Απέναντι (ξανά)

Υπό την πίεση των εξε­λί­ξεων, την αύξηση της τιμής του φυσικού αερίου και γενικά της ενέρ­γειας, απο­φα­σί­ζει η κυβέρ­νηση την επι­τά­χυνση των δια­δι­κα­σιών για την αξιο­ποί­ηση τυχόν κοι­τα­σμά­των υδρο­γο­ναν­θρά­κων. 1. Η λέξη επι­τά­χυνση δεν ισχύει Η σωστή λέξη είναι «επα­νεκ­κί­νηση» σε ότι είχαμε τρα­βή­ξει χει­ρό­φρενο, γιατί δεν θεω­ρού­σαμε το πετρέ­λαιο και το αέριο καθαρό καύσιμο, όπως και τον λιγνίτη άλλωστε, στα πλαίσια της «πρά­σι­νης» μετά­βα­σης στην ενέρ­γεια. 2. Αυτοί που έκαναν κριτική μέχρι τώρα και έλεγαν ότι η χώρα δεν αξιο­ποιεί τον πλούτο της, δεν αξιο­ποιεί τα κοι­τά­σματα, δεν αξιο­ποιεί τίποτε, γιατί τώρα δια­μαρ­τύ­ρο­νται; Γιατί δεν έκαναν την εξόρυξη όταν κυβερ­νού­σαν; Εγκλη­μα­τική καθυ­στέ­ρηση λένε. Μόνο που το μοι­ρά­ζε­στε το «έγκλημα». Και αυτό αφορά και τα δύο απέ­να­ντι κόμματα. Και ΣΥΡΙΖΑ και ΚΙΝΑΛ (εάν εξαι­ρέ­σει κανείς τον κ. Μανιάτη). Για ένα ζήτημα εθνικής σημα­σίας που όλοι θα έπρεπε να είμαστε μαζί,  είμαστε απέ­να­ντι. Για λόγους που σχε­τί­ζο­νται απο­κλει­στικά για την δημιουρ­γία πολι­τι­κών  εντυ­πώ­σεων , πολι­τι­κού οφέλους ή πολι­τι­κού κόστους αντί­στοιχα. Δεν έχει ίσως νόημα, για τον κάθε πολίτη σήμερα, που βλέπει την ακρί­βεια να ροκα­νί­ζει το εισό­δημά του, για το «ποιος έφταιξε», «πότε και γιατί». Έχει σημασία να ακούσει ότι βρί­σκουν για εκείνον λύσεις κι ότι το πολι­τικό σύστημα στη χώρα του ωρίμασε μετά τις δια­δο­χι­κές κρίσεις κι ότι μπορεί να ανα­ζη­τεί από κοινού σχέδιο για τα μείζονα της εποχής. Να μπορούν να πείσουν ότι έχουν όλοι μαζί -και ο καθένας χωριστά-  σχέδιο και ότι μέχρι τις κάλπες, αντί να κοι­τά­ζουν μόνο τα δημο­σκο­πικά ποσοστά, θα κάνουν το καθήκον τους, βάζο­ντας σε δεύτερη μοίρα το πολι­τικό κόστος.