Χρ. Κατσώτης:Το ΚΚΕ πρωτοστατεί στον αγώνα ενάντια στην εργασιακή ζούγκλα

«Το ΚΚΕ δεν ανέ­χε­ται, δεν συμ­βι­βά­ζε­ται με την εργα­σιακή ζούγκλα. Πρω­το­στα­τεί στον αγώνα, διεκ­δι­κεί συγκρο­τη­μένα δικαιώ­ματα για τους εργα­ζό­με­νους, αξιο­πρε­πείς όρους αμοιβής και Εργα­σίας», τόνισε από το βήμα της συγκέ­ντρω­σης του ΚΚΕ στην πλατεία Κύπρου στη Ρόδο, ο Χρήστος Κατσώ­της, βου­λευ­τής του Κόμ­μα­τος και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, στο φόντο των πρό­σφα­των γεγο­νό­των στο νησί, που έφεραν στην επι­φά­νεια τις συν­θή­κες δου­λειάς που επι­κρα­τούν στους κλάδους του επι­σι­τι­σμού και του του­ρι­σμού.

«Η ασυ­δο­σία των εργο­δο­τών και η στήριξη των κυβερ­νή­σεων και των κομ­μά­των του κεφα­λαίου, πρέπει να συνα­ντή­σουν την ανυ­πό­τα­κτη, την ασυμ­βί­βα­στη στάση των εργα­ζο­μέ­νων και του λαού. Η υγεία και η ασφά­λεια των εργα­ζο­μέ­νων και του λαού δεν μπορεί να μπει σε κανένα παζάρι, δεν μπορεί να ανεχτεί κανείς, κανένα επι­χεί­ρημα που ακού­γε­ται αυτές τις μέρες, για την υπο­χρέ­ωση του σερ­βι­τό­ρου να σερ­βί­ρει κολυ­μπώ­ντας στη θάλασσα, ότι είναι μια δουλειά και αυτή και γίνεται με την θέληση του εργα­ζό­με­νου», πρό­σθεσε.

Όπως σημεί­ωσε χαρα­κτη­ρι­στικά: «Αλήθεια τι άλλο θα ζητή­σουν οι εργο­δό­τες από τους εργα­ζό­με­νους; Έχει όρια η προ­σφορά υπη­ρε­σιών από τους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους με σκοπό την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα όπως προ­βάλ­λουν; Μπορεί κανείς να ανέ­χε­ται τον εξευ­τε­λι­σμό του ανθρώ­που απο­δε­χό­με­νος κάθε είδους εργασία η οποία θα ζητηθεί; Κάποιος που δου­λεύει 10 και 12 ώρες μέσα στο νερό τι συνέ­πειες μπορεί να έχει στην υγεία του;

Η εργα­τική τάξη, το κίνημα της, πρέπει να μπει εμπόδιο στις μορφές εργα­σίας που επι­βα­ρύ­νουν τη υγεία και την ασφά­λεια των εργα­ζο­μέ­νων, να βάλει τα όρια της αξιο­πρέ­πειας των πολλών που ιδρώ­νουν ματώ­νουν για τον αμύθητο πλούτο που τσε­πώ­νουν οι λίγοι. Να μιλή­σουμε για την ασυ­δο­σία των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων στην αξιο­ποί­ηση κάθε τι που θα παράγει κέρδος; Εδώ είναι που τα όρια έχουν ξεπε­ρα­στεί προ πολλού».

Ο Χρ. Κατσώ­της επι­σή­μανε επίσης πως οι προ­γραμ­μα­τι­κές δηλώ­σεις της κυβέρ­νη­σης ΝΔ που αρχί­ζουν αύριο εμπε­ριέ­χουν εξαγ­γε­λίες που την ικα­νο­ποιούν τις αξιώ­σεις του κεφα­λαίου για άρση κάθε εμπο­δίου, για την καπι­τα­λι­στική ανά­πτυξη για την όλο και μεγα­λύ­τερη κερ­δο­φο­ρία.

«Αυτή η ανά­πτυξη», είπε, «ούτε για όλους, ούτε δίκαιη μπορεί να είναι, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται η κυβέρ­νηση της ΝΔ αλλά και τα κόμματα του κεφα­λαίου ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ», εξη­γώ­ντας πως «στη­ρί­ζε­ται στη σκληρή εκμε­τάλ­λευση των εργα­ζο­μέ­νων και των άλλων λαϊκών στρω­μά­των, δια­σφα­λί­ζει τα όλο και μεγα­λύ­τερα κέρδη των μεγάλων επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων».

Στη συνέ­χεια υπο­γράμ­μισε: «Η ανά­πτυξη και στον κλάδο του τουρισμού-επισιτισμού δείχνει καθη­με­ρινά, ότι είναι εκ δια­μέ­τρου αντί­θετη, με τα δικαιώ­ματα και την ευη­με­ρία των εργα­ζο­μέ­νων του κλάδου, των κατοί­κων των του­ρι­στι­κών περιο­χών, συνο­λικά του λαού της χώρας μας.

