ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ερευνα: Τιμές Ευρώπης με μισθούς Ελλάδας στο καλάθι του νοικοκυριού

news room 4 λεπτά ανάγνωση

Τι προ­κύ­πτει από τη σύγκριση τιμών 19 βασικών προ­ϊ­ό­ντων μεταξύ ευρω­παϊ­κών χωρών n Πόσο επη­ρε­ά­ζε­ται το επίπεδο ακρί­βειας από την αγο­ρα­στική δύναμη

Το μέτρο για το «καλάθι του νοι­κο­κυ­ριού» διανύει τη δεύτερη εβδο­μάδα εφαρ­μο­γής του και όπως όλα δεί­χνουν από τις αιμο­λη­ψίες φαί­νε­ται να λει­τουρ­γεί. Ωστόσο για τα νοι­κο­κυ­ριά μπορεί να απο­τε­λεί μια καλή προ­σπά­θεια για να συγκρα­τη­θούν κάποιες τιμές ή και να μειω­θούν στα ράφια των σου­περ­μάρ­κετ, δεν αρκεί όμως για να αντι­με­τω­πί­σει το γενι­κευ­μένο πρό­βλημα της ακρί­βειας.

Με τις τιμές σε ενέρ­γεια, τρόφιμα και άλλα βασικά είδη να τραβούν την ανηφόρα τους τελευ­ταί­ους μήνες, η αγο­ρα­στική δυνα­τό­τητα των Ελλήνων συρ­ρι­κνώ­νε­ται με τους οικο­νο­μικά ασθε­νέ­στε­ρους να αισθά­νο­νται πιο βαρύ το εβδο­μα­διαίο καλάθι τους.

Αν και η Ελλάδα δεν βρί­σκε­ται αναμεσά στις ακρι­βό­τε­ρες χώρες της ΕΕ σε επίπεδο τιμών, αυτό δεν αναιρεί τη δυσκο­λία των ελλη­νι­κών νοι­κο­κυ­ριών καθώς καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν τις ανάγκες τους με λιγό­τερα χρήματα απ’ ό,τι άλλοι Ευρω­παίοι.

Μια σύγκριση το απο­δει­κνύει. Στο ίδιο καλάθι 19 προ­ϊ­ό­ντων της Numbeo (σε μέσες τιμές), ανάμεσά τους γάλα, τυριά, κρέας, φρούτα, ψωμί κ.τ.λ., ο Ελληνας καλεί­ται να πλη­ρώ­σει 54,3 ευρω με κατώ­τατο μισθό τα 755 ευρώ τον μήνα, όταν ο Γερ­μα­νός πλη­ρώ­νει 59,59 ευρώ (με κατώ­τατο μισθό τα 1.621 ευρώ), ενώ ο Ισπανός με κατώ­τατο μισθό 1.126 ευρώ για το ίδιο καλάθι πλη­ρώ­νει 50,87 ευρώ και ο Πορ­το­γά­λος με 823 ευρώ κατώ­τατο μισθό πλη­ρώ­νει 43,26 ευρώ.

Αν μάλιστα κανείς παρα­τη­ρή­σει μεμο­νω­μένα τα προ­ϊ­ό­ντα θα δει και σημα­ντι­κές δια­φο­ρές. Ενδει­κτικά, ενώ η μέση τιμή για ένα λίτρο γάλα είναι στην Ελλάδα στα 1,33 ευρώ, στη Γερ­μα­νία είναι στα 0,98 ευρώ, στην Ισπανία στα 0,83 ευρώ, ενώ στη Γαλλία στο 1,03 ευρώ και στην Ολλαν­δία στο 1,01 ευρώ. Ανάλογη εικόνα και στο ρύζι όπου η μέση τιμή στην Ελλάδα είναι στο 1,85, στη Γερ­μα­νία στο 1,99, στην Ισπανία στο 1,17 και στην Πορ­το­γα­λία στο 1,03 ευρώ το κιλό.

