Αικατερίνη Εμμανουήλ: 8 μήνες προσφοράς και αγώνα

Σε μια ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λη πε­ρί­ο­δο, για το νησί και τους κα­τοί­κους της Κα­λύ­μνου, με­σού­σης της παν­δη­μί­ας, μού ζη­τή­θη­κε να ανα­λά­βω προ­σω­ρι­νά τη Διοί­κη­ση του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Κα­λύ­μνου.

Και το έκανα με χαρά, όχι μόνο γιατί με το νησί της Κα­λύ­μνου με συν­δέ­ουν φι­λι­κοί δε­σμοί από το πα­ρελ­θόν, αλλά και γιατί πι­στεύω ότι εκτός από λόγια και προ­θέ­σεις, πρέ­πει όσοι ασχο­λού­μα­στε με τα κοινά, να ανα­λαμ­βά­νου­με και ευ­θύ­νες και να επι­τε­λού­με και έργο. Ακόμα και αν αυτό ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να ανα­με­τρη­θού­με με τα δύ­σκο­λα.

Και τα δύ­σκο­λα δεν ήταν μόνο η αντι­με­τώ­πι­ση της παν­δη­μί­ας του κο­ρω­νοϊ­ού, ο οποί­ος το προη­γού­με­νο διά­στη­μα είχε πλή­ξει βα­ρύ­τα­τα την κοι­νω­νία του νη­σιού. Πέρα από την προ­ε­τοι­μα­σία και τη θω­ρά­κι­ση του Νο­σο­κο­μεί­ου απέ­να­ντι σε ένα επό­με­νο νέο παν­δη­μι­κό κύμα, θε­ώ­ρη­σα χρέος μου, μέσα από μια ανα­σύ­ντα­ξη δυ­νά­με­ων και στό­χων, να επι­χει­ρή­σω το πέ­ρα­σμα στη μετα-COVID εποχή.

Στους οκτώ αυ­τούς μήνες που μου έγινε η τιμή από την ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας, να δια­τε­λέ­σω Προ­σω­ρι­νή Διοι­κή­τρια του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Κα­λύ­μνου, προ­σπά­θη­σα με όλο το προ­σω­πι­κό, αλλά και με τους στε­νούς συ­νερ­γά­τες μου, να δη­μιουρ­γή­σου­με τις συν­θή­κες και την προ­ο­πτι­κή για κα­λύ­τε­ρες πα­ρε­χό­με­νες υπη­ρε­σί­ες στον τομέα υγεί­ας της Κα­λύ­μνου μας.

Προ­σπά­θη­σα να κάνω το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό, σε συ­νερ­γα­σία με όλους τους θε­σμι­κούς φο­ρείς και τα αρ­μό­δια όρ­γα­να της Πο­λι­τεί­ας, προ­κει­μέ­νου να δια­χει­ρι­στώ, όσο γι­νό­ταν πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά την κα­τά­στα­ση στο Νο­σο­κο­μείο και να αντα­πο­κρι­θώ, όσο το δυ­να­τόν κα­λύ­τε­ρα στη με­γά­λη ευ­θύ­νη που ανέ­λα­βα και απέ­να­ντι στην πο­λι­τι­κή ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Υγεί­ας, αλλά κυ­ρί­ως απέ­να­ντι στον κα­λυ­μνια­κό λαό!

Πραγ­μα­το­ποί­η­σα συ­να­ντή­σεις και επα­φές με τους ερ­γα­ζο­μέ­νους στο χώρο του Νο­σο­κο­μεί­ου, με πο­λί­τες, το­πι­κούς φο­ρείς, εκ­προ­σώ­πους συλ­λό­γων και σω­μα­τεί­ων και ερ­γά­στη­κα σκλη­ρά για να αφου­γκρα­στώ και να κα­τα­νο­ή­σω τις ανά­γκες, τα αι­τή­μα­τα, αλλά και τα προ­βλή­μα­τα που δη­μιούρ­γη­σε η παν­δη­μία στην πε­ριο­χή μας, σε μια προ­σπά­θεια επί­λυ­σής τους.

