Σχέδιο Σαμαρά για την επανένταξη όσων έφυγαν από τη Ν.Δ.

Τα πα­λαιά και τα νέα «πα­τή­μα­τά» του στην κε­ντρο­δε­ξιά «πο­λυ­κα­τοι­κία» ανα­ζη­τεί αυτή την πε­ρί­ο­δο ο πρω­θυ­πουρ­γός, στο­χεύ­ο­ντας σε «ει­λι­κρι­νή ανοίγ­μα­τα», όπως τα χα­ρα­κτη­ρί­ζουν συ­νερ­γά­τες του, το φθι­νό­πω­ρο, όταν θα απευ­θύ­νει κά­λε­σμα παν­στρα­τιάς για το ενω­τι­κό συ­νέ­δριο της Ν.Δ. που σχε­διά­ζει.

Στό­χος του, η ευ­ρεία συ­σπεί­ρω­ση της πα­ρα­δο­σια­κής βάσης και του 1,5 εκα­τομ­μυ­ρί­ου ψη­φο­φό­ρων που δεν προ­σήλ­θαν στις ευ­ρω­κάλ­πες του Μαΐου, ανα­μέ­νο­ντας το προ­σκλη­τή­ριο επι­στρο­φής στη Ν.Δ., υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι κε­ντρι­κή επι­λο­γή της ηγε­σί­ας θα είναι η συ­νύ­παρ­ξη όλων των τά­σε­ων του κοι­νω­νι­κού και ρι­ζο­σπα­στι­κού φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, χωρίς απο­κλει­σμούς.

Σύμ­φω­να με τα ανα­λυ­θέ­ντα στοι­χεία, ο Αντ. Σα­μα­ράς δια­θέ­τει μο­να­δι­κή ευ­και­ρία επα­να­συ­σπεί­ρω­σης, καθώς τα κόμ­μα­τα στα δεξιά της Ν.Δ., με εξαί­ρε­ση τον ΛΑΟΣ του Γ. Κα­ρα­τζα­φέ­ρη, που επα­νέ­καμ­ψε μετά την απο­τυ­χία στις εκλο­γές του 2012, κα­τα­γρά­φο­ντας πο­σο­στά κοντά στο 3%, απέ­τυ­χαν να εκ­φρά­σουν τους δυ­σα­ρε­στη­μέ­νους Νε­ο­δη­μο­κρά­τες. «Πρώτα οι συ­νο­μι­λί­ες με τους αρ­χη­γούς και μετά με τους βου­λευ­τές» είναι η κύρια ει­σή­γη­ση προς τον πρω­θυ­πουρ­γό, ο οποί­ος φαί­νε­ται πως έχει απο­φα­σί­σει να κου­βε­ντιά­σει απευ­θεί­ας με τους Π. Καμ­μέ­νο, Γ. Κα­ρα­τζα­φέ­ρη, Β. Πο­λύ­δω­ρα, Χρ. Ζώη και, φυ­σι­κά, τον Κώστα Κα­ρα­μαν­λή, ενώ θα υπάρ­ξουν κι­νή­σεις επα­νό­δου των βου­λευ­τών που ανε­ξαρ­τη­το­ποι­ή­θη­καν στη διάρ­κεια της διε­τούς δια­κυ­βέρ­νη­σης.

ΔΥ­ΣΚΟ­ΛΙΕΣ

«Η κου­βέ­ντα μπο­ρεί να γίνει μόνο αν επα­νέλ­θει η Νέα Δη­μο­κρα­τία στο ημε­ρή­σιο λε­ξι­λό­γιο του πρω­θυ­πουρ­γού, όπως αντι­στοί­χως κάνει με το ΠΑΣΟΚ ο αντι­πρό­ε­δρος της κυ­βέρ­νη­σης, δια­φο­ρε­τι­κά δεν υπάρ­χει πεδίο συ­νεν­νό­η­σης», υπο­στη­ρί­ζουν ομό­θυ­μα οι άλλοι «ένοι­κοι» της «πο­λυ­κα­τοι­κί­ας». Ο κ. Σα­μα­ράς σκέ­φτε­ται σο­βα­ρά να το πρά­ξει, με δε­δο­μέ­νο άλ­λω­στε ότι ως βου­λευ­τής της Ν.Δ. από το 1977 γνω­ρί­ζει όσο ελά­χι­στοι τον κομ­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό και τις ανα­φο­ρές σε αυτόν ενός εκά­στου των ανταρ­τών.

