Η ΔΕΥΑΡ επιβάλλει πλασματικές χρεώσεις στους καταναλωτές νερού!

Προ­σω­ρινή διαταγή με την οποία απα­γο­ρεύ­θηκε στην ΔΕΥΑ Ρόδου η διακοπή υδρο­δό­τη­σης ξενο­δο­χεια­κής μονάδας των Κολυ­μπίων, εξέδωσε χθες το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η ξενο­δο­χειακή εται­ρεία προ­σέ­φυγε με τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων κατά της ΔΕΥΑΡ, εκθέ­το­ντας στην αίτηση της, μεταξύ άλλων και το ό,τι παράλ­ληλα με το δίκτυο υδρο­δό­τη­σης δια­θέ­τει δυο ιδιό­κτη­τες γεω­τρή­σεις με ετήσιο δικαί­ωμα άντλη­σης 1.800 κυβικών μέτρων νερού, σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Γραμ­μα­τέως Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Αιγαίου. Παράλ­ληλα, έχει εγκα­τα­στή­σει και λει­τουρ­γεί νομίμως ιδιό­κτητο βιο­λο­γικό καθα­ρι­σμό, ο οποίος εξυ­πη­ρε­τεί πλήρως το σύνολο των αναγκών δια­χεί­ρι­σης των λυμάτων, που παρά­γο­νται από τη λει­τουρ­γία των εγκα­τα­στά­σεων του ξενο­δο­χείου.

Ανα­φέ­ρει παρα­πέρα ότι από τη έναρξη λει­τουρ­γίας του ξενο­δο­χείου στις αρχές της δεκα­ε­τίας του 1990, έως και προ­σφά­τως, εκπλή­ρωνε προ­ση­κό­ντως όλες τις έναντι της ΔΕΥΑΡ ανα­λη­φθεί­σες υπο­χρε­ώ­σεις του, εξο­φλώ­ντας όλους τους λογα­ρια­σμούς κατα­νά­λω­σης, που εξέδιδε.

Αίφνης, τον Νοέμ­βριο του 2013, έλαβε από την ΔΕΥΑΡ τον, με ημε­ρο­μη­νία έκδοσης 30-09-2013, «λογα­ρια­σμό κατα­νά­λω­σης νερού, εισφο­ράς νέων έργων και δικαιω­μά­των χρήσης υπο­νό­μων», σύμφωνα με τον οποίο, καίτοι είχε κατα­να­λώ­σει 137 κυβικά μέτρα νερού, αξίας μόλις 98,64 ευρώ, πλέον παγίου τέλους 20,00 ευρώ, το συνο­λικό πλη­ρω­τέο ποσό ανερ­χό­ταν στο υπέ­ρο­γκο ποσό των 9.333,73 ευρώ !!!

Και τούτο διότι εμφα­νι­ζό­ταν, δήθεν, «προη­γού­με­νες οφειλές» εκ ποσού 9.088,23 ευρώ (!), παρά το γεγονός ότι κατά τα ανωτέρω είχε εξο­φλή­σει όλους τους έως τότε εκδο­θέ­ντες λογα­ρια­σμούς κατα­νά­λω­σης νερού.

Κατά­πλη­κτοι απευ­θύν­θη­καν στις αρμό­διες υπη­ρε­σίες της ΔΕΥΑΡ, που τους ενη­μέ­ρω­σαν ότι οι κατά τα ανωτέρω, δήθεν, «προη­γού­με­νες οφειλές» αφο­ρού­σαν τεκ­μαρτή δαπάνη κατα­νά­λω­σης ύδατος, που είχε μονο­με­ρώς απο­φα­σί­σει να επι­βά­λει στους κατα­να­λω­τές – αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους της η ΔΕΥΑΡ, κατόπιν της υπ’ αρ. 180/24-08-2012 από­φα­σης του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου, που επι­κυ­ρώ­θηκε με την υπ’ αρ. 579/11-09-2012 απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του Δήμου Ρόδου!

Ειδι­κό­τερα, πέραν των ήδη εισπρατ­το­μέ­νων χρε­ώ­σεων κατα­νά­λω­σης ύδατος και παγίου τέλους, η ΔΕΥΑΡ απο­φά­σισε να επι­βά­λει επι­προ­σθέ­τως και μηνιαία τεκ­μαρτή δαπάνη κατα­νά­λω­σης νερού σε βάρος ξενο­δο­χεια­κών κατα­λυ­μά­των, που εξυ­πη­ρε­τού­νται (μερικώς ή ολικώς) από νόμιμα ιδιω­τικά συστή­ματα ύδρευ­σης.

Σημειω­τέον ότι η τεκ­μαρτή αυτή δαπάνη (την οποία η Δ.Ε.Υ.Α.Ρ. απο­κα­λεί «Qm») υπο­λο­γί­ζε­ται ως το γινό­μενο που προ­κύ­πτει από την ακό­λουθη εξίσωση : Qm = Ak X f X q X 30, όπου ως «Ak» νοείται ο αριθμός των κλινών του ξενο­δο­χεια­κού κατα­λύ­μα­τος, ως «f» νοείται «ο μέσος συντε­λε­στής πλη­ρό­τη­τας μηνών Μαΐου, Ιουνίου, Ιουλίου, Αυγού­στου, Σεπτεμ­βρίου και Οκτω­βρίου 0,80», ως «q» νοείται «η ειδική ημε­ρή­σια κατα­νά­λωση νερού σε κυβικά μέτρα ανά κλίνη και κατη­γο­ρία ξενο­δο­χεια­κού συγκρο­τή­μα­τος», πολ­λα­πλα­σια­ζό­με­νων επί του αριθμού 30 (!!!).

