Μανώλης Μαρκόπουλος: «Εμαθα την αξία της προσφοράς στα κοινά με μοναδικό κίνητρο την πίστη και την προσήλωση στο όραμα για τον τόπο»

Κύριε Μαρ­κό­πουλε, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξη από το επε­τειακό – ιστο­ρικό βιβλίο της ΕΞΡ με τίτλο «Χτί­ζο­ντας ένα Θαύμα» η παρου­σί­αση του οποίου έγινε πρό­σφατα. Στην παρου­σί­αση είδαμε πλήθος κόσμου, μεγάλες προ­σω­πι­κό­τη­τες και διάχυτη συγκί­νηση. Άλλη μια σπου­δαία πρω­το­βου­λία επί προ­ε­δρίας σας. Πώς ξεκί­νησε η πρω­το­βου­λία αυτή και τι περι­λαμ­βά­νει αυτός ο τόμος;

Θέλω να ευχηθώ αρχικά Χρονιά σε όλους. Η έκδοση του Βιβλίου της ΕΞΡ ήταν το απο­τέ­λε­σμα σκληρής και συνάμα ποιο­τι­κής δου­λειάς μιας ομάδας εξαί­ρε­των, με κεντρικό συγ­γρα­φέα τον Νεκτά­ριο Καλο­γή­ρου, οι οποίοι εργά­στη­καν μεθο­δικά για 18 μήνες. Στην ομάδα αυτή είχα την χαρά να συμ­με­τέχω ως συντο­νι­στής αλλά τα εύσημα νομίζω αξίζουν σε όλους. Ο τόμος περι­λαμ­βά­νει την ιστορία του Ροδια­κού Του­ρι­σμού και της Του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης από το 1949 έτος ίδρυσης της Ένωσης μας και φθάνει έως το σήμερα, πάντα από την σκοπιά της Ξενο­δο­χίας.

Ξέρετε ο Γιώργος Σεφέρης έλεγε: «Σβή­νο­ντας ένα κομμάτι από το παρελ­θόν είναι σαν να σβήνεις και ένα αντί­στοιχο κομμάτι από το μέλλον». Νομίζω ότι εμείς πράξαμε το ακριβώς αντί­θετο. Κατα­γρά­ψαμε το σπου­δαίο έργο της Ροδί­τι­κης Ξενο­δο­χίας στο παρελ­θόν για να δημιουρ­γή­σουμε, να εμπνευ­στούμε, να παλέ­ψουμε για ένα θετικό μέλλον.

Το 2022 χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως η «χρονιά ορόσημο» για το Ροδιακό του­ρι­σμό. Φτάσαμε στο ρεκόρ των 2.5 εκατ. Επι­σκε­πτών όμως ποιο το πρα­κτικό απο­τέ­λε­σμα της επι­τυ­χίας αυτής σε οικο­νο­μικό επίπεδο για τον κλάδο της φιλο­ξε­νίας και ευρύ­τερα;

Πράγ­ματι το 2022 ήταν μια χρονιά με εξαι­ρε­τικά υψηλή ζήτηση στα 2/3 της Του­ρι­στι­κής περιό­δου δηλ. από τα μέσα Ιουνίου και μετά. Για τις επι­χει­ρή­σεις φιλο­ξε­νίας το νόμισμα είχε δύο όψεις. Έντονη ζήτηση από την μία, η οποία για τους περισ­σό­τε­ρους λόγω των συμ­βο­λαίων τους δεν μπο­ρούσε να οδη­γή­σει σε υψη­λό­τε­ρες τιμές, και από την άλλη εξαι­ρε­τικά μεγάλη άνοδος στο κόστος λει­τουρ­γίας. Κατά συνέ­πεια, δεν μπο­ρούμε να μιλάμε γενικά για βελ­τί­ωση της κερ­δο­φο­ρίας, νομίζω ότι αυτό είναι κατα­νοητό από όλους. Σε κάποια κατα­λύ­ματα ή σε άλλους κλάδους που οι τιμές μπο­ρού­σαν να μετα­βλη­θούν σίγουρα το πρόσημο ήταν θετικό.

