ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Χάρις Ματσίγκου: «Δυναμικό παρόν – Σίγουρο μέλλον στον Κυνηγετικό Σύλλογο Ρόδου»

news room 8 λεπτά ανάγνωση
Ματσίγκου Χαρις
Δυναμικό παρόν – Σίγουρο μέλλον στον Κυνηγετικό Σύλλογο Ρόδου

ΧΑΡΙΣ ΜΑΤΣΙΓΚΟΥ

«Ως βασικός τρο­φο­δό­της της εθνικής οικο­νο­μίας το κυνήγι, πρέπει να δια­φυ­λα­χθεί», δηλώνει σε συνέ­ντευξή της στην «δ» η πρό­ε­δρος του Κυνη­γε­τι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, Χάρις Ματσί­γκου, και αναλύει τα πεπραγ­μένα και τους στόχους του συλ­λό­γου

Κυρία Ματσί­γκου, πότε ιδρύ­θηκε ο Κυνη­γε­τι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου και πόσα μέλη αριθμεί;

Το 1976 ιδρύ­θηκε το κυνη­γε­τικό σωμα­τείο υπό την επω­νυ­μία «ΡΟΔΙΑ ΕΛΑΦΟΣ» Κυνη­γε­τι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, που ανήκει οργα­νικά και διοι­κη­τικά εις την Α΄ Κυνη­γε­τική Ομο­σπον­δία Κρήτης Δωδ/σου. Τα ενεργά μέλη του Συλ­λό­γου είναι 1.520.

Ποιος είναι ο ρόλος του κυνηγού σε σχέση με τη φύση; Τι έχετε να πείτε σε όλους αυτούς τους «πολέ­μιους» του κυνη­γιού που επι­διώ­κουν τη μελ­λο­ντική συρ­ρί­κνωσή του;

Μου δίνετε την ευκαι­ρία με αυτή τη συνέ­ντευξη να ενη­με­ρώσω έστω συνο­πτικά το ευρύ κοινό σχετικά με τη φιλο­σο­φία και το έργο του κυνηγού. Ο κυνηγός είναι προ­στά­της και προ­σκυ­νη­τής της φύσης, που τρέφει ιδιαί­τερο σεβασμό και ενθου­σια­σμό για την άγρια πανίδα και ενδια­φέ­ρε­ται για τη δια­τή­ρησή της. Θα ήθελα να παρου­σιά­ζουμε συχνά μέσω των ΜΜΕ το έργο που επι­τε­λούμε ως κυνηγοί στην “αειφόρο ανά­πτυξη”. Δυστυ­χώς, μέχρι σήμερα, επι­κρα­τεί η παρε­ξη­γη­μένη αντί­ληψη ότι οι κυνηγοί “σκο­τώ­νουν” και ενδια­φέ­ρο­νται μόνο για να συλ­λά­βουν το θήραμα, παρεμ­βαί­νο­ντας έτσι κατα­στρο­φικά στην ισορ­ρο­πία της φύσης και συμ­βάλ­λουν στη μείωση του θηρά­μα­τος και τελικά στον αφα­νι­σμό του. Δεν παρέ­χε­ται δυστυ­χώς σωστή πλη­ρο­φό­ρηση στο ευρύ κοινό, σχετικά με την σπου­δαιό­τητα της θήρας και την τερά­στια συμβολή της στην ισορ­ρο­πία της φύσης και στην αειφόρο ανά­πτυξη. Είναι κατά τη γνώμη μου παρερ­μη­νεία να μιλάμε για ισορ­ρο­πία στη φύση με την έννοια που της δίνουν οι οικο­λο­γι­κές οργα­νώ­σεις. Ο όρος “προ­στα­σία” που ήταν και είναι ακόμη δυστυ­χώς το σύνθημα κάθε οικο­λό­γου, αντι­κα­τα­στά­θηκε σήμερα με βάση επι­στη­μο­νι­κές μελέτες από τον όρο “αει­φό­ρος ανά­πτυξη”. Είναι λυπηρό να υπάρχει αρνη­τική στάση από πλευράς των οικο­λό­γων προς εμάς τους κυνη­γούς, ενώ θα έπρεπε να συμπλέ­ουμε, αφού εμείς οι κυνηγοί μέσω των κυνη­γε­τι­κών μας οργα­νώ­σεων, έχουμε πρω­τεύ­ο­ντα ρόλο και ευθύνη για τις κυνη­γε­τι­κές περιο­χές. Σε όλο τον κόσμο οι κυνη­γε­τι­κές οργα­νώ­σεις κατέ­χουν εξέ­χουσα θέση στην εκπό­νηση και στην εφαρ­μογή μεγάλων προ­γραμ­μά­των δια­χεί­ρι­σης των βιό­το­πων. Όλες οι επι­στη­μο­νικά τεκ­μη­ριω­μέ­νες μελέτες, κατα­λή­γουν στο συμπέ­ρα­σμα ότι χωρίς την ανθρώ­πινη παρέμ­βαση δεν υπάρχει πλέον “απο­κα­τά­σταση” του περι­βάλ­λο­ντος μιας περιο­χής που ήδη έχει αλλοιω­θεί. Η απόλυτη “προ­στα­σία” που προ­τεί­νουν οι περισ­σό­τε­ρες οικο­λο­γι­κές οργα­νώ­σεις χωρίς καμία παρέμ­βαση, ίσως θα ήταν σωτήρια για σχετικά “αμό­λυ­ντες” περιο­χές, εκεί όπου η ελά­χι­στη έως μηδε­νική παρου­σία και δρα­στη­ριό­τητα του ανθρώ­που δεν έχει επι­φέ­ρει αλλαγές. Δεν μπορεί ένα “κλειστό” φυσικό σύστημα που έχει υποστεί αλλοιώ­σεις, χωρίς μελέτη, σχε­δια­σμό και παρεμ­βά­σεις να επι­βιώ­σει. Οπου δοκι­μά­στηκε κάτι παρό­μοιο, απέτυχε με δρα­μα­τικά απο­τε­λέ­σματα για την τοπική πανίδα και χλωρίδα. Το σημα­ντι­κό­τερο είναι το κεφά­λαιο της ορθο­λο­γι­κής χρήσης. Του θετικού ρόλου που µπορεί να διαδραµατίσει η δια­χεί­ριση των θηραµάτων. Αυτό συνε­πά­γε­ται τη λήψη δέσµης µέτρων όπως η παροχή καλύ­τε­ρων ενδιαιτηµάτων, καλύ­τερη δια­τροφή, µείωση της δρα­στη­ριό­τη­τας των αρπα­κτι­κών, µείωση των ασθε­νειών ή της λαθρο­θη­ρίας, µέτρα τα οποία βελ­τιώ­νουν τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης των θηρεύσιµων και άλλων ειδών. Συνεπώς, ενώ η ετήσια συγκοµιδή µπορεί να εξα­λεί­ψει ένα σηµαντικό τµήµα του πληθυσµού, αυτό αντισταθµίζεται από τη χαµηλή φυσική θνησιµότητα και/ή από τους καλύ­τε­ρους ρυθµούς ανα­πα­ρα­γω­γής.

