Μητσοτάκης: Στις 21 Μαΐου ψηφίζουμε κόμμα, πρωθυπουργό και πρόταση διακυβέρνησης

Η κάλπη της 21ης Μαΐου είναι η κρίσιμη κάλπη, στην οποία οι πολίτες καλού­νται να ψηφί­σουν για κόμμα, να ψηφί­σουν για πρω­θυ­πουργό, αλλά και για πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης, τόνισε απευ­θυ­νό­με­νος σε πολίτες στο Διδυ­μό­τειχο, δεύτερο σταθμό της περιο­δείας του στον Εβρο, ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Παράλ­ληλα, ανέφερε ότι η διπλή σιδη­ρο­δρο­μική γραμμή από την Αλε­ξαν­δρού­πολη μέχρι το Ορμένιο, η οποία θα κοστί­σει πάνω από 1 δισε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ, θα ολο­κλη­ρω­θεί το 2028.

Τόνισε πως τα τέσσερα τελευ­ταία χρόνια υπήρξε μια «πρω­το­φα­νής ανά­πτυξη» στον νομό Εβρου, τονί­ζο­ντας πως αυτό είναι μια επι­τυ­χία της κυβέρ­νη­σής του.

Ανα­φέρ­θηκε σε μεγάλες ανα­πτυ­ξια­κές δυνα­τό­τη­τες της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης και δεσμεύ­τηκε για ισόρ­ροπη ανά­πτυξη στο νότιο και το βόρειο τμήμα του Εβρου, λέγο­ντας πως γι’ αυτό, άλλωστε, επέλεξε να είναι υπο­ψή­φιος βου­λευ­τής στην εκλο­γική περι­φέ­ρεια του Εβρου.

Ο κ. Μητσο­τά­κης μίλησε για την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης για την επέ­κταση του φράχτη στον Εβρο και τα 35 χιλιό­με­τρα και επι­τέ­θηκε εκ νέου στον ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση του στο ζήτημα αυτό.

Ο πρω­θυ­πουρ­γός επι­σκέ­φθηκε στη συνέ­χεια το στρα­τιω­τικό νοσο­κο­μείο στο Διδυ­μό­τειχο, καθώς και το Γενικό Νοσο­κο­μείο της πόλης, όπου συνο­μί­λησε με για­τρούς και νοση­λευ­τές, είχε σύσκεψη με τη διοί­κηση του νοσο­κο­μείου, παρου­σία του περι­φε­ρειάρχη Ανα­το­λι­κής Μακε­δο­νίας και Θράκης, Χρήστου Μέτιου, ενώ έκανε σύντομη στάση στην παι­δια­τρική, τη γυναι­κο­λο­γική και τη μαιευ­τική κλινική.

Στην ομιλία του στο Διδυ­μό­τειχο, ο Κυρ. Μητσο­τά­κης ανέφερε:

«Σας ευχα­ρι­στώ γι’ αυτή τη θερμή υποδοχή εδώ στο Διδυ­μό­τειχο. Μπορεί ο Εβρος γεω­γρα­φικά να λογί­ζε­ται ως ακρι­τική Ελλάδα, θέλω να ξέρετε όμως ότι είστε στο κέντρο της δικής μου καρδιάς. Γι’ αυτό, εξάλλου, επέλεξα να είμαι και υπο­ψή­φιος μαζί σας στον Εβρο, για να δώσουμε μαζί τον αγώνα για μια ισχυρή και αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα. Σταθερά, τολμηρά μπροστά, με τη Νέα Δημο­κρα­τία νική­τρια στις εκλογές της 21ης Μαΐου.

Θυμή­θηκα και στην Ορε­στιάδα ότι πάντα ξεκινώ τις προ­ε­κλο­γι­κές μου εκστρα­τείες εδώ, από τον βόρειο Εβρο. Το έκανα και όταν ήμουν υπο­ψή­φιος πρό­ε­δρος της Νέας Δημο­κρα­τίας, το έκανα και στις εκλογές του 2019. Πάντα μου φέρνετε γούρι, και τώρα γουρ­λή­δες θα είστε, για να πετύ­χουμε μία ακόμα μεγάλη νίκη.