Τα ρεκόρ αφίξεων των ταξι­διω­τι­κών εισπρά­ξεων, των κερδών των μεγάλων του­ρι­στι­κών ομίλων καμία σχέση δεν έχουν με την κατά­σταση που ζουν οι χιλιά­δες εργα­ζό­με­νοι στου επι­σι­τι­σμό του­ρι­σμό.

Σε σχέση με πέρσι, η δουλειά είναι πιο έντονη και εξο­ντω­τική αφού οι εργα­ζό­με­νοι είναι ίδιοι ή και λιγό­τε­ροι.

Με την μεγάλη αύξηση των αφίξεων στο νησί κατά 23,5% σε σχέση με πέρυσι, όπως δήλωσε χθες ο πρώην πρό­ε­δρος των ξενο­δό­χων και σημε­ρι­νός Δήμαρ­χος, κατα­λα­βαί­νει κανείς το φόρτο εργα­σίας που ανα­λο­γεί σε κάθε έναν από τους εργα­ζό­με­νους σε ξενο­δο­χεία και εστια­τό­ρια του νησιού.

Οι σακα­τε­μέ­νες από την υπε­ρερ­γα­σία καμα­ριέ­ρες, τα δια­λυ­μένα μυο­σκε­λε­τικά των σερ­βι­τό­ρων, με τις ατε­λεί­ω­τες ώρες ορθο­στα­σίας, οι συνέ­πειες από την πολύωρη δουλειά στο νερό του δύτη σερ­βι­τό­ρου, τα εκα­τομ­μύ­ρια πιάτα που βγάζουν οι μάγει­ροι καθη­με­ρινά, απο­τυ­πώ­νουν την “πρόοδο” και την “ευη­με­ρία” που φέρνει για τους πολλούς η ανά­πτυξη των κερδών των λίγων.

Τα δεκάδες μικρά και μεγάλα εργο­δο­τικά εγκλή­ματα που η νομο­θε­σία βαφτί­ζει “ατυ­χή­ματα”, οι αυξη­μέ­νες σε σχέση με το παρελ­θόν επαγ­γελ­μα­τι­κές ασθέ­νειες που έχουν για “κόστος” την ικα­νό­τητα για εργασία μέχρι και την ίδια τη ζωή των εργα­ζο­μέ­νων, δεν μπορούν να απο­τε­λούν καμιά ένδειξη προόδου σε ένα κλάδο μάλιστα που δεν έχει την ίδια επι­κιν­δυ­νό­τητα με αυτόν της βιο­μη­χα­νίας.

Φτάνουν στο σημείο να συνο­δεύ­ουν οι προϊ­στά­με­νοι τον εργα­ζό­μενο που έπαθε ατύχημα στο νοσο­κο­μείο όχι από ενδια­φέ­ρον, αλλά για να δια­σφα­λί­σουν ότι δε θα δηλωθεί ως εργα­τικό “ατύχημα”.

Όπως εδώ που τον σερ­βι­τόρο τον θέλουν και δύτη κολυμ­βητή για να σερ­βί­ρει μέσα στη θάλασσα προ­κα­λώ­ντας και από πάνω ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι γίνεται με την θέλησή του».

Ο βου­λευ­τής του ΚΚΕ σημεί­ωσε ακόμη: «Το του­ρι­στικό θαύμα των εκα­τομ­μυ­ρίων αφίξεων, των τερά­στιων κερδών για ξενο­δό­χους, εφο­πλι­στές και άλλους μεγα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τίες χτί­ζε­ται πάνω στην σκληρή εκμε­τάλ­λευση, με εργα­ζό­με­νους να δια­μέ­νουν σε φαβέλες ενώ δου­λεύ­ουν σε 5άστερα. Να εργά­ζο­νται με 14 δια­φο­ρε­τι­κές σχέσεις απα­σχό­λη­σης. Με μηδε­νική αύξηση των εργα­ζο­μέ­νων στην εστίαση και με αύξηση μόλις 40 ευρώ στους μισθούς των εργα­ζο­μέ­νων στα ξενο­δο­χεία.

Οι σκληρά εργα­ζό­με­νοι στον κλάδο του του­ρι­σμού – επι­σι­τι­σμού βιώνουν όπως όλοι μας τη μεγάλη αύξηση των τιμών για τα είδη λαϊκής κατα­νά­λω­σης, τη φορο­λη­στεία που συνε­χί­ζε­ται αμείωτη, ενώ την ίδια στιγμή φορο­α­παλ­λάσ­σουν προ­κλη­τικά τους μεγά­λους ομίλους. Οι εργα­ζό­με­νοι ξέρουν ότι δεν είναι σύγ­χρονο, προ­ο­δευ­τικό, να δου­λεύ­ουν με τους μισθούς του 2009 ή να παίρ­νουν αύξηση μερικά λεπτά του ευρώ την ημέρα.

