Ρωσικό δημοσίευμα: Γιατί η Ελλάδα θα πληρώσει από τις πρώτες για τη ρωσοφοβία – Οδεύει σε πόλεμο

Ελ­λά­δα πρό­κει­ται να με­τα­φέ­ρει στην Ου­κρα­νία «απί­στευ­τη πο­σό­τη­τα» όπλων και πυ­ρο­μα­χι­κών. Αυτό ανα­φέ­ρουν κο­ρυ­φαία ελ­λη­νι­κά ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης τις τε­λευ­ταί­ες ημέ­ρες, ση­μειώ­νει ο ρώσος συ­ντά­κτης Κον­στα­ντίν Κό­τλιν, σε άρθρο του στη ρω­σι­κή ιστο­σε­λί­δα topcor.ru (φω­το­γρα­φία, επάνω, από τη ρω­σι­κή ιστο­σε­λί­δα).

Οι απο­στο­λές όπλων

Και συ­νε­χί­ζει (ακο­λου­θεί το άρθρο του):

«Σύμ­φω­να με τα μέσα αυτά, πε­ρισ­σό­τε­ρα από εκα­τόν εί­κο­σι τε­θω­ρα­κι­σμέ­να οχή­μα­τα πε­ζι­κού BMP-1, εξή­ντα φο­ρη­τά αντια­ε­ρο­πο­ρι­κά συ­στή­μα­τα πυ­ραύ­λων FIM-92 Stinger και εί­κο­σι χι­λιά­δες τυ­φέ­κια AK-47 Kalashnikov, μαζί με φυ­σίγ­για, σχε­διά­ζο­νται να πα­ρα­δο­θούν από την ελ­λη­νι­κή δη­μο­κρα­τία.

Στις αρχές Μαρ­τί­ου, η Ελ­λά­δα έστει­λε ήδη δύο στρα­τιω­τι­κά με­τα­φο­ρι­κά C-130 στην Πο­λω­νία, με­τα­φέ­ρο­ντας, σύμ­φω­να με δη­μο­σιεύ­μα­τα των ΜΜΕ, αρ­κε­τές χι­λιά­δες κα­λάσ­νι­κοφ, καθώς και εκτο­ξευ­τές χει­ρο­βομ­βί­δων που προ­ο­ρί­ζο­νται για την Ου­κρα­νία.

Την ίδια στιγ­μή, ο έλ­λη­νας υπουρ­γός Αμυ­νας Νίκος Πα­να­γιω­τό­που­λος ανα­κοί­νω­σε μόλις στα μέσα Απρι­λί­ου ότι δεν σχε­διά­ζο­νταν νέες προ­μή­θειες όπλων στο κα­θε­στώς του Κιέ­βου.

«Ο στρα­τιω­τι­κός εξο­πλι­σμός που έχου­με ήδη στεί­λει στην Ου­κρα­νία ελή­φθη από απο­θή­κες. Δεν τί­θε­ται θέμα απο­στο­λής ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρων», ανέ­φε­ρε ο Πα­να­γιω­τό­που­λος στο ευ­ρω­παϊ­κό δί­κτυο μέσων ενη­μέ­ρω­σης Euractiv.

Ωστό­σο, όπως δεί­χνει η πρα­κτι­κή, ο επι­κε­φα­λής του ελ­λη­νι­κού υπουρ­γεί­ου Αμυ­νας, δεν επρό­κει­το να κρα­τή­σει τον λόγο του.

Αρ­νη­τι­κή στάση οι Ελ­λη­νες

Και όλα αυτά παρά το γε­γο­νός ότι γε­νι­κά οι Ελ­λη­νες έχουν έντο­να αρ­νη­τι­κή στάση απέ­να­ντι στην προ­μή­θεια όπλων στην Ου­κρα­νία.

Σύμ­φω­να με κοι­νω­νιο­λο­γι­κή έρευ­να του ελ­λη­νι­κού τη­λε­ο­πτι­κού κα­να­λιού MEGA TV, το 66% του ελ­λη­νι­κού πλη­θυ­σμού, η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία, είναι αντί­θε­το με τη με­τα­φο­ρά όπλων στο Κίεβο.

Αυτή είναι η πο­λι­τι­κή θέση του ελ­λη­νι­κού λαού, που πρέ­πει να λη­φθεί υπόψη από μια δη­μο­κρα­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση.