Πώς πιστεύ­ετε ότι θα εξε­λι­χθούν τα πράγ­ματα το 2023; Το φετινό ρεκόρ χαρίζει προ­βά­δι­σμα στη Ρόδο;

Εκτιμώ ότι και το 2023 θα είμαστε κοντά στα επίπεδα του 2022, το βλέ­πουμε άλλωστε και από της πτήσεις που έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί. Ναι, η κάθε χρονιά σίγουρα επη­ρε­ά­ζει την επόμενη. Πάντα όμως υπό την αίρεση ότι δεν θα συμβεί κάτι απρό­σμενο και εξαι­ρε­τικά αρνη­τικό.

Η ενερ­γειακή κρίση πόσο μεγάλη πρό­κληση είναι για τον του­ρι­σμό και τον κλάδο της φιλο­ξε­νίας;

Οι επι­χει­ρή­σεις μας είναι εξαι­ρε­τικά ενερ­γο­βό­ρες, και την ίδια ώρα δεν υπάρχει καμία πρό­βλεψη για ειδικό τιμο­λό­γιο όπως στην βιο­μη­χα­νία. Επίσης ο χώρος για ανά­πτυξη συστη­μά­των ΑΠΕ (Ανα­νε­ώ­σι­μων Πηγών Ενέρ­γειας) είναι πεπε­ρα­σμέ­νος και εξα­ντλη­μέ­νος όσο καθυ­στε­ρεί η δια­σύν­δεση της Ρόδου με το Εθνικό δίκτυο, οπότε και οι δυνα­τό­τη­τες για μείωση του κόστους εξαι­ρε­τικά περιο­ρι­σμέ­νες σε σχέση με άλλες περιο­χές.

Μία από τις προ­κλή­σεις για την παγκό­σμια και τοπική βιο­μη­χα­νία φιλο­ξε­νίας το 2022 ήταν η έλλειψη εργα­τι­κού δυνα­μι­κού. Πώς θα εξε­λι­χθούν τα πράγ­ματα το 2023, πώς μπορεί να μειω­θούν οι ελλεί­ψεις;

Κατ’ αρχάς ως Ένωση προ­σπα­θή­σαμε και συνε­χί­ζουμε να κάνουμε συνέ­χεια δράσεις με επί­κε­ντρο τους εργα­ζό­με­νους μας. Νεο­σύ­στατο Γραφείο Δια­σύν­δε­σης που φέρνει ήδη εξαι­ρε­τικά απο­τε­λέ­σματα, συνε­χείς παρου­σίες σε σχολεία, ημέρες καριέ­ρας, ΙΕΚ και οπου­δή­ποτε μας ζητηθεί ώστε να μετα­φέ­ρουμε στους μελ­λο­ντι­κούς μας συνερ­γά­τες την πραγ­μα­τική εικόνα. Το 2022 ξεκι­νή­σαμε και τις τελετές βρά­βευ­σης των αρχαιό­τε­ρων εργα­ζο­μέ­νων των Μελών – Ξενο­δο­χείων μας. Ειδικά οι βρα­βεύ­σεις ήταν εξαι­ρε­τικά πρω­το­πο­ριακή δράση και έγινε και αυτή από ότι είδαμε παρά­δειγμα προς μίμηση από άλλες Ενώσεις της Χώρας.

Νομίζω ότι η έλλειψη εργα­τι­κού δυνα­μι­κού αλλάζει ήδη προς το καλύ­τερο τον τρόπο που αντι­με­τω­πί­ζουν οι επι­χει­ρή­σεις μας το ανθρώ­πινο δυνα­μικό τους και στα­διακά η προ­σφορά και η ζήτηση θα ισορ­ρο­πή­σουν. Για αυτό άλλωστε προ­χω­ρή­σαμε και στην ΤΣΣΕ του 2020 στην αρχή της παν­δη­μίας αλλά και στην πιο πρό­σφατη τον Αύγου­στο που μας πέρασε πολύ πριν την αντί­στοιχη Κλαδική.