Ξέρουν εξάλλου το ζουν, ότι δεν είναι στα­θε­ρό­τητα η δουλειά στη σεζόν χωρίς ρεπό και το ισχνό επίδομα ανερ­γίας σε περιό­δους χαμηλής κίνησης, για όσους το παίρ­νουν κι αυτό.

Την ίδια ώρα, οι εργα­ζό­με­νοι μετράνε τον μισθό τους κάθε μήνα, αλλά οι κυβερ­νή­σεις και οι όμιλοι, επι­χαί­ρουν για την τερά­στια αύξηση των εσόδων από τον εισα­γό­μενο του­ρι­σμό λόγω του πλη­θω­ρι­σμού. Χτί­ζε­ται το θαύμα του του­ρι­σμού, αλλά οι εργα­ζό­με­νοι και τα λαϊκά στρώ­ματα δεν μπορούν να χαρούν δια­κο­πές, τις ομορ­φιές και τις θάλασ­σες, τα βουνά, τα δάση, τα μνημεία του πολι­τι­σμού στην χώρα μας!(…)

Αυτό το “θαύμα” για τους μεγά­λους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους έχει τη σφρα­γίδα όλων των κυβερ­νή­σεων. Συναι­νούν όλα τα κόμματα του κεφα­λαίου.

Χάρη στους νόμους ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ – ΠΑΣΟΚ οι μεγα­λο­ξε­νο­δό­χοι και οι μεγάλοι όμιλοι εστί­α­σης, έχουν τα χρήσιμα για αυτούς “παρα­θυ­ρά­κια”:

• για να απο­φεύ­γουν την εφαρ­μογή των Συλ­λο­γι­κών Συμ­βά­σεων Εργα­σίας,

• για να κατα­στρα­τη­γούν το ωράριο και τα ρεπό των εργα­ζο­μέ­νων,

• για να μη δια­σφα­λί­ζο­νται ανθρώ­πι­νοι όροι δου­λειάς, δια­μο­νής και ζωής για τους επο­χι­κούς εργα­ζό­με­νους.

• Με την στήριξή τους δεν υπο­γρά­φουν ΣΣΕ με όρους αμοιβής και εργα­σίας τέτοιους που θα δια­σφα­λί­ζουν την αξιο­πρεπή αμοιβή και τις ανθρώ­πι­νες συν­θή­κες δου­λειάς με την ελά­χι­στη σύνθεση προ­σω­πι­κού και τον καθο­ρι­σμό καθη­κό­ντων των εργα­ζο­μέ­νων για να μην έχουμε φαι­νό­μενα σερ­βι­τό­ρου δύτη.

• Ισχύουν προ­νό­μια και νόμοι που ψήφισαν και υλο­ποί­η­σαν όλες οι κυβερ­νή­σεις μέχρι σήμερα, όπως: η γενί­κευση των ελα­στι­κών μορφών απα­σχό­λη­σης, της εργο­λα­βι­κής εργα­σίας, της κατάρ­γη­σης των βαρέων και ανθυ­γιει­νών, του εφάπαξ στην 20ετία, της μείωσης της διάρ­κειας στο ταμείο ανερ­γίας και τον απο­κλει­σμό χιλιά­δων ανέργων, όπως και κατά τη διάρ­κεια της παν­δη­μίας.

Οι εργα­ζό­με­νοι στον του­ρι­σμό και την εστίαση ξέρουν πολύ καλά, ότι η μια μετά την άλλη οι περι­φε­ρεια­κές αρχές και Δημο­τι­κές στην Ρόδο, είτε με ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, απο­τέ­λε­σαν πολύ­τιμα στη­ρίγ­ματα των κυβερ­νή­σεων και των μεγα­λο­ξε­νο­δό­χων. Από κοινού συν­δια­μόρ­φω­σαν τον περι­φε­ρειακό σχε­δια­σμό που προωθεί τις μεγάλες καπι­τα­λι­στι­κές επεν­δύ­σεις, την παρά­δοση μεγάλων εκτά­σεων γης, παρα­λιών και δασών στην εκμε­τάλ­λευση από επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομίλους.

Το ΚΚΕ στέ­κε­ται απέ­να­ντι σε αυτή τη πολι­τική απο­κα­λύ­πτει τις αρνη­τι­κές συνέ­πειες για τους εργα­ζό­με­νους και το λαό της περιο­χής, αγω­νί­ζε­ται για την οργά­νωση των εργα­ζο­μέ­νων και την διεκ­δί­κηση των αναγκών τους. Ό,τι κέρ­δι­σαν οι εργα­ζό­με­νοι, το κέρ­δι­σαν, γιατί στο δίλημμα “τα κέρδη τους ή ζωές μας”, απα­ντή­σαμε υπε­ρα­σπι­ζό­με­νοι τις ζωές μας, μαχη­τικά και απο­φα­σι­στικά!».