Ήδη από το 1994-1995 μέχρι σήμερα, η Κυνη­γε­τική Συνο­μο­σπον­δία Ελλάδος χρη­μα­το­δο­τεί το ερευ­νη­τικό πρό­γραμμα “’Αρτεμις”, με το οποίο γίνεται συστη­μα­τική κατα­γραφή της κυνη­γε­τι­κής κάρ­πω­σης μέσω της συμπλή­ρω­σης ερω­τη­μα­το­λο­γίων που συμπλη­ρώ­νο­νται από τους κυνη­γούς καθ΄ όλη τη διάρ­κεια της κυνη­γε­τι­κής περιό­δου.

Μεγάλη νίκη των κυνηγών απο­τε­λεί η πρό­σφατα εκδο­θείσα απόφαση του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ), που απέρ­ριψε αμε­τά­κλητα και στο σύνολό της, την προ­σφυγή κατά της Ρυθ­μι­στι­κής που είχε ασκήσει η Πανελ­λή­νια Φιλο­ζω­ϊκή και Περι­βαλ­λο­ντική Ομο­σπον­δία και ανα­γνω­ρί­ζει το ενδια­φέ­ρον, τις δια­χει­ρι­στι­κές προ­σπά­θειες και τις δυνα­τό­τη­τες των κυνηγών να περι­φρου­ρούν την άγρια ζωή.

