«Σκούπα»

Σε κάθε κράτος δικαίου οποια­δή­ποτε νομο­θε­τική παρέμ­βαση οφείλει να είναι απο­τέ­λε­σμα ευρύ­τα­της και ουσια­στι­κής δια­βού­λευ­σης. Οι τέσ­σε­ρις ημέρες (εντός τρι­η­μέ­ρου αργιών!) στις οποίες τέθηκε προς δια­βού­λευση το σχέδιο νόμου του υπουρ­γείο Περι­βάλ­λο­ντος για το προ­ε­κλο­γικό νομοσχέδιο-σκούπα. καθώς και τα 120 και πλέον άρθρα (συνο­λικά ξεπερ­νούν τα 260) που προ­στέ­θη­καν προ­κα­λούν προ­βλη­μα­τι­σμό και απο­γο­ή­τευση. Το σχέδιο νόμου βρίθει προ­βλη­μα­τι­κών δια­τά­ξεων: από την τρο­πο­ποί­ηση (για πολ­λο­στή φορά) της νομο­θε­σίας για τις Ειδικές Περι­βαλ­λο­ντι­κές Μελέτες και τις προ­νο­μια­κές για τις του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις ρυθ­μί­σεις (ειδικό καθε­στώς για διά­νοιξη δρόμων και οικο­δο­μη­σι­μό­τητα, δόμηση στα 30 μέτρα από τη θάλασσα κ.ά.), έως την «τακτο­ποί­ηση» των εκχερ­σω­μέ­νων δασικών εκτά­σεων (προ­σπά­θεια που έχει στο παρελ­θόν «κοπεί» από το ΣτΕ), την περαι­τέρω ελά­φρυνση των προ­στί­μων για ρύπανση του περι­βάλ­λο­ντος. Και διά­φο­ρες φωτο­γρα­φι­κές ρυθ­μί­σεις, όπως την κατάρ­γηση ειδικά για τις περιο­χές οργα­νω­μέ­νων του­ρι­στι­κών ανα­πτύ­ξεων  της απα­γό­ρευ­σης που ίσχυε για την κατα­σκευή λιμε­νι­κών εγκα­τα­στά­σεων σε προ­στα­τευό­με­νες περιο­χές, την κατά την κρίση του υπουρ­γού τρο­πο­ποί­ηση των ορίων των παρα­δο­σια­κών οικι­σμών. Κάτι σαν προ­ε­κλο­γική «σκούπα», σκου­πί­ζο­ντας ότι εξα­κο­λου­θεί να μένει όρθιο.