Το ξέσπασμα της δημάρχου Τήλου: Να τελειώνει το παραμύθι της τηλεϊατρικής – Ο λόγος που δεν πηγαίνουν στα νησιά οι έμπειροι γιατροί

Τα μι­σθο­λο­γι­κά…αντι­κί­νη­τρα που δίνει η ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία κρα­τούν μα­κριά τους έμπει­ρους για­τρούς από τα νησιά της άγο­νης γραμ­μής. Τι είπε σε μία συ­γκλο­νι­στι­κή ομι­λία η δή­μαρ­χος Τήλου, Μαρία Καμμά.

Το Σάβ­βα­το το από­γευ­μα η δή­μαρ­χος Τήλου, Μαρία Καμμά έκανε μία συ­γκλο­νι­στι­κή, ανα­τρι­χια­στι­κή θα έλεγε κα­νείς, πα­ρέμ­βα­ση στο Τα­κτι­κό Συ­νέ­δριο της ΠΕΔ του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Με λόγο ευθύ και ντό­μπρο και με το συ­ναί­σθη­μα να την κα­τα­κλύ­ζει, η κα Καμμά απο­δό­μη­σε πλή­ρως τα φλη­να­φή­μα­τα ότι τάχα μόνο η μέ­θο­δος της τη­λεϊ­α­τρι­κής μπο­ρεί να δώσει στην πε­ρί­θαλ­ψη των πο­λι­τών στα μικρά νησιά δί­νο­ντας μία σειρά από πει­στι­κό­τα­τα επι­χει­ρή­μα­τα.

Γιατί όμως τα νησιά, ιδιαί­τε­ρα τα μικρά, έχουν από­λυ­τη ανά­γκη όχι μόνο τους αγρο­τι­κούς αλλά και τους έμπει­ρους, ει­δι­κευό­με­νους για­τρούς; Και γιατί οι τε­λευ­ταί­οι δεν προ­μυ­θο­ποιού­νται να κα­λύ­ψουν τις θέ­σεις που προ­σφέ­ρο­νται στα νησιά που έχου­με συ­νη­θί­σει να απο­κα­λού­με “άγο­νης γραμ­μής;”

Η ιστο­ρία της Τήλου δίνει τις απα­ντή­σεις.

Πριν από 1 1/5 χρόνο προ­κη­ρύ­χθη­κε θέση για για­τρό με προ­ϋ­πη­ρε­σία. Εν­δια­φέρ­θη­κε να κα­λύ­ψει τη θέση για­τρός που εδρεύ­ει στη γει­το­νι­κή Ρόδο. Θα κα­τα­λάμ­βα­νε, σύμ­φω­να με την προ­κή­ρυ­ξη, τη θέση του διευ­θυ­ντή του πο­λυ­δύ­να­μου πε­ρι­φε­ρεια­κού ια­τρεί­ου Τήλου (που μόνο πο­λυ­δύ­να­μο δεν είναι) και θα ανα­λάμ­βα­νε την πε­ρί­θαλ­ψη των κα­τοί­κων (ενη­λί­κων και παί­δων) μαζί με τον αγρο­τι­κό ιατρό.

Εκ των πραγ­μά­των στον επι­στή­μο­να αυτό ανα­λο­γού­σαν 15 εφη­με­ρί­ες το μήνα. Ομως, η πο­λι­τεία κα­λύ­πτει οι­κο­νο­μι­κά μόνο τις…5. Οταν ο για­τρός από τη Ρόδο έκανε τους υπο­λο­γι­σμούς για τους απο­δο­χές του δια­πί­στω­σε με έκ­πλη­ξη ότι θα έβαζε στον τρα­πε­ζι­κό του λο­γα­ρια­σμό πε­ρί­που 700 με 800 ευρώ λι­γό­τε­ρα σε σχέση με αυτά που ει­σπράτ­τει σή­με­ρα. Και ώρι­μος ων, έκανε πίσω.