Πέραν του θέματος της δια­χεί­ρι­σης και της ορθο­λο­γι­κής χρήσης της άγριας πανίδας, πρέπει το ευρύ κοινό να πλη­ρο­φο­ρεί­ται συστη­μα­τικά σχετικά με την πολύ­πλευρη προ­σφορά του κυνηγού και σε άλλους τομείς, όπως στην ανά­πτυξη της χλω­ρί­δας και της πανίδας με την διε­νέρ­γεια σπορών σε πολλές περιο­χές, στον εμπλου­τι­σμό των θηρα­μά­των μέσω προ­γράμ­μα­τος ζώγρη­σης, εκτρο­φής και απε­λευ­θέ­ρω­σης θηρεύ­σι­μων ειδών, αντι­με­τώ­πι­σης των επι­βλα­βών σαρ­κο­φά­γων. Στην προ­στα­σία της φύσης από εμπρη­στι­κές επι­θέ­σεις, αφού ο κυνηγός είναι ο πρώτος που θα ενη­με­ρώ­σει τις αρχές σε περί­πτωση πυρ­κα­γιάς σε δύσβα­τες περιο­χές και θα συμ­βάλ­λει και ο ίδιος τόσο στην πυρό­σβεση, όσο και στην δημιουρ­γία αντι­πυ­ρι­κών ζωνών.

Ο κυνηγός δεν θηρεύει κατά το χρονικό διά­στημα της ανα­πα­ρα­γω­γής, δεν θηρεύει ζώα που είναι πολύ νεαρά και δεν επι­δει­κνύει αλα­ζο­νεία στην κάρπωση των θηρα­μά­των. Γι’ αυτό υπάρχει συγκε­κρι­μένη διάρ­κεια της κυνη­γε­τι­κής περιό­δου. Η καλή σχέση του με τα θηρά­ματα εμπνέει σεβασμό προς αυτά. Υπάρχει μια στενή σχέση και αλλη­λε­ξάρ­τηση του κυνηγού με το θήραμα. Η θήρα, ως αρχέ­γονη δρα­στη­ριό­τητα, είναι από τις πρώτες που αντι­στέ­κε­ται στην αλλο­τρί­ωση της σχέσης του ανθρώ­που με τη φύση. Είναι άδικο και πρέπει να απο­κα­τα­στα­θεί η παρε­ξη­γη­μένη αντί­ληψη που γενικά επι­κρα­τεί, η οποία ταυ­τί­ζει τον κυνηγό με αυτόν που επι­δί­δε­ται σε υπερ­θή­ρευση ή με τον λαθρο­θήρα, ενώ υπάρχει οργα­νω­μένη, συντο­νι­σμένη και επο­πτευό­μενη από τις κυνη­γε­τι­κές οργα­νώ­σεις Υπη­ρε­σία θηρο­φυ­λά­κων, που πλη­ρώ­νο­νται από τους ίδιους τους κυνη­γούς για την πάταξη της λαθρο­θη­ρίας. Είμαστε η μονα­δική ομάδα που έχει δικό της κλάδο αστυ­νό­μευ­σης και μας ελέγχει διότι πρέπει να προ­στα­τέ­ψουμε το θήραμα.

Ποια είναι τα πεπραγ­μένα του Συλ­λό­γου από την ανάληψη καθη­κό­ντων του νέου δ.σ. της 17ης Απρι­λίου 2022

Από την ανάληψη των καθη­κό­ντων μας ως νέο Δ.Σ. έχουμε χαράξει μια ξεκά­θαρη και σταθερή πορεία για να βάλουμε επι­τέ­λους γερές βάσεις και να δώσουμε δυνα­μική παρου­σία στο σύλλογο, που αριθμεί 1.520 ενεργά μέλη. Αγω­νι­ζό­μα­στε για να ανα­τρέ­ψουμε κάποια “κατε­στη­μένα”, “κακώς κείμενα” και γενικά προ­βλή­ματα που διαιω­νί­ζο­ντο από τις προη­γού­με­νες διοι­κή­σεις, τα οποία παγί­ω­σαν ένα αρνη­τικό κλίμα ανάμεσα στα ίδια τα μέλη του Συλ­λό­γου μας και κατ’ επέ­κταση δημιούρ­γη­σαν ταυ­τό­χρονα μια αρνη­τική εικόνα του συλ­λό­γου προς τα έξω. Βαδί­ζουμε σε μια πορεία δύσκολη και ακαν­θώδη. Όμως αυτό τολμώ να πω ότι το είχαμε προ­βλέ­ψει. Διότι για να “ξερι­ζώ­σεις ό,τι κακό” πρέπει ανα­γκα­στικά να ματώ­σεις. Έχουμε κατα­φέ­ρει ήδη σε άριστη συνερ­γα­σία με την Α΄ ΚΟΚΔ (Α΄ Κυνη­γε­τική Ομο­σπον­δία Κρήτης και Δωδε­κα­νή­σου) να μπούμε βαθιά στο πρό­βλημα της απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τε­ρης παροχής υπη­ρε­σιών των θηρο­φυ­λά­κων, με την άσκηση συνε­χούς ελέγχου και επο­πτείας για την πιστή τήρηση του προ­γράμ­μα­τος εργα­σίας τους. Είμαστε το πρώτο Δ.Σ. που κατά­φερε να έχει τον έλεγχο του προ­γράμ­μα­τος των θηρο­φυ­λά­κων, γεγονός που απο­κλείει τη δημιουρ­γία “πελα­τεια­κών σχέσεων” και την εξυ­πη­ρέ­τηση των “λίγων” εις βάρος “όλων των μελών”. Μέσα σε λίγους μήνες προ­σλά­βαμε νέο ιδιω­τικό θηρο­φύ­λακα, ενώ παράλ­ληλα η Α΄ ΚΟΚΔ, κατόπιν ικα­νο­ποί­η­σης επί­μο­νου αιτή­μα­τός μας, μας στέλλει ομο­σπον­δια­κούς θηρο­φύ­λα­κες που καλύ­πτουν τις ανάγκες του νησιού μας.