Είμαι όμως εδώ, φίλες και φίλοι, σήμερα για έναν ακόμα λόγο, πολύ σημα­ντικό, όχι μόνο για τον Εβρο αλλά συνο­λικά για την πατρίδα μας, τολμώ να πω συνο­λικά για την Ευρώπη.

Σήμερα το από­γευμα θα έχω την ευκαι­ρία, λίγο νοτιό­τερα από εδώ, να υπο­γράψω την επέ­κταση του φράχτη του Εβρου. Και να ξανα­θυ­μη­θούμε μαζί τις δύσκο­λες στιγμές που περά­σαμε τον Μάρτιο του 2020, όταν η πατρίδα μας δέχθηκε μια υβρι­δική επίθεση με την εργα­λειο­ποί­ηση δεκάδων χιλιά­δων κατα­τρεγ­μέ­νων ανθρώ­πων, οι οποίοι πιέ­στη­καν να δια­σχί­σουν τα σύνορα, να εισέλ­θουν στο ελλη­νικό έδαφος.

Εκείνη τη στιγμή υψώσαμε το ανά­στημά μας, προ­στα­τεύ­σαμε τα σύνορα και κάναμε την πατρίδα μας πιο ασφαλή. Θέλω να ευχα­ρι­στήσω την κάθε μία και τον καθένα από εσάς, γιατί ξέρω ότι σας είχαμε στο πλευρό μας εκείνες τις δύσκο­λες μέρες, και τότε πήραμε τη μεγάλη απόφαση ότι χρεια­ζό­μα­στε ένα απο­τρε­πτικό εμπόδιο, έναν φράχτη καθ’ όλο το μήκος του Εβρου, προ­κει­μέ­νου να είμαστε απο­λύ­τως σίγου­ροι ότι θα φυλάμε με ασφά­λεια και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα τα σύνορά μας. Και αυτό το έργο μας το κάνουμε πράξη.

Δεν είναι, όμως, μόνον ο φράχτης, φίλες και φίλοι, είναι και οι συνο­ριο­φύ­λα­κες, οι οποίοι προ­στέ­θη­καν στις δυνά­μεις εδώ της Ελλη­νι­κής Αστυ­νο­μίας που επι­τε­λούν αυτό το δύσκολο έργο. Είναι και όλα τα συστή­ματα τα ηλε­κτρο­νικά, τα οποία μας επι­τρέ­πουν να εξα­σφα­λί­ζουμε ότι μπο­ρούμε να προ­στα­τεύ­ουμε απο­τε­λε­σμα­τικά τα σύνορα της επι­κρά­τειάς μας.

Και πρέπει να σας πω ότι είμαι πραγ­μα­τικά πολύ ενο­χλη­μέ­νος -και χρη­σι­μο­ποιώ μία ήπια λέξη- από το γεγονός ότι υπάρ­χουν κάποιοι σήμερα οι οποίοι στην Ευρώπη δίνουν αγώνα ώστε το έργο αυτό να μη χρη­μα­το­δο­τη­θεί από ευρω­παϊ­κούς πόρους και να το πλη­ρώ­σει ο Ελληνας φορο­λο­γού­με­νος.

Ακριβώς αυτό έκανε ο κ. Παπα­δη­μού­λης και ο ΣΥΡΙΖΑ, προ­συ­πο­γρά­φο­ντας σχετική τρο­πο­λο­γία κάποιων συγκε­κρι­μέ­νων πολι­τι­κών δυνά­μεων στην Ευρώπη. Οι οποίοι μπορεί, ξέρετε, να αισθά­νο­νται καλά, να πίνουν τον εσπρέσο τους και να τρώνε τα κρουα­σάν τους στις πλα­τείες των Βρυ­ξελ­λών, ας έρθουν από εδώ να δουν στον Εβρο τι σημαί­νει να προ­στα­τεύ­εις τα σύνορα της Ευρώπης. Και τότε ίσως αλλά­ξουν άποψη γι’ αυτό το οποίο κάνουμε.

Οπως άλλαξε άποψη συνο­λικά η Ευρώπη. Εδώ και τρία χρόνια δίνουμε έναν μεγάλο αγώνα να πεί­σουμε την ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια ότι δεν μπο­ρούμε να έχουμε απο­τε­λε­σμα­τική μετα­να­στευ­τική πολι­τική ως Ευρώπη αν δεν προ­στα­τεύ­ουμε τα εξω­τε­ρικά μας σύνορα.

