Το ΠΑΜΕ για το δικαίωμα στην απεργία

Να μην επι­τρέ­ψου­με να βά­λουν χέρι στις συν­δι­κα­λι­στι­κές ελευ­θε­ρί­ες, στο δι­καί­ω­μα στην απερ­γία.

Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα, με αφορ­μή τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις των ερ­γα­ζο­μέ­νων ενά­ντια στα νέα βάρ­βα­ρα μέτρα, εξα­πο­λύ­ε­ται συ­στη­μα­τι­κά και συ­ντο­νι­σμέ­να, άγρια επί­θε­ση ενά­ντια στο δι­καί­ω­μα στην απερ­γία, προ­ε­τοι­μά­ζο­ντας το έδα­φος για επί­θε­ση στη συν­δι­κα­λι­στι­κή δράση, στο δι­καί­ω­μα των ερ­γα­ζό­με­νων να αντι­στέ­κο­νται, να δια­μαρ­τύ­ρο­νται.

Για την κυ­βέρ­νη­ση και τους με­γά­λους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς ομί­λους, οι συ­νε­χείς δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις με δια­δι­κα­σί­ες και σκε­πτι­κό “καρ­μπόν”, που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν τις απερ­γί­ες ως πα­ρά­νο­μες και συχνά κα­τα­χρη­στι­κές, οι επι­στρα­τεύ­σεις απερ­γών, δεν τους φτά­νει. Οι κα­τα­σταλ­τι­κοί μη­χα­νι­σμοί που συ­μπλη­ρώ­νουν τις δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις και διώ­ξεις δεν τους αρ­κούν. Δεν τους αρ­κούν ούτε οι εξα­γο­ρα­σμέ­νοι και ξε­που­λη­μέ­νοι συν­δι­κα­λι­στές.

Το ΠΑΜΕ κα­ταγ­γέλ­λει την κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ στην ερ­γα­τι­κή τάξη ως ένα αδί­στα­κτο όρ­γα­νο του με­γά­λου κε­φα­λαί­ου.

Ετοι­μά­ζουν νέο συν­δι­κα­λι­στι­κό νόμο ως ένα ακόμα μέτρο θω­ρά­κι­σης της άγριας εκ­με­τάλ­λευ­σης και ποι­νι­κο­ποί­η­σης των αγώ­νων της ερ­γα­τι­κής τάξης. Επι­χει­ρούν ωμή πα­ρέμ­βα­ση στη ζωή και τη λει­τουρ­γία των σω­μα­τεί­ων, θέ­λουν να βά­λουν όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις στο δι­καί­ω­μα των ερ­γα­ζο­μέ­νων να δια­μαρ­τύ­ρο­νται. Δίπλα στους κα­τα­σταλ­τι­κούς και τρο­μο­κρα­τι­κούς μη­χα­νι­σμούς που έχουν στή­σει για να χτυ­πή­σουν τους αγώ­νες των ερ­γα­ζο­μέ­νων στή­νουν και νέους.

Είναι επι­λο­γή τους που έχει στόχο να χτυ­πή­σει στην καρ­διά την ερ­γα­τι­κή τάξη, να προ­κα­λέ­σει εμπό­δια στην ορ­γά­νω­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων, στην πο­λι­τι­κο­ποί­η­ση της πάλης τους, στη ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­ση συ­νει­δή­σε­ων. Το χτύ­πη­μα στην απερ­γία, είναι όρος για να προ­χω­ρή­σουν τα νέα αντερ­γα­τι­κά σχέ­δια ανε­μπό­δι­στα.

Θέ­λουν τους ερ­γα­ζό­με­νους αμί­λη­τους και με σκυμ­μέ­νο κε­φά­λι! Στόχο έχουν να βά­λουν στο γύψο τις λαϊ­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις, την απερ­γία. Σε συν­θή­κες επι­δεί­νω­σης της ζωής της λαϊ­κής οι­κο­γέ­νειας να μην κου­νιέ­ται φύλλο. Στους τό­πους δου­λειάς να επι­κρα­τεί σιγή νε­κρο­τα­φεί­ου.

