ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βραβείο στον Αλμπερτ Μπουρλά για τη συνδρομή του στην αντιμετώπιση της πανδημίας

news room 4 λεπτά ανάγνωση
Μπουρλά

Με τη βρά­βευση του διευ­θύ­νο­ντος συμ­βού­λου Σύμ­βου­λου της Pfizer, ‘Αλμπερτ Μπουρλά για την συμβολή του στην αντι­με­τώ­πιση της παν­δη­μίας ολο­κλη­ρώ­θηκε το βράδυ της Παρα­σκευής η πρώτη μέρα του τρι­ή­με­ρου πολυ­θε­μα­τι­κού συνε­δρίου «Παν­δη­μία COVID-19. Απειλή ή ευκαι­ρία;», που διορ­γα­νώ­θηκε από το Αρι­στο­τέ­λειο Πανε­πι­στή­μιο Θεσ­σα­λο­νί­κης και το Lions Quest Θεσσαλονίκη- Μακε­δο­νίας, υπό την αιγίδα του Υπουρ­γείου Υγείας.

Το βραβείο παρέ­λαβε από την Οργα­νω­τική Επι­τροπή του Συνε­δρίου ο διευ­θυ­ντής του ογκο­λο­γι­κού τμή­μα­τος της Pfizer και μέλος του Δ.Σ., Νίκος Χατζη­νι­κο­λάου, ο οποίος μοι­ρά­στηκε με το κοινό την εμπει­ρία της προ­σω­πι­κής του γνω­ρι­μίας με τον ‘Αλμπερτ Μπουρλά και μίλησε για τη δια­δρομή του από τα πρώτα βήματα μέχρι την κορυφή, όταν ανέλαβε τη διοί­κηση της μεγα­λύ­τε­ρης φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νίας στον κόσμο και μέχρι το εμβόλιο κατά του SARS-CoV-2, όπου «ο ‘Αλμπερτ βγήκε μπροστά, έδειξε τον δρόμο και κερ­δή­θηκε μία μάχη προς όφελος όλης της ανθρω­πό­τη­τας».

Ανα­φε­ρό­με­νος στα πρώτα βήματα του Μπουρλά έξω από το ΑΠΘ ο κ. Χατζη­νι­κο­λάου θυμή­θηκε:

«Τότε νέοι και οι δύο στην εται­ρεία ψάχναμε τον βημα­τι­σμό μας και ανα­ζη­τού­σαμε την πρόοδο και την προκοπή. Τον θυμάμαι τότε που πρω­το­ήλθε στη Pfizer, στα γραφεία μας στο Παγκράτι. Ανέλαβε τη θέση του technical director στο κτη­νια­τρικό τμήμα της εται­ρείας, αφή­νο­ντας πίσω την αγα­πη­μένη του Θεσ­σα­λο­νίκη, που ποτέ δεν ξέχασε. Καθώς ανήκαμε σε δια­φο­ρε­τικά τμήματα δε συνερ­γα­στή­καμε ποτέ στην Ελλάδα. Όμως, όταν ανασύρω από το συρτάρι της μνήμης εκείνη την εποχή, θυμάμαι στο εστια­τό­ριο εται­ρείας, όπου τρώγαμε όλοι οι εργα­ζό­με­νοι μαζί, στις διά­φο­ρες γιορτές, στις εκδη­λώ­σεις, ήταν πάντα παρών. Ο ‘Ακης, εμείς έτσι τον ξέραμε, ήταν φιλικός με όλους προ­ση­νής απλός. Αυτό που μου έκανε εντύ­πωση ήταν το τίμιο της μορφής του».

