Ι. Χατζηθεοδοσίου: «Αν δεν στηριχθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα υπάρξουν αρνητικές συνέπειες για όλη την οικονομία»

Κύριε Χατζη­θε­ο­δο­σίου, να ξεκι­νή­σουμε από τις εξαγ­γε­λίες του πρω­θυ­πουρ­γού από τη Δ.Ε.Θ. Εκτι­μάτε ότι μπορούν να ικα­νο­ποι­ή­σουν τις χιλιά­δες μικρές και μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις και να ενι­σχύ­σουν –ουσια­στικά, όπως δηλώνει- την οικο­νο­μία;

Για να μπο­ρέ­σουμε να μιλή­σουμε για την όποια ικα­νο­ποί­ηση των χιλιά­δων μικρών και μικρο­με­σαίων επι­χει­ρή­σεων, θα έπρεπε να ακού­σουμε και για μέτρα που τις αφορούν. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνέβη και ομολογώ ότι είναι η πρώτη φορά –του­λά­χι­στον στα τελευ­ταία 25 χρόνια που εγώ παρα­κο­λουθώ τις εξαγ­γε­λίες του εκά­στοτε πρω­θυ­πουρ­γού από τη Δ.Ε.Θ. – που δεν υπήρξε καμία αναφορά στους μικρο­με­σαί­ους. Και αυτό κάτι σημαί­νει. Όντως, ο πρω­θυ­πουρ­γός ανα­κοί­νωσε μία σειρά από μέτρα που στο­χεύ­ουν όμως στην στήριξη κυρίως των νοι­κο­κυ­ριών και πιο συγκε­κρι­μένα των πιο ευά­λω­των, με στόχο την ενί­σχυση του εισο­δή­μα­τός τους. Αυτό δεν μας βρίσκει αντί­θε­τους σε καμία περί­πτωση, καθώς δεν ξεχνάμε ότι οι μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις εξαρ­τώ­νται από τους πολίτες-καταναλωτές. Όμως, η όποια στήριξη στη μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα θα είναι υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις και σίγουρα όχι άμεση.

Δηλαδή θα ενι­σχυ­θούν από το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των κατα­να­λω­τών από την στιγμή που οι συμπο­λί­τες μας απο­φα­σί­σουν να το ρίξουν στην αγορά. Πόσο πιθανό όμως είναι κάτι τέτοιο, αφού μέχρι σήμερα τα εισο­δή­ματα τους δεν αρκούν για να βγάλουν το μήνα και κυρίως για να αντε­πε­ξέλ­θουν στους αυξη­μέ­νους λογα­ρια­σμούς του ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, του φυσικού αερίου, των καυ­σί­μων, των προ­ϊ­ό­ντων στα σούπερ μάρκετ;

Άρα είναι πολύ πιθανό να μην κατευ­θυν­θούν επι­πλέον χρήματα στους μικρο­με­σαί­ους οι οποίοι τους τελευ­ταί­ους μήνες αγω­νί­ζο­νται με νύχια και με δόντια να αντα­πο­κρι­θούν στις υπο­χρε­ώ­σεις τους. Και μάλιστα με αισθητά μειω­μέ­νους τζίρους σε σύγκριση με το παρελ­θόν.

Επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η οικο­νο­μία μας προ­έρ­χε­ται από μία δεκαετή περι­πέ­τεια με την επιβολή των μνη­μο­νίων και από μία δύσκολη διετία λόγω των συνε­πειών της παν­δη­μίας. Και αυτές οι αντί­ξοες συν­θή­κες έχουν αφήσει το απο­τύ­πωμά τους στη μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα.

Η ελλη­νική οικο­νο­μία, όπως είναι δομη­μένη, εξαρ­τά­ται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις μικρο­με­σαίες επι­χει­ρή­σεις οι οποίες απο­τε­λούν το 99,9% του συνόλου των επι­χει­ρή­σεων της χώρας και προ­σφέ­ρουν το 83% των θέσεων απα­σχό­λη­σης στον ιδιω­τικό τομέα.

Αν αυτές οι επι­χει­ρή­σεις δεν στη­ρι­χθούν και δεν ανα­πτυ­χθούν, είναι βέβαιο ότι θα υπάρ­ξουν αρνη­τι­κές συνέ­πειες για όλη την οικο­νο­μία.