Στην αρχή ήμασταν λίγοι που προ­συ­πο­γρά­φαμε αυτή την άποψη. Κάποιοι, ξέρετε, ενδε­χο­μέ­νως να βολεύ­ο­νταν και στην Ευρώπη με μια Ελλάδα “ξέφραγο αμπέλι”, με ανοιχτά σύνορα που θα έμπαινε ο καθένας και θα έβγαινε όπως ήθελε. Τους βόλευε ενδε­χο­μέ­νως κάποιους αυτό.

Πείσαμε όμως την Ευρω­παϊκή Ενωση, και στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του Ευρω­παϊ­κού Συμ­βου­λίου, τον Φεβρουά­ριο, πήραμε πολύ σημα­ντι­κές απο­φά­σεις για την ευρω­παϊκή μετα­να­στευ­τική πολι­τική. Και δηλώ­σαμε, ως Ευρω­παίοι αρχηγοί κρατών και κυβερ­νή­σεων, ότι η μετα­να­στευ­τική πολι­τική της Ευρώπης πρέπει να αρχίζει από την προ­στα­σία των εξω­τε­ρι­κών συνόρων. Και μετά να δούμε θέματα όπως οι δευ­τε­ρο­γε­νείς ροές, οι επι­στρο­φές οι οποίες πρέπει να γίνο­νται, τα εργα­λεία τα οποία πρέπει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε για να μειώ­σουμε συνο­λικά τις μετα­να­στευ­τι­κές ροές.

Αυτή είναι μια μεγάλη επι­τυ­χία συνο­λικά της Ελλάδος, διότι σπρώ­ξαμε την Ευρώπη σε αυτό το οποίο θεω­ρούμε εμείς ότι είναι η σωστή κατεύ­θυνση. Και θέλω να γνω­ρί­ζετε ότι σε αυτήν την πολι­τική θα επι­μεί­νουμε. Αλλά αυτή η πολι­τική θα είναι αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης στις εκλογές που έρχο­νται, διότι δεν έχουν όλοι την ίδια άποψη με εμάς.

Εχει έρθει η ώρα επι­τέ­λους να μιλή­σουμε με ανοιχτά χαρτιά και να στα­μα­τή­σουμε τα μισό­λογα. Και εδώ, από το Διδυ­μό­τειχο, απευ­θύνω για ακόμα μια φορά το ερώτημα στην αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση, και προ­σω­πικά στον κ. Τσίπρα, εάν θα συνε­χί­σει το έργο του φράχτη του Εβρου ή όχι. Εάν θα συνε­χί­σει σε μια πολι­τική προ­στα­σίας των συνόρων ή θα επι­στρέ­ψουμε στη λογική του 2015, όπου ο καθένας έμπαινε και έβγαινε -δεν έβγαινε συνήθως, έμπαινε βασικά- όπως ήθελε και όποτε ήθελε. Και κατα­λή­ξαμε να έχουν περάσει από την πατρίδα μας παρα­πάνω από 1 εκα­τομ­μύ­ριο πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, χωρίς να ξέρουμε ούτε ποιος μπαίνει, ούτε πού πηγαί­νει, ούτε ποιος είναι ο σκοπός του.

Και δεν είχαμε το πρό­βλημα προ­φα­νώς μόνο εδώ στον Εβρο, το είχαμε και στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου. Το είχαμε και στην Ειδο­μένη. Θυμη­θείτε λίγο την κατά­σταση η οποία επι­κρα­τούσε στη Μυτι­λήνη όταν ήρθαμε στα πράγ­ματα, το 2019, με παρα­πάνω από 20.000 μετα­νά­στες, σε άθλιες συν­θή­κες, στην κατα­τρεγ­μένη και κολα­σμένη Μόρια.

Για πηγαί­νετε σήμερα στα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου να μιλή­σετε με τους νησιώ­τες μας. Θα σας πουν πόσο ικα­νο­ποι­η­μέ­νοι είναι από το γεγονός ότι μειώ­σαμε τις ροές παρα­πάνω από 80%. Οι δομές είναι σχεδόν άδειες και ο συνο­λι­κός αριθμός των μετα­να­στών που βρί­σκο­νται στη χώρα μας σημα­ντι­κό­τατα μειω­μέ­νος σε σχέση με αυτόν του 2019.

