Η μετεγκατάσταση του Κτηματολογίου Ρόδου και το Πείραμα της Φιλαδέλφεια

Χέρια πρη­σμένα από την κούραση, πρόσωπα γεμάτα ρυτίδες και ταλαι­πω­ρία, ρούχα σκο­νι­σμένα, κορμιά λυγι­σμένα από το κου­βά­λημα. Δεν πρό­κει­ται για τους ναύτες του καρα­βιού «Λέων» που συμ­με­τείχε στο πείραμα της Φιλα­δέλ­φειας. Πρό­κει­ται για τους υπαλ­λή­λους του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου που συμ­με­τέ­χουν ίσως στην δυσκο­λό­τερη μετα­κό­μιση του αιώνα κατά την εκτί­μησή μας. Το Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου, μία Υπη­ρε­σία που απα­ριθ­μεί εκα­τομ­μύ­ρια χει­ρό­γραφα αρχεία και χιλιά­δες λίστες αρχείων που περι­λαμ­βά­νουν το δημιουρ­γη­θέν πρω­το­γε­νές αρχειακό υλικό από την Οθω­μα­νική Αυτο­κρα­το­ρία κατά την περίοδο της Ιτα­λο­κρα­τίας σχετικό με τις ιδιο­κτη­σίες ακι­νή­των των Ροδιτών.

Κατά τη διάρ­κεια της μετε­γκα­τά­στα­σης του αρχείου του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου, άλλοι στο­χο­ποι­ή­θη­καν και άλλοι έχασαν τον ύπνο τους εξαι­τίας της ευθύνης που θα συνό­δευε ένα τόσο μεγάλο εγχεί­ρημα. Άνθρω­ποι που συνερ­γά­ζο­νταν καθη­με­ρινά με τους υπαλ­λή­λους του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου εξαι­τίας της καθη­με­ρι­νής τους ενα­σχό­λη­σης με τις μετα­βι­βά­σεις ακι­νή­των κλί­θη­καν να πάρουν θέση άμυνας ή επί­θε­σης διότι η ανα­στολή λει­τουρ­γίας μιας τόσο νευ­ραλ­γι­κής Υπη­ρε­σίας θα τους απέ­κο­πτε από ένα σοβαρό εισό­δημα.

Η απει­κό­νιση της πραγ­μα­τι­κής κατά­στα­σης για ότι ζήσαμε εμείς οι υπάλ­λη­λοι αλλά και όσοι μας βοή­θη­σαν για να φθά­σουμε κοντά στην ολο­κλη­ρω­τική μετε­γκα­τά­σταση αυτής της Υπη­ρε­σίας δεν θα μπο­ρούσε εύκολα να κινη­μα­το­γρα­φη­θεί αν και εν τέλει θα έπρεπε γιατί δεν θα μπο­ρούσε κανένας να δια­νοη­θεί ότι θα έπρεπε να πάρουν θέση για ένα τέτοιο εγχεί­ρημα όλοι οι φορείς και οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι του νησιού μας για να εκτε­λε­σθεί με τόση επι­μέ­λεια η μετε­γκα­τά­σταση αυτή. Οι άνθρω­ποι που μας έδωσαν λύσεις στο πρό­βλημα πρέπει να μακα­ρί­ζο­νται για πολλά χρόνια. Ακόμα και αυτοί που μεταξύ τους είχαν κοντρά­ρει θα πρέπει και αυτή η κόντρα να θεω­ρη­θεί απο­δο­τική αφού με τον ένα ή άλλο τρόπο έφερε απο­τέ­λε­σμα.

Ζήσαμε και εμείς και το συνερ­γείο που απέ­στειλε ο Δήμος Ρόδου στιγμές κού­ρα­σης και ταλαι­πω­ρίας. Ένα απί­στευτα μεγάλο αρχείο έπρεπε να συγκε­ντρω­θεί, να δια­χω­ρι­στεί, να απο­γρα­φεί, να συσκευα­σθεί στο παλιό κτίριο, να μετα­φερ­θεί σε κοντέι­νερ (όχι μόνο ένα..) στο νέο κτίριο στη συνέ­χεια να ανοι­χτούν οι χιλιά­δες κούτες και να τοπο­θε­τη­θεί το αρχείο στη σωστή του σειρά. Ένα back up σε χει­ρό­γραφα αρχεία πλέον του αιώνος.

