«Αυλαία» με καταδίκη με αναστολή της κατηγορούμενης για το «ξέπλυμα» και την απάτη εις βάρος της “Société Générale”

-Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο ποινικό δικα­στή­ριο της ανα­γνώ­ρισε δύο ελα­φρυ­ντικά και της επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 6 ετών με 3ετή ανα­στολή.

Ποινή φυλά­κι­σης 6 ετών με 3ετη ανα­στολή επέβαλε πρίν λίγη ώρα το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου σε μια 50χρονη ημεδαπή, κάτοικο της Ρόδου, που κρίθηκε ένοχη με δύο ελα­φρυ­ντικά για  άμεση συνέρ­γεια σε κακουρ­γη­μα­τική απάτη, που διέ­πραξε άγνωστο στην ανά­κριση πρόσωπο, στη γαλλική τράπεζα “Société Générale” και για νομι­μο­ποί­ηση εσόδων από παρά­νομη δρα­στη­ριό­τητα.

Πιο συγκρι­μένα το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο ποινικό δικα­στή­ριο της ανα­γνώ­ρισε ότι έζησε έως το χρόνο που έγινε το έγκλημα έντιμη, ατομική, οικο­γε­νειακή, επαγ­γελ­μα­τική και γενικά κοι­νω­νική ζωή κι ότι συμπε­ρι­φέρ­θηκε καλά για σχετικά μεγάλο διά­στημα μετά την πράξη της και τις επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών για κάθε πράξη και συνο­λικά μετά από συγ­χώ­νευση ποινή φυλά­κι­σης 6 ετών, την οποία ανέ­στειλε επί 3ετία.

Θυμί­ζουμε ότι στην 50χρονη, είχε επι­βλη­θεί πρω­το­δί­κως ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών με ανα­σταλ­τικό ως προς την έφεση απο­τέ­λε­σμα υπό τον όρο της κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης ύψους 20.000 ευρώ.

Ειδι­κό­τερα, κατα­δι­κά­σθηκε πρω­το­δί­κως για το ό,τι την 02.10.2008 κατήρ­τισε το από 02.10.2008 ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό που αφο­ρούσε [δήθεν] εικο­νική μετα­βί­βαση της κυριό­τη­τας ενός ακι­νή­του που βρί­σκε­ται στην Παλιά Πόλη της Ρόδου στην οδό Πυθα­γόρα με αγο­ρα­πω­λη­σία στην εται­ρεία “SOCIETE GENERALE DECONSTRUCTION” που εδρεύει στο Παρίσι και εκπρο­σω­πεί­ται νόμιμα από τον Michele Fournier.

Το ως άνω εικο­νικό συμ­φω­νη­τικό φέρεται να παρέ­δωσε στον άγνωστο δράστη, ο οποίος εν συνε­χεία παρέ­στησε ψευδώς στη γαλλική τράπεζα με την επω­νυ­μία “SOCIETE GENERALE” ότι επί­κει­ται πώληση ακι­νή­του, γεγονός το οποίο δεν αντα­πο­κρι­νό­ταν στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, πεί­θο­ντας την τελευ­ταία να εκτα­μιεύ­σει το ποσό των 4.680.000 ευρώ και να το πιστώ­σει την 09.10.2008 σε λογα­ρια­σμό που τηρούσε στην τράπεζα Κύπρου σε χρέωση του λογα­ρια­σμού της.

Ακο­λού­θως, την 10.10.2008 μετέβη στο υπο­κα­τά­στημα της τρά­πε­ζας Κύπρου στη Ρόδο όπου και φέρεται να επι­βε­βαί­ωσε στους αρμο­δί­ους υπαλ­λή­λους της τρά­πε­ζας ότι επί­κει­ται πώληση ακι­νή­του προ­σκο­μί­ζο­ντας μάλιστα το εικο­νικό συμ­φω­νη­τικό – προ­σύμ­φωνο πώλησης και πέτυχε να ανα­λά­βει το ποσό των 4.680.000 ευρώ και ειδι­κό­τερα ποσό 1.000.000 σε μετρητά, επτά επι­τα­γές των 500.000 ευρώ εκάστη και μία επιταγή 180.000 ευρώ σε διαταγή της.