Εμείς, λοιπόν, αυτήν την πολι­τική υπη­ρε­τούμε. Δεν απο­λο­γού­μα­στε για αυτό. Την υπη­ρε­τούμε με πειθώ και με αυτο­πε­ποί­θηση. Ας έρθουν λοιπόν να μας πουν και οι υπό­λοι­πες πολι­τι­κές δυνά­μεις ποια είναι η δική τους πολι­τική για το προ­σφυ­γικό – μετα­να­στευ­τικό, ώστε να γνω­ρί­ζετε και εσείς, ειδικά εδώ στον Εβρο, και να παίξει αυτή η επιλογή των πολι­τι­κών δυνά­μεων καθο­ρι­στικό ρόλο -πιστεύω- και στη δική σας ψήφο.

Διότι εμείς, φίλες και φίλοι, δεν είμαστε πατριώ­τες στα λόγια. Πιστεύ­ουμε στον ευρω­παϊκό πατριω­τι­σμό, πιστεύ­ουμε στην ανάγκη της χώρας να μπο­ρέ­σει να παίξει τον ρόλο που της αρμόζει σε μία Ευρώπη η οποία αλλάζει, και αυτήν την Ελλάδα της αυτο­πε­ποί­θη­σης, αυτή την ισχυρή Ελλάδα, τη χτί­ζουμε βήμα – βήμα.

Εχουμε ολο­κλη­ρώ­σει την προ­σπά­θειά μας; Οχι, αλλά δεν σας υπο­σχέ­θηκα το 2019 ότι θα κάνω θαύματα. Σας υπο­σχέ­θηκα όμως ότι τέσσερα χρόνια μετά η Ελλάδα θα είναι σε πολύ καλύ­τερη κατά­σταση απ’ ό,τι την παρα­λά­βαμε και αυτήν την κεντρική μας δέσμευση την τηρή­σαμε.

Και θα μπο­ρούσα και εδώ σήμερα, στο Διδυ­μό­τειχο, να σας κοιτάξω στα μάτια και να σας πω «ξέρετε, μας έτυχαν πάρα πολλά αυτά τέσσερα χρόνια». Γίναμε δεκα­θλη­τές στη δια­χεί­ριση των κρίσεων. Και δεν ανα­φέ­ρο­μαι μόνο στην προ­σφυ­γική κρίση, ένας δρα­στή­ριος, επε­κτα­τι­κός και επι­θε­τι­κός γεί­το­νας, μία παν­δη­μία, μία ενερ­γειακή κρίση, ένας πόλεμος στην ευρω­παϊκή μας ήπειρο, φυσικές κατα­στρο­φές.

Δια­χει­ρι­στή­καμε όλες αυτές τις κρίσεις με επάρ­κεια και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και κρα­τή­σαμε το τιμόνι του σκάφους της πατρί­δας μας σε σταθερή πορεία.

Θα μπο­ρούσα λοιπόν να σας πω ότι δεν είχαμε χρόνο να υλο­ποι­ή­σουμε το πρό­γραμμά μας διότι, ξέρετε, από το πρωί μέχρι το βράδυ έπρεπε να αντι­με­τω­πί­ζουμε όλες αυτές τις κρίσεις. Δεν θα σας το πω, για τον πολύ απλό λόγο ότι αυτό δεν είναι αλήθεια, διότι το 2019 σας είχα υπο­σχε­θεί τρία πράγ­ματα:

Ασφαλή και ισχυρή Ελλάδα, σας μίλησα ήδη γι’ αυτό. Σας είχα υπο­σχε­θεί ότι θα μειώσω τους φόρους για κάθε Ελλη­νίδα και για κάθε Ελληνα και μείωσα τους φόρους για κάθε Ελλη­νίδα και για κάθε Ελληνα. Σας είχα πει επίσης ότι πρέπει να βάλουμε την Ελλάδα σε μία νέα τροχιά ανά­πτυ­ξης, να δημιουρ­γή­σουμε περισ­σό­τε­ρες θέσεις εργα­σίας, να ξεφύ­γουμε από τη θέση του ουραγού όπου μας είχε κατα­τά­ξει η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση. Και αυτή τη δέσμευσή μας την κάναμε πράξη, είμαστε πρω­τα­θλη­τές στην ανά­πτυξη σήμερα.

