Πολιτικό σχόλιο του Κοσμά Σφυρίου

Την Κυ­ρια­κή όλοι οι λαοί της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης (Ε.Ε) ψη­φί­ζουν, για την εκλο­γή των μελών του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου (Ε.Κ). Η νέα σύν­θε­ση του Ε.Κ θα εκλέ­ξει (για πρώτη φορά) τον πρό­ε­δρο της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής (Commission), που θα δια­δε­χθεί τον επί πολλά χρό­νια πρό­ε­δρο Μα­νου­έλ Μπα­ρό­ζο.

Όλοι οι έλ­λη­νες και όλες οι ελ­λη­νί­δες – όποιο κόμμα κι αν ψη­φί­σουν – σ’ ένα πράγ­μα συμ­φω­νούν : η Ε.Ε πρέ­πει ν’ αλ­λά­ξει τις πο­λι­τι­κές της, να πε­ριο­ρί­σει την ανερ­γία και να δώσει προ­τε­ραιό­τη­τα στην κοι­νω­νι­κή δι­καιο­σύ­νη, αντί της λι­τό­τη­τας, που προ­κα­λεί με­γά­λες κοι­νω­νι­κές αδι­κί­ες.

Βα­σι­κό ζη­τού­με­νο αυτών των ευ­ρω­ε­κλο­γών είναι, ν’ ανα­τρα­πεί η υπάρ­χου­σα δεξιά πλειο­ψη­φία του Ε.Κ και να μην εκλε­γεί, πάλι, δε­ξιός πρό­ε­δρος της Commission.

Η δια­κή­ρυ­ξη του Ευ­ρω­παϊ­κού Σο­σια­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος (Ε.Σ.Κ) – την οποία έχει προ­συ­πο­γρά­ψει το ΠΑ.ΣΟ.Κ και την έχει υιο­θε­τή­σει η Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη ΕΛΙΑ – δίνει από­λυ­τη προ­τε­ραιό­τη­τα στα ζη­τή­μα­τα κοι­νω­νι­κής δι­καιο­σύ­νης.

Οι ευ­ρω­παϊ­κοί λαοί – φυ­σι­κά και ο ελ­λη­νι­κός λαός – αν θέ­λουν αλ­λα­γή πο­λι­τι­κής της Ε.Ε, πρέ­πει να εκλέ­ξουν την Σο­σια­λι­στι­κή Ομάδα πλειο­ψη­φία στο Ε.Κ και στην Ελ­λά­δα πε­ρισ­σό­τε­ρους ευ­ρω­βου­λευ­τές της Δη­μο­κρα­τι­κής Πα­ρά­τα­ξης ΕΛΙΑ.

Στη χώρα μας, για τις ευ­ρω­ε­κλο­γές, η Νέα Δη­μο­κρα­τία (Ν.Δ) υπο­στη­ρί­ζει τον υπο­ψή­φιο πρό­ε­δρο Ζαν Κλοντ Γιού­γκερ και εντάσ­σε­ται στην πλειο­ψη­φού­σα ομάδα του Ε.Κ, την δεξιά, που επέ­βα­λε τις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας της Ε.Ε.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ και οι έξι (6) πο­λι­τι­κές κι­νή­σεις που συ­γκρό­τη­σαν την Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη ΕΛΙΑ, αλλά και η ΔΗΜ.ΑΡ, υπο­στη­ρί­ζουν τον υπο­ψή­φιο πρό­ε­δρο Μάρ­τιν Σουλτς και εντάσ­σο­νται στην δεύ­τε­ρη με­γά­λη δύ­να­μη του Ε.Κ, την σο­σια­λι­στι­κή ομάδα. Και για τις ευ­ρω­ε­κλο­γές θα έπρε­πε να συ­μπρά­ξουν, για να με­γι­στο­ποι­ή­σουν το εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα, για την ενί­σχυ­ση: της σο­σια­λι­στι­κής ομά­δας του Ε.Κ και της προ­σπά­θειας ανα­τρο­πής των πο­λι­τι­κών της Ε.Ε.

Η ψήφος των ελ­λή­νων και των ελ­λη­νί­δων, για τις πε­ρι­φέ­ρειες και τους δή­μους δεν έστει­λε μή­νυ­μα ανα­τρο­πής.

Παρ’ όλ’ αυτά, στον δη­μό­σιο προ­ε­κλο­γι­κό «διά­λο­γο» των κομ­μά­των στην Ελ­λά­δα, δεν έχει καμιά θέση ο πραγ­μα­τι­κός σκο­πός αυτών των ευ­ρω­ε­κλο­γών. Με «φόντο» τα σο­βα­ρά εσω­τε­ρι­κά κοι­νω­νι­κά, οι­κο­νο­μι­κά και πο­λι­τι­κά ζη­τή­μα­τα, στο επί­κε­ντρο είναι το δί­λημ­μα : στις 26 Μαϊου, η χώρα μας θα έχει κυ­βέρ­νη­ση; Ή θα οδη­γη­θεί αμέ­σως σε εθνι­κές εκλο­γές και μετά απ’ αυτές, πάλι, σε διε­ρευ­νη­τι­κές εντο­λές, για ανα­ζή­τη­ση, πάλι, συ­νερ­γα­σί­ας κομ­μά­των;

Επει­δή, η ύπαρ­ξη πο­λι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας είναι από­λυ­τα ανα­γκαία για επι­τά­χυν­ση της εξό­δου της Ελ­λά­δας από την κρίση και από το μνη­μό­νιο και αυτό ασφα­λώς προ­έ­χει της επί­τευ­ξης των κομ­μα­τι­κών στό­χων των ελ­λη­νι­κών κομ­μά­των, ας ενι­σχύ­σου­με την Δη­μο­κρα­τι­κή Πα­ρά­τα­ξη ΕΛΙΑ, στην οποία δρα­στη­ριο­ποιεί­ται το ΠΑ.ΣΟ.Κ. Το κόμμα που από το 2012, μέχρι σή­με­ρα συμ­με­τέ­χο­ντας στην κυ­βέρ­νη­ση –μόνο λόγω εθνι­κής ανά­γκης – λει­τούρ­γη­σε ως πα­ρά­γο­ντας πο­λι­τι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και υπευ­θυ­νό­τη­τας στην Ελ­λά­δα. Αν δεν συμ­με­τεί­χε (όπως έπρα­ξε το δεύ­τε­ρο – σε ψή­φους – κόμμα), η Ελ­λά­δα θα είχε φθά­σει σε ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ο­κο­πία και σε από­λυ­τη εξα­θλί­ω­ση το σύ­νο­λο του ελ­λη­νι­κού λαού, πριν γί­νουν τρί­τες ή και τέ­ταρ­τες εκλο­γές.