Κι όλα αυτά από ένα συνερ­γείο του ανα­δό­χου και τους λιγο­στούς υπαλ­λή­λους που λιγό­στευαν ακόμα κι άλλο για διά­φο­ρους λόγους ανθρώ­πι­νους κυρίως. Πολλές φορές μας είδατε να μαζεύ­ουμε κούτες από τους κάδους του δρόμου γιατί όσο μαζεύ­αμε τόσο βρί­σκαμε νέα ιστο­ρικά αρχεία και φαι­νό­ταν ατε­λεί­ωτο. Από τον Ιούνιο 2021 μέχρι και σήμερα έχουν περάσει περίπου οκτώ (8) μήνες μέσα στον καύσωνα χωρίς κλι­μα­τι­σμό και τώρα στο κατα­χεί­μωνο χωρίς θέρ­μανση. Μερικοί έγιναν οι σκιές του εαυτού τους γιατί σαν σκιές δου­λεύ­αμε. Δεν ξέραμε σε τι έκταση και πόσο μεγάλο ήταν το αρχείο ούτε υπήρχε επα­να­λη­φθεί κάτι παρό­μοιο στο παρελ­θόν ώστε να έχουμε την έτοιμη γνώση ή την εμπει­ρία. Βασι­σθή­καμε στο ένστι­κτό μας, τις γνώσεις μας, και στην επι­θυ­μία μας να επα­να­λει­τουρ­γή­σει η Υπη­ρε­σία μας με ταυ­τό­χρονη διάσωση του πολύ­τι­μου αρχείου της. Φυσικά αρωγοί ο Δήμος Ρόδου που εκτός από τον Δήμαρχο κ. Αντώνη Καμπου­ράκη μας βοήθησε και ο Αντι­δή­μαρ­χος κ. Στέ­φα­νος Δράκος, επίσης η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου. Τέλος οι άνθρω­ποι που δημο­σιο­ποί­η­σαν αρκετές φορές τα προ­βλή­ματά μας δηλαδή τα Μέσα Μαζικής Επι­κοι­νω­νίας.

Τέλος ανα­φέρ­θηκα στο «Πείραμα της Φιλα­δέλ­φειας» γιατί κάπως έτσι θα μπο­ρούσε κανείς να το παρο­μοιά­σει το εγχεί­ρημα αυτό αφού κινη­θή­καμε με τους νόμους της Κβα­ντι­κής Φυσικής να μετα­κο­μί­σουμε ένα τόσο ογκώδες και σημα­ντικό αρχείο μέσα σε τόσο λίγο χρονικό διά­στημα και να το επα­να­το­πο­θε­τή­σουμε στην ορθή του σειρά ώστε να κατα­στεί λει­τουρ­γικό.

Μια μικρή περι­γραφή στο δια­δί­κτυο ανα­φέ­ρει πως «ο καθένας από τους ναύτες και τους αξιω­μα­τι­κούς που ήταν πάνω στο πλοίο έπαψε να βλέπει τον εαυτό του και τους συντρό­φους του, ενώ όποιος βρι­σκό­ταν έξω από τη σφαίρα του μαγνη­τι­κού πεδίου δεν μπο­ρούσε να δει τίποτα άλλο από το γενικό σχήμα του πλοίου σαν σε πυκνή ομίχλη. Οι συγ­γρα­φείς ανα­φέ­ρουν ότι το πολε­μικό ναυτικό των ΗΠΑ ανα­γκά­στηκε να εγκα­τα­λεί­ψει το εγχεί­ρημα, επειδή κάποιοι από το πλήρωμα του πλοίου κάηκαν, άλλοι εξα­φα­νί­σθη­καν και άλλοι τρε­λά­θη­καν. Λέγεται ότι το πλοίο που συμ­με­τείχε στο υπο­τι­θέ­μενο πείραμα δόθηκε στο ελλη­νικό Πολε­μικό Ναυτικό στο πλαίσιο αμε­ρι­κα­νι­κής βοή­θειας και ονο­μά­στηκε «Λέων».

Εμείς ελπί­ζουμε να έρθουν καλύ­τε­ρες μέρες για τον τόπο μας και οι εμπλε­κό­με­νοι φορείς να συνερ­γά­ζο­νται ή έστω να κοντρά­ρο­νται απο­δο­τικά. Ελπί­ζουμε το πολύ­τιμο ιστο­ρικό αρχειακό υλικό του Κτη­μα­το­λο­γίου Ρόδου να παρα­μεί­νει στον τόπο μας για τις επό­με­νες γενιές λει­τουρ­γώ­ντας ως φάρος γνώσεων του παρελ­θό­ντος και της ιστο­ρίας του τόπου μας.

Ελένη Ν. Καρα­γιάννη