξύ τους ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό με το οποίο του μετα­βί­βασε τις 84.440 ανώ­νυ­μες μετοχές του οι οποίες του ανήκαν και αντι­στοι­χού­σαν στο 50% του τότε μετο­χι­κού κεφα­λαίου της εται­ρείας.

Πλην όμως τέτοια μετα­βί­βαση ουδέ­ποτε, όπως υπο­στή­ριξε, έγινε ούτε είχε υπο­γρά­ψει παρό­μοιο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό μετα­βί­βα­σης των μετοχών του στον γιο του και οποιο­δή­ποτε άλλον.

Η υπόθεση είχε προ­σλά­βει εξάλλου και ποινική διά­σταση, καθώς ο πατέρας υπέβαλε ενώπιον του Εισαγ­γε­λέα Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου μήνυση κατά του γιου του, ζητώ­ντας την άσκηση διώξεων σε βάρος του για τα αδι­κή­ματα της υπε­ξαί­ρε­σης και της πλα­στο­γρα­φίας μετά χρήσεως και μάλιστα σε κακουρ­γη­μα­τική μορφή, γιατί η αξία των μετοχών υπερ­βαί­νει το ποσό των 120.000 ευρώ.

Η μήνυση όμως αυτή τέθηκε στο αρχείο, ελλεί­ψει στοι­χείων, που να δικαιο­λο­γούν την άσκηση δίωξης, με διάταξη της Εισαγ­γε­λέως Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που κατέστη τελε­σί­δικη.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή του πατέρα κατά του γιου και της νύφης του και τον ανα­γνώ­ρισε ως κύριο 41 μετοχών που της είχε μετα­βι­βα­στεί μετά τον θάνατο της συζύγου του.

Συνεκ­δι­κά­ζο­ντας τις αντί­θε­τες αγωγές ανα­γνώ­ρισε ωστόσο ότι ο γιος του είναι κύριος 491.864 μετοχών της ανώ­νυ­μης ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας.

Το Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι η μητέρα του ενα­γό­με­νου, είχε εν λευκώ πλη­ρε­ξου­σιό­τητα για την δια­χεί­ριση των μετοχών του άνδρα της και ότι εκείνη υπέ­γραψε, έχοντας προς τούτο προ­φο­ρική εντολή για την μετα­βί­βαση των μετοχών του συζύγου της στον γιο τους.

Το ίδιο δέχτηκε το Εφετείο ενώ έκρινε παρα­πέρα ότι και οι μετοχές που έλαβε η νύφη καλώς τις είχε λάβει.

Ο Αρειος Πάγος έκρινε μεταξύ άλλων ότι η ουσια­στική μετα­βί­βαση της εται­ρείας και εντεύ­θεν του ξενο­δο­χείου το 2000, απο­δει­κνύ­ε­ται πρω­τί­στως από το γεγονός ότι έκτοτε, ο γιος εμφα­νί­ζε­ται στους τρίτους ως ο μονα­δι­κός ιδιο­κτή­της του ξενο­δο­χείου, ανέλαβε την ανα­καί­νιση του ξενο­δο­χείου και κατέ­βαλε εξ ιδίων χρη­μά­των τα ποσά των αυξή­σεων του μετο­χι­κού κεφα­λαίου, όταν αυτές ήταν σε χρήμα.

Σε αυτό συγκλί­νουν όλες οι μαρ­τυ­ρι­κές κατα­θέ­σεις, από τις οποίες προ­κύ­πτει με σαφή­νεια ότι ενερ­γούσε μόνος του σε ό,τι αφο­ρούσε τη λει­τουρ­γία του ξενο­δο­χείου, ενώ ο πατέρας του επι­σκε­πτό­ταν το ξενο­δο­χείο ασχο­λού­με­νος με χει­ρω­να­κτι­κές εργα­σίες συντή­ρη­σης μικρής κλί­μα­κας.

Εκρινε αβάσιμο τον ισχυ­ρι­σμό του πατέρα, περί μετα­φο­ράς των μετοχών του ίδιου και της συζύγου του στο χρη­μα­το­κι­βώ­τιο του ξενο­δο­χείου και παρά­δοση αυτών στον γιο μόνο προς φύλαξη ως αβάσιμο.

Την υπόθεση αυτή χει­ρί­στη­καν από πλευράς του γιου και της συζύγου του οι δικη­γό­ροι Ρόδου Δημή­τριος Σαλα­μα­στρά­κης και Νικό­λαος Πέρος, οι οποίοι παρα­στά­θη­καν και στον Άρειο Πάγο. Από πλευράς του πατέρα, την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος Ρόδου Φώτης Κωστό­που­λος και στον Άρειο Πάγο ο καθη­γη­τής της Νομικής Σχολής του Αρι­στο­τέ­λειου Πανε­πι­στη­μίου Θεσ­σα­λο­νί­κης Από­στο­λος Σοφια­λί­δης.