Απαντες δηλώ­νουν ότι ο χει­μώ­νας που έρχεται θα είναι δύσκο­λος για νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις. Τελικά τι πρέπει να γίνει και τι προ­τεί­νετε εσείς; Ποια περι­θώ­ρια έχει η κυβέρ­νηση να ενι­σχύ­σει την οικο­νο­μία;

Είναι γεγονός ότι όλοι –από τον πρω­θυ­πουργό και τα στελέχη της κυβέρ­νη­σης μέχρι ξένους υψη­λό­βαθ­μους αξιωματούχους- εκτι­μούν ότι αυτός ο χει­μώ­νας θα είναι ο δυσκο­λό­τε­ρος από το τέλος του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου και μετά. Το θέμα όμως δεν είναι η δια­πί­στωση αλλά η ανάληψη δράσης έτσι ώστε να περιο­ρί­σουμε τις συνέ­πειες της ενερ­γεια­κής ακρί­βειας, του υψηλού πλη­θω­ρι­σμού και των συνεχών ανα­τι­μή­σεων. Μόνο αν η κυβέρ­νηση απο­φα­σί­σει να λάβει μέτρα για να μειώσει τις τιμές θα μπο­ρέ­σουμε να μιλή­σουμε για «ανάσα» και των νοι­κο­κυ­ριών και των επι­χει­ρή­σεων. Και κάτι τέτοιο δεν επι­τυγ­χά­νε­ται με επι­δο­μα­τική πολι­τική, αλλά με στο­χευ­μέ­νες δράσεις.

Το Επαγ­γελ­μα­τικό Επι­με­λη­τή­ριο Αθηνών έχει ήδη προ­τεί­νει μία δέσμη μέτρων που εφόσον εφαρ­μο­στούν, μπορούν να συμ­βά­λουν στην απο­κλι­μά­κωση της κατά­στα­σης. Το πρώτο είναι η επιβολή πλαφόν στην τιμή της ενέρ­γειας. Κάποιες ευρω­παϊ­κές χώρες το έχουν ήδη εφαρ­μό­σει και κάποιες άλλες το μελε­τούν πολύ σοβαρά. Το δεύτερο είναι η μείωση του ΕΦΚ στα καύσιμα και του ΦΠΑ από το 13% στο 6% για βασικά αγαθά. Και οι δύο αυτές μειώ­σεις θα έχουν θετικό αντί­κρι­σμα, τόσο στους οικο­νο­μι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς των νοι­κο­κυ­ριών όσο και στη λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σεων.

Ένα άλλο μέτρο είναι μία ρύθμιση 120 δόσεων για το σύνολο των οφειλών, έτσι ώστε να στα­μα­τή­σει να αυξά­νε­ται το ιδιω­τικό χρέος και κυρίως να απο­κτή­σουν προ­ο­πτική βιω­σι­μό­τη­τας εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις που έχουν «γονα­τί­σει» από το βάρος τόσων υπο­χρε­ώ­σεων. Επίσης, έφτασε η ώρα να απαλ­λα­γούν οι επαγ­γελ­μα­τίες από επα­χθείς μνη­μο­νια­κές υπο­χρε­ώ­σεις, όπως το Τέλος Επι­τη­δεύ­μα­τος. Πρό­κει­ται για ένα χαράτσι που απο­τε­λεί τρο­χο­πέδη για το επι­χει­ρείν.

Τέλος, είναι ανα­γκαίο να ενι­σχυ­θεί η ρευ­στό­τητα των επι­χει­ρή­σεων και αυτό μπορεί να επι­τευ­χθεί μέσω του επα­να­σχε­δια­σμού αξιο­ποί­η­σης των πόρων του Ταμείου Ανά­καμ­ψης και του ΕΣΠΑ. Το να ενι­σχύ­ο­νται μόνο οι μεγάλες επι­χει­ρή­σεις, δεν οδηγεί πουθενά. Ίσα ίσα που μεγα­λώ­νει την «ψαλίδα» και αυξάνει τον αθέμιτο αντα­γω­νι­σμό σε βάρος των μικρό­τε­ρων επι­χει­ρή­σεων. Αν δεν υπάρξει μέριμνα για τη μικρο­με­σαία επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τητα και δεν στη­ρι­χθεί επαρκώς από τα κοι­νο­τικά κον­δύ­λια, θεω­ρεί­ται βέβαιο ότι κατά τη διάρ­κεια του χειμώνα χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις θα ανα­γκα­στούν να βάλουν λουκέτο. Και αυτή θα είναι κατα­στρο­φική εξέλιξη, τόσο για το επι­χει­ρείν όσο και για την οικο­νο­μία και την κοι­νω­νία.

Δεν δια­φω­νούμε ότι απαι­τεί­ται μία αλλαγή του παρα­γω­γι­κού μοντέ­λου της χώρας, όμως αυτή δεν μπορεί να γίνει βίαια αφή­νο­ντας χωρίς δίχτυ προ­στα­σίας έναν μεγάλο αριθμό επι­χει­ρή­σεων. Χρειά­ζε­ται σχέδιο και μάλιστα μακράς διάρ­κειας καθώς η νέα κρίση δεν ανα­μέ­νε­ται να τελειώ­σει άμεσα. Και σίγουρα απαι­τεί­ται η ευρύ­τερη συνερ­γα­σία των πολι­τι­κών δυνά­μεων της χώρας και των φορέων που ασχο­λού­νται με το επι­χει­ρείν, έτσι ώστε το σχέδιο αυτό να είναι εφαρ­μό­σιμο και να μην μείνει στα χαρτιά.