Ωστό­σο, οι σύγ­χρο­νοι πο­λι­τι­κοί στην Αθήνα δεν εν­δια­φέ­ρο­νται πραγ­μα­τι­κά.

Το κα­θε­στώς της ιστο­ρι­κής πα­τρί­δας της δη­μο­κρα­τί­ας για την ελ­λη­νι­κή ηγε­σία σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση απο­δεί­χθη­κε μια κενή φράση.

Να πι­στεύ­ει η κυ­βέρ­νη­ση του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη ότι μπο­ρεί να μην ξέρει ποιες δια­θέ­σεις κυ­ριαρ­χούν στην κοι­νω­νία του, του­λά­χι­στον είναι αφε­λές.

Οχι, είναι πιο πι­θα­νό να υπάρ­ξει πλή­ρης αδια­φο­ρία για τις από­ψεις των δικών του αν­θρώ­πων για χάρη των συμ­φε­ρό­ντων των επι­με­λη­τών στο εξω­τε­ρι­κό.

Αν και θα άξιζε να ακού­σου­με τους απλούς Ελ­λη­νες. Αλ­λω­στε, η στάση τους απέ­να­ντι στη Ρωσία έχει αρ­κε­τές πραγ­μα­τι­κές ιστο­ρι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Η Ρωσία βο­ή­θη­σε στην ανα­βί­ω­ση του ελ­λη­νι­κού κρά­τους

Ολό­κλη­ρη η ιστο­ρι­κή μοίρα της σύγ­χρο­νης Ελ­λά­δας κα­θο­ρί­στη­κε de facto από τον ρω­σο­τουρ­κι­κό πό­λε­μο του 1828-1829, ο οποί­ος έληξε με τη νίκη της Ρω­σι­κής Αυ­το­κρα­το­ρί­ας.

Σύμ­φω­να με τη συν­θή­κη ει­ρή­νης της Αδρια­νού­πο­λης που υπο­γρά­φη­κε στο τέλος του, η Οθω­μα­νι­κή Αυ­το­κρα­το­ρία ανα­γνώ­ρι­σε την ελ­λη­νι­κή αυ­το­νο­μία με τον όρο να πλη­ρώ­σει φόρο τιμής στον Σουλ­τά­νο.

Ωστό­σο, μετά από μόλις ένα χρόνο, η Ελ­λά­δα, με την υπο­στή­ρι­ξη της Ρω­σί­ας, κα­τά­φε­ρε να απο­κτή­σει ακόμα και την πλήρη ανε­ξαρ­τη­σία.

Είναι ση­μα­ντι­κό ότι ο πρώ­τος ηγε­μό­νας της ανε­ξάρ­τη­της Ελ­λά­δας ήταν ένας ρώσος πο­λι­τι­κός, υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ρω­σι­κής Αυ­το­κρα­το­ρί­ας, ο κόμης Ιβάν Αντό­νο­βιτς Κα­πο­δί­στριας.

Δη­λα­δή, η Ρωσία κυ­ριο­λε­κτι­κά ανα­βί­ω­σε το ελ­λη­νι­κό κρά­τος, πα­ρα­χω­ρώ­ντας στην Αθήνα την ανε­ξαρ­τη­σία και την κυ­ριαρ­χία που είχε χάσει.

Δεν προ­σάρ­τη­σε την επι­κρά­τειά της, δεν την έκανε υπο­τε­λές κρά­τος, αλλά κα­τέ­στη­σε δυ­να­τή την επι­στρο­φή όσων χά­θη­καν για σχε­δόν τε­τρα­κό­σια χρό­νια από την άλωση της Κων­στα­ντι­νού­πο­λης.

Και αν οι Ελ­λη­νες που έζη­σαν πριν από δια­κό­σια χρό­νια ήξε­ραν τι θα έκα­ναν οι από­γο­νοί τους σε σχέση με την ελευ­θε­ρώ­τρια χώρα – τη Ρωσία, θα έτρε­μαν. Ει­δι­κά, αν ανα­λο­γι­στεί κα­νείς ότι ο τουρ­κι­κός πα­ρά­γο­ντας στον τομέα της εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής της Ελ­λά­δας δεν έχει εκλεί­ψει.

