Οι Έλληνες «κρυώνουν» και στερούνται βασικών αγαθών

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό όλων των δη­μο­σκο­πή­σε­ων είναι πως ο κό­σμος ανη­συ­χεί κυ­ρί­ως για την επι­βί­ω­ση του (παν­δη­μία) και την οι­κο­νο­μι­κή του κα­τά­στα­ση (οι­κο­νο­μία/δου­λειές και ακρί­βεια/ει­σό­δη­μα).Από τα πλέον ανη­συ­χη­τι­κά ευ­ρή­μα­τα της τε­λευ­ταί­ας έρευ­νας είναι το γε­γο­νός ότι το 57% των πο­λι­τών δη­λώ­νει ότι έχει ήδη πε­ριο­ρί­σει τις αγο­ρές βα­σι­κών αγα­θών το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα εξαι­τί­ας των ανα­τι­μή­σε­ων, ενώ το 79% δη­λώ­νει ότι χρη­σι­μο­ποιεί τη θέρ­μαν­ση πιο φει­δω­λά σε σχέση με πέρσι. Η ενερ­γεια­κή κρίση που συ­μπα­ρα­σύ­ρει και αυτή με τη σειρά της το «ράλι» τιμών των καυ­σί­μων, οδη­γεί το 58% των ερω­τη­θέ­ντων να πα­ρα­δέ­χε­ται ότι χρη­σι­μο­ποιεί λι­γό­τε­ρο το αυ­το­κί­νη­τό του. Κατά τα άλλα, πε­ριέρ­γως, επι­μέ­νου­με ότι η ακρί­βεια είναι μόνο φαι­νό­με­νο των και­ρών… Φαι­νό­με­νο πε­ρα­στι­κό. Τα οι­κο­νο­μι­κά υπουρ­γεία βλέ­πουν την ακρί­βεια. Την απο­δέ­χο­νται. Δια­φω­νούν όμως στο ποια­νού την πόρτα χτυ­πά­ει και ποιος πρέ­πει να της ανοί­ξει και διά­φο­ροι ανα­λί­σκο­νται σε μα­κρο­πρό­θε­σμες προ­βλέ­ψεις για το πώς θα πε­ρά­σου­με το Πάσχα, χωρίς να ανα­ρω­τιέ­ται αν ο κό­σμος θα έχει λεφτά να αγο­ρά­σει λίγο αρνί σε τιμή αστα­κού. Ψευ­το­χα­μό­γε­λα πα­ρη­γο­ριάς και αι­σιο­δο­ξί­ας, για εκτί­να­ξη της ανά­πτυ­ξης, με την ακρί­βεια να λυ­γί­ζει ανε­ξέ­λεγ­κτη και ανε­μπό­δι­στη τα νοι­κο­κυ­ριά.