«Αποκαταστάθηκε» Ροδίτης επιχειρηματίας που ενεπλάκη από «αετονύχηδες» σε φοροαπάτη «μαμούθ» με σκραπ!

Αθώος κρίθηκε χθες με ομό­φω­νες απο­φά­σεις του Τρι­με­λούς Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των ένας γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας της Ρόδου που βρέθηκε υπό­λο­γος για φορο­δια­φυγή με αποδοχή και έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων για συναλ­λα­γές ανύ­παρ­κτες στο σύνολό τους, τελε­σθείσα κατ’ εξα­κο­λού­θηση.

Η εξέλιξη αυτή απο­τε­λεί δικαί­ωση μετά από δικα­στική περι­πέ­τεια πολλών ετών για τον επι­χει­ρη­μα­τία, ο οποίος εξάλλου έχει «απο­κα­τα­στα­θεί» και από τα διοι­κη­τικά δικα­στή­ρια.

Κατη­γο­ρή­θηκε συγκε­κρι­μένα για το ό,τι με την ιδιό­τητά του ως δια­χει­ρι­στής και νόμιμος εκπρό­σω­πος γρα­φείου γενικού του­ρι­σμού κατά τη δια­χει­ρι­στική περίοδο από 06.06.2005 μέχρι 31.12.2006, απο­δέ­χτηκε και κατα­χώ­ρησε στα τηρού­μενα βιβλία της ως άνω εται­ρείας, στο υπο­κα­τά­στημα Θεσ­σα­λο­νί­κης 271 εικο­νικά στο σύνολό τους φορο­λο­γικά στοι­χεία, συνο­λι­κής καθαρής αξίας 2.686.319,34 ευρώ και εξέδωσε αντί­στοιχα 85 εικο­νικά στο σύνολό τους φορο­λο­γικά στοι­χεία, συνο­λι­κής καθαρής αξίας 587.454,84 ευρώ, τα οποία αφορούν σε ανύ­παρ­κτες συναλ­λα­γές.

Ο Ροδίτης, που βρέθηκε μπλεγ­μέ­νος στο οικο­νο­μικό σκάν­δαλο, υπέβαλε μήνυση κατά δύο προ­σώ­πων, ενός κατοί­κου της Θεσ­σα­λο­νί­κης και ενός δεύ­τε­ρου, που φέρεται να κάνει χρήση τριών στοι­χείων ταυ­τό­τη­τας εμφα­νι­ζό­με­νος με τρία δια­φο­ρε­τικά ονόματα και ισά­ριθ­μες διευ­θύν­σεις σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη.

Πιο συγκε­κρι­μένα, το έτος 2001 δέχτηκε τηλε­φώ­νημα από άγνωστο σε εκείνον επι­χει­ρη­μα­τία που του ανέφερε ότι δια­τη­ρούσε στη Θεσ­σα­λο­νίκη επι­χεί­ρηση εμπο­ρίας παλαιών σιδη­ρι­κών και ότι επι­θυ­μούσε να πρα­κτο­ρεύ­σει στη Ρόδο και να ετοι­μά­σει για λογα­ρια­σμό του τα σχετικά ναυ­τι­λιακά έγγραφα για ένα πλοίο το οποίο επρό­κειτο να φορ­τώ­σει στο λιμάνι της Ρόδου ανα­κυ­κλού­μενα μέταλλα (SCRAP) με προ­ο­ρι­σμό τη Θεσ­σα­λο­νίκη. Στην πορεία, μετά από αυτή τους τη συναλ­λαγή ευρι­σκό­με­νος στη Θεσ­σα­λο­νίκη το έτος 2004 για επαγ­γελ­μα­τική του υπο­χρέ­ωση συνα­ντή­θηκε μαζί του. Στη συζή­τηση που είχαν του πρό­τεινε να επε­κτεί­νει τη δρα­στη­ριό­τητά του τόσο στο λιανικό εμπόριο όσο και στην εμπορία ανα­κυ­κλού­με­νων παλαιών σιδη­ρι­κών στη Θεσ­σα­λο­νίκη. Σε συνερ­γα­σία με έναν άνθρωπο του Θεσ­σα­λο­νι­κιού κίνησαν τις δια­δι­κα­σίες λει­τουρ­γίας της εται­ρείας που άρχισε να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται στο χον­δρικό εμπόριο παλαιών σιδη­ρι­κών στη Θεσ­σα­λο­νίκη (χωρίς τη δική του παρου­σία) αλλά με τη σύμπραξη και τη συνερ­γα­σία των δύο Θεσ­σα­λο­νι­κιώ, οι οποίοι κάθε μήνα του απέ­στελ­λαν με FAX συγκε­ντρω­τι­κές κατα­στά­σεις των τιμο­λο­γίων αγοράς και πώλησης παλαιών σιδη­ρι­κών χωρίς όμως σ’ αυτές να μνη­μο­νεύ­ο­νται τα ονόματα των συναλ­λα­γέ­ντων με την εται­ρεία του φυσικών προ­σώ­πων ή εται­ρειών. Οι δύο Θεσ­σα­λο­νι­κείς και οι συνερ­γά­τες τους αγό­ρα­ζαν και πωλού­σαν μόνοι τους σιδη­ρικά κατά το δοκούν υπο­σχό­με­νοι να του απο­δώ­σουν λογα­ρια­σμό στις αρχές του έτους 2007, κι όταν δεν το έπραξαν τον Μάρτιο του 2007 ο Ροδίτης ανέ­στειλε τη λει­τουρ­γία του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της εται­ρείας του στη Θεσ­σα­λο­νίκη προ­κει­μέ­νου να προβεί σε πλήρη λογι­στικό και οικο­νο­μικό έλεγχο.