Φαι­νο­με­νι­κά, το εγ­χεί­ρη­μα είναι εύ­κο­λο, αντι­κει­με­νι­κά όμως πα­ρου­σιά­ζει τε­ρά­στιες δυ­σκο­λί­ες. Και η κυ­ριό­τε­ρη εστιά­ζε­ται στον τρόπο της απορ­ρό­φη­σης των άλλων κομ­μά­των. Στα σχέ­διά του πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται δύο εκ­δο­χές: α) η δη­μιουρ­γία «δε­ξιού ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ» με την επω­νυ­μία Νέα Ελ­λά­δα – Νέα Με­τα­πο­λί­τευ­ση, όπου θα εγκολ­πω­θούν αρ­χι­κώς ως συ­νι­στώ­σες οι άλλοι πο­λι­τι­κοί σχη­μα­τι­σμοί, και β) η απευ­θεί­ας έντα­ξή τους στη Νέα Δη­μο­κρα­τία, υπό ενιαίο πο­λι­τι­κό λόγο, που θα συμ­φω­νη­θεί στα προ­κα­ταρ­κτι­κά στά­δια του δια­λό­γου.

Το ιστο­ρι­κό δρώ­με­νο και ο πα­ραλ­λη­λι­σμός με την Αρι­στε­ρά δεν ευ­νο­ούν το πρώτο σε­νά­ριο. Το 1978 ο Κων­στα­ντί­νος Κα­ρα­μαν­λής πέ­τυ­χε τη διεύ­ρυν­ση της Ν.Δ. με την έντα­ξη των κε­ντρώ­ων και φι­λε­λεύ­θε­ρων Κων. Μη­τσο­τά­κη, Π. Βαρ­δι­νο­γιάν­νη και Θ. Κα­νελ­λό­που­λου, αλλά ου­δείς εξ αυτών προ­ερ­χό­ταν από την ΕΡΕ. Αντι­θέ­τως, σή­με­ρα άπα­ντες οι «ένοι­κοι» έχουν έν­ση­μα στη Ν.Δ. και τα πε­ρισ­σό­τε­ρα ση­μεία του πο­λι­τι­κού τους λόγου απορ­ρέ­ουν από το ιδρυ­τι­κό κα­τα­στα­τι­κό της.

Ως εκ τού­του, «οφεί­λου­με να γε­φυ­ρώ­σου­με πρώ­τι­στα τις προ­σω­πι­κές δια­φο­ρές και μετά να δούμε το πρί­σμα της συ­νερ­γα­σί­ας μας», το­νί­ζει συ­νο­μι­λη­τής του πρω­θυ­πουρ­γού, από τους θερ­μούς υπο­στη­ρι­κτές της πρό­τα­σης πλή­ρους εν­σω­μά­τω­σης στη Νέα Δη­μο­κρα­τία, «χωρίς αστε­ρί­σκους». Ο κ. Σα­μα­ράς, άλ­λω­στε, σε πρό­σφα­τες συ­νο­μι­λί­ες του με βου­λευ­τές, εκτι­μά ότι διεύ­ρυν­ση μπο­ρεί να υπάρ­ξει μόνο προς το Κέ­ντρο, και όχι προς την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά ή προς τον «πυ­ρή­να» του ΠΑΣΟΚ.