Στα επόμενα βήματα ο ‘Αλμπερτ Μπουρλά «εργά­στηκε πέντε χρόνια στην Ελλάδα, όταν η εται­ρεία, δια­κρί­νο­ντας το ταλέντο του και τις ιδιαί­τε­ρες ικα­νό­τη­τές τους, του ανέθεσε θέσεις αυξη­μέ­νης κάθε φορά ευθύνης σε διά­φο­ρες ευρω­παϊ­κές χώρες» και «σε αυτή τη δια­δρομή του, σε οκτώ πόλεις, σε πέντε δια­φο­ρε­τι­κές χώρες, ο ‘Ακης κέρδιζε συνεχώς την ανα­γνώ­ριση και την κατα­ξί­ωση που με τη σειρά τους άνοιγαν νέους μεγα­λύ­τε­ρους δρόμους» και « έτσι έφτασε το 2001 να μετα­κο­μί­σει στη Νέα Υόρκη».

Σχετικά με την παρα­κο­λού­θηση της πορείας του από τα μέλη της εται­ρείας ο κ. Χατζη­νι­κο­λάου εξήγησε ότι «εμείς πίσω στην Ελλάδα μαθαί­νο­ντας κάθε φορά νεότερα για τον ‘Ακη φου­σκώ­ναμε από περη­φά­νια κι ανα­ρω­τιό­μα­σταν πού πάει, πού θα φτάσει αυτή η χωρίς προη­γού­μενο πορεία» κι έτσι «το 2018 ο ‘Αλμπερτ ανέλαβε πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος, στη μεγα­λύ­τερη φαρ­μα­κευ­τική εται­ρεία στον κόσμο, παίρ­νο­ντας πάνω του την ευθύνη όχι μόνο μια εται­ρείας, αλλά ουσια­στικά ένα μέρος της ευθύνης για την προ­σπά­θεια».

«Με τις απο­φά­σεις του για τις προ­τε­ραιό­τη­τες στα διάφορα ερευ­νη­τικά προ­γράμ­ματα δημιουρ­γεί τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την ανα­κά­λυψη και­νο­τό­μων θερα­πευ­τι­κών προ­σεγ­γί­σεων, που αλλά­ζουν τη ζωή των ασθενών με καρκίνο, των ασθενών με καρ­διαγ­γειακά νοσή­ματα, των ασθενών με λοιμώδη νοσή­ματα, των ασθενών με σπάνιες νόσους», πρό­σθεσε, ενώ όταν ήλθε η παν­δη­μία που «με έναν βίαιο τρόπο, ανέ­τρεψε την καθη­με­ρι­νό­τητά μας, τις προ­τε­ραιό­τη­τές μας, μας οδήγησε σε επαγ­γελ­μα­τική και κοι­νω­νική απο­στα­σιο­ποί­ηση, κυρίως όμως απεί­λησε τις ζωές μας και εξα­κο­λου­θεί να τις απειλεί» ο Αλμπερτ Μπουρλά «με τις απο­φά­σεις, την απο­φα­σι­στι­κό­τητα, το όραμά του, για το οποίο όλη η εται­ρεία εργά­στηκε σκληρά για αυτό φτάσαμε στην ανά­πτυξη ενός πολύ απο­τε­λε­σμα­τι­κού και εξαι­ρε­τικά ασφα­λούς εμβο­λίου».

Το συνέ­δριο, που προ­σεγ­γί­ζει το θέμα της παν­δη­μίας εκτός μέσα από την υγεία και από άλλες του πτυχές, όπως τις κοι­νω­νι­κές, τις περι­βαλ­λο­ντι­κές, τις νομικές, της οικο­νο­μίας και της ανά­πτυ­ξης, της τεχνο­λο­γίας, του του­ρι­σμού, του πολι­τι­σμού άνοιξε ο πρύ­τα­νης του ΑΠΘ , καθ. Νίκος Παπαϊ­ω­άν­νου, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η πραγ­μα­τι­κό­τητα της παν­δη­μίας μας κλόνισε συθέ­μελα ως κοι­νω­νία, αλλά και ως ατο­μι­κές οντό­τη­τες που συμ­βιώ­νουν και συλ­λει­τουρ­γούν εντός της. «Δεν υπήρξε πτυχή της καθη­με­ρι­νό­τη­τας μας η οποία να μην υπέστη τον αντί­κτυπο της παν­δη­μίας, με πιο θλιβερό ίσως παρά­δειγμα αυτό της ενδο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας», παρα­τή­ρησε. Σημεί­ωσε δε πως «τα όσα πρω­το­φανή συνέ­βη­σαν απο­τέ­λε­σαν την απαρχή, τη θρυαλ­λίδα στον χρόνο, για να επα­νε­ξε­τά­σουμε πράγ­ματα που είχαμε ρίξει κάτω από το χαλί».

