Ανθρώπινα δράματα στη ζυγαριά

Ξερι­ζω­μός. Με μια βαλίτσα στο χέρι και με λιγοστά υπάρ­χο­ντα έκλει­σαν πίσω τις πόρτες των σπιτιών τους με δάκρυα στα μάτια, εκα­το­ντά­δες πολίτες που εγκα­τα­λεί­πουν τις εστίες τους υπό τον φόβο  που έχει προ­κα­λέ­σει ο πόλεμος. Οι εικόνες που μετα­δί­δουν τα μεγα­λύ­τερα ειδη­σε­ο­γρα­φικά πρα­κτο­ρεία προ­κα­λούν ρίγη. Άνθρω­ποι απελ­πι­σμέ­νοι, με τον φόβο ζωγρα­φι­σμένο στα μάτια τους, περ­πα­τούν προς το άγνωστο, ανα­ζη­τώ­ντας ασφαλές κατα­φύ­γιο. Σε μια στιγμή μπορεί να βρεθείς ευά­λω­τος, εκτε­θει­μέ­νος. Ουκρα­νοί και οι Ουκρα­νές κοι­μή­θη­καν με ειρήνη και ξύπνη­σαν από τις σει­ρή­νες του πολέμου. Σε μια νύχτα μπορείς να βρεθείς πρό­σφυ­γας, εξ ου και είναι λάθος η στάση όσων βλέπουν τον πρό­σφυγα ως πρό­βλημα και όχι ως σύμ­πτωμα ενός προ­βλή­μα­τος Η φιλο­ξε­νία που δεί­χνουν οι γει­το­νι­κές ευρω­παϊ­κές χώρες είναι αξιέ­παινη. Αλλά είναι εκ δια μέτρου αντί­θετη με την αντί­στοιχη υποδοχή των μετα­να­στών και προ­σφύ­γων από τη Μέση Ανατολή και την Αφρική, ιδιαί­τερα των Σύρων, το 2015. Κάποια μάλιστα από τα λόγια αυτών των ηγετών είναι αν μη τι άλλο αντι­κεί­μενο συζή­τη­σης. «Δεν είναι αυτοί οι πρό­σφυ­γες που έχουμε συνη­θί­σει… Αυτοί οι άνθρω­ποι είναι έξυπνοι, είναι μορ­φω­μέ­νοι άνθρω­ποι…είπε ο πρό­ε­δρος της Βουλ­γα­ρίας, σε δημο­σιο­γρά­φους. Δεν απο­φύ­γαμε δυστυ­χώς ούτε εμείς τα πορί­σματα. Ο υπουρ­γός Μετα­νά­στευ­σης, Νότης Μητα­ρά­κης,  είπε με νόημα πως : «Οι πρό­σφυ­γες από την Ουκρα­νία είναι πρό­σφυ­γες πολέμου. Αυτοί είναι οι πραγ­μα­τι­κοί πρό­σφυ­γες». Οι άλλοι είναι ψεύ­τι­κοι; Στη Συρία, στην Παλαι­στίνη, σε χώρας της Αφρικής δεν υπάρ­χουν πόλεμοι; Υπάρχει μία τάση, όλες αυτές τις ημέρες, να βάζουμε τα ανθρώ­πινα δράματα στη ζυγαριά και να μετράμε. Κάποια προ­βάλ­λο­νται παρα­πάνω, κάποια λιγό­τερο, κάποια ακυ­ρώ­νο­νται ολο­κλη­ρω­τικά στον βωμό του εκά­στοτε συμ­φέ­ρο­ντος. Κι όμως μέσα στην πολυ­πλο­κό­τητά τους, μερικά πράγ­ματα είναι πάρα πολύ απλά. Κάθε άνθρω­πος που υπο­φέ­ρει από τέτοιες συμ­φο­ρές, από δυνά­στες και βόμβες πρέπει να έχει την αμέ­ρι­στη στήριξη μας, χωρίς δια­κρί­σεις σε χρώμα, φυλή, θρη­σκεία. Και κάθε βόμβα που πέφτει σε κεφάλι ανθρώ­που, είναι μία συλ­λο­γική ήττα της ανθρω­πό­τη­τας. Ας συνεν­νοη­θούμε του­λά­χι­στον στα απλά και πρω­ταρ­χικά, πριν περά­σουμε στα ακόμα χει­ρό­τερα.