Αποζημίωση σε εργάτη για ακρωτηριασμό δακτύλου σε λιμενικό έργο στη Σύμη

Με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Αθηνών έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή που άσκησε ένας κάτοι­κος Μου­ρά­γιου Σύμης κατά μιας ανώ­νυ­μης εται­ρείας που εδρεύει στον Κούταβο Αργο­στο­λιού Κεφαλ­λη­νίας κι ενός εντε­ταλ­μέ­νου της για εργα­τικό ατύχημα που υπέστη σε λιμε­νικό έργο στη Σύμη.

Ο ενάγων προ­σε­λή­φθη την 17η Μαΐου 2016 από την πρώτη ενα­γό­μενη εται­ρεία, η οποία έχει ως δρα­στη­ριό­τητα την κατα­σκευή υδραυ­λι­κών και λιμε­νι­κών έργων, προ­κει­μέ­νου να εργα­στεί ως ανει­δί­κευ­τος εργάτης σε πλωτό γερανό, με σύμβαση εξαρ­τη­μέ­νης εργα­σίας αορί­στου χρόνου, παρέ­χο­ντας βοη­θη­τι­κές εργα­σίες στο έργο κατα­σκευής απο­βά­θρας στη θέση Πέταλο Λιμένα Σύμης, ανά­δο­χος του οποίου ήταν, κατά τον επίδικο χρόνο η πρώτη ενα­γο­μένη.

Ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος είναι νόμιμος εκπρό­σω­πός της και υπεύ­θυ­νος συντο­νι­στής σε θέματα ασφά­λειας και υγείας – τεχνι­κός ασφα­λείας του έργου.

Το μεση­μέρι της ίδιας ως άνω ημέρας, ανετέθη στον ενά­γο­ντα η επί­βλεψη και εκτέ­λεση της δια­δι­κα­σίας ανέλ­κυ­σης της μίας εκ των δύο αγκυρών του πλωτού γερανού, μέσω τρο­χα­λίας.

Κατά την εκτέ­λεση της ως άνω εργα­σίας του έπεσε ένα εργα­λείο, το οποίο κρα­τούσε στο χέρι του, εντός της οπής από την οποία διέρ­χε­ται η αλυσίδα-συρματόσχοινο που συν­δέ­ε­ται με την άγκυρα και στην προ­σπά­θειά του να το ανα­σύ­ρει με γυμνά χέρια, καθότι η πρώτη ενα­γο­μένη, μέσω των προ­στη­θέ­ντων της, δεν του είχε χορη­γή­σει τα κατάλ­ληλα γάντια προ­στα­σίας από κοψί­ματα και δια­τρή­σεις, τραυ­μα­τί­στηκε, καθώς τα δάχτυλα του αρι­στε­ρού του χεριού πιά­στη­καν μεταξύ των μεταλ­λι­κών τοι­χω­μά­των της οπής και του συρματόσχοινου-αλυσίδας της άγκυρας, η οποία βρι­σκό­ταν σε δια­δι­κα­σία ανέλ­κυ­σης.

Ακο­λού­θως, δια­κο­μί­σθηκε αμέσως μετά το συμβάν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου, όπου δια­πι­στώθη ο τραυ­μα­τι­σμός του και συγκε­κρι­μένα η σύν­θλιψη της άκρας αρι­στε­ρής χειρός και ακρω­τη­ρια­σμός του αρι­στε­ρού δείκτη.

Ο δεύ­τε­ρος ενα­γό­με­νος, για παρα­λεί­ψεις του, κατα­δι­κά­σθηκε, με απόφαση του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, για το αδίκημα της σωμα­τι­κής βλάβης από αμέλεια σε βάρος του ενά­γο­ντος, σε ποινή φυλά­κι­σης δώδεκα μηνών.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι το επίδικο ατύχημα οφεί­λε­ται σε συντρέ­χουσα υπαι­τιό­τητα (αμέλεια) τόσο της πρώτης και δεύ­τε­ρου των ενα­γο­μέ­νων όσο και του ενά­γο­ντος, η οποία προσ­διο­ρί­ζε­ται σε ποσοστό 70% και 30% αντί­στοιχα.

Ειδι­κό­τερα, η συνυ­παι­τιό­τητα του δεύ­τε­ρου ενα­γο­μέ­νου, στην επέ­λευση του προ­α­να­φερ­θέ­ντος εργα­τι­κού ατυ­χή­μα­τος και της επα­κό­λου­θης σωμα­τι­κής βλάβης του ενά­γο­ντος, οφεί­λε­ται στο ό,τι παρέ­λειψε να λάβει τα ανα­γκαία μέτρα για την προ­στα­σία της ασφά­λειας και υγείας του ενά­γο­ντος, έχοντας ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση προς τούτο ως τεχνι­κός ασφα­λείας, αλλά και ως δια­χει­ρι­στής και νόμιμος εκπρό­σω­πος της πρώτης ενα­γο­μέ­νης, παρέ­χο­ντάς του τα κατάλ­ληλα γάντια για την εργασία του, ενη­με­ρώ­νο­ντάς τον εκ των προ­τέ­ρων σχετικά με τους κιν­δύ­νους από τους οποίους τον προ­στα­τεύει ο ως άνω εξο­πλι­σμός ατο­μι­κής προ­στα­σίας και επι­βλέ­πο­ντας την ορθή εφαρ­μογή των μέτρων ασφά­λειας.

Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή εν μέρει την αγωγή ως προς την πρώτη και δεύτερο των ενα­γο­μέ­νων και τους υπο­χρε­ώ­νει να κατα­βά­λουν στον εργάτη εις ολό­κλη­ρον ο καθένας το ποσό των 12.000 ευρώ, με τον νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής και μέχρι την πλήρη εξό­φληση.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Γιώργος Ρου­με­λιώ­της.