FAZ: Τα αμφίβολα τα βρετανικά επιχειρήματα για τα Γλυπτά του Παρθενώνα

Το θέμα της επι­στρο­φής των Γλυπτών του Παρ­θε­νώνα τίθεται σε εκτενές δημο­σί­ευμα της γερ­μα­νι­κής εφη­με­ρί­δας Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Όπως και η ίδια η πολι­τική μοίρα του Τζόνσον, η διαμάχη για τα γλυπτά φου­ντώ­νει εκ νέου και πάλι», σχο­λιά­ζει χαρα­κτη­ρι­στικά τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις η εφη­με­ρίδα, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας ότι «οι Times, που ανέ­κα­θεν υπο­στή­ρι­ζαν να παρα­μεί­νουν τα λεγό­μενα ”Ελγί­νεια Μάρμαρα” στη Μεγάλη Βρε­τα­νία, ζήτησαν πρό­σφατα την επι­στροφή τους. Οι καιροί και οι συν­θή­κες έχουν αλλάξει».

Μουσείο Ακρό­πο­λης

Όπως επι­ση­μαί­νει η συντά­κτρια του άρθρου, αν και τα γλυπτά του Παρ­θε­νώνα δεν απο­τε­λούν μέρος του δια­λό­γου που έχει ξεκι­νή­σει για πτυχές της αποι­κιο­κρα­τίας, γίνεται παράλ­ληλα με τις συζη­τή­σεις περί επι­στρο­φής αντι­κει­μέ­νων, οι οποίες ανα­γκά­ζουν μουσεία της Δύσης να επα­να­προσ­διο­ρί­σουν τη θέση τους. Σύμφωνα με το δημο­σί­ευμα, σε αυτόν τον παρά­γο­ντα προ­στί­θε­ται πλέον και «το ελλη­νικό επι­χεί­ρημα» της ονο­μα­σίας των γλυπτών. Με μία ανα­δρομή στην ομιλία της Μελίνας Μερ­κούρη το 1986 στην Οξφόρδη, το άρθρο επι­ση­μαί­νει ότι στο μεταξύ, ο όρος „γλυπτά του Παρ­θε­νώνα” έχει γίνει ευρέως απο­δε­κτός και στη Βρε­τα­νία: «Σίγουρα η εξά­λειψη ορι­σμέ­νων από τα ισχυ­ρό­τερα επι­χει­ρή­ματα κατά της μετα­κί­νη­σης των μαρ­μά­ρων συνέ­βαλε εν τέλει στην ευρύ­τερη αποδοχή της επι­στρο­φής τους. Παλαιό­τερα γινόταν λόγος για την έντονη ατμο­σφαι­ρική ρύπανση στην Αθήνα και την απουσία ενός κατάλ­λη­λου εκθε­σια­κού χώρου. Από το 2009, ωστόσο, το νέο Μουσείο της Ακρό­πο­λης είναι πράγ­ματι έτοιμο να υπο­δε­χθεί τα μάρμαρα από το Λονδίνο».

Το δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρε­ται και στο επι­χεί­ρημα του Τζόνσον απέ­να­ντι στον έλληνα πρω­θυ­πουργό «ότι η επι­στροφή υπά­γε­ται στις αρμο­διό­τη­τες του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου του Βρε­τα­νι­κού Μου­σείου. Το μουσείο, από την άλλη, στη­ρί­ζε­ται σε ένα νόμο του 1963, ο οποίος απα­γο­ρεύει τη διάθεση των εκθε­μά­των με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις. Επι­πλέον (σ.σ. το Βρε­τα­νικό Μουσείο) υπο­στη­ρί­ζει ότι θα ήταν δόκιμο τα δυο μεγάλα μουσεία να μοι­ρα­στούν τα γλυπτά του Παρ­θε­νώνα, εκθέ­το­ντας έτσι δύο αφη­γή­σεις που αλλη­λο­συ­μπλη­ρώ­νο­νται – την ιστορία της Αθήνας στο Μουσείο της Ακρό­πο­λης και εκείνη ενός δικτύου παγκό­σμιων πολι­τι­σμών στο Λονδίνο». Ένα επι­χεί­ρημα που σύμφωνα με την συντά­κτρια του άρθρου είναι αμφί­βολο το πόσο μπορεί ακόμη να αντέξει.

Κλεί­νο­ντας, το δημο­σί­ευμα της FAZ υπεν­θυ­μί­ζει ότι, ως φοι­τη­τής ο Μπόρις Τζόνσον τόνιζε ότι η επι­στροφή των γλυπτών απαι­τούσε ένα νέο νόμο «κάτι που παρου­σια­ζό­ταν σαν ένα ανυ­πέρ­βλητο εμπόδιο, ενώ όπως κόμπαζε ο ίδιος, θα μπο­ρούσε να γίνει μόλις μέσα σε ένα από­γευμα».

Πηγή: DW / Χρύσα Βαχτσε­βά­νου