Πόλεμος ή ειρήνη;

«Πόλεμος πάντων μεν πατήρ εστι, πάντων δε βασι­λεύς, και τους μεν θεούς έδειξε τους δε ανθρώ­πους, τους μεν δούλους εποίησε τους δε ελευ­θέ­ρους»

Με λίγες λέξεις ο Μέγας Ηρά­κλει­τος μας δίνει την απά­ντηση για τις αιτίες των πολε­μι­κών συρ­ρά­ξεων και για τα επι­διω­κό­μενα απο­τε­λέ­σματα.

Γενε­σιουργό και γενάρχη των «πάντων», τον απο­κα­λεί ο Ηρά­κλει­τος, και για τους Θεούς και για τους ανθρώ­πους, αυτόν ονο­μα­τί­ζει και αυτόν θεωρεί υπεύ­θυνο, που άλλους κάνει δούλους και άλλους ελεύ­θε­ρους.

Αυτός απο­φα­σί­ζει το, για ποιός βασι­λιάς, ποιός δούλος, ποιός ελεύ­θε­ρος.

Λογικό φαί­νε­ται πως ο απλός άνθρω­πος, ο απλός πολίτης δεν είναι αυτός που απο­φα­σί­ζει για το αν θα γίνει πόλεμος ή όχι.

Την απόφαση την παίρ­νουν ή την παίρνει αυτός που θέλει να γίνει «βασι­λιάς», αυτοί που επι­ζη­τούν την «δύναμη της εξου­σίας», αυτοί που επι­θυ­μούν να έχουν την τελική επιλογή ποιός θα είναι ελεύ­θε­ρος και ποιός δούλος.

Τα επι­φαι­νό­μενα και ορατά αυτού του πολέμου που ζούμε και οι υπερ­προ­σπά­θειες πλη­ρο­φό­ρη­σης ή παρα­πλη­ρο­φό­ρη­σης που γίνο­νται, περι­πλέ­κουν και απο­δυ­να­μώ­νουν, πιστεύω εσκεμ­μένα, τις δυνα­τό­τη­τες μας για την εξαγωγή ασφαλών συμπε­ρα­σμά­των, για το ποιοί απο­φά­σι­σαν και γιατί αυτό τον πόλεμο.

Ποιοί επι­διώ­κουν την συνέ­χιση του και για ποιούς στόχους και ποιοί αν υπάρ­χουν, θέλουν τον τερ­μα­τι­σμό του και τον ερχομό της ΕΙΡΗΝΗΣ.

Ο κάθε πόλεμος είναι μέσο, δεν είναι ο στόχος και στόχος του σημε­ρι­νού πολέμου δεν είναι άλλος από το ποιός θα είναι «ο Παγκό­σμιος Ηγέτης», ποιός θα είναι ο κάτοχος της «Παγκό­σμιας δύναμης εξου­σίας».

Αντι­μα­χό­μενα μέρη, επί της ουσίας, δεν είναι η ΡΩΣΙΑ και η ΟΥΚΡΑΝΙΑ, αλλά η ΡΩΣΙΑ και οι ΗΠΑ, δύο δια­φο­ρε­τικά πολι­τικά και οικο­νο­μικά συστή­ματα.

Στον σημε­ρινό κόσμο της υπερ­πλη­ρο­φό­ρη­σης, δεν υπάρ­χουν μυστικά καλά φυλαγ­μένα και πρίν την έναρξη του πολέμου και οι ΗΠΑ και η ΡΩΣΙΑ γνώ­ρι­ζαν τού τί επε­δί­ωκε ο κάθε ένας και ποιές οι επι­διώ­ξεις και στο­χεύ­σεις τους.

Οι ΗΠΑ με κάθε μέσο και με κάθε τρόπο στό­χευαν και στο­χεύ­ουν στην απο­δυ­νά­μωση της ΡΩΣΙΑΣ και η ΡΩΣΙΑ στην ανά­δειξη της σε υπερ­δύ­ναμη και κύριο στρα­τη­γικό, οικο­νο­μικό και στρα­τιω­τικό αντί­παλο δέος.

Στόχος των ΗΠΑ, ίσως και από λαθε­μέ­νες εκτι­μή­σεις, ήταν η εμπλοκή της Ρωσίας σε ένα μακρο­χρό­νιο πόλεμο πόλεμο φθοράς, ο οποίος θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα την οικο­νο­μική της απο­δυ­νά­μωση και την απο­μεί­ωση του Διε­θνούς της γοήτρου.

Ο πόλεμος του Αφγα­νι­στάν ίσως τους οδήγησε σε αυτές τις εκτι­μή­σεις.

Πλήθος των δηλώ­σεων του κ. Μπάι­ντεν ότι σήμερα ή αύριο θα ξεκι­νή­σει ο πόλεμος.