Κατόπιν έγκρι­σης σχε­τι­κής έκθεσης εμπλου­τι­σμού για άτομα νησιω­τι­κής πέρ­δι­κας (Alectoris Chukar), παρα­λά­βαμε από το Κρατικό Εκτρο­φείο Ρεθύ­μνου, σώα και αβλαβή, 1.000 άτομα νησιω­τι­κής πέρ­δι­κας, τα οποία σήμερα βρί­σκο­νται σε κλωβούς στις εγκα­τα­στά­σεις του Συλ­λό­γου μας, στα Φυτώρια Κοσκι­νού, δεν έχουμε απώ­λειες γιατί από τον Σεπτέμ­βριο που τα παρα­λά­βαμε τους χορη­γούμε σωστή τροφή και βιτα­μί­νες και μέχρι τις 20 Δεκεμ­βρίου 2022 θα γίνει η απε­λευ­θέ­ρωσή τους, τόσο εδώ στο νησί μας, όσο και στη Σύμη και στο Καστελ­λό­ριζο.

Ανοί­γουμε αυτές τις ημέρες το εκπαι­δευ­τή­ριο σκύλων, το οποίο είχε κλείσει και το οποίο είναι πολύ σημα­ντικό έργο για τον κάθε κυνηγό.

Ανοί­ξαμε νερά και πηγές σε πενήντα (50) σημεία του νησιού μας και κατά τον μήνα Ιανουά­ριο θα κάνουμε σπορές για εμπλου­τι­σμό του θηρά­μα­τος.

Πήραμε απόφαση κατά τη συνε­δρί­αση της 23-11-2022 για σύγκληση Έκτα­κτης Γενικής Συνέ­λευ­σης στις 18-12-2022, στην οποία καλού­νται όλα τα μέλη να ενη­με­ρω­θούν για τα πεπραγ­μένα μας και κυρίως για να συνα­πο­φα­σί­σουμε σε θέματα καίρια και σοβαρά όπως η αλλαγή στις ζώνες ΚΑΖ και ΖΕΣ, το θέμα της θήρας στην τεχνητή λίμνη του Γαδουρά.

Είμαστε στο στάδιο ενερ­γειών για την υλο­ποί­ηση ενός πολύ σημα­ντι­κού στόχου μας που είναι η επα­να­λει­τουρ­γία του εκτρο­φείου νησιω­τι­κής πέρ­δι­κας από το Σύλλογό μας, προ­κει­μέ­νου να έχουμε τις δικές μας πέρ­δι­κες, αφού ήδη υπάρ­χουν οι μηχανές που παρα­μέ­νουν μέχρι σήμερα σε αχρησία.

Κάναμε Αδελ­φο­ποί­ηση με τον Κυνη­γε­τικό Σύλλογο Καρ­πά­θου – Κάσου “Ο ΚΕΡΑΥΝΟΣ”.

Περι­θάλ­πουμε τραυ­μα­τι­σμένα ελάφια στις εγκα­τα­στά­σεις του συλ­λό­γου μας και σε συνερ­γα­σία με τον Ελλη­νικό Σύλλογο Ιερα­κο­τρο­φίας πραγ­μα­το­ποιούμε απε­λευ­θε­ρώ­σεις δια­σω­θέ­ντων μετά από επιτυχή φρο­ντίδα αρπα­κτι­κών πτηνών.

