ΓΣΕΕ: Ούτε μία εβδομάδα διακοπές το 44% των εργαζομένων

Έρευ­να του Ευ­ρω­παϊ­κού Συν­δι­κα­λι­στι­κού Ιν­στι­τού­του απο­δει­κνύ­ει ότι η χώρα μας κα­τέ­χει από τα με­γα­λύ­τε­ρα πο­σο­στά ερ­γα­ζο­μέ­νων που δεν μπο­ρούν να κά­νουν δια­κο­πές έστω μιας εβδο­μά­δας.

Σύμ­φω­να με τη με­λέ­τη την οποία κοι­νο­ποί­η­σε η Συ­νο­μο­σπον­δία Ευ­ρω­παϊ­κών Συν­δι­κά­των καθώς και η ΓΣΕΕ, πε­ρισ­σό­τε­ροι από 38 εκα­τομ­μύ­ρια άν­θρω­ποι στην Ευ­ρώ­πη δεν αντέ­χουν οι­κο­νο­μι­κά να πάνε δια­κο­πές για μια εβδο­μά­δα πα­ρό­τι ερ­γά­ζο­νται. Η κρίση του κό­στους ζωής προ­σθέ­τει πίεση στους ερ­γα­ζό­με­νους και αυ­ξά­νο­νται τα πο­σο­στά που δεί­χνουν τον αγώνα τους να τα βγά­λουν πέρα και ότι οι δια­κο­πές γί­νο­νται ακόμη πιο απρό­σι­τες. Το πο­σο­στό του πλη­θυ­σμού που δεν είχε την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα για δια­κο­πές έχει αυ­ξη­θεί σε πε­ρισ­σό­τε­ρα από τα μισά κράτη-μέλη της ΕΕ από το 2019, ενώ ακόμη και το πο­σο­στό των ερ­γα­ζο­μέ­νων που δεν είχε αυτή την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα έχει αυ­ξη­θεί σε 11 χώρες.

Η Ρου­μα­νία, η Ελ­λά­δα και η Λι­θουα­νία έχουν το με­γα­λύ­τε­ρο πο­σο­στό ερ­γα­ζο­μέ­νων που δεν μπο­ρούν να φύ­γουν δια­κο­πές για μια εβδο­μά­δα. Η Ιτα­λία (8 εκα­τομ­μύ­ρια), η Ισπα­νία (4,6 εκα­τομ­μύ­ρια) και η Γαλ­λία (4,1 εκα­τομ­μύ­ρια) έχουν τον με­γα­λύ­τε­ρο αριθ­μό ερ­γα­ζο­μέ­νων που χά­νουν τις δια­κο­πές. Αυτό συ­μπί­πτει με την αύ­ξη­ση του πο­σο­στού των κερ­δών των ευ­ρω­παϊ­κών εται­ρειών, που ση­μαί­νει ότι τα στε­λέ­χη και οι μέ­το­χοι συσ­σώ­ρευ­σαν πε­ρισ­σό­τε­ρα χρή­μα­τα οι ίδιοι εις βάρος των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Τα στοι­χεία βα­σί­ζο­νται σε ανά­λυ­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Συν­δι­κα­λι­στι­κού Ιν­στι­τού­του επάνω στα «μι­κρο­δε­δο­μέ­να» της Eurostat, τα οποία δεν είναι δη­μο­σί­ως δια­θέ­σι­μα. Ο συ­νο­λι­κός αριθ­μός των ερ­γα­ζο­μέ­νων που δεν αντέ­χουν οι­κο­νο­μι­κά να πάνε δια­κο­πές υπο­λο­γί­στη­κε από το ΕΣΙ με βάση τα πο­σο­στά που πα­ρέ­χει η Eurostat.