«Η συ­γκυ­βέρ­νη­ση με το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να πε­τύ­χει μόνο αν τα δύο κόμ­μα­τα πα­ρα­μεί­νουν ως έχουν, σε δια­φο­ρε­τι­κή πε­ρί­πτω­ση θα δη­μιουρ­γη­θεί μο­νο­κομ­μα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση, θνη­σι­γε­νής και κα­τα­δι­κα­σμέ­νη από τη λαϊκή βού­λη­ση. Δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με ότι Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ έχουν ιστο­ρι­κές δια­φο­ρές και δια­φο­ρε­τι­κά ακρο­α­τή­ρια», συ­νη­θί­ζει να λέει, χωρίς να «πα­ρο­πλί­ζει» την υπό­θε­ση της «κατά μόνας» συ­νερ­γα­σί­ας με πρό­σω­πα προ­ερ­χό­με­να από το ΠΑΣΟΚ ή την Κε­ντρο­α­ρι­στε­ρά.

H «συ­γκόλ­λη­ση» με τον Κα­ρα­μαν­λή

Ση­μα­ντι­κό ρόλο στην προ­σέγ­γι­ση στον κε­ντρο­δε­ξιό χώρο θα παί­ξουν οι εξαγ­γε­λί­ες του κ. Σα­μα­ρά από τη ΔΕΘ για τη μεί­ω­ση των φο­ρο­λο­γι­κών βαρών, οι απο­δε­δειγ­μέ­νες προ­σπά­θειες απο­χώ­ρη­σης της τρόι­κας από την Ελ­λά­δα και οι σα­φείς δια­χω­ρι­στι­κές γραμ­μές από το ΠΑΣΟΚ.

Σε προ­σω­πι­κό επί­πε­δο, ο πρω­θυ­πουρ­γός θα συ­ζη­τή­σει με τους Γ. Κα­ρα­τζα­φέ­ρη και Π. Καμ­μέ­νο τα όσα συ­νέ­βη­σαν την τε­λευ­ταία τριε­τία στις με­τα­ξύ τους σχέ­σεις, ενώ από τους Β. Πο­λύ­δω­ρα, Χρ. Ζώη, Ν. Κα­κλα­μά­νη, Ν. Νι­κο­λό­που­λο και άλ­λους ανε­ξάρ­τη­τους βου­λευ­τές θα ζη­τή­σει προ­τά­σεις δε­σμευ­τι­κής επα­νό­δου στη Ν.Δ., ανα­γνω­ρί­ζο­ντας μεν τη δια­δρο­μή τους, αλλά όχι και τη στάση τους απέ­να­ντι στην πα­ρά­τα­ξη σε δύ­σκο­λες χρο­νι­κές στιγ­μές. «Κα­νείς δεν είναι πάνω από κα­νέ­ναν.

Μπο­ρού­με να τα βρού­με, αρκεί να μην ανα­λω­θού­με σε εκεί­να που μας πί­κρα­ναν. Η πόρτα μου είναι ανοι­χτή σε όλους ανά πάσα ώρα», δια­μη­νύ­ει. Ξε­χω­ρι­στό κε­φά­λαιο απο­τε­λεί η «συ­γκόλ­λη­ση» Σα­μα­ρά-Κα­ρα­μαν­λή. Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός ανα­μέ­νει δη­μό­σια το­πο­θέ­τη­ση του δια­δό­χου του για τα αίτια της πτώ­σης της κυ­βέρ­νη­σης της Ν.Δ. το 2009, μετά τις δι­κα­στι­κές εξε­λί­ξεις επί όλων των δήθεν σκαν­δά­λων, ενώ ο κ. Σα­μα­ράς προσ­δο­κά έμπρα­κτη στή­ρι­ξη στο πολύ δύ­σκο­λο επό­με­νο διά­στη­μα για την κυ­βέρ­νη­ση.

«Το “μπαλ­κό­νι” χω­ρά­ει και τους δύο, αρκεί να προ­σεγ­γί­σουν ο ένας τον άλλο με διά­θε­ση συ­ναί­νε­σης», ανα­φέ­ρει πα­λαιό στέ­λε­χος της Ν.Δ. με ενερ­γό ρόλο στα συ­νέ­δρια της φι­λε­λεύ­θε­ρης πα­ρά­τα­ξης.

πα­ρα­πο­λι­τι­κά