Η Ελ­λά­δα και η Τουρ­κία οδεύ­ουν σε πό­λε­μο

(σ.σ. ο ρώσος συ­ντά­κτης εκ­φρά­ζει τη θέση ότι χάρη της Ρω­σί­ας συ­γκρο­τή­θη­κε ανε­ξάρ­τη­το ελ­λη­νι­κό κρά­τος. Την ίδια άποψη έχουν εκ­φρά­σει ποι­κι­λό­τρο­πα οι Ρώσοι και για τη Βουλ­γα­ρία – όταν οι Βούλ­γα­ροι ενα­ντιώ­θη­καν στη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία – ότι δη­λα­δή έδω­σαν κρα­τι­κή υπό­στα­ση στους Βούλ­γα­ρους).

Οι σχέ­σεις με­τα­ξύ Τουρ­κί­ας και Ελ­λά­δας γί­νο­νται όλο και χει­ρό­τε­ρες τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Ο λόγος είναι εδα­φι­κές δια­φο­ρές σχε­τι­κά με την υφα­λο­κρη­πί­δα και τα όρια κατά μήκος των οποί­ων βρί­σκε­ται η απο­κλει­στι­κή οι­κο­νο­μι­κή ζώνη.

Η κα­τά­στα­ση επι­δει­νώ­νε­ται από το γε­γο­νός ότι στις αμ­φι­σβη­τού­με­νες πε­ριο­χές βρί­σκο­νται με­γά­λα κοι­τά­σμα­τα φυ­σι­κού αε­ρί­ου, τα οποία, δε­δο­μέ­νης της εξε­λισ­σό­με­νης ενερ­γεια­κής κρί­σης, χρειά­ζο­νται επει­γό­ντως από όλους.

Είναι σαφές ότι μέχρι να αξιο­ποι­η­θούν, η κρίση μπο­ρεί να τε­λειώ­σει, αλλά αυτό δεν μειώ­νει τη σκλη­ρό­τη­τα του αγώνα για ενερ­γεια­κούς πό­ρους και τα πράγ­μα­τα αργά αλλά στα­θε­ρά οδεύ­ουν προς τον πό­λε­μο.

Αγκυ­ρα και Αθήνα ανα­φέ­ρουν τα­κτι­κά πα­ρα­βιά­σεις του ενα­έ­ριου χώρου τους από μα­χη­τι­κά της αντί­θε­της πλευ­ράς. Επι­πλέ­ον, και οι δύο χώρες εξο­πλί­ζο­νται ενερ­γά και διε­ξά­γουν τα­κτι­κά ασκή­σεις κοντά στα αμ­φι­σβη­τού­με­να εδάφη. Επί­σης, δεν χρειά­ζε­ται να μι­λά­με για δι­πλω­μα­τι­κή λύση της σύ­γκρου­σης.

Ετσι, στα τέλη Μαΐου, ο τούρ­κος πρό­ε­δρος Ρε­τζέπ Ταγίπ Ερ­ντο­γάν δή­λω­σε ανοι­χτά ότι ο πρω­θυ­πουρ­γός της Ελ­λά­δας δεν υπάρ­χει γι’ αυτόν και αρ­νή­θη­κε να πραγ­μα­το­ποι­ή­σει δι­με­ρείς δια­πραγ­μα­τεύ­σεις μαζί του. Και η απόρ­ρι­ψη της δι­πλω­μα­τί­ας σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση μοιά­ζει εξαι­ρε­τι­κά δυ­σοί­ω­νη.

Αρ­κε­τά έτοι­μος ο τουρ­κι­κός στρα­τός

Αλ­λω­στε, τα τε­λευ­ταία χρό­νια, η Αγκυ­ρα ενι­σχύ­ει με συ­νέ­πεια τον στρα­τό της, διε­ξά­γο­ντας στρα­τιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις ενα­ντί­ον κουρ­δι­κών σχη­μα­τι­σμών στο Ιράκ και τη Συρία.

Από το 2017, η Αγκυ­ρα έχει πραγ­μα­το­ποι­ή­σει τρεις στρα­τιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις στη βό­ρεια Συρία: την Ασπί­δα του Ευ­φρά­τη, τον Κλάδο Ελαί­ας και την Πηγή της Ει­ρή­νης. Και στα τέλη Μαΐου 2022, ο Ερ­ντο­γάν ανα­κοί­νω­σε την τέ­ταρ­τη.