Δεν αρκεί όμως, φίλες και φίλοι, να είμαστε πρω­τα­θλη­τές στην ανά­πτυξη στα στα­τι­στικά. Αυτή την ανά­πτυξη θέλω να την αισθά­νε­ται και να τη βιώνει η κάθε Ελλη­νίδα και ο κάθε Ελληνας. Κι εκεί ακόμα, στον βόρειο Εβρο, όπως είπε και ο πρό­ε­δρος, έχουμε δουλειά να κάνουμε.

Ο νότιος Εβρος και η Αλε­ξαν­δρού­πολη γνω­ρί­ζουν μία πρω­το­φανή ανά­πτυξη. Αυτό δεν έγινε τυχαία, δεν έτυχε, πέτυχε. Πέτυχε γιατί εμείς επεν­δύ­σαμε στο λιμάνι της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης, εμείς μετα­τρέ­ψαμε την Αλε­ξαν­δρού­πολη σε γεω­πο­λι­τικό προ­ο­ρι­σμό, σε ενερ­γειακό κόμβο, πολύ σημα­ντι­κές επεν­δύ­σεις που ανα­βαθ­μί­ζουν συνο­λικά τη Θράκη.

Εγώ θέλω όμως αυτή η ανά­πτυξη να φτάσει παντού, σε κάθε γωνιά του Εβρου. Γι’ αυτό και έχουμε μιλήσει, έχουμε εκπο­νή­σει -και με τον κ. περιφερειάρχη- ένα πολύ δημιουρ­γικό σχέδιο σημα­ντι­κών έργων για την ανά­πτυξη του βόρειου Εβρου, το οποίο και μπο­ρούμε να υλο­ποι­ή­σουμε. Γιατί; Γιατί έχουμε εξα­σφα­λι­σμέ­νους χρη­μα­το­δο­τι­κούς πόρους.

Διότι κάποιοι αγω­νι­στή­καμε στην Ευρώπη για να αυξή­σουμε το ΕΣΠΑ της περι­φέ­ρειας. Διότι διεκ­δι­κή­σαμε πόρους από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης τους οποίους μπο­ρούμε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε για σημα­ντικά έργα υπο­δο­μής, όπως η διπλή γραμμή του τρένου από την Αλε­ξαν­δρού­πολη μέχρι το Ορμένιο, που, όταν ολο­κλη­ρω­θεί, το 2028, πραγ­μα­τικά θα αλλάξει όψη ο Εβρος.

Να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουμε χρήματα από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης για να ανα­βαθ­μί­σουμε τα νοσο­κο­μεία μας. Γιατί, ξέρετε, όπου πηγαίνω ακούω το ίδιο πράγμα: ναι, το ΕΣΥ έμεινε όρθιο στη διάρ­κεια της παν­δη­μίας και χρω­στάμε ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ σε νοση­λευ­τές, σε για­τρούς, σε όλο το προ­σω­πικό, όμως έχουμε θέματα ακόμα με τις υπο­δο­μές. Και εσείς έχετε θέματα με τις δικές σας υπο­δο­μές.

Ομως να ξέρετε ότι σημα­ντι­κοί πόροι από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης, το οποίο -επαναλαμβάνω- αυτή η κυβέρ­νηση δια­πραγ­μα­τεύ­τηκε και εξα­σφά­λισε για την πατρίδα μας, θα κατευ­θυν­θούν και στην υγεία και τη βελ­τί­ωση των υπο­δο­μών. Και η βελ­τί­ωση του Εθνικού Συστή­μα­τος Υγείας είναι ένα προ­σω­πικό στοί­χημα για εμένα για την επόμενη τετρα­ε­τία.

Ολες αυτές, λοιπόν, είναι πολι­τι­κές, φίλες και φίλοι, οι οποίες πρέπει να συνε­χί­σουν. Και θα ήταν πραγ­μα­τικά κρίμα εάν αυτή η πορεία ανά­τα­ξης του τόπου έμενε ημι­τε­λής. Δεν θα μείνει, όμως, ημι­τε­λής.

