Ο…εχθρός

Στην Πάτμο, το 80 % της επι­φά­νειας του νησιού έχει χαρα­κτη­ρι­στεί δασικό, χορ­το­λι­βα­δικό ή μεικτής μορφής. Στην Ανάφη το ποσοστό φτάνει το 75 % της νησιω­τι­κής επι­φά­νειας, ενώ το αντί­στοιχο ποσοστό στη Σύμη είναι 60 %.Και τι συμ­βαί­νει στις περι­πτώ­σεις εκείνες, όπου μια επι­φά­νεια είναι δασική; Άμα η έκταση είναι δασική, είναι από λίγο έως πολύ δύσκολο να προ­κύ­ψουν η πολυ­πό­θητη αξιο­ποί­ηση και . Εν ολίγοις, εμπο­δί­ζε­ται η πρόοδος της Ελλάδας, η οποία πάντοτε, τα τελευ­ταία εβδο­μή­ντα χρόνια έστω, προ­έ­κυ­πτε από την οικο­δομή. Το δάσος είναι ο θάνατος της ανά­πτυ­ξης και της προ­ο­ό­δου. Οπότε τι θέλουμε όταν ένα δάσος μπαίνει εμπόδιο στα σχέδιά μας; Και πως γίνεται αυτό; «Το Ε’ τμήμα του ανω­τά­του δικα­στη­ρίου έκρινε ως “μη δασώ­δεις τις φρυ­γα­νώ­δεις εκτά­σεις”. Αυτό σημαί­νει ότι απο­χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται οι εκτά­σεις οι οποίες είχαν χαρα­κτη­ρι­στεί δασικές λόγω της κάλυψής τους με ασπα­λά­θους και φρύγανα και εξαι­ρού­νται ορι­στικά από τους μερικώς ή ολικώς κυρω­μέ­νους δασι­κούς χάρτες εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες στρέμ­ματα. Κι εκεί που δεν μπορείς  να βρεις οικό­πεδο για οικό­πεδο στην Πάτμο  ξαφνικά ν’ ανοί­γουν οι ορί­ζο­ντές σου με πλαγιές ολό­κλη­ρες!