«Ξε­κι­νά μια νέα φάση σχη­μα­τι­σμού (στη Συρία) «ζώνης ασφα­λεί­ας» 30 χλμ στο εσω­τε­ρι­κό από τα σύ­νο­ρα με την Τουρ­κία. «Κα­θα­ρί­ζου­με το Ταλ Ριφάτ και τη Μαν­μπίτζ από τρο­μο­κρά­τες», είπε ο τούρ­κος πρό­ε­δρος την 1η Ιου­νί­ου, ση­μειώ­νο­ντας ότι στη συ­νέ­χεια άλλες πε­ριο­χές που συ­νο­ρεύ­ουν με την Τουρ­κία θα εκ­κα­θα­ρι­στούν από μα­χη­τές.

Αυτό οφεί­λε­ται στο γε­γο­νός ότι ο τουρ­κι­κός στρα­τός είναι αρ­κε­τά έτοι­μος για μάχη και έχει πραγ­μα­τι­κή εμπει­ρία στη διε­ξα­γω­γή στρα­τιω­τι­κών επι­χει­ρή­σε­ων. Σε αντί­θε­ση με τον ελ­λη­νι­κό.

Γεν­νιέ­ται ένα εύ­λο­γο ερώ­τη­μα: σε τι υπο­λο­γί­ζει η Αθήνα;

Για τη βο­ή­θεια της Ουά­σιγ­κτον, φυ­σι­κά. Δεν είναι τυ­χαίο ότι στα μέσα Μαΐου 2022, Ελ­λά­δα και Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες υπέ­γρα­ψαν νέα συμ­φω­νία συ­νερ­γα­σί­ας στον τομέα της ασφά­λειας, σύμ­φω­να με την οποία ο αριθ­μός των αμε­ρι­κα­νι­κών στρα­τιω­τι­κών βά­σε­ων στην Ελ­λά­δα θα δι­πλα­σια­στεί από τέσ­σε­ρις σε οκτώ.

Και η πα­ρα­μο­νή των αμε­ρι­κα­νών στρα­τιω­τών στο ελ­λη­νι­κό έδα­φος θα διαρ­κέ­σει του­λά­χι­στον πέντε χρό­νια, μετά την πα­ρέ­λευ­ση των οποί­ων, σύμ­φω­να με τα υπο­γε­γραμ­μέ­να έγ­γρα­φα, θα κα­τα­στεί αό­ρι­στης διάρ­κειας.

Στα χαρ­τιά, όλα φαί­νο­νται λο­γι­κά, αν δεν λη­φθεί υπόψη το γε­γο­νός ότι στις ελ­πί­δες τους για τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, οι Ελ­λη­νες μπο­ρούν να εξα­πα­τη­θούν σκλη­ρά.

Το ΝΑΤΟ υπο­λο­γί­ζει πε­ρισ­σό­τε­ρο την Τουρ­κία

Το ΝΑΤΟ δεν θα σώσει την Αθήνα από τις τουρ­κι­κές φι­λο­δο­ξί­ες, κυ­ρί­ως επει­δή η Τουρ­κία είναι πολύ πιο πο­λύ­τι­μο μέλος της συμ­μα­χί­ας από την Ελ­λά­δα. Η Αμε­ρι­κή, ως η πιο επι­θε­τι­κή και συχνά αντι­μα­χό­με­νη χώρα στον πλα­νή­τη, είναι πάντα επιρ­ρε­πής στον ακραίο πραγ­μα­τι­σμό σε τέ­τοια θέ­μα­τα.

Και, με με­γά­λη πι­θα­νό­τη­τα, σε πε­ρί­πτω­ση πο­λέ­μου με­τα­ξύ Τουρ­κί­ας και Ελ­λά­δας, θα προ­σπα­θή­σει να μεί­νει στο πε­ρι­θώ­ριο, κα­λύ­πτο­ντας τη δική της πο­λι­τι­κή ανι­κα­νό­τη­τα με τις εκ­κλή­σεις των πλευ­ρών για διά­λο­γο.

Ναι, θα υπάρ­χουν αμε­ρι­κα­νι­κές βά­σεις σε ελ­λη­νι­κό έδα­φος, αλλά είναι απί­θα­νο να πο­λε­μή­σουν τον τουρ­κι­κό στρα­τό.

Το πι­θα­νό­τε­ρο είναι ότι θα επι­τρέ­ψουν στους Ελ­λη­νες να υπε­ρα­σπι­στούν ανε­ξάρ­τη­τα αυτό που θε­ω­ρούν υφα­λο­κρη­πί­δα τους.

