Τουρισμός πόλεως Ρόδου με διαμονή υψηλής αισθητικής

Δε­κά­δες νέες κλί­νες πο­λυ­τε­λούς κα­τη­γο­ρί­ας προ­στέ­θη­καν και εξα­κο­λου­θούν να προ­στί­θε­νται στην πόλη της Ρόδου και πε­ρι­με­τρι­κά αυτής, επα­να­δια­μορ­φώ­νο­ντας το προ­σφε­ρό­με­νο προ­ϊ­όν φι­λο­ξε­νί­ας και ανε­βά­ζο­ντας τον πήχη του αντα­γω­νι­σμού για όλους. Την ίδια στιγ­μή, έγινε γνω­στό ότι υφι­στά­με­νη μικρή ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα της πε­ριο­χής Ια­λυ­σού πρό­κει­ται να με­τα­τρα­πεί σε γη­ρο­κο­μείο πο­λυ­τε­λεί­ας, ανοί­γο­ντας με τον τρόπο αυτό νέους ορί­ζο­ντες στην αξιο­ποί­η­ση του δυ­να­μι­κού των κα­τα­λυ­μά­των του νη­σιού.

Οι νέες κλί­νες (της τε­λευ­ταί­ας τριε­τί­ας) πο­λυ­τε­λούς κα­τη­γο­ρί­ας στο ιστο­ρι­κό κέ­ντρο της πό­λε­ως Ρόδου υπερ­βαί­νουν τις 250, αριθ­μός που ανα­μέ­νε­ται να αυ­ξη­θεί αι­σθη­τά εντός του 2023. Ήδη, σε εξέ­λι­ξη βρί­σκε­ται η ανα­καί­νι­ση του κτη­ρί­ου γρα­φεί­ων στη συμ­βο­λή των οδών Τάρ­πον Σπρινγκς και Καρ­πά­θου, το οποίο από την προ­σε­χή σεζόν θα λει­τουρ­γή­σει ως κα­τά­λυ­μα Boutique Hotel. Την ίδια οδό φαί­νε­ται πως θα ακο­λου­θή­σει έτερο, ιστο­ρι­κό ξε­νο­δο­χείο, της πλα­τεί­ας Χα­ρί­του. Στην ίδια πλα­τεία ήδη ολο­κλη­ρώ­νε­ται ένα νέο κα­τά­λυ­μα πο­λυ­τε­λούς δια­μο­νής.

Αντί­στοι­χη ει­κό­να, σε μι­κρό­τε­ρη κλί­μα­κα κλι­νών ανά κα­τά­λυ­μα, εμ­φα­νί­ζε­ται στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη. Εκεί, στα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια, με την παν­δη­μία σε εξέ­λι­ξη, έχουν ξε­πη­δή­σει 12 νέα μι­κρο­συ­γκρο­τή­μα­τα κα­τα­λυ­μά­των, δυ­να­μι­κό­τη­τας 4 – 8 δω­μα­τί­ων. Όλα τους βα­πτί­ζο­νται ως «boutique» πα­ρό­τι δεν έχουν τη σχε­τι­κή πι­στο­ποί­η­ση από το Ξε­νο­δο­χεια­κό Επι­με­λη­τή­ριο. Ση­μειώ­νε­ται ότι η πι­στο­ποί­η­ση «Boutique» δί­δε­ται από το Ξ.Ε.Ε, απαι­τεί σειρά αυ­στη­ρών προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων, γι’ αυτό και τα επι­σή­μως πι­στο­ποι­η­μέ­να boutique κα­τα­λύ­μα­τα στο νησί της Ρόδου δεν υπερ­βαί­νουν σε αριθ­μό τα δά­κτυ­λα του ενός χε­ριού.