Δεν θα μείνει ημι­τε­λής, διότι έχω εμπι­στο­σύνη στην κρίση του ελλη­νι­κού λαού, της κάθε Ελλη­νί­δας και του κάθε Ελληνα. Πιστεύω ότι οι πολίτες, και αυτοί τολμώ να που δεν μας ψηφί­ζουν, κρίνουν και συγκρί­νουν. Και βλέπουν πώς ήταν η Ελλάδα το 2019, τι έκανε η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση από το ’15 μέχρι το ’19 -δεν χρειά­ζε­ται να επε­κταθώ, νομίζω ότι τα ξέρετε πολύ καλά, τα έχετε αισθαν­θεί στο πετσί σας και στο πορ­το­φόλι σας, τα ζήσατε αυτά και δεν θέλετε να τα ζήσετε ξανά- και τι έκανε η δική μας κυβέρ­νηση σε πολύ δύσκο­λες συγκυ­ρίες από το 2019 μέχρι το 2023, μέχρι σήμερα που διεκ­δι­κούμε και πάλι την επα­νε­κλογή μας.

Γνω­ρί­ζουν επίσης οι πολίτες και κάτι ακόμα: ότι ουσια­στικά άλλη πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης πλην της Νέας Δημο­κρα­τίας σήμερα δεν υπάρχει. Μας λένε κάποιοι, προ­σέξτε, στις 22, λέει, Μαΐου «προ­ο­δευ­τική δια­κυ­βέρ­νηση». Και ρωτώ εγώ, πολύ απλά: ποιοι, με ποιους και με ποιον πρω­θυ­πουργό. Και απά­ντηση δεν παίρνω. Απά­ντηση δεν παίρνω. Γιατί πολύ απλά απά­ντηση δεν υπάρχει.

Μία εναλ­λα­κτική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης υπάρχει σήμερα για τη χώρα: η ισχυρή Νέα Δημο­κρα­τία, η αυτο­δύ­ναμη Νέα Δημο­κρα­τία για μια αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα.

Θέλω όμως και πάλι να σας ζητήσω να στρέ­ψουμε όλες μας τις δυνά­μεις στην κάλπη της 21ης Μαΐου. Διότι ακούω και κάποια άλλα επι­χει­ρή­ματα, επειδή λέει δήθεν είμαστε βέβαιοι -αυτό κατά πάσα πιθα­νό­τητα θα συμβεί- ότι θα υπάρξει και δεύτερη κάλπη γιατί δεν θα μπο­ρέ­σει να σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση, «η πρώτη κάλπη δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία. Και μεγάλη σημασία έχει η δεύτερη».

Είναι τερά­στιο λάθος αυτό, φίλες και φίλοι. Και πρέπει να απο­κρού­σουμε τον εφη­συ­χα­σμό κάποιων οι οποίοι πιστεύ­ουν ότι η πρώτη κάλπη δεν είναι σημα­ντική.

Η πρώτη κάλπη θα τα καθο­ρί­σει όλα. Η πρώτη κάλπη θα καθο­ρί­σει ποιο θα είναι πρώτο κόμμα με μεγάλη διαφορά. Η πρώτη κάλπη τελικά θα καθο­ρί­σει ποιος πρέπει να είναι Πρω­θυ­πουρ­γός και ποιος πρέπει να ανα­λά­βει αυτή την ευθύνη την δεύτερη τετρα­ε­τία.

Αυτό θα το απο­φα­σί­σει ο ελλη­νι­κός λαός. Αλλά η πρώτη κάλπη είναι η κρίσιμη. Και η 21η Μαΐου θα είναι η μέρα που ο ελλη­νι­κός λαός θα στείλει ένα μήνυμα αν θέλουμε να συνε­χί­σουμε στον ίδιο δρόμο, αλλά ακόμα πιο τολμηρά.