Η ίδια με σημεί­ωμα ισχυ­ρι­σμών και ενστά­σεων αλλά και με την πολύωρη απο­λο­γία της την Παρα­σκευή ενώπιον του δικα­στη­ρίου κατέ­στησε σαφές ότι είναι κύρια νομέας και κάτοχος των 1.176,96/3456 ποσο­στών εξ αδιαι­ρέ­του μιας παλαιάς τριό­ρο­φης οικο­δο­μής γνωστής ως «ΣΑΡΑΪ ΤΟΥ ΠΑΣΑ» στη Μεσαιω­νική Πόλη.

Τόνισε ότι η πώληση του συγκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του έχει τύχει μεγάλης δημο­σιό­τη­τας και προ­βο­λής και στις αρχές Οκτω­βρίου 2008 ήλθε σε επαφή με τον ενδια­φε­ρό­μενο για αγορά Γάλλο Michel Fournier, ο οποίος εμφα­νί­σθηκε σε εκείνη της “SOCIÉTÉ GÉNÉRALE DECONSTRUCTION”, συνο­δευό­με­νος από έναν επίσης Γάλλο με το όνομα Pier, και έναν Έλληνα που έκανε χρέη διερ­μη­νέα, οι οποίοι επι­σκέ­φθη­καν το ακίνητο και ζήτησαν πλη­ρο­φο­ρίες.

Εκδή­λω­σαν σοβαρή πρόθεση να αγο­ρά­σουν το επίδικο ακίνητο και απο­δέ­χθη­καν χωρίς περιτ­τές συζη­τή­σεις το τίμημα των 9.000.000 ευρώ που ζήτησε.

Την 2.10.2008 την επι­σκέ­φθη­καν και πάλι και αφού ανέ­θε­σαν σε δικη­γόρο της Ρόδου τον Κτη­μα­το­λο­γικό έλεγχο του ακι­νή­του, ετοί­μα­σαν το ταυ­τό­χρονο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό (προ­σύμ­φωνο) αγο­ρα­πω­λη­σίας το οποίο υπέ­γραψε ως πωλή­τρια.

Την 9.10.2008 ειδο­ποι­ή­θηκε από το κατά­στημα της Τρά­πε­ζας Κύπρου και από τον Γάλλο Michel Fournier ότι στον τρα­πε­ζικό τηςλο­γα­ρια­σμό είχε ήδη κατα­τε­θεί με απο­στο­λέα τη γαλλική τράπεζα “Société Générale” το ποσό των 4.680.000 ευρώ της συμ­φω­νη­μέ­νης προ­κα­τα­βο­λής.

Την 10.10.2008 το μεση­μέρι ανέλαβε από τον λογα­ρια­σμό το παρα­πάνω ποσό εν μέρει σε μετρητά (1.000.000 ευρώ) και εν μέρει σε επι­τα­γές (7 επι­τα­γές των 500.000 ευρώ και μία επιταγή των 180.000 ευρώ).

Λίγη ώρα πριν από την ανάληψη του ποσού αυτού δέχθηκε τηλε­φώ­νημα από τον Έλληνα διερ­μη­νέα των δύο Γάλλων ο οποίος της δήλωσε ότι η υπο­γραφή του συμ­βο­λαίου αγο­ρα­πω­λη­σίας θα καθυ­στε­ρούσε για λίγες ημέρες επειδή θα έπρεπε να προ­ε­τοι­μα­σθούν τα έγγραφα νομι­μο­ποί­η­σης της αγο­ρά­στριας εται­ρείας και κυρίως για να ολο­κλη­ρω­θεί η προ­βλε­πό­μενη από το άρθρο 26 του Ν. 1892/90 δια­δι­κα­σία άρσης της απα­γό­ρευ­σης επειδή το υπό μετα­βί­βαση ακίνητο βρι­σκό­ταν σε παρα­με­θό­ρια περιοχή.