Στην πράξη το σύ­νο­λο των νέων κα­τα­λυ­μά­των της πό­λε­ως Ρόδου και της Με­σαιω­νι­κής Πόλης συ­γκρο­τούν αθροι­στι­κά τη δυ­να­μι­κό­τη­τα ενός με­σαί­ου με­γέ­θους ξε­νο­δο­χεί­ου (πε­ρί­που 400 κλι­νών). Κι­νη­τή­ριος δύ­να­μη σε όλα αυτά απο­τε­λεί η ζή­τη­ση σε κα­τα­λύ­μα­τα πό­λε­ως και προς το παρόν πα­ρα­μέ­νουν αδιε­ρεύ­νη­τοι οι λόγοι που στρέ­φουν τους επι­σκέ­πτες σε τέ­τοιες επι­χει­ρή­σεις φι­λο­ξε­νί­ας, και όχι στα γνω­στά ξε­νο­δο­χεία της δω­δε­κα­νη­σια­κής πρω­τεύ­ου­σας.

Είναι προ­φα­νές ότι στον κλάδο της φι­λο­ξε­νί­ας ο αντα­γω­νι­σμός γί­νε­ται όλο και πιο έντο­νος. Η δια­φο­ρά αι­σθη­τι­κής, υπο­δο­μών, πα­ρο­χών των πα­λαιών ξε­νο­δο­χεί­ων συ­γκρι­τι­κά με τα και­νούρ­για είναι πια τε­ρά­στια. Όλο αυτό θα οδη­γή­σει τους ξε­νο­δό­χους είτε σε «ανα­καί­νι­ση με το ζόρι», είτε σε ανα­ζή­τη­ση άλλων λύ­σε­ων. Μια τέ­τοια οδό ακο­λού­θη­σε ο ιδιο­κτή­της γνω­στού, μι­κρού ξε­νο­δο­χεί­ου της Ια­λυ­σού, το οποίο με­τα­τρέ­πει σε γη­ρο­κο­μείο πο­λυ­τε­λεί­ας. Επί του συ­γκε­κρι­μέ­νου θα γίνει ρε­πορ­τάζ σε επό­με­νο φύλλο της «δη­μο­κρα­τι­κής». Άλλο μικρό κα­τά­λυ­μα, ξανά της πε­ριο­χής Ια­λυ­σού, έχει με­τα­τρα­πεί σε χώρο φι­λο­ξε­νί­ας απο­κλει­στι­κά για vegan, ενώ σί­γου­ρα η πιο εντυ­πω­σια­κή ανα­καί­νι­ση ξε­νο­δο­χεί­ου στην ίδια πε­ριο­χή, απο­τε­λεί εκεί­νη του Benelux Hotel. Το παλιό ξε­νο­δο­χείο, πέ­ρα­σε στα χέρια ενός από τους πιο έμπει­ρους επι­χει­ρη­μα­τί­ες του του­ρι­σμού στη Ρόδο, ανα­κα­τα­σκευά­σθη­κε σχε­δόν από την αρχή και πλέον λει­τουρ­γεί ως Cook’s Club με χώ­ρους υψη­λής αι­σθη­τι­κής και υπο­δο­μές πο­λυ­τε­λούς κα­τη­γο­ρί­ας.

Είναι σαφές ότι το του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν, πό­λε­ως Ρόδου και πέριξ αυτής, απο­κτά νέα ταυ­τό­τη­τα. Μια ταυ­τό­τη­τα εναρ­μο­νι­σμέ­νη στο Σή­με­ρα, που ακο­λου­θεί τις τά­σεις της διε­θνούς του­ρι­στι­κής αγο­ράς. Σί­γου­ρα, όπως ο επί­τι­μος πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου Βα­σί­λης Μη­να­ΐ­δης, επε­σή­μα­νε κατά την ομι­λία του στην πα­ρου­σί­α­ση του βι­βλί­ου «Χτί­ζο­ντας ένα θαύμα», η νέα εποχή εντάσ­σει τον χει­μώ­να ως πε­ρί­ο­δο δια­κο­πών πό­λε­ως και αυτό οφεί­λου­με όλοι να το λά­βου­με υπ’ όψιν. «Αν δου­λέ­ψα­με πολύ φέτος, είναι γιατί εί­χα­με κρα­τή­σεις τριών ετών. Από δω και στο εξής, επι­στρέ­φο­ντας στις πε­ριό­δους που γνω­ρί­ζου­με, απαι­τεί­ται ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρη προ­σο­χή και προ­σή­λω­ση σε ό,τι κά­νου­με».