Το λέω το ακόμα πιο τολμηρά γιατί ξέρουμε σήμερα, είμαστε πιο έμπει­ροι, έχουμε μάθει από τα λάθη μας. Εχω πάντα κάνει την αυτο­κρι­τική μου, πιστεύω με μεγάλη ειλι­κρί­νεια και με μεγάλη ευθύ­τητα. Ξέρετε, ποτέ δεν κρύ­φτηκα από τον ελλη­νικό λαό. Και σε κάθε δυσκο­λία και σε κάθε σφάλμα και σε κάθε τρα­γω­δία βγήκα μπροστά και ανέλαβα τις ευθύνες που μου ανα­λο­γούν. Διότι έτσι αντι­λαμ­βά­νο­μαι την ευθύνη της ηγεσίας.

Αυτά, λοιπόν, όλα θα κριθούν στις κάλπες της 21ης Μαΐου. Ψηφί­ζετε και για κόμμα, ψηφί­ζετε και για πρω­θυ­πουργό, ψηφί­ζετε και για πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Ναι, ψηφί­ζετε -όπως σας είπα- και για ιδε­ο­λο­γία.

Ψηφί­ζετε για δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­κές στο μετα­να­στευ­τικό. Δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Μην μπλε­χτούμε, δεν είμαστε όλοι ίδιοι. Αλλα πράγ­ματα, θα το ξαναπώ, θα έκανε στο μετα­να­στευ­τικό αν κέρδιζε ο ΣΥΡΙΖΑ, άλλα θα κάνουμε εμείς.

Αρα, αυτές οι δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές πρέπει να είναι πάρα πολύ ξεκά­θα­ρες για όλους. Και αυτό θα επι­διώ­ξουμε από τώρα μέχρι τις εκλογές, με τη βοήθεια των κομ­μα­τι­κών μας οργα­νώ­σεων, τη βοήθεια της κάθε μιας και του κάθε ένα από εσάς ξεχω­ρι­στά.

Το λέω σε κάθε δημόσια τοπο­θέ­τησή μου -και το εννοώ αυτό που σας λέω- ξέρω πολύ καλά ότι οι εκλογές δεν κερ­δί­ζο­νται μόνο από εμάς. Οι εκλογές κερ­δί­ζο­νται από όλους εσάς. Εσείς θα βγείτε και θα δώσετε τον αγώνα για την παρά­ταξή μας.

Εσείς θα πείσετε αυτούς οι οποίοι δεν έχουν πειστεί ακόμα, στα καφε­νεία, στους χώρους εργα­σίας. Μπορεί να είναι φίλοι σας, μπορεί να είναι συγ­γε­νείς σας, μπορεί να είναι συμ­μα­θη­τές σας, συμ­φοι­τη­τές σας. Μιλάμε και για νέα παιδιά, θα ψηφί­σουν για πρώτη φορά 17άρηδες σε αυτές τις εκλογές και αυτό είναι μια πολύ θετική εξέλιξη, να τους μιλή­σετε πραγ­μα­τικά για τις σημα­ντι­κές επι­λο­γές.

Να μιλή­σετε και σε αυτούς οι οποίοι ενδε­χο­μέ­νως -και ξέρω ότι υπάρ­χουν και αρκετοί εδώ στη βόρεια Ελλάδα- μπορεί να «αλλη­θω­ρί­ζουν» προς διάφορα κόμματα ή κομ­μα­τί­δια ή σχήματα που βρί­σκο­νται στα δεξιά της Νέας Δημο­κρα­τίας. Και να τους θυμί­σετε, ποιοι είναι οι πατριώ­τες στα λόγια και ποιοι είναι οι πραγ­μα­τι­κοί πατριώ­τες στην πράξη. Ποιοι στή­ρι­ξαν την Εθνική Αμυνα, ποιοι επέν­δυ­σαν και απέ­κτησε η χώρα Rafale και Belharra. Ποιοι προ­στά­τευ­σαν τα σύνορα. Ποιοι στή­ρι­ξαν τις Ενοπλες Δυνά­μεις και το προ­σω­πικό των Ενόπλων Δυνά­μεων με μισθο­λο­γι­κές ανα­βαθ­μί­σεις.

