Ομιλία του Μάνου Κόνσολα στη Βουλή των Εφήβων

Στη συνε­δρί­αση της Βουλής των Εφήβων, στην αίθουσα της Ολο­μέ­λειας της Βουλής, προ­ή­δρευσε ο Μάνος Κόν­σο­λας.

Στην τοπο­θέ­τηση του προς τους Έφηβους Βου­λευ­τές ο κ. Κόν­σο­λας τόνισε:

«Ο θεσμός της Βουλής των Εφήβων δεν συνε­χί­ζε­ται απλά.

Αποκτά νέα δυνα­μική και διά­σταση.

Είναι ιδιαί­τερα σημα­ντικό να υπερ­βούμε το συμ­βο­λικό χαρα­κτήρα αυτού του θεσμού, να ενι­σχύ­σουμε το συμ­με­το­χικό και δημο­κρα­τικό του χαρα­κτήρα. Είναι σημα­ντικό, οι έφηβοι βου­λευ­τές, να έχουν τη δυνα­τό­τητα και το δικαί­ωμα, όχι μόνο να κατα­θέ­σουν τις ιδέες, τις απόψεις και τις προ­τά­σεις τους, αλλά και να ελέγ­ξουν την πολι­τική εξουσία, να συζη­τή­σουν με Υπουρ­γούς, εδώ, στη Βουλή ώστε να απα­ντη­θούν συγκε­κρι­μένα ερω­τή­ματα. Όπως ακριβώς επι­τάσ­σουν η δημο­κρα­τία και το κοι­νο­βου­λευ­τικό μας πολί­τευμα.

Σήμερα, όλοι οι Βου­λευ­τές της Βουλής των Εφήβων, θα έχουν την ευκαι­ρία και τη δυνα­τό­τητα να συμ­με­τά­σχουν ενεργά σε μία προ­σο­μοί­ωση κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγχου, μέσα από την προ­ε­τοι­μα­σία και την επιλογή επί­και­ρων ερω­τή­σεων που εσείς θα θέσετε και ο Υπουρ­γός Παι­δείας θα απα­ντή­σει.

Απευ­θυ­νό­με­νος σε όλους σας, θα ήθελα να επι­ση­μάνω ότι έχετε τη δυνα­τό­τητα να ασκή­σετε ουσια­στικό κοι­νο­βου­λευ­τικό έλεγχο. Και μάλιστα για θέματα που γνω­ρί­ζετε πολύ καλά, θα έλεγε κανείς ότι είναι ένα θέμα που ζείτε καθη­με­ρινά: Τη Διδα­σκα­λία, την Εκπαί­δευση, την Παιδεία.

Η δια­δι­κα­σία αυτή δεν μπορεί να είναι απο­στει­ρω­μένη.

Πρέπει να είναι μια ζωντανή και αμφί­δρομη δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία. Αυτή, άλλωστε, είναι και η αρχή του κοι­νο­βου­λευ­τι­κού ελέγχου.

Σας δίνετε η ευκαι­ρία και η δυνα­τό­τητα να τοπο­θε­τη­θείτε για προ­βλή­ματα με τα οποία έχετε βιω­μα­τική σχέση. Να αμφι­σβη­τή­σετε με επι­χει­ρή­ματα δομές και μεθό­δους, να κατα­θέ­σετε προ­τά­σεις για τη βελ­τί­ωση τους.

Ο έλεγχος της πολι­τι­κής εξου­σίας απο­τε­λεί συστα­τικό στοι­χείο της δημο­κρα­τίας».

O Mάνος Κόν­σο­λας, θέλο­ντας να ανοίξει τη συζή­τηση της δια­δι­κα­σίας κατά­θε­σης ερω­τή­σεων των Έφηβων Βου­λευ­τών προς τον Υπουργό Παι­δείας, ανα­φέρ­θηκε σε ερω­τή­ματα που ανα­φύ­ο­νται γύρω από το περιε­χό­μενο, τη δομή και τη λει­τουρ­γία του εκπαι­δευ­τι­κού συστή­μα­τος, επι­ση­μαί­νο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά:

« – Έχουμε ένα σύγ­χρονο εκπαι­δευ­τικό σύστημα, που να παρέχει γνώση, να δημιουρ­γεί μαθητές και προ­σω­πι­κό­τη­τες με κριτική σκέψη και αντί­ληψη;

– Ποιο είναι το δικό μας χρο­νο­διά­γραμμα για να προ­σεγ­γί­σουμε το Ψηφιακό Σχολείο, που ήδη έχει αρχίσει να γίνεται πραγ­μα­τι­κό­τητα σε κάποιες χώρες;

– Το σύστημα εξε­τά­σεων αλλά και αξιο­λό­γη­σης στο σχολείο, προάγει την κριτική σκέψη, την γνώση;

– Η ερευ­νη­τική εργασία, μόλις τώρα εντά­χθηκε στο εκπαι­δευ­τικό πρό­γραμμα. Πόσο μπορεί να βοη­θή­σει το μαθητή στη δια­μόρ­φωση κρι­τι­κής αντί­λη­ψης, στον εμπλου­τι­σμό της γνώσης;