Ποιοι είναι οι μελ­λο­ντι­κοί σας στόχοι;

Στόχος μας είναι ο κάθε κυνηγός να είναι ενεργό μέλος στο σύλλογο, να εκφρά­ζει ελεύ­θερα την άποψή του για κάθε θέμα που προ­κύ­πτει, να έχει “φωνή” και “επι­χει­ρή­ματα”, να δια­λέ­γε­ται και να ανε­βά­σουμε το προφίλ του συλ­λό­γου μας ως μια δυνα­μική παρου­σία μέσα στο κοι­νω­νικό γίγνε­σθαι, με δράσεις και έργα, που θα ανα­δεί­ξουν το σύλλογό μας στον πιο σημα­ντικό παρά­γο­ντα στην τοπική μας κοι­νω­νία της Ρόδου για την προ­στα­σία του θηρά­μα­τος και της φύσης!

Η πάταξη της λαθρο­θη­ρίας. Ο συνεχής έλεγχος και επο­πτεία του έργου της θηρο­φυ­λα­κής. Η λήψη δια­χει­ρι­στι­κών μέτρων για την προ­στα­σία και την ανά­πτυξη του θηρά­μα­τος. Η επα­να­λει­τουρ­γία του εκτρο­φείου. Η υλο­ποί­ηση προ­γράμ­μα­τος ζώγρη­σης λαγού και πέρ­δι­κας. Η χρηστή δια­χεί­ριση του θηρά­μα­τος με βασική αρχή την έννοια της αει­φο­ρίας “χρη­σι­μο­ποιώ αυτό που προ­στα­τεύω και προ­στα­τεύω αυτό που χρη­σι­μο­ποιώ”. Η συμ­με­τοχή των κυνηγών με την ανά­πτυξη του εθε­λο­ντι­σμού, καθώς και δυνα­μικό παρών σε όλες τις δρα­στη­ριό­τη­τες του συλ­λό­γου.

Στόχος μας είναι η προβολή του συλ­λό­γου μας στην τοπική κοι­νω­νία αλλά και στην ευρύ­τερη μέσα από επι­μορ­φω­τι­κές και πολι­τι­στι­κές εκδη­λώ­σεις.

Εμείς οι κυνηγοί που ξεπερ­νάμε τους 250.000 στην Ελλάδα, απο­τε­λούμε ένα μεγάλο οικο­νο­μικό κεφά­λαιο. Κάθε χρόνο οι κυνηγοί κατα­βάλ­λουμε εισφορά υπέρ του Κεφα­λαίου Θήρας, η οποία συνο­λικά ανέρ­χε­ται στο ποσό των 10.000.000 €. Σύμφωνα με στοι­χεία της Πανελ­λή­νιας Ένωσης Βιο­τε­χνών και Επαγ­γελ­μα­τιών Κυνη­γε­τι­κών Ειδών ο ετήσιος τζίρος από την κυνη­γε­τική δρα­στη­ριό­τητα ανέρ­χε­ται στα 110.750.000 € και οι εργα­ζό­με­νοι στον κλάδο ανέρ­χο­νται στις 10.000. Η συμβολή του κυνη­γιού και στην ανά­πτυξη της τοπικής οικο­νο­μίας ορεινών και παρα­με­θό­ριων περιο­χών, ενι­σχύ­ο­ντας τον εσω­τε­ρικό του­ρι­σμό, ιδιαί­τερα κατά τους χει­με­ρι­νούς μήνες, που οι κυνηγοί είναι σχεδόν οι μονα­δι­κοί “χρη­μα­το­δό­τες”. Πολλά ξενο­δο­χεία, εστια­τό­ρια, πρα­τή­ρια καυ­σί­μων των περιο­χών αυτών οφεί­λουν την ύπαρξή τους και συντη­ρού­νται σχεδόν απο­κλει­στικά από τους κυνη­γούς.

Ως βασικός τρο­φο­δό­της της εθνικής οικο­νο­μίας το κυνήγι, πρέπει να δια­φυ­λα­χθεί.

Ως κυνηγοί έχουμε αντοχή, δυνατό μυαλό, αντί­ληψη, παρα­τη­ρη­τι­κό­τητα, ετοι­μό­τητα, δυνα­μική και θέληση ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ μπο­ρούμε να δώσουμε στο Σύλλογό μας μια κυρί­αρχη θέση στην τοπική κοι­νω­νία, κάνο­ντας περή­φα­νους τους πατε­ρά­δες και τους παπ­πού­δες μας κυνη­γούς, συνε­χί­ζο­ντας την παρά­δοση αλλά διδά­σκο­ντας και τα παιδιά μας για να συνε­χί­σουν, καλ­λιερ­γώ­ντας τους την αγάπη για το κυνήγι, με απόλυτο σεβασμό προς τη φύση και το θήραμα.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.