Πράγ­ματι, Η τοπική συλ­λο­γική σύμβαση εργα­σίας έγινε απο­δε­κτή με ενθου­σια­σμό από τους εργα­ζό­με­νους. Μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως κίνητρο για την επι­στροφή των εργα­ζό­με­νων στον του­ρι­σμό ή ειδι­κό­τερα στα Ξενο­δο­χεία της Ρόδου δεδο­μέ­νου ότι η ΤΣΣΕ έχει υψη­λό­τε­ρες αμοιβές από την Κλαδική που υπο­γρά­φθηκε πρό­σφατα; Μειώνει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητα των Ξενο­δο­χείων της Ρόδου μια υψη­λό­τερη μισθο­δο­σία;

Αρχικά να δηλώσω ότι για την υπο­γραφή της σύμ­βα­σης αυτής (της Κλα­δι­κής) σαφέ­στατα η Ένωση μας δηλώνει την ικα­νο­ποί­ηση της καθώς σέβεται και συμπράτ­τει σε πανελ­λή­νιες προ­σπά­θειες. Όμως ως Συν­δι­κα­λι­στικό σωμα­τείο το οποίο εκπρο­σω­πεί την Ναυαρ­χίδα του Ελλη­νι­κού Του­ρι­σμού, κατά προ­τε­ραιό­τητα, μέριμνα για το καλό των μελών του υπο­γρά­φο­ντας Τοπική ΣΣΕ.

Στην ουσία τώρα του ερω­τή­μα­τος σας, θεωρώ ότι η προ­σέλ­κυση εργα­ζο­μέ­νων στη Ρόδο, που μετα­νά­στευ­σαν, εντός ή εκτός Ελλάδας, ή ακόμη άλλαξαν επάγ­γελμα, εγκα­τα­λεί­πο­ντας τα του­ρι­στικά, είναι για «κάθε σοβαρό ξενο­δόχο του κόσμου», πολύ σημα­ντι­κό­τερο, από την κοντό­φθαλμη σύγκριση του Μισθού. Μια πιθανή διαφορά δεν κάνει σε καμία περί­πτωση κακό, στον ποιο­τικό του­ρι­σμό της Ρόδου που προ­ϋ­πο­θέ­τει ικα­νο­ποι­η­μέ­νους Έλληνες Ροδίτες εργα­ζό­με­νους. Η Τοπική Συλ­λο­γική Σύμβαση Εργα­σίας λαμ­βά­νει υπόψη παρα­μέ­τρους όπως οι προ­δια­γρα­φές στέ­γα­σης, η δυνα­τό­τητα πάντα με κοινή συναί­νεση για μια πλειάδα ειδι­κο­τή­των να εργα­στούν κατά την 6η και 7η μέρα, ή η Διευ­θέ­τηση του Χρόνου εργα­σίας, και τόσα άλλα. Είναι η χρυσή τομή στην οποία συνα­ντώ­νται οι ανάγκες του Ροδί­τι­κου Ξενο­δο­χείου με την δια­σφά­λιση της επι­θυ­μίας του Ροδίτη και Έλληνα ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λου, που θέλει και να δου­λέ­ψει και να αμει­φθεί νόμιμα, αλλά και να βοη­θή­σει τον εργο­δότη του αντα­πο­δί­δο­ντας του, ότι τόσα χρόνια τον έχει κοντά του !

Κλεί­νο­ντας κύριε Μαρ­κό­πουλε, θα ήθελα να σας ρωτήσω. Αν και ανα­λά­βατε την Ένωση Ξενο­δό­χων σε ηλικία μόλις 34 ετών, σχεδόν αμέσως είχατε να αντι­με­τω­πί­σετε τις συνέ­πειες από την πτώ­χευση του Thomas Cook, και αμέσως μετά την παν­δη­μία με επι­πτώ­σεις πρω­τό­γνω­ρες για 2 συνε­χό­με­νες σαιζόν 2020 και 2021. Παρόλα αυτά, οδη­γή­σατε την Ένωση με εξαι­ρε­τική ωρι­μό­τητα, ηγη­θή­κατε του κλάδου με αξιο­πρέ­πεια, εμπνεύ­σατε την ενότητα. Δια­χει­ρι­στή­κατε τις κρίσεις και παράλ­ληλα παρου­σιά­σατε σημα­ντικό έργο με δράσεις σημα­ντι­κές αλλά και πρω­το­πο­ρια­κές. Πως βλέπετε το μέλλον σας στην ηγεσία του τοπικού συν­δι­κα­λι­στι­κού σας οργάνου;