– Είστε όλοι μέλη αυτής της κοι­νω­νίας. Βιώνετε και βιώσατε αυτή την πολυ­ε­πί­πεδη κρίση. Στο κοι­νω­νικό επίπεδο, ποιες είναι οι αδυ­να­μίες ή τα βαρίδια που εμπο­δί­ζουν την εκπαί­δευση να δια­πλά­θει πολίτες με αίσθηση της κοι­νω­νι­κής ευθύνης και της συμ­με­το­χής;

Στο πεδίο της οικο­νο­μίας, απέ­να­ντι σε προ­βλή­ματα που εσείς οι ίδιοι θα βρε­θείτε απέ­να­ντι τους σε λίγα χρόνια, θεω­ρείτε ότι η Παιδεία υπο­στη­ρί­ζει ένα νέο ανα­πτυ­ξιακό πρότυπο για τη χώρα;

– Η Ελλάδα έχει δύο συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα: Τον Πολι­τι­σμό και τον Του­ρι­σμό. Και όμως, μάθημα Του­ρι­στι­κής Εκπαί­δευ­σης δεν υπάρχει, δεν έχει εισα­χθεί στα σχολεία. Ο Πολι­τι­σμός μας διδά­σκε­ται με τη βαρύ­τητα που πρέπει, γίνεται βίωμα στα παιδιά, όχι με όρους εθνικής ή φυλε­τι­κής υπε­ρο­χής αλλά με όρους γνώσης;

– Η Τεχνο­λο­γία και η Πλη­ρο­φο­ρική θα απο­τε­λέ­σουν μαζί με την έρευνα και την και­νο­το­μία τις αιχμές ανά­πτυ­ξης μιας χώρας στο μέλλον. Είναι καιρός να συζη­τή­σουμε τη σχέση αλλά και τη δια­σύν­δεση τους με το σχολείο.

– Η κοι­νω­νι­κο­ποί­ηση, η συμ­με­τοχή, η δημιουρ­γία ενεργών πολιτών σε ποιο βαθμό επι­τυγ­χά­νε­ται μέσα από το εκπαι­δευ­τικό πρό­γραμμα αλλά και το θεσμό των μαθη­τι­κών κοι­νο­τή­των;

– Η τελευ­ταία μεταρ­ρύθ­μιση στο χώρο της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας εκπαί­δευ­σης, πως αξιο­λο­γεί­ται από εσάς τους ίδιους; Πως αξιο­λο­γού­νται θεσμοί όπως η τράπεζα θεμάτων;

– Για πολλά χρόνια η χώρα μας, προ­σα­να­το­λι­σμένη στον τομέα των υπη­ρε­σιών, εγκλω­βι­σμένη στην αντί­ληψη ότι η κοι­νω­νική και επαγ­γελ­μα­τική κατα­ξί­ωση επι­τυγ­χά­νε­ται με την είσοδο στο Πανε­πι­στή­μιο, απα­ξί­ωσε και περι­θω­ριο­ποί­ησε την επαγ­γελ­μα­τική και τεχνική εκπαί­δευση. Έχει μεγάλο ενδια­φέ­ρον να δούμε πως βλέπουν οι νέοι άνθρω­ποι στο Λύκειο κυρίως την προ­ο­πτική μιας ανα­βαθ­μι­σμέ­νης επαγ­γελ­μα­τι­κής και τεχνι­κής εκπαί­δευ­σης.

– Η κρίση δημιούρ­γησε πρό­σφορο έδαφος στους εχθρούς της δημο­κρα­τίας, σε μορ­φώ­ματα που θέλουν μια κοι­νω­νία βίας και φόβου. Ανάχωμα σε όλους αυτούς είναι η Παιδεία και το σχολείο που προάγει τις δημο­κρα­τι­κές αρχές και αξίες».

Ο Βου­λευ­τής Δωδε­κα­νή­σου κατέ­ληξε, λέγο­ντας:

«Υπάρ­χουν κάποιοι που απα­ξιώ­νουν κάθε επόμενη γενιά, που λοι­δω­ρούν τη νέα γενιά. Υπάρ­χουν, όμως, και άλλοι, και είναι οι περισ­σό­τε­ροι, που πιστεύ­ουν σε αυτή τη γενιά, σε εσάς.

Ένας από αυτούς είμαι και εγώ. Ήμουν και την προη­γού­μενη χρονιά στη Βουλή των Εφήβων. Και είδα μια νέα γενιά με ιδέες, θέληση, μια γενιά που έχει το δικό της φως, δεν είναι ετε­ρό­φωτη.

Μια γενιά που αμφι­σβη­τεί και έχει κριτική στάση.

Μια γενιά που ανα­κα­λύ­πτει τη δική της Ελλάδα, που διεκ­δι­κεί μια Ελλάδα πολύ καλύ­τερη από αυτήν που της παρα­δί­δουμε εμείς».