ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Ουκρανία: Ισοπεδώθηκε η Μαριούπολη – Σφοδρές οδομαχίες δυσχεραίνουν τη διάσωση των εγκλωβισμένων

news room 4 λεπτά ανάγνωση
98

Οδο­μα­χίες στο κέντρο της πολιορ­κού­με­νης Μαριού­πο­λης εμπο­δί­ζουν τις προ­σπά­θειες για απε­γκλω­βι­σμό των αμάχων που είχαν βρει κατα­φύ­γιο στο υπόγειο του θεάτρου της πόλης που βομ­βαρ­δί­στηκε από τον ρωσικό στρατό την περα­σμένη Τετάρτη.

Σε δηλώ­σεις του στο BBC, o δήμαρ­χος Βαντίμ Μποϊ­τσένκο ανέφερε ότι τα σωστικά συνερ­γεία το μόνο που κατα­φέρ­νουν είναι να απο­μα­κρύ­νουν ερείπια και να ανα­σύ­ρουν ανθρώ­πους μόνο όταν υπάρχει σιγή των όπλων.

«Υπάρ­χουν τανκς εδώ, το πυρο­βο­λικό βομ­βαρ­δί­ζει, η περιοχή βάλ­λε­ται με κάθε είδους οπλισμό», λέει.

Και προ­σθέ­τει: «Οι δυνά­μεις μας κάνουν ό,τι μπορούν για να κρα­τή­σουν τις θέσεις τους στην πόλη αλλά οι δυνά­μεις του εχθρού είναι μεγα­λύ­τε­ρες, δυστυ­χώς».

Την Παρα­σκευή, οι αρχές ανα­κοί­νω­σαν ότι 130 άνθρω­ποι κατά­φε­ραν να δια­φύ­γουν και ότι περισ­σό­τε­ροι από 1.000 εξα­κο­λου­θού­σαν να βρί­σκο­νται στο υπόγειο του θεάτρου, το οποίο άντεξε στην επίθεση.

Η Ρωσία αρνεί­ται ότι βομ­βάρ­δισε το κτίριο, το οποίο είχε σαφή σήμανση ως κατα­φύ­γιο πολιτών.

Το στρα­τη­γικό λιμάνι της πόλης έχει περι­κυ­κλω­θεί από ρωσικές δυνά­μεις και υπο­λο­γί­ζε­ται ότι 300.000 άνθρω­ποι έχουν παγι­δευ­τεί χωρίς ηλε­κτρικό ρεύμα, τρε­χού­μενο νερό και θέρ­μανση.

Στη Μαριού­πολη, η καθη­με­ρι­νό­τητα των κατοί­κων είναι μια συνεχής προ­σπά­θεια να γλι­τώ­σουν από τις βόμβες και να επι­βιώ­σουν στα χαλά­σματα.

Πτώματα που δεν έχουν ακόμα περι­συλ­λε­χθεί, τυλιγ­μένα σε κου­βέρ­τες, παλτά, οποια­δή­ποτε είδος καλύμ­μα­τος, κεί­το­νται σε ακά­λυ­πτους χώρους που έχουν καθα­ρι­στεί από τα χαλά­σματα. Οι νεκροί συχνά θάβο­νται σε ομα­δι­κούς τάφους.

Τριγύρω στέ­κο­νται μαυ­ρι­σμέ­νοι σκε­λε­τοί πολυώ­ρο­φων πολυ­κα­τοι­κιών, συνη­θι­σμέ­νων κτι­σμά­των της σοβιε­τι­κής εποχής. Λιωμένα ή δια­λυ­μένα μέταλλα κρέ­μο­νται από τα μπαλ­κό­νια. Σπα­σμένα τζάμια, ξύλα, σίδερα είναι σκορ­πι­σμένα μεταξύ κτιρίων και στους δρόμους.

Κάτοι­κοι λένε ότι κανείς δεν το περί­μενε αυτό στη μετα­σο­βιε­τική Ουκρα­νία, αν και κάποιοι έζησαν κι άλλες ανα­τα­ρα­χές που συντά­ρα­ξαν τη χώρα όταν ήταν υπό σοβιε­τική κυριαρ­χία.

“Είχε ρώσικο δια­βα­τή­ριο, ρωσική υπη­κο­ό­τητα, πολλά μετάλ­λια”, δήλωσε ο Αλε­ξά­ντερ, 57 ετών, δεί­χνο­ντας προς το υπαί­θριο σημείο όπου κεί­τε­ται, προς το παρόν, η σορός της πεθεράς του. “Η πεθερά μου γεν­νή­θηκε το 1936. Επι­βί­ωσε από την πολιορ­κία του Λένιν­γκραντ”, δήλωσε, ανα­φε­ρό­με­νος στις 900 ημέρες πολιορ­κίας της πόλης που τώρα είναι γνωστή ως Αγία Πετρού­πολη από τους ναζί. “Είχε τιμηθεί ως εργα­ζό­μενη στις ιχθυο­καλ­λιέρ­γειες στη Ρωσική Ομο­σπον­δία. Και τώρα, ορίστε πού είναι”.

Αξιω­μα­τού­χοι στη Μαριού­πολη λένε ότι 2.500 άνθρω­ποι έχουν χάσει τη ζωή τους αφότου εισέ­βα­λαν οι ρωσικές δυνά­μεις την 24η Φεβρουα­ρίου. Ο κυβερ­νή­της της περιο­χής του Ντο­νέ­τσκ Πάβλο Κιρι­λένκο δήλωσε χθες ότι περίπου 35.000 άνθρω­ποι κατά­φε­ραν να δια­φύ­γουν από την πόλη τις τελευ­ταίες ημέρες, πολλοί πεζή ή με κομβόι ΙΧ αυτο­κι­νή­των τις σπάνιες στιγμές που στα­μα­τούν οι ρωσικοί βομ­βαρ­δι­σμοί.