Τον Μάιο του 2007 κι ενώ μετά από συνε­χείς οχλή­σεις περί­μενε τα στοι­χεία ένας υπάλ­λη­λος του «συνε­ταί­ρου» του, του τηλε­φώ­νησε να τον ενη­με­ρώ­σει ότι έγινε διάρ­ρηξη στην επι­χεί­ρηση και αφαί­ρε­σαν μεταξύ άλλων ένα χαρ­το­κι­βώ­τιο με έγγραφα και φορο­λο­γικά στοι­χεία. Λίγες μέρες μετά τον ενη­μέ­ρωσε ο ίδιος υπάλ­λη­λος ότι ο «συνέ­ται­ρός» του είχε απο­βιώ­σει συνε­πεία εμφράγ­μα­τος.

Ο Ροδίτης δια­τη­ρεί τις αμφι­βο­λίες του ότι έχει απο­βιώ­σει γιατί πλη­ρο­φο­ρή­θηκε ότι κυκλο­φο­ρούσε και διέθετε 4 ταυ­τό­τη­τες με 4 δια­φο­ρε­τικά ονόματα και είναι πολύ πιθανό να σκη­νο­θέ­τησε τον θάνατό του πιστεύ­ο­ντας ότι με τον τρόπο αυτό θα γλύτωνε από τις ευθύνες και τις συνέ­πειες της εγκλη­μα­τι­κής δράσης που ανέ­πτυξε σε πλήρη συνερ­γα­σία με τον έτερο Θεσ­σα­λο­νι­κιό και τους λοιπούς «συνερ­γά­τες» τους.

Άλλωστε, ενώ φέρεται ότι πέθανε στη Θεσ­σα­λο­νίκη εντελώς ακα­τα­νό­ητα και περί­εργα φέρεται να έχει μετα­φερ­θεί για ταφή στην Αθήνα!! Στην πορεία διε­νερ­γή­θηκε έλεγχος από το ΣΔΟΕ και βρέθηκε ο ίδιος υπό­λο­γος. Από τις έρευνες που έκανε για να αντι­κρού­σει τις δια­πι­στώ­σεις του φορο­λο­γι­κού ελέγχου δια­πί­στωσε ότι οι δήθεν «συνέ­ται­ροί» του παρε­λάμ­βα­ναν συστη­μα­τικά από τους αγο­ρα­στές των σιδη­ρι­κών αφανείς και αδή­λω­τες μετα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νες επι­τα­γές οι οποίες εκδί­δο­ντο μεν σε διαταγή της εται­ρείας του αλλά προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σουν να τις εισπρά­ξουν και να ιδιο­ποι­η­θούν τα σχετικά ποσά έθεταν εν αγνοία του στην οπίσθια πλευρά των επι­τα­γών αυτών κακή απο­μί­μηση της υπο­γρα­φής του (ως δια­χει­ρι­στή και μόνου εκπρο­σώ­που της εται­ρείας του) καθώς και μία πλαστή σφρα­γίδα με τα στοι­χεία της εται­ρείας του την οποία κατα­σκεύ­α­σαν εν αγνοία του για να μπορούν να εξα­πα­τούν τις τρά­πε­ζες και να εισπράτ­τουν τα αντί­στοιχα ποσά μέσω τρίτων προ­σώ­πων.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης του Ροδίτη επι­χει­ρη­μα­τία παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Μ. Κου­τσού­κος και Κώστας Μιχαη­λί­δης.