Το Ελληνικό Δημόσιο αστικώς υπεύθυνο για τις υπεξαιρέσεις ανθυποπλοίαρχου στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Ρόδου

Ακόμη μια πτυχή της πολύ­κρο­της υπό­θε­σης υπε­ξαί­ρε­σης στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου από ανθυ­πο­πλοί­αρχο, που απα­σχό­λησε για μεγάλο χρονικό διά­στημα την επι­και­ρό­τητα, εξε­τά­στηκε από το Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο με την 524/2022 απόφασή του έκανε δεκτή την αγωγή που άσκησε το «Μετο­χικό Ταμείο Ναυ­τι­κού» με την οποία ζητή­θηκε να υπο­χρε­ω­θεί το Ελλη­νικό Δημόσιο καθώς και ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος του Λιμε­νι­κού Σώματος, να του κατα­βά­λουν, νομι­μο­τό­κως από την επίδοση της αγωγής απο­ζη­μί­ωση για την απο­κα­τά­σταση της ζημίας που υπέστη από την παρά­νομη συμπε­ρι­φορά του.

Ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος ενερ­γώ­ντας ως τομε­άρ­χης του Κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου, εντε­ταλ­μέ­νος για την είσπραξη λιμε­νι­κών τελών υπέρ του ενά­γο­ντος, κατά το χρονικό διά­στημα 20-12-2006 έως 11-10-2007 ιδιο­ποι­ή­θηκε παρά­νομα ποσό 10.586 ευρώ, προ­ερ­χό­μενο από ποσοστό 5% επί εισπρα­χθέ­ντων λιμε­νι­κών τελών ύψους 211.681,53 ευρώ.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η αγωγή κατά το μέρος που στρέ­φε­ται κατά του ανθυ­πο­πλοί­αρ­χου είναι απα­ρά­δε­κτη καθώς παθη­τικά νομι­μο­ποιού­μενο στην αγωγή είναι μόνο το Δημόσιο ή το νομικό πρόσωπο δημο­σίου δικαίου που είναι υπόχρεα προς ικα­νο­ποί­ηση της χρη­μα­τι­κής αξίωσης από έννομη σχέση δημο­σίου δικαίου.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης σύμφωνα με την απόφαση έχει ως εξής:

Ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος ορί­στηκε εντε­ταλ­μέ­νος και υπό­λο­γος βεβαί­ω­σης, είσπρα­ξης και από­δο­σης πλοη­γι­κών και λιμε­νι­κών τελών, έχοντας την υπο­χρέ­ωση να απο­δί­δει τα εισπρατ­τό­μενα ποσά στο Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο κατά ποσοστό 87%, στο Ναυτικό Απο­μα­χικό Ταμείο κατά ποσοστό 8% και στο Μετο­χικό Ταμείο Ναυ­τι­κού κατά ποσοστό 5%.

Το ως άνω όργανο, ωστόσο, κατά την εκτέ­λεση των καθη­κό­ντων, που του είχαν ανα­τε­θεί, κατά το χρονικό διά­στημα από 20-12-2006 έως 11-10-2007 δεν απέδωσε στο ενάγον ως όφειλε ποσοστό 5% των λιμε­νι­κών τελών, με απο­τέ­λε­σμα τη δημιουρ­γία ισό­πο­σου ελλείμ­μα­τος σε αυτό.

Εξάλλου, συνε­πεία των πράξεων αυτών, κινή­θηκε σε βάρος του τόσο πει­θαρ­χική όσο και ποινική δια­δι­κα­σία.

Ειδι­κό­τερα, την 11-10-2007, υπο­βλή­θηκε στον Εισαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου «Πρα­κτικό Ελέγχου» των αντι­πλοιάρ­χου Λιμε­νι­κού Σώματος Σαρη­γιάννη Γ. και υπο­πλοιάρ­χου Λιμε­νι­κού Σώματος Βασι­λα­κούδη Δ. με το οποίο δια­πι­στώ­θηκε μεταξύ άλλων έλλειμμα στο Ταμείο Είσπρα­ξης – Από­δο­σης Λιμε­νι­κών Τελών του ενά­γο­ντος με υπόλογο κατά το κρίσιμο χρονικό διά­στημα τον ανθυ­πο­πλοί­αρχο.

Την ίδια ημέρα, και κατόπιν πρω­το­βου­λιών του Λιμε­νι­κού Σώματος για την απο­κά­λυψη του ελλείμ­μα­τος, ο Εισαγ­γε­λέας Πρω­το­δι­κών Ρόδου διέταξε προ­α­νά­κριση κατά την αυτό­φωρη δια­δι­κα­σία ενώ κατόπιν της Δια­τα­γής του αρχηγού του Λιμε­νι­κού Σώματος, ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος τέθηκε σε αργία.

