Παρέμβαση του κ. Μάνου Κόνσολα – Βουλευτή Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας

ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ή ΟΧΙ;

Tεράστιες οι ευθύνες του γ.γ του ΕΣΠΑ που απέ­κλεισε χιλιά­δες επι­χει­ρή­σεις του Ν.Αιγαίου από το Πρό­γραμμα Ενί­σχυ­σης ΜΜΕ

Σε μια συγκυ­ρία που το μεγάλο ζητού­μενο είναι η επα­νεκ­κί­νηση της οικο­νο­μίας, η στήριξη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και οι επεν­δύ­σεις, κάποιοι βρί­σκο­νται και κινού­νται σε ένα παράλ­ληλο κόσμο.

Στον κόσμο των γρα­φειο­κρα­τι­κών αγκυ­λώ­σεων και των δικών τους νόμων και κανόνων.

Στο Πρό­γραμμα Ενί­σχυ­σης των Μικρο­με­σαίων Επι­χει­ρή­σεων, που δρα­στη­ριο­ποιού­νται στους τομείς του του­ρι­σμού, της μετα­ποί­η­σης, του εμπο­ρίου και των υπη­ρε­σιών, είχαν στη­ρί­ξει τις ελπίδες τους χιλιά­δες μικροί και μεσαίοι επι­χει­ρη­μα­τίες στο Νότιο Αιγαίο.

Πραγ­μα­το­ποί­η­σαν επεν­δύ­σεις και ανέ­με­ναν τη χρη­μα­το­δό­τηση τους από το Πρό­γραμμα.

Στη­ρί­χθη­καν και στην υπουρ­γική απόφαση, που έδινε το δικαί­ωμα στις επι­χει­ρή­σεις να εντα­χθούν ορι­στικά στο πρό­γραμμα χρη­μα­το­δό­τη­σης, με την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα έχουν ολο­κλη­ρώ­σει το 30% της επέν­δυ­σης (με δικά τους χρήματα έως τότε) μέχρι τις 28 Φεβρουα­ρίου.

Η σχετική απόφαση του Υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης εκδό­θηκε στις 30.10.2013 σε μια προ­σπά­θεια να αρχίσει να κινεί­ται η πραγ­μα­τική οικο­νο­μία.

Δια­φο­ρε­τική άποψη όμως είχε ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του ΕΣΠΑ κ.Γιαν­νού­σης.

Με εγκύ­κλιο του στις 22.11.2013, 20 μέρες μετά, έβαλε τους δικούς του κανόνες. Καθό­ρισε ότι το αίτημα επα­λή­θευ­σης της εκτέ­λε­σης του 30% της επέν­δυ­σης από τις επι­χει­ρή­σεις θα υπο­βάλ­λε­ται μία και μονα­δική φορά. Δεν θα δίνεται η δυνα­τό­τητα στον επι­χει­ρη­μα­τία να προ­σκο­μί­σει ένα δικαιο­λο­γη­τικό σε μετα­γε­νέ­στερο χρόνο και φυσικά πριν τις 30 Ιουνίου, που ήταν η κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία για την ένταξη ή την απόρ­ριψη των επεν­δυ­τι­κών σχεδίων.

Δεν έμεινε μόνο εκεί ο κ.Γενικός Γραμ­μα­τέας του ΕΣΠΑ.

Απα­γό­ρευσε από τους αξιο­λο­γη­τές να έρχο­νται σε επαφή με τους επι­χει­ρη­μα­τίες που είχαν κατα­θέ­σει πρόταση και υλο­ποιού­σαν επεν­δύ­σεις, προ­κει­μέ­νου να τους ζητή­σουν ένα πιστο­ποι­η­τικό ή δικαιο­λο­γη­τικό προ­κει­μέ­νου να ολο­κλη­ρω­θεί πιο γρήγορα η αξιο­λό­γηση.

Προ­χω­ρούσε ακόμα και την ύστατη ώρα σε τρο­πο­ποι­ή­σεις στον κατά­λογο των δικαιο­λο­γη­τι­κών που απαι­τού­νταν, ενώ πολλά από τα δικαιο­λο­γη­τικά που ζητού­νταν έρχο­νταν σε σύγκρουση με την κείμενη φορο­λο­γική νομο­θε­σία.

Και όλα αυτά παρά τις οχλή­σεις και τις επι­ση­μάν­σεις των επι­με­λη­τη­ρίων, των ενδιά­με­σων φορέων δια­χεί­ρι­σης και των αξιο­λο­γη­τών.

Ποια είναι σήμερα η εικόνα.

Μικροί και Μεσαίοι επι­χει­ρη­μα­τίες επέν­δυ­σαν χρήματα, εμπι­στεύ­θη­καν ένα Κράτος που αρχικά ενέ­κρινε τις προ­τά­σεις του και στη συνέ­χεια τις απέ­νταξε, θέτο­ντας το ίδιο εμπόδια. Γιατί ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του ΕΣΠΑ είναι κρα­τι­κός λει­τουρ­γός, δεν είναι Κράτος εν Κράτει.

Και οι άνθρω­ποι αυτοί έχασαν τα χρήματα που επέν­δυ­σαν και κάποιοι από αυτούς βρί­σκο­νται σε οικο­νο­μικό αδιέ­ξοδο και απελ­πι­σία.

Στο Νότιο Αιγαίο η κατά­σταση είναι τραγική, η απόρ­ριψη των επεν­δυ­τι­κών σχεδίων ΜΜΕ της περιο­χής μας, ξεπερνά το 30% ενώ σε όλη την υπό­λοιπη χώρα( πλην Αττικής και Β.Αιγαίου) μόλις που υπερ­βαί­νει το 2%.

Κάποιος που δεν δίνει τη δυνα­τό­τητα σε μικρούς και μεσαί­ους επι­χει­ρη­μα­τίες να προ­σκο­μί­σουν δικαιο­λο­γη­τικά και συμπλη­ρω­μα­τικά στοι­χεία πριν τις 30.6 ή και προ­γε­νέ­στερα για επεν­δύ­σεις και έργα που έχουν ήδη κάνει, προ­κει­μέ­νου να εντα­χθούν ορι­στικά στο πρό­γραμμα και να χρη­μα­το­δο­τη­θούν, είναι σαφές ότι δεν έχει επί­γνωση της κατά­στα­σης στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία και στην ελλη­νική μικρο­με­σαία επι­χεί­ρηση.

Και η δια­τύ­πωση αυτή είναι επιει­κής.

Αν θέλουμε επεν­δύ­σεις ή όχι δεν είναι το μονα­δικό ερώτημα που υπάρχει.

Υπάρχει και ένα δεύτερο και πιο σημα­ντικό: τι τον χρεια­ζό­μα­στε τον Γενικό Γραμ­μα­τέα του ΕΣΠΑ; Ποια είναι η χρη­σι­μό­τητα του όταν ο ίδιος θέτει ανυ­πέρ­βλητα εμπόδια στη χρη­μα­το­δό­τηση επεν­δυ­τι­κών πρω­το­βου­λιών και επι­χει­ρή­σεων και στην παροχή ρευ­στό­τη­τας στην οικο­νο­μία;

Η πολι­τική ηγεσία του Υπουρ­γείου Ανά­πτυ­ξης γνω­ρί­ζει τι πρέπει να κάνει.

Το αυτο­νό­ητο.