Στη συνέ­χεια ο Χρ. Κατσώ­της χαι­ρέ­τισε «και εδώ στη Ρόδο, τους πάνω από 2.000 ψηφο­φό­ρους που μας ενί­σχυ­σαν με την ψήφο τους. Να χαι­ρε­τί­σουμε όσους έδωσαν μαζί μας και σε αυτές τις εκλογές τη μάχη για την εκλο­γική άνοδο του ΚΚΕ», συμπλη­ρώ­νο­ντας:

«Το ΚΚΕ και τον Μάη και τον Ιούνη, μέσα σε έναν συνο­λικά αρνη­τικό πολι­τικό συσχε­τι­σμό, κατέ­γραψε δια­κριτή άνοδο σε ψήφους και ποσοστό σε σχέση με τις εκλογές του 2019.

Συγκε­κρι­μένα άνοδο 100.000 ψήφους και 2,5% σε ποσοστό. Και εδώ στη Ρόδο είχαμε άνοδο σε σχέση με το 2019 σχεδόν 450 ψήφους.

Ο αριθμός ψήφων του ΚΚΕ επη­ρε­ά­στηκε λιγό­τερο σε σχέση με τα υπό­λοιπα κόμματα από την αύξηση της αποχής μεταξύ των εκλογών Μάη και Ιούνη, εδώ στη Ρόδο μόνο κατά 65 ψήφους.

Το ΚΚΕ εξέλεξε 21 βου­λευ­τές, 6 περισ­σό­τε­ρους από το 2019. Η μείωση σε βου­λευ­τές σε σχέση με τις εκλογές του Μάη οφεί­λε­ται στον καλ­πο­νο­θευ­τικό νόμο της Ν∆ που “κλέβει” βου­λευ­τι­κές μας έδρες.

Η εκλο­γική ενί­σχυση του ΚΚΕ είναι δείκτης ανόδου του κύρους του Κόμ­μα­τος στην εργα­τική τάξη και σε όλο τον λαό, που έχει κατα­χτη­θεί από την πρω­το­πόρα δράση του κόμ­μα­τος σε όλα τα κρίσιμα μέτωπα της προη­γού­με­νης περιό­δου.

Οι βου­λευ­τές που εξέλεξε το ΚΚΕ βρί­σκο­νται εκεί που έχουμε υπο­σχε­θεί, μπροστά στους αγώνες, στα εργα­τικά – λαϊκά προ­βλή­ματα, δίπλα στους εργα­ζό­με­νους, στις λαϊκές δυνά­μεις, στη νεολαία. (…)

Ο δρόμος για την αλλαγή των συσχε­τι­σμών βρί­σκε­ται στην ενί­σχυση του ρεύ­μα­τος αμφι­σβή­τη­σης της αστικής πολι­τι­κής, του ταξικού της χαρα­κτήρα, των κομ­μά­των και των κυβερ­νή­σεων που την υπη­ρε­τούν, του κράτους του κεφα­λαίου. Του ρεύ­μα­τος που δεν αναζητά νέους σωτήρες από μια κυβερ­νη­τική εναλ­λαγή, του ρεύ­μα­τος που αναζητά λύση στα σημε­ρινά προ­βλή­ματα μέσα από τον οργα­νω­μένο αγώνα, τη συμ­με­τοχή στο κίνημα, τη συλ­λο­γική δράση, την ταξική πάλη.

Μπροστά μας βρί­σκο­νται σημα­ντι­κές πολι­τι­κές μάχες, ξεχω­ρί­ζουμε σε αυτήν τη δια­δι­κα­σία τη μάχη των δημο­τι­κών και περι­φε­ρεια­κών εκλογών.

Υπάρχει δυνα­τό­τητα να εκφρα­στεί και σε αυτήν τη μάχη μια ενι­σχυ­μένη συσπεί­ρωση εργα­τι­κών – λαϊκών δυνά­μεων που συμπο­ρεύ­ο­νται με το ΚΚΕ, στα ψηφο­δέλ­τια της “Λαϊκής Συσπεί­ρω­σης” πανελ­λα­δικά.

Η ελπίδα για τον λαό βρί­σκε­ται στην οργά­νωσή του, στη συμπό­ρευση με το ΚΚΕ, στον αγώνα για αλλαγή του συσχε­τι­σμού των δυνά­μεων παντού σε σωμα­τεία σε Δήμους και Περι­φέ­ρειες, για να μπουν μπροστά οι ανάγκες μας, οι ζωές μας και όχι τα κέρδη των λίγων».