Κτηματολόγιο Ρόδου, αθλητικά παπούτσια, γραφική εργασία κι εμμονές…

Πριν μερικά χρόνια πλέον της δεκα­ε­τίας διο­ρι­σθείσα στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου η πρώτη εντύ­πωση ήταν ότι βρι­σκό­μουν στη βιβλιο­θήκη που έμοιαζε με τα μυθικά παρα­μύ­θια και τις κινη­μα­το­γρα­φι­κές ταινίες του Χάρρυ Πότερ με τη διαφορά ότι αυτό που ζούσαμε ήταν μία πραγ­μα­τι­κό­τητα. Η αλήθεια είναι ότι έψαξα να βρω αν υπήρχε κάποιος ηλε­κτρο­νι­κός υπο­λο­γι­στής στα γραφεία…Η εικόνα ήταν κόσμος παντού για να εξυ­πη­ρε­τη­θεί φωνές άλλες φορές επι­φω­νή­ματα χαράς και άλλες φορές δυσα­ρέ­σκειας. Πήγα και στάθηκα στο παρά­θυρο πάνω από το κτίριο της Πυρο­σβε­στι­κής εκεί που στε­γα­ζό­μα­σταν και έβαλα τα κλάματα.

Στις πρώτες εβδο­μά­δες ένιωθα να πονάνε οι πλάτη μου και η μέση μου από το σήκωμα των τόμων. Μερικοί ήταν πιο βαριοί (κι ακόμα είναι) του Παρα­δει­σίου πχ και της Ρόδου οι πρώτοι τόμοι με αυθε­ντικό δέρμα που φτιά­χτη­καν επί Ιτα­λο­κρα­τίας (αυτούς δου­λεύ­ουμε μέχρι και σήμερα. . ) Μου έκανε εντύ­πωση που υπήρχαν οι Ιτα­λι­κές εγγρα­φές και μου έδειχνα οι παλιό­τε­ροι υπάλ­λη­λοι πως έπρεπε να διαβάζω και τι να ελέγχω.

Το θέμα είναι ότι δεκα­τρία χρόνια μετά και παρόλο που προ­σφέ­ραμε θεωρώ πολλά στην Υπη­ρε­σία μας για να διευ­κο­λύ­νουμε το κοινό συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νης και της συν­δρο­μής μας για τη μετα­φορά του ιστο­ρι­κού αυτού αρχείου από το παλιό κτίριο στο νέο και παρά τις υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες του Διευ­θυ­ντή και των συνα­δέλ­φων για την εξυ­πη­ρέ­τηση του κοινού η εικόνα παρα­μέ­νει περίπου η ίδια.

Υπάρχει δυσλει­τουρ­γία στην αντι­στοί­χηση της εκτός Υπη­ρε­σίας πραγ­μα­τι­κό­τη­τας και της λει­τουρ­γίας εντός της Υπη­ρε­σίας εξαι­τίας του ανα­λο­γι­κού συστή­μα­τος που επι­κρα­τεί σε σχέση με τα σύγ­χρονα ψηφιακά μέσα διεκ­πε­ραί­ω­σης εργα­σιών της επι­στη­μο­νι­κής εργα­σίας πολλών επαγ­γελ­μα­τι­κών κλάδων, μηχα­νι­κών, συμ­βο­λαιο­γρά­φων, δικη­γό­ρων, λογι­στών, φορο­τε­χνι­κών, εκτι­μη­τών ακι­νή­των, μεσιτών κλπ. Ειδικά όταν γίνο­νται σε όλους αυτούς τους χώρους ψηφιακά και άρα με αρκετά μεγάλη ταχύ­τητα, κατα­τί­θε­νται στην Υπη­ρε­σία μας και πρέπει να διεκ­πε­ραιω­θούν σε ανα­λο­γικά και χει­ρό­γραφα συστή­ματα.

Αυτό δημιουρ­γεί επι­πλέον καθυ­στε­ρή­σεις. Τα υπό­λοιπα προ­βλή­ματα τα νομικά εννοώ τα γνω­ρί­ζουν οι από­φοι­τοι νομικών σχολών, αλλά η κοινή λογική λέει ότι θα έπρεπε σε κάποιους τομείς εφόσον είναι εφικτό να έχουμε εκσυγ­χρο­νι­σθεί ώστε να διευ­κο­λύ­νουμε τη φύση της εργα­σίας μας και να ελατ­τω­θούν τα προ­βλή­ματα.

Σχετικά με το θέμα της χει­ρο­να­κτι­κής εργα­σίας στο νέο κτίριο είναι πραγ­μα­τικά δυσβά­στα­χτη η κούραση να ανε­βο­κα­τε­βαί­νουμε τις σκάλες για να βρούμε έναν τόμο που ζυγίσει αρκετά κιλά, το ίδιο συμ­βαί­νει και για την έκδοση πιστο­ποι­η­τι­κών όπου μπορεί να σηκώ­σουμε και 100τόμους ανά ημέρα. Τα τακού­νια έχουν αντι­κα­τα­στα­θεί με τα αθλη­τικά και μάλιστα ειδικού τύπου μιας και τα πόδια μας έχουν γεμίσει κότσια και έχουν παρα­μορ­φω­θεί…

Για το ιστο­ρικό αρχείο που μέχρι τώρα δεν υπήρξε μέριμνα για την συντή­ρηση και την ανά­δειξή του, ας μην ανα­φερ­θούμε πάλι γιατί θεω­ρεί­ται ντροπή για τον πολι­τι­σμό μας και δείχνει την απα­ξί­ωση και την εγκα­τά­λειψη του ίσως πιο σημα­ντι­κού τομέα του νησιού του Κτη­μα­το­λο­γίου του. Παρα­μονή εκλογών και οι υπο­σχέ­σεις παρέ­μει­ναν υπο­σχέ­σεις..

Ουσια­στικά εργα­ζό­μα­στε χωρίς ιδιαί­τερο απο­τέ­λε­σμα ή ικα­νο­ποί­ηση εξαι­τίας της κατα­στά­σεως αυτής, μήπως έπρεπε κάποια πράγ­ματα να βελ­τιω­θούν; «Φως» πουθενά μόνο στους φωτει­νούς δια­δρό­μους του νέου κτιρίου..

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη Αθλή­τρια τριά­θλου