Σίγουρα τα δημο­σιο­νο­μικά περι­θώ­ρια δεν είναι ανε­ξά­ντλητα όμως εκτιμώ ότι αξίζει να δοθεί βάρος από την Πολι­τεία στην ουσια­στική στήριξη των μικρών και των μεσαίων επι­χει­ρή­σεων. Το βέβαιο είναι ότι πρέπει να αλλάξει το μίγμα της πολι­τι­κής καθώς οι μέχρι τώρα δράσεις δεν έχουν κατα­φέ­ρει να αλλά­ξουν τα δεδο­μένα. Αυτό δεν είναι κάτι που λέμε οι μικρο­με­σαίοι, αλλά το απο­δει­κνύ­ουν τα γεγο­νότα. Το πρό­βλημα δεν έχει χτυ­πη­θεί μέχρι τώρα στη ρίζα του και εκεί ακριβώς πρέπει να εστιά­σουμε.

Η του­ρι­στική περί­ο­δος εξε­λί­χθηκε ανέλ­πι­στα καλά και μάλιστα συνε­χί­ζε­ται σε πολλές, του­ρι­στι­κές περιο­χές. Η κυβέρ­νηση (δια του κ. Χ. Σταϊ­κούρα) δηλώνει ότι αυτό, έχει δημιουρ­γή­σει δημο­σιο­νο­μικό χώρο. Πώς το σχο­λιά­ζετε;

Η του­ρι­στική κίνηση πήγε καλύ­τερα από ό,τι προ­έ­βλε­παν κάποιοι και αυτό είναι πολύ θετικό καθώς υπήρξαν πολ­λα­πλά οφέλη για την οικο­νο­μία. Και είμαι βέβαιος ότι μπορεί να δοθεί και συνέ­χεια καθώς στόχος όλων μας πρέπει να είναι η επι­μή­κυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Εμείς στο Επαγ­γελ­μα­τικό Επι­με­λη­τή­ριο εργα­ζό­μα­στε με πρό­γραμμα προς αυτή την κατεύ­θυνση, καθώς μόνο θετικά απο­τε­λέ­σματα μπορεί να έχει. Βασική μας επι­δί­ωξη είναι να μετα­τρέ­ψουμε την Αθήνα σε του­ρι­στικό προ­ο­ρι­σμό και όχι να είναι απλώς ένας ενδιά­με­σος σταθμός. Έχουμε στενή συνερ­γα­σία με το Δήμο Αθη­ναίων και με τον ΕΟΤ και βρι­σκό­μα­στε στη φάση υλο­ποί­η­σης ενός πρό­τζεκτ του Επι­με­λη­τη­ρίου μας που μπορεί πραγ­μα­τικά να αυξήσει τον του­ρι­σμό στην πόλη. Ανα­φέ­ρο­μαι στο Agora Athens, που έχει ως στόχο την ανά­δειξη του ιστο­ρι­κού εμπο­ρι­κού κέντρου, δηλαδή την ευρύ­τερη περιοχή Πλάκα-Μοναστηράκι, προς όφελος της τοπικής επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Γενι­κό­τερα ο του­ρι­σμός, η βαριά βιο­μη­χα­νία της Ελλάδας όπως συνη­θί­ζουμε να λέμε, είναι καθο­ρι­στι­κός παρά­γο­ντας για την αύξηση του ΑΕΠ και οφεί­λουμε όλοι να δώσουμε τη δέουσα προσοχή στην εξέλιξή του. Η δυνα­μική υπάρχει. Απαι­τεί­ται και σε αυτόν τον τομέα προ­σε­κτι­κός σχε­δια­σμός για ακόμα καλύ­τερα απο­τε­λέ­σματα.

Η φετινή εξαι­ρε­τικά θετική πορεία του του­ρι­σμού είναι επόμενο να έχει δημιουρ­γή­σει περισ­σό­τερο δημο­σιο­νο­μικό χώρο. Είναι ευκαι­ρία λοιπόν η κυβέρ­νηση να εφαρ­μό­σει ένα άλλο σχέδιο δράσης για την αντι­με­τώ­πιση του κύματος ακρί­βειας που πλήττει όλο και περισ­σό­τερο και τα νοι­κο­κυ­ριά και τις επι­χει­ρή­σεις, εστιά­ζο­ντας στην πρόοδο της μικρο­με­σαίας επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας. Δεν το λέμε επη­ρε­α­σμέ­νοι από κάποια ιδε­ο­λη­ψία, αλλά από τη βεβαιό­τητα ότι μαζί με τις μικρές και μεσαίες επι­χει­ρή­σεις ανα­πτύσ­σε­ται συνο­λικά η οικο­νο­μία μας. Και αυτό είναι το ζητού­μενο σήμερα. Να τις κρα­τή­σουμε «ζωντα­νές» και να τις δούμε να ανα­πτύσ­σο­νται κι άλλο. Γιατί αυτές δημιουρ­γούν περισ­σό­τε­ρες θέσεις εργα­σίας, παρά­γουν πλούτο και είναι σε θέση να απο­τε­λέ­σουν την «αιχμή του δόρατος» για να ξεπε­ρά­σουμε τη νέα κρίση και να ελπί­ζουμε σε καλύ­τε­ρες μέρες.