Σφήνα της Αιγύπτου στο παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο – Μήνυμα Σίσι προς Άγκυρα και Τρίπολη

Προ­ε­δρι­κό διά­ταγ­μα με το οποίο ανα­κη­ρύσ­σο­νται τα θα­λάσ­σια όρια των αι­γυ­πτια­κών θα­λάσ­σιων ζωνών προς δυ­σμάς υπέ­γρα­ψε χθες ο πρό­ε­δρος της χώρας Αμπ­ντέλ Φατάχ αλ Σίσι, δί­νο­ντας με αυτόν τον τρόπο ένα ακόμη ισχυ­ρό χτύ­πη­μα στους ισχυ­ρι­σμούς που Αγκυ­ρα και Τρί­πο­λη έχουν πα­ρου­σιά­σει μέσα από το τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο του 2019 και την πρό­σφα­τη προ­σθή­κη περί υδρο­γο­ναν­θρά­κων του πε­ρα­σμέ­νου Οκτω­βρί­ου.

Πρα­κτι­κά το διά­ταγ­μα Σίσι υπ’ αριθ­μόν 595/2022 οριο­θε­τεί τα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα με την Τρί­πο­λη προς δυ­σμάς, με βάση τη χά­ρα­ξη μιας ευ­θεί­ας γραμ­μής, η οποία νοητά κόβει ξανά το τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο στη μέση και αγνο­εί πλή­ρως τις από­ψεις της Αγκυ­ρας όπως αυτές αντι­κα­το­πτρί­ζο­νται σε όλα τα κεί­με­να που έχουν υπο­γρα­φεί με την κυ­βέρ­νη­ση της Τρί­πο­λης.

Οι πρώ­τες απο­τυ­πώ­σεις οι οποί­ες είχαν γίνει αργά χθες το βράδυ με βάση τις υφι­στά­με­νες συ­ντε­ταγ­μέ­νες, δεί­χνουν ότι οι Αι­γύ­πτιοι κι­νή­θη­καν για ακόμα μια φορά σύμ­φω­να με τις γραμ­μές βάσης της συμ­φω­νί­ας Αθή­νας – Κα­ΐ­ρου του 2020. Εφό­σον οι χθε­σι­νές πλη­ρο­φο­ρί­ες επι­βε­βαιω­θούν και το δυ­τι­κό όριο των αι­γυ­πτια­κών συ­νό­ρων αγ­γί­ζει το γε­ω­γρα­φι­κό μήκος προς δυ­σμάς του 25ου με­σημ­βρι­νού, τότε η χά­ρα­ξη είναι σχε­δόν πα­νο­μοιό­τυ­πη με το 2020.

Συ­νο­μι­λί­ες με Αθήνα

Ο Αι­γύ­πτιος πρό­ε­δρος υπέ­γρα­ψε Π.Δ. με το οποίο οριο­θε­τεί τα θα­λάσ­σια σύ­νο­ρα με την Τρί­πο­λη προς δυ­σμάς, αγνο­ώ­ντας πλή­ρως τις τουρ­κι­κές από­ψεις.

Η γραμ­μή στα­μα­τά λίγο πριν από τη μέση γραμ­μή με­τα­ξύ Αι­γύ­πτου και Κρή­της, γε­γο­νός το οποίο υπο­δη­λώ­νει και την ετοι­μό­τη­τα του Κα­ΐ­ρου να συ­νο­μι­λή­σει με την Αθήνα και, βε­βαί­ως, την Τρί­πο­λη για τον προσ­διο­ρι­σμό του θα­λάσ­σιου συ­νό­ρου ανά­με­σα στις τρεις χώρες.

Υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι η ελ­λη­νο­αι­γυ­πτια­κή συμ­φω­νία του 2020 προς ανα­το­λάς στα­μα­τού­σε πάλι λίγο πριν από τον 28ο με­σημ­βρι­νό, αφή­νο­ντας πρα­κτι­κά πε­ρι­θώ­ριο για δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ανά­με­σα σε Αθήνα, Αγκυ­ρα και Κάιρο.

Η στάση αυτή ξε­κά­θα­ρα υπο­δη­λώ­νει ότι για το Κάιρο το τουρ­κο­λι­βυ­κό μνη­μό­νιο απο­τε­λεί γράμ­μα κενό πε­ριε­χο­μέ­νου και πως πι­θα­νές οριο­θε­τή­σεις θα πρέ­πει να γί­νουν με εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή λο­γι­κή από εκεί­νη που επι­χει­ρεί να επι­βά­λει μο­νο­με­ρώς η Αγκυ­ρα.

Η κί­νη­ση του Κα­ΐ­ρου κα­τα­γρά­φε­ται λίγο μετά τις νέες δη­λώ­σεις του υπουρ­γού Εξω­τε­ρι­κών Με­βλούτ Τσα­βού­σο­γλου περί «κοι­νής απά­ντη­σης» Αγκυ­ρας και Τρί­πο­λης στον ΟΗΕ στην επι­στο­λή της Ελ­λά­δας αλλά και στις πρω­το­βου­λί­ες στον τομέα των υδρο­γο­ναν­θρά­κων που έχει λάβει η Αθήνα στα νότια και νο­τιο­δυ­τι­κά της Κρή­της.

Η στάση Σίσι απο­τε­λεί ένα διπλό μή­νυ­μα αφε­νός προς την Αγκυ­ρα στην οποία υπεν­θυ­μί­ζε­ται ότι οι δια­κη­ρύ­ξεις Ερ­ντο­γάν περί εξο­μά­λυν­σης των σχέ­σε­ων με την Αί­γυ­πτο περ­νούν από την ου­σια­στι­κή υπο­χώ­ρη­ση στο θέμα της Λι­βύ­ης (όχι μόνο στην οριο­θέ­τη­ση ΑΟΖ αλλά και στον ασφυ­κτι­κό έλεγ­χο που ασκεί η Τουρ­κία στην κυ­βέρ­νη­ση της Τρί­πο­λης), αφε­τέ­ρου προς την Τρί­πο­λη, στην οποία –και– με αυτόν τον τρόπο η Αί­γυ­πτος υπεν­θυ­μί­ζει ότι απο­τε­λεί πα­ρά­γο­ντα που δεν μπο­ρεί απλά να αγνοη­θεί.

Πηγή kathimerini.gr

Βα­σί­λης Νέδος