Αν, επί­σης, λάβει κα­νείς υπόψη του ότι οι αγρο­τι­κοί ια­τροί παίρ­νουν και ένα επί­δο­μα πε­ρί­που 500 ευρώ ως ενί­σχυ­ση των απο­δο­χών τους, τότε ο έμπει­ρος για­τρός από τη Ρόδο πι­θα­νώς να είχε μισθό μι­κρό­τε­ρο και από αυτό του αγρο­τι­κού.

Είναι, λοι­πόν, μάλ­λον απλή η απά­ντη­ση στο ερώ­τη­μα του γιατί κα­νέ­νας έμπει­ρος για­τρός δεν προ­τι­μά να κάνει κα­ριέ­ρα σε κά­ποιο μικρό νησί έστω και μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα.

Τώρα σε ότι αφορά την ερώ­τη­ση γιατί χρειά­ζο­νται δύο του­λά­χι­στον ια­τροί σε ένα νησί και όχι μόνο ένας η απά­ντη­ση είναι προ­φα­νής. Την έδωσε άλ­λω­στε η Μαρία Καμμά σε απο­στρο­φή της ομι­λί­ας της: “Μου έφε­ραν ένα παιδί, αγρο­τι­κό ιατρό, 24 ετών. Τι να πρω­το­κά­νει; Τον Αύ­γου­στο παίρ­νουν πτυ­χίο, τον Οκτώ­βριο ανα­λαμ­βά­νουν υπη­ρε­σία”.

Ας μην απο­ρού­με μετά γιατί έχουν ήδη ερη­μώ­σει 50 νησιά και ανα­μέ­νε­ται να ερη­μώ­σουν τα επό­με­να χρό­νια άλλα 16 που έχουν αυτή τη στιγ­μή μέχρι 70 κα­τοί­κους και όλους υπε­ρή­λι­κες.

Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν προ­στα­τεύ­ε­ται με λόγια αλλά με έργα. Και έργα οι νη­σιώ­τες δεν βλέ­πουν. Αντί­θε­τα κιν­δυ­νεύ­ουν σχε­δόν κα­θη­με­ρι­νά να έχουν την τύχη που είχε ο αδερ­φός της Μα­ρί­ας Καμμά στην Τήλο πριν από 53 χρό­νια. Πε­ρί­με­νε μά­ταια να πε­ρά­σει κα­ρά­βι από το νησί για 18 ημέ­ρες μέχρι που εξέ­πνευ­σε.

Για­τρός βέ­βαια σε μικρό νησί ση­μαί­νει αγώ­νας και κα­θη­με­ρι­νός μό­χθος. Ση­μαί­νει και επι­μόρ­φω­ση. Δεν είναι δυ­να­τόν ο για­τρός αυτός να μην έχει σύγ­χρο­νη εκ­παί­δευ­ση στις πρώ­τες βο­ή­θειες από τη σχολή του ΕΚΑΒ, δεν είναι δυ­να­τόν να μην πα­ρα­κο­λου­θεί τα σχε­τι­κά σε­μι­νά­ρια.

Την κύρια (και δια­χρο­νι­κή) ευ­θύ­νη όμως την έχει η πο­λι­τεία με την ανύ­παρ­κτη πο­λι­τι­κή κι­νή­τρων για τους για­τρούς. Η τη­λεϊ­α­τρι­κή λει­τουρ­γεί άψογα μόνο όταν υπο­στη­ρί­ζε­ται από επι­στή­μο­νες δια ζώσης. Αλ­λιώς γί­νε­ται που­κά­μι­σο αδεια­νό όπως το ερ­γα­στή­ριο τη­λεϊ­α­τρι­κής της Τήλου το οποίο εδώ και τέσ­σε­ρα χρό­νια πε­ρι­μέ­νει κά­ποιον να έρθει να το λει­τουρ­γή­σει.

Πηγή  News247.gr 

Νίκος Γιαν­νό­που­λος