Έτσι, όμως, η τεκ­μαρτή δαπάνη κατα­νά­λω­σης υπο­λο­γί­ζε­ται και επι­βάλ­λε­ται όλως αυθαι­ρέ­τως και πάντως τυγ­χά­νει πολ­λα­πλά­σια της πραγ­μα­τι­κής κατα­νά­λω­σης ύδατος, οδη­γώ­ντας σε υπέρ­με­τρη επι­βά­ρυνση των αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νων της ΔΕΥΑΡ και μάλιστα για υπη­ρε­σίες (παροχή νερού) που δεν έχουν καν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει!

Περαι­τέρω, η ΔΕΥΑΡ απο­φά­σισε να προ­βαί­νει σε υπο­λο­γι­σμό και των υπο­λοί­πων χρε­ώ­σεων, ήτοι του τέλους απο­χέ­τευ­σης – υπο­νό­μων καθώς και του τέλους νέων έργων, όχι με βάση την πραγ­μα­τική κατα­νά­λωση ύδατος αλλά με βάση την τεκ­μαρτή, που κατά τα ανωτέρω τυγ­χά­νει πολ­λα­πλά­σια της πραγ­μα­τι­κής. Με τον τρόπο αυτό επι­βα­ρύ­νει έτι περαι­τέρω τους αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους της και μάλιστα για υπη­ρε­σίες, που εν προ­κει­μένω ουδόλως παρέχει. Και τούτο αφ’ ενός διότι η εν λόγω επι­βά­ρυνση αφορά τεκ­μαρτή και όλως αυθαι­ρέ­τως υπο­λο­γι­ζό­μενη κατα­νά­λωση και αφ’ ετέρου διότι στην περιοχή των Κολυ­μπίων, όπου ευρί­σκε­ται το ξενο­δο­χείο, η ΔΕΥΑΡ δεν δια­θέ­τει καν δίκτυο απο­χέ­τευ­σης, με απο­τέ­λε­σμα η δια­χεί­ριση των λυμάτων του ξενο­δο­χείου να γίνεται εξ ολο­κλή­ρου από το βιο­λο­γικό του καθα­ρι­σμό.

Ο ξενο­δό­χος ανα­φέ­ρει μάλιστα ότι είναι χαρα­κτη­ρι­στικό ότι από όλες τις Δημο­τι­κής Επι­χει­ρή­σεις της χώρας μόνον η ΔΕΥΑΡ επι­βάλ­λει τις εν λόγω πλα­σμα­τι­κές χρε­ώ­σεις στους κατα­να­λω­τές της !

Προ­σβάλ­λει παρα­πέρα ως παρά­νομη την απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ, που ουδέ­ποτε γνω­στο­ποι­ή­θηκε νομίμως στους αντι­συμ­βαλ­λο­μέ­νους της – κατα­να­λω­τές και εν προ­κει­μένω στην ξενο­δο­χειακή εται­ρεία, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει να ασκήσει τα προ­βλε­πό­μενα από τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις δικαιώ­ματά της.

Επι­ση­μαί­νε­ται μάλιστα ότι η απόφαση αντί­κει­ται στις δια­τά­ξεις του Νόμου 1069/1980 «Περί Κινή­τρων δια την ίδρυσιν Επι­χει­ρή­σεων Υδρεύ­σεως και Απο­χε­τεύ­σεως» (ΦΕΚ Α’ 191).

Σημειώ­νει δε ότι μετά από εξώδικη δια­μαρ­τυ­ρία της η ΔΕΥΑΡ δεν έκανε τίποτε και αξιώνει πλέον την κατα­βολή του υπέ­ρο­γκου ποσού των 18.384,59 ευρώ. Και τούτο όταν κατά τον λογα­ρια­σμό της ΔΕΥΑΡ, που εκδό­θηκε την 02-06-2014 και αφορά περίοδο κατα­νά­λω­σης από 31-03-2014 έως 30-04-2014 (κατά την οποία το ξενο­δο­χείο παρα­μέ­νει κλειστό και δεν λει­τουρ­γεί), η αξία του κατα­να­λω­θέ­ντος νερού ανέρ­χε­ται σε μόλις 10,80 ευρώ, πλέον παγίου τέλους 20,00 ευρώ !

Στις αρχές Ιουλίου, οι αρμό­διοι υπάλ­λη­λοι της ΔΕΥΑΡ δήλωσαν ρητά στο νόμιμο εκπρό­σωπό της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας ότι αρνού­νται την εξό­φληση μόνον της κατα­νά­λω­σης ύδατος και παγίου τέλους και ότι σε περί­πτωση μη εξό­φλη­σης του συνόλου της, δήθεν, «οφειλής», θα προβούν σε άμεση διακοπή της υδρο­δό­τη­σης του ξενο­δο­χείου κατά τη διάρ­κεια της του­ρι­στι­κής περιό­δου.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Γιάννης Ρωμαίος.