Στο πρό­βλημα που όφειλε να δώσει λύση ο ΠΟΥΤΙΝ και η ΡΩΣΙΑ, δεν επέλεξε την αναμονή, αλά την δημιουρ­γία μεγα­λύ­τε­ρου προ­βλή­μα­τος, η λύση του οποίου ίσως να οδη­γούσε στην λύση του αρχικού προ­βλή­μα­τος, του στόχου των ΗΠΑ, της απο­δυ­νά­μω­σης και περι­θο­ρο­ποί­η­σης της.

Δύο τα κέντρα εξου­σίας που σχε­δί­α­σαν και απο­φά­σι­σαν το πόλεμο της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ.

Οι Λαοί της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ και της ΡΩΣΙΑΣ είναι τα θύματα των γεω­πο­λι­τι­κών και γεω­στρα­τη­γι­κών επι­διώ­ξεων των δύο μεγάλων δυνά­μεων.

Αντί της συν­διαλ­λα­γής και την προ­σπά­θεια εξεύ­ρε­σης έστω του « ελά­χι­στου πεδίου συνεν­νό­η­σης», ο μέν επέλεξε την εισβολή στην Ουκρα­νία, οι δε την δήθεν για αυτούς δοκι­μα­σμένη και επιτυχή πολι­τική «των οικο­νο­μι­κών κυρώ­σεων».

Επέ­λε­ξαν οι ΗΠΑ και η υπό­λοιπη ΔΥΣΗ την πολι­τική του οικο­νο­μι­κού απο­κλει­σμού της Ρωσίας, για την επι­τυ­χία των στο­χεύ­σεων τους, της απο­δυ­νά­μω­σης και διά­λυ­σης.

Μηχα­νι­στική μετα­φορά της πολι­τι­κής κατά της τότε ΣΟΒΕΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ που οδήγησε στην κατάρ­ρευση, διάλυση και λεη­λά­τηση των πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών πηγών της.

Ανι­στό­ρη­τος και πολι­τικά ηλίθιος είναι εκείνος που πιστεύει ότι μια ταπει­νω­τική ήττα του ΠΟΥΤΙΝ και νίκη των ΟΥΚΡΑΝΩΝ θα οδη­γή­σει στην ΕΙΡΗΝΗ.

Τα κλειδιά της πόρτας της ΕΙΡΗΝΗΣ κρατούν στα χέρια τους οι ΗΠΑ και οι ανε­παρ­κείς ΗΓΕΤΕΣ ( ο θεός να τους πεί ΗΓΕΤΕΣ) της ΕΥΡΩΠΗΣ.

Σίγουρα απα­ρά­δε­κτη και κατα­δι­κα­στέα η βίαιη κατά­ληψη εδαφών άλλης χώρας, στον ίδιο όμως βαθμό είναι απα­ρά­δε­κτη και κατα­κρι­τέα η προ­σπά­θεια κατα­στρο­φής μιάς χώρας, που κατά την άποψη σου μπορεί στο μέλλον να ειναι αντα­γω­νι­στής σου.

Στις σημε­ρι­νές συγκυ­ρίες η περιοχή που θα πλη­ρώ­σει και μάλιστα ακριβά το τίμημα της αντι­πα­ρά­θε­σης ΡΩΣΙΑΣ-ΗΠΑ είναι η ΕΥΡΩΠΗ και οι Λαοί της.

Οι ΗΓΕΤΕΣ της, όποιοι και αν είναι, όποιο πολι­τικό βάρος και εκτό­πι­σμα και αν έχουν, όφειλαν και οφεί­λουν να γίνουν οι δια­πρύ­σιοι κήρυκες της ΕΙΡΗΝΗΣ και της συν­διαλ­λα­γής.

Η αντί­θεση συμ­φε­ρό­ντων υπήρχε και πάντα θα υπάρχει, για το συμ­φέ­ρων των Λαών, οι Ευρω­παίοι πολι­τι­κοί οφεί­λουν να ασκή­σουν την πολι­τική «του ελά­χι­στου κοινού παρα­νο­μα­στή».

Τα συμ­φέ­ρο­ντα κάνουν από τώρα τα σχέδια τους, για το πόσα θα κερ­δί­σουν από την δήθεν ανοι­κο­δό­μηση της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ και με ποιούς τρόπους θα ληστέ­ψουν τις πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κές πηγές της.

Ένα είναι το τέλος που δια­φαί­νε­ται, η προ­σάρ­τηση με τον όποιο τρόπο των κατα­κτη­μέ­νων εδαφών από τη ΡΩΣΙΑ, ο απο­κλει­σμός της ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ από την Αζοφικη θάλασσα και μια ΟΥΚΡΑΝΙΑ δυτικό οικο­νο­μικό προ­τε­κτο­ράτο.

Τα δάκρυα για τους αμάχους και τους πρό­σφυ­γες, προ­σφέ­ρε­ται σαν χωνευ­τικό σε όλους εμάς, που πράγ­ματι νοια­ζό­μα­στε για τον άνθρωπο.

Παρα­σκευάς Γιάννης

Ρόδος, 2/5/2022