Την 20-11-2007 ο Α’ υπαρ­χη­γός του Λιμε­νι­κού Σώματος με απόφασή του παρέ­πεμψε τον ανωτέρω στο Πρω­το­βάθ­μιο Ανα­κρι­τικό Συμ­βού­λιο για Ανω­τέ­ρους και Κατω­τέ­ρους Αξιω­μα­τι­κούς του Λιμε­νι­κού Σώματος με το ερώτημα της από­τα­ξης, ενώ, ενόψει της απευ­θείας κίνησης της πει­θαρ­χι­κής δια­δι­κα­σίας, την 26-11-2007, με την 1127/1102/07 διαταγή του αρχηγού του Λιμε­νι­κού Σώματος απο­φα­σί­σθηκε η ακύρωση της διε­νερ­γού­με­νης Ε.Δ.Ε.

Με το από 10-01-2008 Πρα­κτικό Γνω­μο­δό­τη­σης, το Πρω­το­βάθ­μιο Ανα­κρι­τικό Συμ­βού­λιο απε­φάνθη ομο­φώ­νως ότι υπήρχε λόγος ο ανωτέρω ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος να απο­τα­χθεί για πράξεις που θίγουν την τιμή, την αξιο­πρέ­πεια και την υπόληψη του στρα­τιω­τι­κού ή το κύρος του Σώματος ή μαρ­τυ­ρούν έλλειψη ακε­ραιό­τη­τας και δια­φθορά χαρα­κτήρα καθώς και για βαριά παρα­πτώ­ματα σχετικά με την υπη­ρε­σία ή την πει­θαρ­χία.

Την 06-03-2008, ο ανθυ­πο­πλοί­αρ­χος κατέ­θεσε προ­σφυγή κατά του ανωτέρω πρα­κτι­κού γνω­μο­δό­τη­σης ενώπιον του Δευ­τε­ρο­βάθ­μιου Ανα­κρι­τι­κού Συμ­βου­λίου για Ανω­τέ­ρους (πλην πλοιάρ­χους) και Κατω­τέ­ρους Αξιω­μα­τι­κούς του Λιμε­νι­κού Σώματος, ενώ την 10-06-2008 ο Α’ υπαρ­χη­γός του Λιμε­νι­κού Σώματος με διαταγή του τον παρέ­πεμψε στο Συμ­βού­λιο αυτό, το οποίο με το από 19-01-2009 Πρα­κτικό Γνω­μο­δό­τη­σής του απε­φάνθη ομο­φώ­νως υπέρ της από­τα­ξής του.

Εξάλλου, με την αμε­τά­κλητη απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου κατα­δι­κά­σθηκε σε συνο­λική ποινή κάθειρ­ξης 9 ετών για το αδίκημα της υπε­ξαί­ρε­σης στην υπη­ρε­σία κατ’ εξα­κο­λού­θηση με βλάβη του Δημο­σίου με την αιτιο­λο­γία ότι κατά το χρονικό διά­στημα από 20-12-2006 έως 11-10-2007, με περισ­σό­τε­ρες πράξεις που συνι­στούν εξα­κο­λού­θηση του ίδιου εγκλή­μα­τος που στρέ­φε­ται κατά του Δημο­σίου και, μεταξύ άλλων νομικών προ­σώ­πων, και κατά Μετο­χι­κού Ταμείου Ναυ­τι­κού ιδιο­ποι­ή­θηκε παρά­νομα ποσά συνο­λι­κού ύψους 343.567,38 ευρώ, το οποίο απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας, η δε ζημία που προ­ξε­νή­θηκε στο Δημόσιο και στα νομικά πρόσωπα, με αντί­στοιχο δικό του όφελος από την πράξη του αυτή υπερ­βαί­νει συνο­λικά το ποσό των 150.000 ευρώ και για το αδίκημα της απι­στίας περί την υπη­ρε­σία.

Το Δικα­στή­ριο έκρινε ότι η ανωτέρω παρα­νο­μία απο­δί­δε­ται στο Ελλη­νικό Δημόσιο, δεδο­μέ­νου ότι προ­κλή­θηκε από όργανο αυτού κατά την εκτέ­λεση των υπη­ρε­σια­κών του καθη­κό­ντων που του είχαν ανα­τε­θεί από τον κεντρικό λιμε­νάρχη Ρόδου, χωρίς δικαί­ωμα επι­λο­γής του ενά­γο­ντος ενώ, εξάλλου, από το ενα­γό­μενο κινή­θηκε πει­θαρ­χική δια­δι­κα­σία σε βάρος του που οδήγησε σε απόταξή του από την υπη­ρε­σία, χωρίς να ασκεί καμία επιρροή στην κρίση αυτή το γεγονός ότι θεω­ρή­θηκε υπό­λο­γος του ενά­γο­ντος.

Εκρινε ότι στην προ­κει­μένη περί­πτωση θεμε­λιώ­νε­ται, κατά τις δια­τά­ξεις του άρθρου 105 ΕισΝΑΚ, αστική ευθύνη του ενα­γο­μέ­νου Ελλη­νι­κού Δημο­σίου για απο­ζη­μί­ωση του ενά­γο­ντος.