Σε από­γνωση όσοι μένουν πίσω – 400.000 έχουν εγκλω­βι­στεί

Αυτοί που μένουν πίσω συχνά βρί­σκο­νται σε από­γνωση -και το κρύο και η αγωνία γίνο­νται πλέον πολύ έντονα.

“Νιώθω απαίσια. Δεν θέλω να κατη­γο­ρήσω κανέναν, αλλά είμαι αηδια­σμένη και τρο­μαγ­μένη. Και κρυώνω”, λέει η Όλγα, με ροζ καπέλο κάτω από την κου­κούλα της κι ένα μεγάλο παλτό. “Δεν έχω πλέον λόγια. Δεν ήμουν προ­ε­τοι­μα­σμένη να γίνει έτσι η ζωή μου”.

Η Μαριού­πολη θεω­ρεί­ται στρα­τη­γι­κής σημα­σίας “έπαθλο” για τους Ρώσους εισβο­λείς που θέλουν να συν­δέ­σουν την Κριμαία, την οποία προ­σάρ­τησε η Μόσχα το 2014, και τις δύο απο­σχι­σθεί­σες περι­φέ­ρειες της ανα­το­λι­κής Ουκρα­νίας.

Θέατρο που χρη­σι­μο­ποιού­σαν ως κατα­φύ­γιο οικο­γέ­νειες που ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τα σπίτια τους επίσης βομ­βαρ­δί­στηκε – παρά το γεγονός ότι η λέξη “παιδιά” ήταν γραμ­μένη στο έδαφος στο εξω­τε­ρικό με γράμ­ματα τόσο μεγάλα που μπο­ρού­σαν να τα δια­βά­σουν πιλότοι αερο­σκα­φών.

Μεταξύ των κατοί­κων που φοβού­νται για τη ζωή τους έχει ανα­πτυ­χθεί μια ιδιαί­τερη αίσθηση αλλη­λεγ­γύης. Κάτοι­κοι προ­σφέ­ρουν κατα­φύ­γιο σε αγνώ­στους.

“Περά­σαμε δυο μέρες σ’ ένα υπόγειο. Δεν μπο­ρούσε να κου­νη­θεί. Νόμιζα ότι δεν θα επε­βί­ωνε”, δήλωσε μεσή­λικη κάτοι­κος, δεί­χνο­ντας την ηλι­κιω­μένη μητέρα της.

“Μετά, κατα­φέ­ραμε να βγούμε από το υπόγειο. Είναι η πρώτη φορά που τους είδα αυτούς τους ανθρώ­πους. Αλλά μας έδωσαν κατα­φύ­γιο. Και τώρα καθό­μα­στε εδώ, τυλιγ­μέ­νες με κου­βέρ­τες. Κάνει πολύ κρύο εδώ. Θέλουμε απλά να πάμε σπίτι”.

Θέατρο που χρη­σι­μο­ποιού­σαν ως κατα­φύ­γιο οικο­γέ­νειες που ανα­γκά­στη­καν να εγκα­τα­λεί­ψουν τα σπίτια τους επίσης βομ­βαρ­δί­στηκε – παρά το γεγονός ότι η λέξη “παιδιά” ήταν γραμ­μένη στο έδαφος στο εξω­τε­ρικό με γράμ­ματα τόσο μεγάλα που μπο­ρού­σαν να τα δια­βά­σουν πιλότοι αερο­σκα­φών.

Μεταξύ των κατοί­κων που φοβού­νται για τη ζωή τους έχει ανα­πτυ­χθεί μια ιδιαί­τερη αίσθηση αλλη­λεγ­γύης. Κάτοι­κοι προ­σφέ­ρουν κατα­φύ­γιο σε αγνώ­στους.

“Περά­σαμε δυο μέρες σ’ ένα υπόγειο. Δεν μπο­ρούσε να κου­νη­θεί. Νόμιζα ότι δεν θα επε­βί­ωνε”, δήλωσε μεσή­λικη κάτοι­κος, δεί­χνο­ντας την ηλι­κιω­μένη μητέρα της.

“Μετά, κατα­φέ­ραμε να βγούμε από το υπόγειο. Είναι η πρώτη φορά που τους είδα αυτούς τους ανθρώ­πους. Αλλά μας έδωσαν κατα­φύ­γιο. Και τώρα καθό­μα­στε εδώ, τυλιγ­μέ­νες με κου­βέρ­τες. Κάνει πολύ κρύο εδώ. Θέλουμε απλά να πάμε σπίτι”.

Τα παιδιά κοι­τά­ζουν με βλέμμα που φανε­ρώ­νει τη σύγχυσή τους. “Μην ανη­συ­χείτε, αγάπες μου. Όλα θα πάνε καλά”, λέει, σκυ­θρωπή, νεαρή μητέρα, αγκα­λιά­ζο­ντας τα δύο παιδιά της. Έξω, ομάδες ανθρώ­πων περι­φέ­ρο­νται χωρίς σκοπό, κοι­τώ­ντας τα κατε­στραμ­μένα κτίρια.

Γύρω τους βρί­σκο­νται νεκροί. Το μόνο πράγμα που βοηθά να τους ανα­γνω­ρί­σει κανείς είναι κομ­μά­τια χαρτιού, κολ­λη­μένα σε αυτο­σχέ­διους σταυ­ρούς, το καθένα με ένα όνομα και τις ημε­ρο­μη­νίες γέν­νη­σης και θανάτου· δεν υπάρχει καμία ένδειξη για το πότε θα τους περι­συλ­λέ­ξουν.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.