Δεν θα γίνει κατηγορία στον πρώην πρόεδρο του Λιμενικού Ταμείου για εξακολουθητική παράβαση καθήκοντος

Να μην γίνει κατη­γο­ρία εις βάρος του πρώην προ­έ­δρου του Δημο­τι­κού Λιμε­νι­κού Ταμείου Νότιας Δωδε­κα­νή­σου κ. Μιχαήλ Χρι­στο­δού­λου για το αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος κατ’ εξα­κο­λού­θηση απο­φά­σισε το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου κάνο­ντας δεκτή σχετική Εισαγ­γε­λική πρόταση.

Κατόπιν δια­τά­ξεως του Εισαγ­γε­λέα Εφετών Δωδε­κα­νή­σου μετά από προ­σφυγή του κ. Χρι­στο­δού­λου για την ακύρωση κλη­τη­ρίου θεσπί­σμα­τος του Αντει­σαγ­γε­λέα Πρω­το­δι­κών Ρόδου, με το οποίο παρα­πέμ­φθηκε με απευ­θείας κλήση στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου, για να δικα­στεί για την ως άνω αξιό­ποινη πράξη το Δικα­στικό Συμ­βού­λιο έκρινε ότι πράγ­ματι δεν τέλεσε το καταγ­γελ­λό­μενο αδίκημα.

Ο κ. Χρι­στο­δού­λου κατη­γο­ρή­θηκε για το ό,τι εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 14-12-2017 έως 23-8-2018, με 4 απο­φά­σεις του ως πρό­ε­δρος του Λιμε­νι­κού Ταμείου προέβη στην απευ­θείας ανάθεση σε δύο εται­ρείες, ενώ την 27-3-2018 και την 23-8-2018 προέβη στην υπο­γραφή των αντι­στοί­χων συμ­βά­σεων.

Κατη­γο­ρή­θηκε ότι είχε σκοπό να ωφε­λή­σει παρα­νό­μως τις δύο εται­ρείες και να βλάψει το ΔΛΤΝΔ, εν γνώσει του ό,τι δεν συνέ­τρε­χαν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την απευ­θείας ανάθεση των ανωτέρω έργων αφού ο υπο­λο­γι­σμός της αξίας εκάστης συμ­βά­σεως στο ποσό των 20.000 € έγινε αυθαί­ρετα, κατά τρόπον εικο­νικό και κατά παρά­βαση των άρθ, 8 ν.4413/2016 και 6 ν.4412 2016, προ­κει­μέ­νου να μην υπερ­βαί­νει το ποσο­τικό όριο του αρθ. 328§1ν. 4412 2016 και να μην ενερ­γο­ποιεί­ται, συνεπώς, η προ­βλε­πό­μενη στο νόμο (ν.4412 2016) υπο­χρέ­ωση διε­νέρ­γειας δημό­σιου μειο­δο­τι­κού δια­γω­νι­σμού, αφού δεν υπο­λο­γί­στηκε ‏στην συνο­λική αξία της σύμ­βα­σης το όφελος εκάστης ανα­δό­χου εται­ρείας από την παροχή των υπη­ρε­σιών παρα­λα­βής αποβλήτων- κατα­λοί­πων προς τρίτους/πλοία και αφού δεν συνέ­τρεχε η προ­ϋ­πό­θεση του επεί­γο­ντος.

Ο ίδιος δια του συνη­γό­ρου του κ. Βασίλη Κατα­βε­νάκη, ισχυ­ρί­στηκε ότι σε ουδεμία παρα­τυ­πία προέβη κατά την ενά­σκηση των καθη­κό­ντων του επι­λέ­γο­ντας την λύση των απευ­θείας ανα­θέ­σεων και όχι του δημό­σιου δια­γω­νι­σμού, στους ανα­δό­χους του έργου της δια­χεί­ρι­σης των στερεών και υγρών απο­βλή­των.

Κρίθηκε αρμο­δίως από το Δικα­στικό Συμ­βού­λιο ότι προ­ϋ­πό­θεση της απευ­θείας ανά­θε­σης έργων στους ανα­δό­χους δεν είναι το επείγον, όπως αντί­θετα, όχι ορθά, ανα­φέ­ρε­ται στο κλη­τή­ριο θέσπι­σμα, προ­ϋ­πό­θεση την οποία, σύμφωνα με το τελευ­ταίο, φέρεται να παρα­βί­ασε ο κατη­γο­ρού­με­νος.

Προ­έ­κυψε δε ότι ενερ­γώ­ντας με την ιδιό­τητα του προ­έ­δρου του Δ.Λ.Τ.Ν.Δ., προ­κει­μέ­νου να αντα­πο­κρι­θεί στο συντο­μό­τερο δυνατό διά­στημα στις απαι­τή­σεις του έργου της δια­χεί­ρι­σης των απο­βλή­των (στερεών και υγρών) και των κατα­λοί­πων των ‏πλοίων που προ­σεγ­γί­ζουν τις θαλάσ­σιες περιο­χές αρμο­διό­τη­τας Δ.Λ.Τ.Ν.Δ., επέλεξε ως νόμιμη λύση της προ­σφυγή στην ανωτέρω δια­δι­κα­σία της απευ­θείας ανά­θε­σης και όχι του δημό­σιου ανοι­κτού μειο­δο­τι­κού δια­γω­νι­σμού, τηρώ­ντας όλες τις απαι­τή­σεις του νόμου, που περι­γρά­φο­νται στο άρθρο 328 του Ν. 4412/2016, πλέον δε των όρων που τάσει ο νόμος, χωρίς να απαι­τού­νται από τον 4412/2016, πριν την υπο­γραφή των σχε­τι­κών συμ­βά­σεων με τους ανα­δό­χους έλαβαν χώρα πρό­σκληση εκδή­λω­σης ενδια­φέ­ρο­ντος, πρό­κληση υπο­βο­λής προ­σφο­ρών, γνω­μο­δό­τηση επί των προ­σφο­ρών των τεχνι­κών υπη­ρε­σιών του Δ.Λ.Τ.Ν.Δ. και αξιο­λό­γησή τους.

Τέλος, ο όρος της λύσης αμφο­τέ­ρων των προ­α­να­φε­ρο­με­νών δύο συμ­βά­σεων, εφόσον καλυ­φθεί το ποσό των 20.000 ευρώ, που προ­βλέ­πε­ται ρητά στο δεύτερο άρθρο των εν λόγω συμ­βά­σεων, απέ­κλειε κάθε σκο­πι­μό­τητα ωφέ­λειας των ανα­δο­χών εται­ριών, με αντί­στοιχη βλάβη του Δ.Λ.Τ.Ν.Δ.

Περαι­τέρω, από κανένα απο­δει­κτικό στοι­χείο δεν προ­έ­κυψε ότι ο υπο­λο­γι­σμός της αξίας εκάστης των ανωτέρω δύο επί­μα­χων συμ­βά­σεων στο ποσό των 20.000 ευρώ έγινε αυθαί­ρετα.