Πα­ράλ­λη­λα, βρι­σκό­μουν σε συ­νε­χή επι­κοι­νω­νία με τη 2η Υ.ΠΕ., τους Διοι­κη­τές των Νο­σο­κο­μεί­ων των άλλων νη­σιών της Δω­δε­κα­νή­σου και πραγ­μα­το­ποί­η­σα επι­σκέ­ψεις στο Υπουρ­γείο Υγεί­ας.

Φρό­ντι­σα να βρί­σκο­μαι στο πλευ­ρό των πο­λι­τών της Κα­λύ­μνου, διεκ­δι­κώ­ντας δυ­να­μι­κά την ενί­σχυ­ση και ανα­βάθ­μι­ση των υπη­ρε­σιών υγεί­ας, που πα­ρέ­χο­νται στο Νο­σο­κο­μείο μας.

Οι δύ­σκο­λες κα­τα­στά­σεις, που κλή­θη­κα να δια­χει­ρι­στώ, με την παν­δη­μία του κο­ρω­νοϊ­ού covid-19, να μην έχει ακόμα τε­λειώ­σει και με όλες τις ελ­λεί­ψεις και τις

οι­κο­νο­μι­κές δυ­σχέ­ρειες, έδει­ξαν ότι το Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Κα­λύ­μνου, αντα­πε­ξήλ­θε με τον κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό τρόπο.

Οι μα­ζι­κοί εμ­βο­λια­σμοί που κα­λύ­φθη­καν σε πο­σο­στό 70% από το Εμ­βο­λια­στι­κό Κέ­ντρο του Νο­σο­κο­μεί­ου Κα­λύ­μνου, καθώς και η πα­ρο­χή εμ­βο­λια­στι­κής κά­λυ­ψης στα μικρά νησιά της Τε­λέν­δου και της Ψε­ρί­μου, μας κα­τα­τάσ­σουν αρω­γούς στην Εθνι­κή Προ­σπά­θεια για την επι­στρο­φή στην κα­νο­νι­κό­τη­τα.

Στο Νο­ση­λευ­τι­κό Ίδρυ­μα της Κα­λύ­μνου, έγι­ναν προ­σλή­ψεις νο­ση­λευ­τι­κού, ια­τρι­κού και λοι­πού προ­σω­πι­κού, με όλες τις σχέ­σεις ερ­γα­σί­ας.

Αγω­νί­στη­κα με σθέ­νος για την προ­ά­σπι­ση του δη­μό­σιου αγα­θού της υγεί­ας και της αν­θρώ­πι­νης ζωής και πα­ράλ­λη­λα προ­σπά­θη­σα με όλες μου τις δυ­νά­μεις για τη βελ­τί­ω­ση, τον εκ­συγ­χρο­νι­σμό και την ανα­νέ­ω­ση του κτι­ρί­ου, του ια­τρο­τε­χνο­λο­γι­κού εξο­πλι­σμού και όλων εκεί­νων των συν­θη­κών που εξα­σφα­λί­ζουν κα­λύ­τε­ρο ερ­γα­σια­κό πε­ρι­βάλ­λον για το προ­σω­πι­κό, αλλά κυ­ρί­ως κα­λύ­τε­ρες πα­ρο­χές υγεί­ας για τους πο­λί­τες. Έτσι έγι­ναν διορ­θω­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις σε κλι­νι­κές και τμή­μα­τα, που είναι εμ­φα­νείς στους ασθε­νείς, τους συ­νο­δούς, αλλά και στο ίδιο το προ­σω­πι­κό, ενώ πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε ενί­σχυ­ση σε ια­τρο­τε­χνο­λο­γι­κό εξο­πλι­σμό και διορ­θώ­θη­καν χρό­νια προ­βλή­μα­τα, που το προη­γού­με­νο διά­στη­μα και για πολλά χρό­νια, δεν είχαν επι­λυ­θεί.

Ευ­χα­ρι­στώ από τα βάθη της καρ­διάς μου το προ­σω­πι­κό του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Κα­λύ­μνου, που βο­ή­θη­σε τα μέ­γι­στα.

Ένα με­γά­λο ευ­χα­ρι­στώ στα μέλη του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λί­ου, στον Διοι­κη­τή της 2ης Υ.ΠΕ. Πει­ραιώς και Αι­γαί­ου κ. Χρή­στο Ροϊλό, καθώς και τους δυο Υπο­διοι­κη­τές κ. Μαρία Δίπλα και κ. Πε­ρι­κλή Αλε­βί­ζο.