Θέ­λουν να φο­βί­σουν τους ερ­γα­ζό­με­νους! Στο­χεύ­ουν η ανά­καμ­ψη των επι­χει­ρη­μα­τι­κών κερ­δών να πα­τή­σει πάνω σε συ­ντρίμ­μια ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών δι­καιω­μά­των με τους ερ­γα­ζό­με­νους ανορ­γά­νω­τους και άλα­λους.

Το δίκιο του ερ­γά­τη πα­ρα­μέ­νει ισχυ­ρό και πραγ­μα­τι­κός νόμος και θα είναι πάντα κυ­ρί­αρ­χο σύν­θη­μα στους αγώ­νες μας.

Το δίκιο και το προ­ο­δευ­τι­κό σή­με­ρα είναι δου­λειά για όλους με αξιο­πρε­πείς μι­σθούς. Το δίκιο σή­με­ρα είναι να ανα­τρα­πεί το αί­σχος των μι­σθών πεί­νας των 300, 400 και 500 ευρώ, η κα­κο­πλη­ρω­μέ­νη δου­λειά των 5μηνων προ­γραμ­μά­των απα­σχό­λη­σης, η ανερ­γία, η μαύρη ανα­σφά­λι­στη ερ­γα­σία, οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις – λά­στι­χο, οι συ­ντά­ξεις πεί­νας και η κα­τάρ­γη­ση των κοι­νω­νι­κών επι­δο­μά­των. Κα­θή­κον του λαού είναι η αντί­στα­ση και ο αγώ­νας.

Ο τρό­πος λει­τουρ­γί­ας των σω­μα­τεί­ων, οι μορ­φές πάλης που επι­λέ­γουν, αν θα απερ­γούν ή όχι, είναι απο­κλει­στι­κό αντι­κεί­με­νο συ­ζή­τη­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων. Τα σω­μα­τεία είναι ορ­γα­νώ­σεις ερ­γα­τών, όχι του κρά­τους και της ερ­γο­δο­σί­ας. Οι ερ­γα­ζό­με­νοι έχουν το απο­κλει­στι­κό δι­καί­ω­μα με τη στάση, τη γνώμη και τη δράση τους να κα­θο­ρί­ζουν αυτοί τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας, τη δράση, τον προ­σα­να­το­λι­σμό του σω­μα­τεί­ου και να διορ­θώ­νουν ό,τι στρα­βό υπάρ­χει.

Το ΠΑΜΕ σε καλεί με ενό­τη­τα και απο­φα­σι­στι­κό­τη­τα να μην επι­τρέ­ψου­με να βάλει χέρι στα σω­μα­τεία η κυ­βέρ­νη­ση, η ΕΕ και η ερ­γο­δο­σία.

Η συ­γκρό­τη­ση των σω­μα­τεί­ων και το δι­καί­ω­μα στην απερ­γία απο­τε­λούν θε­με­λιώ­δεις κα­τα­κτή­σεις της ερ­γα­τι­κής τάξης και γε­νι­κά των ερ­γα­ζο­μέ­νων για την υπε­ρά­σπι­ση και διεύ­ρυν­ση των δι­καιω­μά­των τους. Η όποια ση­με­ρι­νή συ­νταγ­μα­τι­κή και νο­μο­θε­τι­κή κα­το­χύ­ρω­ση της συν­δι­κα­λι­στι­κής δρά­σης, της απερ­γί­ας είναι απο­τέ­λε­σμα σκλη­ρών και αι­μα­τη­ρών αγώ­νων και σή­με­ρα βρί­σκε­ται υπό αμ­φι­σβή­τη­ση.

Δε θα πα­ρα­δώ­σου­με τη δύ­να­μη μας.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι και το τα­ξι­κό συν­δι­κα­λι­στι­κό κί­νη­μα δε θα ζη­τή­σου­με ποτέ την άδεια της με­γα­λο­ερ­γο­δο­σί­ας και των κρα­τι­κών υπαλ­λή­λων για να δρού­με και για να απερ­γού­με.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡ­ΓΙΑ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝ­ΔΙ­ΚΑ­ΛΙ­ΣΤΙ­ΚΗ ΔΡΑΣΗ!

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩ­ΜΑ­ΤΕΙΑ!

Ρόδος 17/07/2014