Κύριε Γκαρ­τζώνη καταρ­χάς να σας ευχα­ρι­στήσω για τα καλά σας λόγια. Ναι, ανέλαβα την Ένωση στα 34 όμως ήμουν σε αυτήν ήδη 3 θητείες, 9 χρόνια, πλάι στον Σημε­ρινό μας Δήμαρχο, έναν άνθρωπο από τον οποίο κυρίως έμαθα την αξία της προ­σφο­ράς στα κοινά με μονα­δικό κίνητρο την πίστη και την προ­σή­λωση στο όραμα για τον Τόπο. Να συν­δι­κα­λί­ζε­σαι και να προ­σφέ­ρεις χωρίς προ­σω­πική ατζέντα. Κάτι το οποίο είναι σπάνιο στις μέρες μας. Βέβαια δεν αρκεί μόνο αυτό, είμαι ευγνώ­μων στους γονείς μου διότι κυριο­λε­κτικά από πολύ μικρή ηλικία, περίπου από τα 10, μου καλ­λιέρ­γη­σαν την εργα­τι­κό­τητα και τον σεβασμό στον εργα­ζό­μενο. Για περίπου 15 καλο­καί­ρια, ενδιά­μεσα από σχολείο και πανε­πι­στή­μιο, μονα­δική επιλογή ήταν η εργασία σε θέσεις χαμηλά στην ιεραρ­χία του Ξενο­δο­χείου, και κατά κανόνα με αξιο­λο­γού­σαν και με διόρ­θω­ναν όσο πιο αυστηρά μπο­ρού­σαν… Πέρα όμως από το όραμα και την εργα­τι­κό­τητα για να μπο­ρέ­σεις να προ­σφέ­ρεις απο­τε­λε­σμα­τικά στα κοινά χρειά­ζε­σαι και κατα­νό­ηση από τους δικούς σου ανθρώ­πους, και δεν θα μπο­ρούσα παρά να πω ένα μεγάλο ευχα­ρι­στώ στην σύζυγο μου και στον αδερφό μου για τις πολλές ώρες που χρειά­ζε­ται να ξεκλέψω είτε από την οικο­γέ­νεια μου, είτε από την επι­χεί­ρηση μου, επι­βα­ρύ­νο­ντας τους.

Δεδο­μέ­νων λοιπόν των παρα­πάνω δεν υπάρχει καμία δικαιο­λο­γία, σκληρή δουλειά, με ανι­διο­τέ­λεια, με μονα­δικό σκοπό την εκπλή­ρωση του καθή­κο­ντος. Είναι τερά­στια η ευθύνη της θέσης αυτής. Το μέλλον έχει να κάνει σε προ­σω­πικό επίπεδο με την συνέ­χιση της δυνα­τό­τη­τας για προ­σφορά παράλ­ληλα με τις επαγ­γελ­μα­τι­κές και οικο­γε­νεια­κές υπο­χρε­ώ­σεις και φυσικά σε συλ­λο­γικό επίπεδο, προ­ϋ­πό­θεση απο­τε­λεί η θετική αξιο­λό­γηση του έργου από τους Συνα­δέλ­φους. Εάν αυτά τα δύο εκπλη­ρώ­νο­νται, τότε όπως έχει πει και ο μεγάλος μας Αρχαίος Τρα­γι­κός, ο Ευρι­πί­δης: «Ουκ αν δύναιο μη καμών ευδαι­μο­νείν, αισχρόν τε μοχθείν μη θέλειν νεανίαν»*

Καλή χρονιά με υγεία.

*Δεν μπορείς να ευη­με­ρείς χωρίς να κου­ρα­στείς από την προ­σπά­θεια, και είναι αισχρό για ένα νέο να μη θέλει να μοχθεί.