Η «φτώ­χεια των δια­κο­πών» είναι πολύ πι­θα­νό να επι­δει­νω­θεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο, ως απο­τέ­λε­σμα της κρί­σης του κό­στους ζωής και του πλη­θω­ρι­σμού, υπο­γραμ­μί­ζο­ντας την ανά­γκη για τους ερ­γα­ζό­με­νους σε όλη την Ευ­ρώ­πη να λά­βουν μια αξιο­πρε­πή αύ­ξη­ση μι­σθών αυτό το κα­λο­καί­ρι. Η ΣΕΣ ζητά επεί­γο­ντα μέτρα για την αντι­με­τώ­πι­ση της έκτα­κτης ανά­γκης που βρί­σκο­νται οι μι­σθοί στην Ευ­ρώ­πη. Η Ε.Ε. και οι εθνι­κές κυ­βερ­νή­σεις πρέ­πει επί­σης να στη­ρί­ξουν τους ερ­γα­ζό­με­νους με μέτρα που θα αμ­βλύ­νουν την κρίση των τιμών της ενέρ­γειας και των τρο­φί­μων και θα πα­ρά­σχουν ει­σο­δη­μα­τι­κή στή­ρι­ξη.

Σχο­λιά­ζο­ντας τα ευ­ρή­μα­τα της έρευ­νας, η Ανα­πλη­ρώ­τρια Γε­νι­κή Γραμ­μα­τέ­ας της ΣΕΣ Esther Lynch δή­λω­σε: «Αυτό το κα­λο­καί­ρι η δια­βί­ω­ση σί­γου­ρα δεν είναι εύ­κο­λη για εκα­τομ­μύ­ρια ερ­γα­ζό­με­νους που δεν αντέ­χουν οι­κο­νο­μι­κά να κά­νουν ένα διά­λειμ­μα με τις οι­κο­γέ­νειές τους παρά τη σκλη­ρή δου­λειά τους σε εβδο­μα­διαία βάση».

«Οι δια­κο­πές δεν πρέ­πει να είναι πο­λυ­τέ­λεια. Οι δια­κο­πές είναι ση­μα­ντι­κό μέρος της δια­σφά­λι­σης της υγεί­ας και της ευ­η­με­ρί­ας των ερ­γα­ζο­μέ­νων αλλά φαί­νο­νται πολύ μα­κρι­νές για πολ­λούς που αγω­νί­ζο­νται απλώς να έχουν φα­γη­τό στο τρα­πέ­ζι τους και να πλη­ρώ­σουν το ενοί­κιο εν μέσω της κρί­σης του κό­στους ζωής».

«Στον αντί­πο­δα βρί­σκο­νται τα αφε­ντι­κά που χρη­σι­μο­ποί­η­σαν την παν­δη­μία για να κερ­δί­σουν ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρα από τα κέρδη που πα­ρά­γο­νται από το ερ­γα­τι­κό δυ­να­μι­κό τους. Η αυ­ξα­νό­με­νη ανι­σό­τη­τα των δια­κο­πών δεί­χνει ότι η ευ­ρω­παϊ­κή οι­κο­νο­μία δεν λει­τουρ­γεί για τους ερ­γα­ζό­με­νους».

«Η Ε.Ε. και οι εθνι­κές κυ­βερ­νή­σεις έχουν ευ­θύ­νη να προ­στα­τεύ­σουν και να ενι­σχύ­σουν τις συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις ως το κα­λύ­τε­ρο μέσο για να δια­σφα­λι­στεί ότι οι ερ­γα­ζό­με­νοι λαμ­βά­νουν το με­ρί­διο που τους ανα­λο­γεί και έχουν την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα να απο­λαμ­βά­νουν τη ζωή αντί απλώς να επι­βιώ­νουν. Χωρίς μια δί­καιη αύ­ξη­ση μι­σθών, οι ερ­γο­δό­τες και οι πο­λι­τι­κοί θα δουν ότι επι­στρέ­φο­ντας από τις δικές τους κα­λο­και­ρι­νές δια­κο­πές, θα αντι­με­τω­πί­σουν ένα φθι­νό­πω­ρο οργής, που θα ακο­λου­θη­θεί από ένα χει­μώ­να δυ­σα­ρέ­σκειας».