Αμέσως μετά ακο­λού­θησε και δεύτερο τηλε­φώ­νημα με το οποίο της ανα­κοι­νώ­θηκε, ότι για λόγους που αφο­ρού­σαν στην αγο­ρά­στρια εται­ρεία θα έπρεπε να μεταβεί στην Αθήνα για να υπο­γρά­ψουν την ακύρωση της πώλησης και να επι­στρέ­ψει τα χρήματα.

Αρχικά αρνή­θηκε αλλά κάτω από απει­λη­τι­κούς υπαι­νιγ­μούς που δια­τυ­πώ­θη­καν για το πρόσωπό της και την οικο­γέ­νειά της υπο­χρε­ώ­θηκε να μεταβεί μόνη και χωρίς συνο­δεία στην Αθήνα. Εκεί επέ­στρεψε στον Michel Fournier το ποσόν των 1.680.000 ευρώ που είχε μαζί της σε μετρητά, υπο­σχό­μενη να ανα­λά­βει την επόμενη ημέρα από την Εμπο­ρική Τράπεζα και να τους επι­στρέ­ψει και το υπό­λοιπο ποσό των 3.000.000 ευρώ. Την επόμενη ημέρα ανέλαβε το ποσό των 1.500.000 ευρώ και το παρέ­δωσε στον Γάλλο, προ­σπα­θώ­ντας, όπως είπε, με τον τρόπο αυτό να «πιέσει» την κατά­σταση μήπως και κατορ­θώ­σει να τους απο­σπά­σει κάποιο ποσό ως ποινική ρήτρα. Τελικά, όπως τόνισε, είχε πέσει “θύμα” και “χρη­σι­μο­ποι­ή­θηκε” από σπείρα διεθνών απα­τε­ώ­νων.

Οπως τονίζει, τα υψη­λό­βαθμα αυτά πρόσωπα της γαλ­λι­κής τρά­πε­ζας γνώ­ρι­ζαν άριστα τη δια­δι­κα­σία δια­κρα­τι­κής μετα­φο­ράς χρη­μά­των και, κυρίως, κατεί­χαν τους μυστι­κούς και απόρ­ρη­τους κλει­δά­ριθ­μους και τα ηλε­κτρο­νικά passwords της γαλ­λι­κής τρά­πε­ζας για πρό­σβαση στα ηλε­κτρο­νικά συστή­ματά της και χωρίς την δική της συμ­με­τοχή χρη­σι­μο­ποί­η­σαν το “προ­σχη­μα­τικό”, όπως εκ των υστέρων απο­δεί­χθηκε, από 02.10.2008 “Ιδιω­τικό Προ­σύμ­φωνο Αγο­ρα­πω­λη­σίας” που υπέ­γρα­ψαν στην Ρόδο για να επι­τύ­χουν τη μετα­φορά και την κατά­θεση στο λογα­ρια­σμό της ενός τόσο μεγάλου ποσού.

Ανέ­πτυξε εξάλλου δια των συνη­γό­ρων της κ.κ. Μηνά Τσέρκη και Ν. Πατε­ράκη και τους νομι­κούς ισχυ­ρι­σμούς ότι η κυρία πράξη απάτης που τελέ­σθηκε στην Γαλλία είναι παρα­γε­γραμ­μένη κατά το γαλλικό δίκαιο και συνεπώς έχει παρα­γρα­φεί και η κατη­γο­ρία για άμεση συν­δρομή της που παρα­σχέ­θηκε στην ημεδαπή.

Ομοίως, όπως τόνισε, το αδίκημα της νομι­μο­ποι­ή­σεως εσόδων από εγκλη­μα­τική δρα­στη­ριό­τητα έχει πλημ­με­λη­μα­τικό χαρα­κτήρα και έχει υπο­πέ­σει σε παρα­γραφή.