Πως επη­ρε­ά­ζο­νται οι τιμές

Φυσικά κανείς δεν μπορεί να αμφι­σβη­τή­σει ότι η ακρί­βεια είναι διεθνές πρό­βλημα. Ωστόσο, όπως φαί­νε­ται, στην Ελλάδα η διάρ­θρωση της οικο­νο­μίας και της αγοράς κάνει δυσκο­λό­τερη την αντι­με­τώ­πιση του προ­βλή­μα­τος. Ενας σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας που επη­ρε­ά­ζει τις τιμές είναι η μεγάλη εξάρ­τηση της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας από τις εισα­γω­γές ενερ­γεια­κών προ­ϊ­ό­ντων (πετρέ­λαιο, φυσικό αέριο), αλλά και των πρώτων υλών από ζωο­τρο­φές και λιπά­σματα έως σιτηρά, γάλα, καφέ, πλα­στικά και υλικά συσκευα­σίας, ακόμα και τελικών προ­ϊ­ό­ντων. Αυτό άλλωστε απο­δει­κνύ­ε­ται και από το μεγάλο έλλειμμα στο εμπο­ρικό ισο­ζύ­γιο της χώρας, το οποίο εκτο­ξεύ­τηκε κατά 70,4% τον Σεπτέμ­βριο σε ετήσια βάση, φτά­νο­ντας τα 3,6 δισ. ευρώ. Ομως αυτό δεν είναι η μονα­δική αιτία που οι τιμές στην Ελλάδα σε βασικά αγαθά είναι τόσο σε απόλυτα μεγέθη υψηλές όσο και σε σχέση με την αγο­ρα­στική δύναμη των κατα­να­λω­τών.

Οι φόροι

Μια άλλη παρά­με­τρος είναι οι αυξη­μέ­νοι φόροι (ΦΠΑ και ΕΦΚ) που επι­βα­ρύ­νουν τις τιμές των προ­ϊ­ό­ντων. Είναι ενδει­κτικό ότι στην Ελλάδα σε βασικά είδη δια­τρο­φής ο ΦΠΑ είναι στο 13%, όταν σε άλλες χώρες είναι σε μονο­ψή­φιο νούμερο, όπως για παρά­δειγμα στην Ισπανία 10% και 4% για ορι­σμένα είδη, στη Γερ­μα­νία 7%, στη Βουλ­γα­ρία 9%, στο Λου­ξεμ­βούργο 8%, στην Ολλαν­δία 9%, στην Εσθονία 9%, στη Γαλλία 5,5 και 10% και στην Ιταλία 5% και 10%. Το όποιο αίτημα τίθεται στην Ελλάδα είτε από την πλευρά των επι­χει­ρή­σεων είτε από την πλευρά τον εργα­ζο­μέ­νων πέφτει στο κενό, με την κυβέρ­νηση να κλείνει το θέμα πριν καν ανοίξει τη συζή­τηση.

Τρίτος παρά­γο­ντας είναι η μεγάλη ψαλίδα ιδιαί­τερα ανάμεσα στις τιμές όταν τα προ­ϊ­ό­ντα ξεκι­νούν από τον παρα­γωγό μέχρι τη στιγμή που φτάνουν στο καλάθι του κατα­να­λωτή. Στη δια­δρομή αυτή, ανε­ξάρ­τητα από τα υψηλά κόστη παρα­γω­γής, συσκευα­σίας και μετα­φο­ρι­κών σε σχέση με το παρελ­θόν, συνε­χί­ζουν να υφί­στα­νται, όπως λένε οι παρα­γω­γοί, και τα «κρυφά» κόστη των μεσα­ζό­ντων.

Στην περί­πτωση των εισα­γό­με­νων προ­ϊ­ό­ντων και δη των τυπο­ποι­η­μέ­νων οι δια­φο­ρές των τιμών, σε σχέση με άλλες χώρες, εξη­γού­νται από την από­σταση καθώς σε αρκετές από τις ευρω­παϊ­κές χώρες υπάρ­χουν εργο­στά­σια παρα­γω­γής των πολυ­ε­θνι­κών εται­ρειών, κάτι που επι­βα­ρύ­νει με μετα­φο­ρικά, ενώ και το γεγονός ότι η Ελλάδα απο­τε­λεί μια μικρή αγορά με περιο­ρι­σμένα περι­θώ­ρια κέρδους από μεγάλο αριθμό πωλή­σεων ωθεί τις τιμές προς τα πάνω. Τέλος, ένας ακόμα παρά­γο­ντας είναι ότι ακόμα στην Ελλάδα μόλις τα 2,5 με 3 προ­ϊ­ό­ντα στο καλάθι των κατα­να­λω­τών είναι ιδιω­τι­κής ετι­κέ­τας, γεγονός το οποίο δεν δημιουρ­γεί την ανάλογη πίεση στις μεγάλες εται­ρείες να μειώ­σουν τις τιμές τους, κάτι που συμ­βαί­νει σε άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.