Και τότε η Αθήνα θα φω­νά­ζει απελ­πι­σμέ­να για βο­ή­θεια σε όλες τις χώρες. Είναι πι­θα­νό και στη Ρω­σι­κή Ομο­σπον­δία. Αλ­λω­στε, ήταν η Ρωσία που κά­πο­τε κέρ­δι­σε την ανε­ξαρ­τη­σία της Ελ­λά­δας από την Τουρ­κία…

Και τι να πω… Από κα­θα­ρά αν­θρώ­πι­νη άποψη, θα ήθελα η Ρωσία να που­λή­σει στην Τουρ­κία μόνο τον μέ­γι­στο δυ­να­τό αριθ­μό αντια­ε­ρο­πο­ρι­κών πυ­ραυ­λι­κών συ­στη­μά­των S-400 (ZRS).

Και όχι μόνο αυτοί – πρέ­πει να ικα­νο­ποι­η­θούν τυχόν στρα­τιω­τι­κο-τε­χνι­κά αι­τή­μα­τα της τουρ­κι­κής πλευ­ράς που δεν απει­λούν τα κρα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα της Ρω­σι­κής Ομο­σπον­δί­ας.

Η Ελ­λά­δα προ­φα­νώς ξέ­χα­σε

Γιατί; Γιατί σή­με­ρα η ελ­λη­νι­κή ηγε­σία θέλει να σκο­τώ­σει ρώ­σους στρα­τιώ­τες, προ­μη­θεύ­ο­ντας το κα­θε­στώς του Κιέ­βου με όπλα.

Ναι, μι­μού­με­νη την Ουά­σιγ­κτον και τις Βρυ­ξέλ­λες, η Αθήνα το κάνει έμ­με­σα, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ένα «προ­φυ­λα­κτι­κό» στο πρό­σω­πο των Ου­κρα­νών εθνι­κι­στών, αλλά αυτό δεν θα τους σώσει από τη μό­λυν­ση με τον ιό του πο­λέ­μου.

Η πο­λι­τι­κή πορ­νεία, όπως και η συ­νη­θι­σμέ­νη πορ­νεία, είναι γε­μά­τη μο­λυ­σμα­τι­κές ασθέ­νειες.

Ομως, έχο­ντας ακο­λου­θή­σει το πα­ρά­δειγ­μα της Δύσης και φτύ­νο­ντας τις ει­δι­κές σχέ­σεις με τη Ρωσία που σχε­τί­ζο­νται με μια κοινή ιστο­ρία και θρη­σκεία, η Ελ­λά­δα προ­φα­νώς ξέ­χα­σε.

Η Ελ­λά­δα, όπως και άλλες ευ­ρω­παϊ­κές χώρες, δεν συγ­χω­ρού­νται με τί­πο­τα.

Ούτε η επι­βο­λή αντι­ρω­σι­κών κυ­ρώ­σε­ων, ούτε η υπο­στή­ρι­ξη του να­ζι­στι­κού κα­θε­στώ­τος του Κιέ­βου, ούτε η προ­μή­θεια όπλων για να σκο­τω­θούν οι στρα­τιώ­τες μας.

Αργά ή γρή­γο­ρα, αλλά πρέ­πει να πλη­ρώ­σει για τα πάντα.

Και οι πο­λι­τι­κές εντά­σεις γύρω από τη Με­σό­γειο είναι πλέον τέ­τοιες που η Ελ­λά­δα θα είναι από τις πρώ­τες που θα βρε­θεί σε δύ­σκο­λη θέση.

Οφθαλ­μός αντί οφθαλ­μού

Λοι­πόν, ας δούμε πώς θα αλ­λά­ξει η ρη­το­ρι­κή της απέ­να­ντι στη Ρωσία όταν η Αθήνα κα­τα­λά­βει ότι η Δύση δεν θα τους προ­στα­τεύ­σει.

Θα πα­ρα­τη­ρή­σου­με και θα σκε­φτού­με τι άλλο και σε ποιον να προ­μη­θεύ­σου­με για να προ­κλη­θεί ζημιά στον ελ­λη­νι­κό στρα­τό, όπως η Ελ­λά­δα συ­νέ­βα­λε στον θά­να­το των Ρώσων στέλ­νο­ντας όπλα στο Κίεβο.

Οφθαλ­μός αντί οφθαλ­μού, μια από τις κύ­ριες βι­βλι­κές αρχές, δεν έχει ακόμη ακυ­ρω­θεί. Οι Ορ­θό­δο­ξοι Ελ­λη­νες πρέ­πει να το θυ­μού­νται αυτό».

Πηγή tanea.gr