Διότι ξέρουμε πολύ καλά ότι οι Ενοπλες Δυνά­μεις, η Αστυ­νο­μία μας, η Πυρο­σβε­στική μας δεν είναι μόνο τα αερο­πλάνα και τα καράβια και τα σύγ­χρονα συστή­ματα, δεν είναι μόνο ο φράχτης, φυσικές υπο­δο­μές. Πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι οι άνθρω­ποι και οι άνθρω­ποι πρέπει να γνω­ρί­ζουν ότι τυγ­χά­νουν της ανα­γνώ­ρι­σης της πολι­τείας όχι μόνο στα λόγια, αλλά και στα έργα.

Στις 1/1/2024 -εφόσον μας εμπι­στευ­τούν οι πολίτες- θα έχουμε νέο μισθο­λό­γιο στο Δημόσιο. Θα έχουμε νέο μισθο­λό­γιο στο Δημόσιο με ανα­βαθ­μι­σμέ­νες απο­λα­βές για τους δημο­σί­ους υπαλ­λή­λους, αλλά και με προ­ϋ­πο­θέ­σεις αξιο­λό­γη­σης και αξιο­κρα­τίας στο Δημόσιο, για να μην ξανα­ζή­σουμε ποτέ αυτά τα οποία ζήσαμε στο παρελ­θόν. Πιστεύω ότι αυτό είναι πια ένα καθο­λικό αίτημα, ολό­κλη­ρης της κοι­νω­νίας.

Θέλω λοιπόν τελειώ­νο­ντας και πάλι εδώ, από το Διδυ­μό­τειχο, να σας ζητήσω να τον δώσουμε αυτόν τον αγώνα μαζί. Να συστρα­τευ­τούμε, να μιλή­σουμε, να επι­χει­ρη­μα­το­λο­γή­σουμε, να ανα­γνω­ρί­σουμε τα σφάλ­ματά μας, αλλά να μην μηδε­νί­σουμε σε καμία περί­πτωση το σημα­ντικό έργο το οποίο έχει γίνει αυτή την τετρα­ε­τία. Οποια σφάλ­ματα έχουν γίνει δεν θα μηδε­νί­σουν τη σημα­ντική πρόοδο την οποία έχει επι­τε­λέ­σει η χώρα μας.

Θα το κάνουμε με ευπρέ­πεια. Θα το κάνουμε με αυτο­πε­ποί­θηση, θα το κάνουμε με σεβασμό στην άλλη άποψη. Δεν θα αφή­νουμε τίποτα ανα­πά­ντητο. Αν πιστεύ­ουν κάποιοι ότι μπορούν να μας γεμί­σουν με fake news και αυτά να μένουν ανα­πά­ντητα κάνουν πολύ μεγάλο λάθος.

Πρώτα και πάνω απ’ όλα, όμως, θα κρα­τή­σουμε υψηλό το επίπεδο της πολι­τι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης. Εμείς δεν έχουμε κανένα λόγο να κυλι­στούμε στον βούρκο και σε μία αντι­πα­ρά­θεση η οποία δεν μας ται­ριά­ζει και δεν ται­ριά­ζει και στο αξιακό ύφος της παρά­τα­ξής μας. Για τον απλού­στατο λόγο ότι μπο­ρούμε να μιλή­σουμε και για το παρελ­θόν μας και μπο­ρούμε να μιλή­σουμε και για το μέλλον μας.

Οι αντί­πα­λοί μας δεν θέλουν να μιλή­σουν για το παρελ­θόν τους, διότι θα θυμί­σουν ξανά όλα αυτά τα οποία έγιναν στη χώρα και δεν μπορούν να μιλή­σουν για το μέλλον, γιατί δεν έχουν ουσια­στικά καμία πρόταση για το πώς η Ελλάδα θα γίνει καλύ­τερη χώρα.

Θα πάμε, λοιπόν, μαζί να δώσουμε αυτόν τον αγώνα και με το καλό θα ξανα­βρε­θούμε εδώ νικητές, με τη Νέα Δημο­κρα­τία στην πρώτη γραμμή, ισχυρή, με μία αυτο­δύ­ναμη κυβέρ­νηση σε μία αυτο­δύ­ναμη Ελλάδα.

Σας ευχα­ρι­στώ πάρα πολύ, σας εύχομαι καλό Πάσχα, καλή Ανά­σταση σε όλες και σε όλους. Να είστε καλά, στο επα­νι­δείν».