Τέλος στην καταπάτηση δημόσιων εκτάσεων με τη «μέθοδο της καλλιέργειας»

Η Ολο­μέ­λεια του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας έκρινε αντι­συ­νταγ­μα­τική τη διάταξη που προ­βλέ­πει την παρα­χώ­ρηση της κυριό­τη­τας δημο­σιών εποι­κι­στι­κών εκτά­σεων που έχουν κατα­λη­φθεί αυθαί­ρετα με τη δια­βό­ητη «μέθοδο της καλ­λιέρ­γειας».

Το επίμαχο άρθρο 5 του νόμου 3147/2003 προ­βλέ­πει ότι αυθαί­ρε­τοι κάτοχοι δημό­σιας κοι­νό­χρη­στης εποι­κι­στι­κής έκτασης, η οποία δεν έχει την μορφή δάσους ή δασικής έκτασης, ή δεν έχει κηρυ­χτεί ανα­δα­σω­τέα, μπορούν να υπο­βάλ­λουν αίτηση για την εξαγορά της έκτασης, εφόσον την καλ­λιερ­γούν συστη­μα­τικά με αμπέλια, ελιές ή οπω­ρο­φόρα δένδρα, τα οποία πρέπει να έχουν ηλικία δέκα ετών, ή να έχουν οικο­δο­μή­σει κτί­σματα του­λά­χι­στον μια δεκα­ε­τία νωρί­τερα.

Η εξαγορά γίνεται σύμφωνα με την αντι­κει­με­νική αξία της έκτασης, ή σύμφωνα με την αγοραία αξία της, ενώ αν ο «κάτοχος» της δημό­σιας έκτασης έχει ανε­γεί­ρει και κτίσμα ή κατέχει την επίμαχη έκταση επί 25ετία, τότε το τίμημα της εξα­γο­ράς μειώ­νε­ται κατά 20%.

Η Ολο­μέ­λεια του ΣτΕ έκρινε ότι η διάταξη είναι αντί­θετη στις συνταγ­μα­τι­κές αρχές του κράτους δικαίου και της ισό­τη­τας των πολιτών έναντι του νόμου.

Σύμφωνα με τους δικα­στές,, η επίμαχη ρύθμιση «πάσχει» επίσης κατά το σκέλος εκείνο που αφορά την παρα­χώ­ρηση εκτά­σεων που έχουν καλ­λιερ­γη­θεί συστη­μα­τικά επί δεκα­ε­τία, αφού μετά την εξαγορά της έκτασης οι ιδιο­κτή­τες μπορούν απλά να ξερι­ζώ­νουν τα δέντρα.

Και αυτό γιατί για την παρα­χώ­ρηση «προ­βλέ­πε­ται απλώς η κατα­βολή τμή­μα­τος χωρίς να επι­βάλ­λο­νται όροι και προ­ϋ­πο­θέ­σεις, οι οποίες θα δια­σφα­λί­σουν την εξυ­πη­ρέ­τηση του σκοπού του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και ως εκ τούτου θα καθι­στού­σαν συνταγ­μα­τι­κώς ανεκτή την πρό­βλεψη περί παρα­χω­ρή­σεως των καλ­λιερ­γού­με­νων εκτά­σεων αυθαι­ρέ­τως κατέ­χο­ντες, όπως είναι η επιβολή της υπο­χρε­ώ­σεως να παρα­μεί­νουν καλ­λιερ­γού­με­νες στο διη­νε­κές ή του­λά­χι­στον επί χρονικό διά­στημα επαρκές».