Το επιβλητικό Εθνικό Θέατρο της Ρόδου σε νέα εποχή

Μια από τις μεγάλες εκκρε­μό­τη­τες της πόλης της Ρόδου, το επί δεκα­ε­τίες κλειστό και κακο­ποι­η­μένο Εθνικό Θέατρο της πόλης, απο­κα­θί­στα­ται. Αύριο Τρίτη υπο­γρά­φε­ται η εργο­λα­βική σύμβαση από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και τον Δήμο Ρόδου και τον Ιούλιο αρχί­ζουν οι εργα­σίες. Είναι μια περί­πτωση έργου που ευτύ­χησε να προ­χω­ρή­σει ευνοϊκά ως τρι­με­ρής συνερ­γα­σία ανάμεσα στο υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού (το κτίριο είναι δια­τη­ρη­τέο μνημείο), στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και στον Δήμο Ρόδου, που είναι ο ιδιο­κτή­της.

Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου είναι ένα από τα εντυ­πω­σιακά κτίρια της Ιτα­λο­κρα­τίας. Χτί­στηκε το 1937 σε σχέδια του Ιταλού αρχι­τέ­κτονα Αρμάντο Μπερ­να­μπίτι (1900-1970). Δια­κρί­νε­ται για το αυστηρό, επι­βλη­τικό ύφος σε ένα ρυθμό μεσο­πο­λε­μι­κού ρασιο­να­λι­σμού και εγκαι­νιά­στηκε από τους Ιταλούς ως Θέατρο Που­τσίνι. Η απο­κα­τά­στασή του θα χαρίσει στη Ρόδο ένα κτίριο διεθνών προ­δια­γρα­φών.

Το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού ενέταξε το έργο στο Ταμείο Ανά­καμ­ψης με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 16.800.000 ευρώ. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου ενί­σχυσε το έργο με επι­πλέον 400.000 ευρώ και ο Δήμος Ρόδου με 35.000 ευρώ. Ηταν μια παλιά επι­θυ­μία που μόλις τώρα έγινε εφικτό να προ­χω­ρή­σει με μορφή χρη­μα­το­δο­τού­με­νου έργου με σαφές χρο­νο­διά­γραμμα. Η προ­γραμ­μα­τική σύμβαση ανάμεσα στους τρεις φορείς (ΥΠΠΟΑ, περι­φέ­ρεια, δήμος) ευερ­γε­τεί επί της ουσίας το σύνολο του νησιού και της κοι­νω­νίας, καθώς η λει­τουρ­γία του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου γεννά πολι­τι­στική υποδομή πολ­λα­πλώς αξιο­ποι­ή­σιμη.

Το Εθνικό Θέατρο Ρόδου ως νέος φορέας θα μπορεί να φιλο­ξε­νή­σει σημα­ντι­κές παρα­γω­γές θεάτρου και όπερας, όπως και συναυ­λίες, να συν­δε­θεί με την Εθνική Λυρική Σκηνή και άλλους φορείς, να προ­χω­ρή­σει σε μετα­κλή­σεις από το εξω­τε­ρικό και να προ­κα­λεί ένα πολι­τι­στικό προϊόν σημα­ντικά ωφέλιμο και παρα­γω­γικό.

Τα έργα απο­κα­τά­στα­σης αρχί­ζουν άμεσα (τον επόμενο μήνα) και αφορούν το κτίριο, το οποίο υπο­λο­γί­ζε­ται ότι θα παρα­δο­θεί το 2025. Μετά το μέσον της εργο­λα­βίας θα γίνει δημο­πρά­τηση για τον εξο­πλι­σμό του θεάτρου με ευρω­παϊ­κούς πόρους που θα εξα­σφα­λί­σει η περι­φέ­ρεια, όπως μας δήλωσε ο περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζη­μάρ­κος. Η περι­φέ­ρεια, ως φορέας υλο­ποί­η­σης του έργου, θα φρο­ντί­σει ώστε το έργο να προ­χω­ρή­σει με σεβασμό προς τους πολίτες και το περι­βάλ­λον. Το κτίριο κατά τη διάρ­κεια των εργα­σιών θα ντυθεί με μια μεγάλη εκτύ­πωση, η οποία θα δείχνει το έργο όπως θα είναι κατά την απο­πε­ρά­τωσή του. Ολοι οι εμπλε­κό­με­νοι φορείς υπο­γραμ­μί­ζουν ότι το έργο ανα­γέν­νη­σης του Εθνικού Θεάτρου Ρόδου είναι εθνικής εμβέ­λειας, καθώς αφορά πολι­τι­στική υποδομή υπερ­το­πι­κής σημα­σίας. Επί δεκα­ε­τίες δεν είχε προ­κλη­θεί καμία σοβαρή και συντο­νι­σμένη κίνηση για τη διάσωση του ιστο­ρι­κού κτιρίου.

Οπως έχει δηλώσει ο δήμαρ­χος Ρόδου Αντώνης Καμπου­ρά­κης, το Εθνικό Θέατρο Ρόδου κατα­στρε­φό­ταν από το 1972-73 και μετά. Η δια­μόρ­φωσή του σε ένα κέντρο πολι­τι­σμού για παρα­στά­σεις, συναυ­λίες, εκθέ­σεις, πωλη­τή­ριο, χώρους ανα­ψυ­χής κ.ά. συνο­δεύ­ε­ται από πρό­βλεψη για τη δια­μόρ­φωση και του περι­βάλ­λο­ντος χώρου, όπως και τη λει­τουρ­γική ενο­ποί­ησή του με το παρα­κεί­μενο κτίριο του Δημο­τι­κού Θεάτρου και του θερινού κινη­μα­το­γρά­φου Ρόδον.

Πηγή kathimerini.gr

Νίκος Βατό­που­λος