«Ανα­θε­ω­ρή­σαμε αρχές και αξίες που ωστόσο μένει να δια­φα­νεί κατά πόσον ήταν μία συνθήκη της στιγμής ή αν η επί­δρασή τους θα παγιω­θεί μακρο­πρό­θε­σμα. Ζούμε και λει­τουρ­γούμε για παρα­τε­τα­μένο χρονικό διά­στημα επί ξυρού ακμής και μοιάζει να έχουμε φτάσει στο σημείο θραύσης», ανέφερε ο πρύ­τα­νης του ΑΠΘ.

«Ελπι­δο­φό­ρος: Η Εκκλη­σία υπο­δέ­χε­ται με ικα­νο­ποί­ηση κάθε νέα επι­στη­μο­νική εξέλιξη»

Στην αξία της επι­στή­μης ανα­φέρ­θηκε στον χαι­ρε­τι­σμό του ο Αρχιε­πί­σκο­πος Αμε­ρι­κής, Ελπι­δο­φό­ρος, εξη­γώ­ντας πως η πίστη και η επι­στήμη δε λει­τουρ­γούν αντα­γω­νι­στικά.

«Η εκκλη­σία υπο­δέ­χε­ται με ιδιαί­τερη ικα­νο­ποί­ηση κάθε νέα επι­στη­μο­νική εξέλιξη, διά της οποίας όχι μόνο υπερ­βαί­νε­ται η παρούσα παν­δη­μία, αλλά και θερα­πεύ­ε­ται κάθε άλλη ασθέ­νεια που δοκι­μά­ζει την υγεία των ανθρώ­πων».

Ανα­φε­ρό­με­νος στον παγκό­σμιο χαρα­κτήρα της υγειο­νο­μι­κής κρίσης του κορο­νοϊού ο κ. Ελπι­δο­φό­ρος επι­σή­μανε πως «κατέ­δειξε ότι εσμέν αλλήλων μέλη, είμαστε μέλη ο ένας του άλλου, με άλλα άλλα λόγια έφερε στο προ­σκή­νιο την έννοια της διε­θνούς κοι­νω­νίας ως κοι­νό­τη­τας που καλεί­ται να αντι­με­τω­πί­σει από κοινού τις μεί­ζο­νες προ­κλή­σεις, οι οποίες υπερ­βαί­νουν τα κρατικά σύνορα και τα μεμο­νω­μένα συμ­φέ­ρο­ντα».

«Μία ανάλογη πρό­κληση που καθί­στα­ται όλο και πιο επί­καιρη είναι η κλι­μα­τική αλλαγή, που πλήττει τον πλανήτη και μας διδά­σκει ότι καμία χώρα, όσο ισχυρή κι αν είναι, δε δια­θέ­τει απόλυτη οικο­λο­γική εθνική κυριαρ­χία. Ταυ­τό­χρονα οι δυσχέ­ρειες που προ­κά­λεσε η παν­δη­μία έδωσαν την ευκαι­ρία σε πολλές χώρες να βελ­τιώ­σουν υπο­δο­μές, δίκτυα και να δρο­μο­λο­γή­σουν ή να επι­τα­χύ­νουν μεταρ­ρυθ­μί­σεις στη λει­τουρ­γία του κρα­τι­κού μηχα­νι­σμού, αλλά και της οικο­νο­μι­κής ζωής, οι οποίες εξε­λίσ­σο­νταν πριν με βρα­δύ­τε­ρους ρυθμούς», τόνισε.

Πηγή kathimerini.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.