Ευ­χα­ρι­στώ, τον Σε­βα­σμιό­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη μας, κ. Πα­ΐ­σιο, τους Βου­λευ­τές Δω­δε­κα­νή­σου, τον Έπαρ­χο Π.Ε. Κα­λύ­μνου, κ. Μου­σελ­λή, τον Δή­μαρ­χο Κα­λυ­μνί­ων, κ. Δια­κο­μι­χά­λη, τον Ια­τρι­κό Σύλ­λο­γο Κα­λύ­μνου, το ΕΚΑΒ, τον ΕΟΔΥ, τον Διοι­κη­τή του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος, κ. Κα­ρα­θά­νο, τον Λι­με­νάρ­χη, κ. Τσα­γκά­ρη, τον Συ­νταγ­μα­τάρ­χη, κ. Λυ­μπε­ρέα, καθώς και τον Σύλ­λο­γο Ερ­γα­ζο­μέ­νων Γ.Ν. Κα­λύ­μνου, για την καλή και γό­νι­μη συ­νερ­γα­σία.

Ευ­χα­ρι­στώ τα το­πι­κά Μέσα Μα­ζι­κής Ενη­μέ­ρω­σης για την πο­λύ­τι­μη βο­ή­θειά τους, στην ενη­μέ­ρω­ση των πο­λι­τών του νη­σιού μας, από τις ανα­κοι­νώ­σεις και τα δελ­τία τύπου, αλλά και την κά­λυ­ψη όλων των ση­μα­ντι­κών στιγ­μών του Νο­σο­κο­μεί­ου μας.

Τέλος, ως ελά­χι­στο δείγ­μα τιμής, θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω όλους ανε­ξαι­ρέ­τως τους δω­ρη­τές, το πλή­θος των ανώ­νυ­μων και επώ­νυ­μων συ­μπο­λι­τών μας, για την τε­ρά­στια οι­κο­νο­μι­κή και ηθική υπο­στή­ρι­ξη του Νο­σο­κο­μεί­ου της Κα­λύ­μνου και του ιατρο-νο­ση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού.

Και δεν θα μπο­ρού­σα να μην ανα­φερ­θώ ξε­χω­ρι­στά στον κ. Γιάν­νη Χα­λί­κο, τον άν­θρω­πο στον οποίο η Κά­λυ­μνος χρω­στά­ει πολλά και που μου έκανε την τιμή να υπο­γρά­ψω την πα­ρά­δο­ση του «ΧΑ­ΛΙ­ΚΕΙΟΥ», προς το Νο­σο­κο­μείο μας!!!

Ευ­χα­ρι­στώ ακόμη τους δε­κά­δες αι­μο­δό­τες που έδω­σαν 5 λεπτά από τον χρόνο τους για να χα­ρί­σουν ζωή στους συ­μπο­λί­τες μας, αλλά και όλους τους πο­λί­τες της Κα­λύ­μνου και των γύρω νη­σιών μας, που είχαν μια καλή κου­βέ­ντα να πουν για τις υπη­ρε­σί­ες υγεί­ας και τους ερ­γα­ζο­μέ­νους του Νο­σο­κο­μεί­ου μας.

Η Διοί­κη­ση του Γε­νι­κού Νο­σο­κο­μεί­ου Κα­λύ­μνου, έχει συ­νέ­χεια και όχι τέλος και θα σταθώ δίπλα σε όποιον ανα­λά­βει, για να συ­νε­χί­σει το δύ­σκο­λο αυτό έργο.

Με δε­δο­μέ­νη την αγάπη μου για την Κά­λυ­μνο και τα νησιά μας, πι­στεύω πως θα μου δοθεί η ευ­και­ρία και στο μέλ­λον, από οποια­δή­πο­τε θέση, να συμ­βά­λω στην επί­λυ­ση των προ­βλη­μά­των των νη­σιών μας και να προ­σφέ­ρω με όλες μου τις δυ­νά­μεις προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση.

Η πρώην Διοι­κή­τρια Γ. Ν. Κα­λύ­μνου

Αι­κα­τε­ρί­νη Α. Εμ­μα­νου­ήλ